Ακύλας και Πρίσκιλλα, οι απόστολοι που φιλοξένησαν τον Παύλο

Στο σπίτι τους στην Έφεσο μαζεύονταν οι πρώτοι χριστιανοί για τη Θεία Ευχαριστία, σαν να ήταν εκείνο το σπιτικό η πρώτη εκκλησία της πόλης. Ο ίδιος ο απόστολος Παύλος έγραφε πως αυτοί οι δύο σύζυγοι έβαλαν τον λαιμό τους κάτω από το μαχαίρι για χάρη της ζωής του. Ο Ακύλας ήταν Ιουδαίος που καταγόταν από τον Πόντο και είχε εγκατασταθεί μαζί με τη γυναίκα του την Πρίσκιλλα στη Ρώμη.

Εκεί εργάζονταν ως σκηνοποιοί και ζούσαν ήσυχα, ώσπου ασπάστηκαν την πίστη του Χριστού και άλλαξε η ζωή τους. Όταν ο αυτοκράτορας Κλαύδιος διέταξε να διωχθούν όλοι οι Ιουδαίοι από την πόλη, γύρω στα έτη σαράντα εννέα και πενήντα μετά Χριστόν, αναγκάστηκαν να φύγουν. Έφτασαν στην Κόρινθο λίγο καιρό πριν κατεβεί ο απόστολος Παύλος από την Αθήνα στην ίδια πόλη.

Εκεί συναντήθηκαν για πρώτη φορά μαζί του και η ζωή τους πήρε νέα κατεύθυνση. Ο Παύλος έμεινε στο σπίτι τους και δούλεψε μαζί τους στο ίδιο επάγγελμα, για να μη γίνει βάρος σε κανέναν. Έτσι το ταπεινό εργαστήριο των σκηνοποιών έγινε χώρος συνάντησης, εργασίας και πνευματικής διδασκαλίας του αποστόλου.

Μέσα στο σπίτι αυτό ο απόστολος Παύλος τους δίδαξε με υπομονή τα μυστήρια του Θεού και τους αποκάλυψε το βάθος της νέας πίστης. Κάποιοι από την αρχαία παράδοση μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο ίδιος ο Παύλος τους βάπτισε μέσα στην Κόρινθο. Από εκείνη τη στιγμή το ζευγάρι αφοσιώθηκε ολόψυχα στον δάσκαλό τους και στο έργο του ευαγγελισμού των εθνών.

Τον βοηθούσαν στη διακονία του, μοιράζονταν τους κόπους του, τις αγωνίες του και τους κινδύνους του στους δρόμους της Ασίας. Ο Παύλος ποτέ δεν έκρυψε τη μεγάλη του αγάπη και την ευγνωμοσύνη του για τους δύο αυτούς ανθρώπους. Σε πολλές επιστολές του τους χαιρετά ονομαστικά και τους αναφέρει με τρυφερότητα και θαυμασμό μπροστά στις εκκλησίες.

Στην επιστολή του προς τους Ρωμαίους γράφει με συγκίνηση τα παρακάτω γνωστά λόγια του. Λέει να χαιρετήσουν την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα, τους αγαπημένους του συνεργάτες μέσα στον Ιησού Χριστό. Προσθέτει ότι αυτοί παρέδωσαν τη ζωή τους για χάρη του και ότι τους ευγνωμονούν όχι μόνο ο ίδιος αλλά και όλες οι εκκλησίες των εθνών της οικουμένης.

Όταν ο απόστολος Παύλος έφυγε από την Αχαΐα για να επιστρέψει στην Ασία, οι δύο σύζυγοι τον ακολούθησαν πιστά στο ταξίδι του. Έφτασαν μαζί στην Έφεσο και άνοιξαν εκεί το μεγάλο τους σπίτι για να συναθροίζονται οι πρώτοι πιστοί της πόλης. Σε εκείνον τον φιλόξενο χώρο τελούνταν η Θεία Ευχαριστία και ακούγονταν τα λόγια των αποστόλων με κατάνυξη και χαρά.

Στην ίδια πόλη η Πρίσκιλλα και ο Ακύλας γνώρισαν τον λόγιο Ιουδαίο Απολλώ από την Αλεξάνδρεια. Εκείνος ήταν άνθρωπος μορφωμένος, με δύναμη λόγου και βαθιά γνώση των Γραφών, αλλά γνώριζε μόνο το βάπτισμα του Ιωάννη. Με διάκριση και αγάπη τον δίδαξαν την πληρέστερη χριστιανική πίστη και το άγιο βάπτισμα στο όνομα του Ιησού.

Έτσι ο Απολλώς έγινε μεγάλος κήρυκας του Ευαγγελίου και πολύτιμος συνεργάτης του αποστόλου Παύλου στα μέρη της Ασίας. Γύρω στο πενήντα όγδοο έτος μετά Χριστόν, οι δύο σύζυγοι ξαναγύρισαν για κάποιο διάστημα στη Ρώμη. Πρόσφεραν και πάλι το σπίτι τους ως τόπο σύναξης και προσευχής για τους πιστούς της πρωτεύουσας.

Με τη θυσιαστική τους αγάπη γέμιζαν την Εκκλησία ζωή και δύναμη μέσα στους χρόνους των διωγμών. Αργότερα οι δύο απόστολοι επέστρεψαν στην Έφεσο και συνέχισαν εκεί τη διακονία τους με την ίδια αφοσίωση. Όταν ο απόστολος Παύλος ήταν φυλακισμένος για δεύτερη φορά στη Ρώμη για χάρη του Χριστού, τους θυμήθηκε με αγάπη.

Έγραψε τότε στον μαθητή του Τιμόθεο, που ήταν επίσκοπος Εφέσου, και του ζήτησε να τους μεταφέρει τους εγκάρδιους χαιρετισμούς του. Αυτή η μικρή αναφορά δείχνει πόσο βαθιά παρέμενε ο δεσμός τους μέσα στις δοκιμασίες και τα δεσμά της φυλακής. Οι Ακύλας και Πρίσκιλλα ολοκλήρωσαν τη ζωή τους κατά πάσα πιθανότητα ως μάρτυρες στην Έφεσο.

Εκεί οι ειδωλολάτρες τους συνέλαβαν για την πίστη τους και τους αποκεφάλισαν για το όνομα του Χριστού. Με τον μαρτυρικό τους θάνατο πήραν, μαζί με τον τίτλο των αποστόλων, και τον τίτλο των μαρτύρων της Εκκλησίας. Η μνήμη τους τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις δεκατρείς Φεβρουαρίου κάθε χρόνου με ιδιαίτερη ευλάβεια.

Ο άγιος Ακύλας τιμάται ξεχωριστά και στις δεκατέσσερις Ιουλίου από τους πιστούς. Η ιστορία τους παραμένει υπόδειγμα συζυγικής αγάπης, φιλοξενίας, ιεραποστολικού ζήλου και μαρτυρικής πιστότητας στον αναστημένο Κύριο Ιησού Χριστό.