Oshënar Hesychius Jerusalemiti, ndriçuesi i shkretëtirës

Si një bletë e zellshme, ai endej shkretëtirën e Palestinës dhe mblodhi lulet e virtytit nga çdo Atë i Shenjtë që takonte gjatë rrugës. Varri i tij në portën lindore të Jeruzalemit tregonte ende mrekulli rreth pesëqind e shtatëdhjetë, me një kishë kushtuar atij dhe dhurata të shpërndara për të varfërit. Oshënar Hesychios lindi dhe u rrit në qytetin e shenjtë të Jeruzalemit, rreth kohës së shekullit të pestë pas Krishtit. Që në moshë të re ai tregoi dashuri për letrat e shenjta dhe u zhyt me pasion në studimin e Shëns Grafit. Nëpërmjet këtij studimi ai pasuroi njohjen e Zotit dhe e themeloi tërë jetën e tij në fjalën e profetëve dhe apostujve. Pastaj la zhurmën e qytetit, u nis për në shkretëtirë dhe mori formën e përulur të vetmuar. Atje jetoi me ushtrime të vështira, me agjërim, me lutje të pandërprerë dhe me dishepullim të thellë pranë asketëve me përvojë të Palestinës. Nga secila prej tyre ai mori një element të përsosmërisë shpirtërore dhe mblodhi ngadalë në shpirtin e tij të gjitha frytet e virtytit. Virtyti i tij nuk mund të qëndronte i fshehur për një kohë të gjatë dhe shpejt arriti në veshët e Kryepriftit të Jeruzalemit. Kështu Oshënar, megjithë rezistencën e tij modeste, u detyrua të pranonte shugurimin e tij në gradën e presbiterit. Sipas kronografisë së Theofanit, ky shugurim përkoi me ngjitjen e Shën Kirilit në fronin e kryepeshkopatës së Aleksandrisë. Që nga ai moment Hesichius qëndroi pranë Varrit të Shenjtë dhe vendeve të shenjta ku Zoti duroi pasionet e pa shenjta për hir të racës njerëzore. Nga këto burime ai nxori njohuri të bollshme dhe urtësi qiellore, të cilat vërshuan në shkrimet dhe mësimet e tij. Ai interpretoi dhe sqaroi me hir çdo pjesë të vështirë të Shkrimit, në dobi të madhe të njerëzve. Cirili Skith, i cili i njihte ngjarjet nga tradita vendase, e quan plak dhe mësues të kishës, të ndritur, teolog dhe ndriçues të njohur. Zëri i tij dëgjohej kudo në Palestinë dhe prania e tij tërhoqi turmat e adhuruesve në mbledhjet e adhurimit. Kur Patriarku Juvenalius përuroi tempullin e manastirit të Agios Euthymios, rreth katërqind e njëzet e tetë pas Krishtit, Oshënar Hesychios ishte në rrethimin e patriarkut. Prania e tij i dha një gëzim të madh shpirtëror Shën Euthymit, i cili e nderoi si mik dhe bashkëmurg të jetës asketike. Në përpjekjet doktrinore të kohës, Oshënari qëndroi fuqishëm në anën e Shën Kirilit të Aleksandrisë. Ai ndoqi me besnikëri linjën e tij antinestoriane dhe mbrojti mësimin e saktë për personin e Krishtit. Ky kontribut i tij u njoh nga Kisha dhe një pjesë e Historisë së tij Kishtare u lexua më vonë në Punimet e Koncilit të Pestë Ekumenik në Kostandinopojë. Zoti gjithashtu ia vlerësoi dhuratën e mrekullive dhe njerëzit iu drejtuan atij për mbështetje dhe ngushëllim. Ai i shërbeu Zotit në çdo mënyrë, me fjalë, me laps, me lutje dhe me shenjtërinë e tij personale. Ai u bë i njohur në të gjithë Lindjen dhe u konsiderua si një shtyllë e gjallë e dijes kishtare dhe teologjisë. Oshënar Hesychios fjeti i qetë dhe shpirti i tij i shenjtë u ngjit me gëzim te Zoti i tij i dashur, të cilit i shërbeu gjithë jetën. Varri i tij në portën lindore të Jeruzalemit ishte një vend pelegrinazhi për shumë shekuj pas vdekjes së tij. Rreth vitit pesëqind e shtatëdhjetë pelegrinë ende panë varrin e tij dhe kishën që ishte ndërtuar për nder të shenjtorit. Aty mbaheshin tubime adhurimi dhe u shpërndaheshin dhurata të varfërve, sipas traditës së lashtë filantropike të Kishës së Jerusalemit. Etërit e Shenjtë zotërojnë shumë nga shkrimet e tij madhështore, të cilat janë ruajtur si një thesar i çmuar. Ai shkroi një koment për Levitikun dhe një koment për librin e Jobit, si dhe një koment të gjerë mbi Psalmet dhe profetin Isaia. Ai gjithashtu përpiloi Historinë e Kishës, predikimet, vargjet e dymbëdhjetë profetëve dhe një përmbledhje pyetjesh me zgjidhjet e tyre. Kisha e përkujton të shtunën para të dielës tiriane, së bashku me Joani Gojartin, dy Kirilët dhe xhaxhain Meletius, si një tjetër teolog dhe shtyllë e urtësisë hyjnore.