Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Σημείου στο Κουρσκ

Τον Μάρτιο του χίλια οκτακόσια ενενήντα οκτώ, κακόβουλοι άνθρωποι τοποθέτησαν ισχυρή βόμβα με χρονοδιακόπτη στα πόδια της εικόνας μέσα στον καθεδρικό ναό. Η έκρηξη συντάραξε όλη τη μονή στις δύο τα ξημερώματα, όμως η εικόνα βρέθηκε εντελώς ανέπαφη ανάμεσα στα ερείπια. Οι δράστες ήλπιζαν πως, καταστρέφοντας τη σεβάσμια εικόνα, θα κλόνιζαν την πίστη του λαού στη θαυματουργική δύναμη της Θεομήτορος.

Επέλεξαν τη νύχτα της ολονυκτίας στον καθεδρικό ναό του Σημείου, για να στήσουν με κρυφό τρόπο τον φονικό μηχανισμό κάτω από την ιερή εικόνα. Όταν αντήχησε η φοβερή έκρηξη, τραντάχτηκαν τα τείχη του μοναστηριού και ξύπνησαν έντρομοι όλοι οι πατέρες της αδελφότητας. Έτρεξαν αμέσως προς τον ναό, για να δουν τι είχε συμβεί στο πολύτιμο προσκύνημά τους εκείνη την ώρα.

Μπροστά στα μάτια τους απλώθηκε ένα συγκλονιστικό θέαμα ολοκληρωτικής καταστροφής μέσα στον ιερό χώρο. Το χυτοσιδερένιο επίχρυσο κουβούκλιο πάνω από την εικόνα είχε γίνει κομμάτια από τη δύναμη του εκρηκτικού. Το βαρύ μαρμάρινο βάθρο, με τα ογκώδη του σκαλοπάτια, είχε μετατοπιστεί και έσπασε σε αρκετά τμήματα.

Ένα τεράστιο μανουάλι μπροστά στην εικόνα βρέθηκε πεταμένο μακριά, ενώ η σιδερόφραχτη πόρτα παραμορφώθηκε και ο τοίχος ράγισε από τον κραδασμό. Όλα τα τζάμια του καθεδρικού είχαν θρυμματιστεί, ακόμη και αυτά στον ψηλό τρούλο του ναού. Μέσα όμως σε όλη αυτή τη φοβερή καταστροφή, η εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου του Σημείου παρέμενε ολόκληρη και άθικτη.

Ακόμη και το τζάμι του προσκυνηταρίου της δεν είχε σπάσει, σαν να μην είχε γίνει ποτέ καμία έκρηξη εκεί μέσα. Οι κακόβουλοι, που ονειρεύτηκαν την καταστροφή της εικόνας, το μόνο που πέτυχαν ήταν να αυξήσουν τη δόξα της. Μόλις διαδόθηκε το θαύμα στην πόλη, πλήθος πιστών έτρεξε στον ναό για να δει με τα ίδια του τα μάτια τη χαριτόβρυτη δύναμη της Παναγίας.

Όλοι έσπευδαν με δάκρυα και κατάνυξη να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Μητέρας του Κυρίου. Κάθε χρόνο, την Παρασκευή της ένατης εβδομάδας μετά το Πάσχα, η εικόνα του Σημείου μεταφέρεται με μεγαλοπρεπή λιτανεία. Ξεκινά από τον καθεδρικό ναό του Κουρσκ και φτάνει στον τόπο της εμφάνισής της, στο ερημητήριο της ρίζας του Κουρσκ.

Εκεί παραμένει για όλο το καλοκαίρι, μέχρι τη δωδέκατη ημέρα του Σεπτεμβρίου, ευλογώντας τους προσκυνητές. Την επόμενη ημέρα, η εικόνα επιστρέφει στο Κουρσκ με τις ίδιες λαμπρές εκκλησιαστικές τελετές και ψαλμωδίες. Η ιερή αυτή λιτανεία θεσπίστηκε το χίλια εξακόσια δεκαοκτώ, σε ανάμνηση της μεταφοράς της εικόνας από τη Μόσχα στο Κουρσκ.

Συγχρόνως τιμάται και η αρχική θαυμαστή εμφάνιση της εικόνας στον τόπο όπου βρέθηκε από ευλαβή κυνηγό. Η θαυματουργή εικόνα της ρίζας του Κουρσκ έχει μικρό μέγεθος και είναι στολισμένη με πολύτιμη επένδυση. Πάνω της λάμπουν μαργαριτάρια και διάφοροι τίμιοι λίθοι, που πρόσφεραν με ευγνωμοσύνη οι πιστοί στη Δέσποινα του κόσμου.

Τοποθετείται αριστερά από την κεντρική είσοδο του καθεδρικού ναού του Σημείου, σε εξέχουσα θέση τιμής. Πάνω της υψώνεται ένα ιδιαίτερο χυτοσιδερένιο επίχρυσο κουβούκλιο, το οποίο στηρίζεται σε όμορφες μαρμάρινες κολόνες. Σε πολλά μέρη της Ρωσίας υπάρχουν αντίγραφα της εικόνας του Σημείου, τα οποία δοξάστηκαν με πολλά θαύματα.

Ένα από αυτά τα αντίγραφα φυλάσσεται στο χωριό Ποκόσιτσι, στην περιφέρεια του Κρόλεβ, στην επαρχία του Τσέρνιγκοφ. Ένα άλλο αντίγραφο, εξίσου ευλογημένο και τιμημένο, βρίσκεται στο χωριό Λιουμπότιν, στην περιφέρεια Βολκόφσκι της επαρχίας του Χαρκόβου. Οι κάτοικοι του Λιουμπότιν τιμούν αυτή την εικόνα ως θαυματουργή και καταφεύγουν σε αυτήν με βαθιά ευλάβεια και πίστη.

Στις ανάγκες και στις θλίψεις τους, οι πιστοί προσέρχονται μπροστά στη χαριτόβρυτη εικόνα της Παναγίας ζητώντας παρηγοριά και θεραπεία. Κατά τα έτη χίλια οκτακόσια σαράντα επτά και χίλια οκτακόσια σαράντα οκτώ, ξέσπασε στην περιοχή μεγάλη επιδημία χολέρας. Οι κάτοικοι μετέφεραν την αγία εικόνα στα σπίτια τους επί δύο ολόκληρους μήνες, με θερμές δεήσεις και προσευχές.

Με τις πρεσβείες της Θεοτόκου, η φοβερή αρρώστια σταμάτησε σύντομα και η περιοχή απαλλάχθηκε από τη φθορά του θανάτου. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για το θαύμα, όλοι οι ενορίτες του Λιουμπότιν πήραν ομόφωνα μία ιερή απόφαση. Αποφάσισαν να τελείται κάθε Κυριακή πριν από τη Θεία Λειτουργία πανηγυρική παράκληση μπροστά στην εικόνα της Παναγίας.

Όσο για την προέλευση της εικόνας, υπάρχει προφορική παράδοση που λέει πως υπήρχε ήδη για περίπου διακόσια χρόνια. Η θαυματουργή εικόνα τοποθετήθηκε στον ναό του Λιουμπότιν το χίλια οκτακόσια είκοσι από τον πατέρα Θεόδωρο Λιτίνσκι. Ο ίδιος ο ιερέας την είχε λάβει ως πολύτιμο δώρο από συγγενή του, τον γαιοκτήμονα Φεσένκοφ, με μεγάλη ευλάβεια.

Εκτός από τα δύο αυτά αντίγραφα, υπάρχει και ένα ακόμη ιδιαιτέρως τιμώμενο, στην πόλη Σούμα της επαρχίας του Χαρκόβου. Η συγκεκριμένη εικόνα φιλοτεχνήθηκε το χίλια οκτακόσια εβδομήντα από ευλαβείς εμπόρους που κατάγονταν από την πόλη του Κουρσκ. Οι έμποροι αυτοί συνήθιζαν να έρχονται κάθε χρόνο στη Σούμα για το παραδοσιακό εμπορικό πανηγύρι των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Έφταναν στην πόλη στις είκοσι επτά Νοεμβρίου, ημέρα της Παναγίας του Σημείου, για να τιμήσουν τη Μητέρα του Κυρίου. Τελούσαν τότε ολονύκτιες αγρυπνίες και θερμές παρακλήσεις προς δόξα της Υπεραγίας Δεσποίνης του ουρανού και της γης. Έτσι, μέσα από την αγάπη και την πίστη τους, γεννήθηκε και αυτό το ευλογημένο αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας.

Η ευλαβική παράδοση γύρω από τα αντίγραφα της εικόνας του Σημείου απλώθηκε σιγά σιγά σε ολόκληρη τη ρωσική γη. Από το ταπεινό ερημητήριο της ρίζας του Κουρσκ, η χάρη της Παναγίας έφτασε σε αμέτρητες πόλεις και χωριά. Όπου εμφανιζόταν κάποιο πιστό αντίγραφο της εικόνας, εκεί αναβλύζαν θαύματα, παρηγοριές και ιάσεις για τους πιστούς.

Ο λαός του Θεού στράφηκε με πίστη προς τη Μητέρα του Κυρίου, ζητώντας προστασία σε καιρούς δύσκολους και επικίνδυνους. Με τις πρεσβείες της Παναγίας του Σημείου, αμέτρητοι πιστοί βρήκαν θεραπεία, ειρήνη και στήριξη στις θλίψεις της ζωής τους. Έτσι, η εικόνα αυτή στέκει αιώνια ως φωτεινό σημάδι της αγάπης της Θεοτόκου προς το ορθόδοξο πλήρωμα.