Ο Άγιος Αγάθων, ο Πάπας που στήριξε την Έκτη Οικουμενική Σύνοδο

Όταν πέθαναν οι πλούσιοι γονείς του στην Ιταλία, ο νεαρός Αγάθων μάζεψε σε μια μέρα όλη την περιουσία τους, περίπου χίλιες εξακόσιες τριάντα τρεις λίτρες, και τη μοίρασε σε φτωχούς, ορφανά και χήρες. Λίγα χρόνια αργότερα, ως Πάπας Ρώμης, αναθεμάτισε ακόμη και τον προκάτοχό του για το μονοφυσιτικό του φρόνημα και έγινε στυλοβάτης της Έκτης Οικουμενικής Συνόδου. Καταγόταν από το Παλέρμο της Σικελίας και ανατράφηκε από γονείς ευσεβείς, οι οποίοι πίστευαν θερμά στον Χριστό και ζούσαν με ταπείνωση και φόβο Θεού.

Από πολύ μικρή ηλικία ποτίστηκε με τα νάματα της ευσέβειας και αγάπησε τα ιερά γράμματα. Οι γονείς του φρόντισαν να του δώσουν εξαίρετη μόρφωση και τον δίδαξαν κάθε ωφέλιμο και θεόπνευστο βιβλίο της Εκκλησίας. Ο μικρός Αγάθων προόδευσε τόσο πολύ στη γνώση της Αγίας Γραφής, ώστε ξεχώριζε ανάμεσα στους συνομηλίκους του για τη σύνεση και τη σοφία του.

Η αγάπη του για τον Χριστό μεγάλωνε καθημερινά, και η ψυχή του ζητούσε κάτι ανώτερο από τα αγαθά αυτού του κόσμου. Όταν οι γονείς του εκοιμήθησαν, βρέθηκε κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας, την οποία όμως δεν θέλησε να κρατήσει για τον εαυτό του. Η απόφασή του υπήρξε τολμηρή και αποκαλυπτική για τον χαρακτήρα του νεαρού κληρονόμου.

Συγκέντρωσε όλο τον πλούτο που του άφησαν οι γονείς του και κάλεσε κοντά του τους φτωχούς, τα ορφανά και τις χήρες της πόλης. Μέσα σε μία μόνο ημέρα μοίρασε όλη την περιουσία στους πάσχοντες αδελφούς του, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του. Έτσι ελεύθερος από κάθε γήινο δεσμό, αναζήτησε τον δρόμο της μοναχικής ζωής και εισήλθε σε ένα μοναστήρι της Ιταλίας.

Εκεί παραδόθηκε ολόψυχα στους ασκητικούς αγώνες και κοπίαζε ακούραστα ημέρα και νύχτα. Προσευχόταν θερμά για όλο τον κόσμο και επιδιδόταν σε νηστείες, αγρυπνίες και πνευματικά γυμνάσματα. Η ταπείνωσή του και η αγάπη του για τον Θεό τον ανέβαζαν σταθερά στις βαθμίδες της αρετής.

Ο Κύριος, βλέποντας την καθαρότητα της καρδιάς του, τον αξίωσε με το χάρισμα των μεγάλων θαυμάτων. Ο πιστός λαός άρχισε να μαθαίνει για τον ενάρετο μοναχό και να καταφεύγει στις πρεσβείες του. Η φήμη της αγιότητάς του απλώθηκε σιγά σιγά παντού, ώσπου έφτασε και στα αυτιά των κληρικών και του λαού της Ρώμης.

Η αρετή του δεν μπορούσε άλλωστε να κρυφτεί από τους ανθρώπους. Έτσι, το έτος εξακόσια εβδομήντα οκτώ μετά Χριστόν, ο λαός και ο κλήρος της Ρώμης τον ανέδειξαν εβδομηκοστό ένατο Πάπα της πόλης. Παρόλο που αγαπούσε την ησυχία του μοναστηριού, υπάκουσε στη φωνή της Εκκλησίας και ανέλαβε το βαρύ φορτίο της αρχιερωσύνης.

Ως ποιμένας φρόντισε με ζήλο για το πλήρωμά του και δίδαξε με λόγο και έργο την οδό της αρετής. Η μεγαλύτερη όμως προσφορά του υπήρξε η συμμετοχή του στην Έκτη Οικουμενική Σύνοδο, η οποία συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη το έτος εξακόσια ογδόντα μετά Χριστόν. Έστειλε εκεί τρεις άξιους αντιπροσώπους, τους πρεσβυτέρους Θεόδωρο και Σέργιο μαζί με τον διάκονο Ιωάννη.

Η Σύνοδος συγκλήθηκε για να καταδικάσει την αίρεση των Μονοθελητών και των Μονοφυσιτών, η οποία ταλαιπωρούσε την Εκκλησία. Οι αποφάσεις της στηρίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό στη θερμή και ξεκάθαρη στάση του Πάπα Αγάθωνος. Εκείνος αναθεμάτισε όλους όσους είχαν δείξει στο παρελθόν μονοφυσιτικό φρόνημα, χωρίς να εξαιρέσει ούτε τον προκάτοχό του Πάπα Ονούφριο τον Πρώτο.

Με αυτή τη γενναία στάση πρόσφερε στην Εκκλησία ένα από τα αποτελεσματικότερα βέλη ενάντια στην ύστερη αξίωση περί αλαθήτου των Παπών. Ο άγιος εκοιμήθη οσιακά το έτος εξακόσια ογδόντα δύο μετά Χριστόν.