Ο Άγιος Πανσόφιος ο εξ Αλεξανδρείας

Είκοσι επτά ολόκληρα χρόνια πέρασε μέσα στην έρημο της Αιγύπτου ένας νέος που είχε γεννηθεί μέσα στον πλούτο και την εξουσία της Αλεξάνδρειας. Ο πατέρας του ήταν ο Νείλος, ανθύπατος της μεγάλης πόλης, και του χάρισε την πιο λαμπρή μόρφωση της εποχής εκείνης. Ο Πανσόφιος μελέτησε σε βάθος τα ελληνικά γράμματα και κατέκτησε με ζήλο τη γνώση της Αγίας Γραφής.

Ο πατέρας του δεν λυπήθηκε χρήματα για να του δώσει την πιο ολοκληρωμένη παιδεία της εποχής εκείνης. Έτσι ο νέος μεγάλωσε με βαθιά πίστη στον Χριστό και με σπάνια ευρύτητα κοσμικής γνώσης. Όταν ο Νείλος έφυγε από τη ζωή, ο γιος του βρέθηκε κληρονόμος μιας τεράστιας περιουσίας στην Αλεξάνδρεια.

Δεν κράτησε όμως τίποτε για τον εαυτό του και την μοίρασε ολόκληρη στους φτωχούς της πόλης. Με την καρδιά ελεύθερη πια από τα γήινα, αναζήτησε τον Κύριο μέσα στη σιωπή της ερήμου. Εκεί έστρεψε ολόκληρη την ψυχή του στην προσευχή και στην ησυχία της ασκητικής ζωής.

Ο νους του ανέβαινε από τα πρόσκαιρα πράγματα στη θεωρία της Βασιλείας των ουρανών. Μέσα στη μοναξιά της ερήμου ο Πανσόφιος καλλιέργησε κάθε αρετή και έγινε δοχείο της θείας χάριτος για πολλά χρόνια. Η φήμη της αγιότητάς του διαδόθηκε σιγά σιγά και έφτασε ως τα αυτιά των αρχόντων της Αλεξάνδρειας.

Εκείνη την εποχή βασίλευε ο Δέκιος, ένας από τους σκληρότερους διώκτες των χριστιανών σε όλη την ιστορία της Εκκλησίας. Ο επίτροπος της πόλης, που ονομαζόταν Αυγουστάλιος, πληροφορήθηκε για τον ασκητή και διέταξε αμέσως να τον συλλάβουν. Στρατιώτες αναζήτησαν τον γέροντα στην έρημο και τον οδήγησαν δεμένο μπροστά στο δικαστήριο.

Ο Πανσόφιος στάθηκε ατρόμητος μπροστά στον άρχοντα, αν και ήταν εξαντλημένος από τα χρόνια της άσκησης. Δεν φοβήθηκε ούτε τις απειλές ούτε τα βασανιστήρια που του ετοίμαζαν εκείνη τη στιγμή. Με παρρησία ομολόγησε ότι μόνον ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός και Σωτήρας του κόσμου.

Η ψυχή του φλεγόταν από την αγάπη του Κυρίου που είχε υπηρετήσει σιωπηλά τόσες δεκαετίες. Η σύγκρουση ανάμεσα στον ταπεινό ασκητή και τον υπερήφανο άρχοντα είχε ήδη αρχίσει με ένταση. Ο Πανσόφιος χρησιμοποίησε όλη τη γνώση που είχε αποκτήσει στα νιάτα του για να ελέγξει τις πλάνες της ειδωλολατρίας.

Έφερε ως μαρτυρία τα ίδια τα κείμενα των εθνικών συγγραφέων, που μιλούσαν για τα πάθη και τις αδυναμίες των ψεύτικων θεών τους. Μία προς μία συνέτριψε τις δοξασίες της ειδωλολατρίας με επιχειρήματα γεμάτα αλήθεια και πειστικότητα. Κήρυξε με δύναμη ότι ο Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός και ο Λυτρωτής όλων των ανθρώπων.

Ο Αυγουστάλιος ένιωσε βαθιά ντροπή μπροστά στο πλήθος που παρακολουθούσε τη δίκη με μεγάλη προσοχή. Η υπεροψία του είχε καταρρακωθεί από τα λόγια ενός γέροντα ασκητή που δεν φοβόταν τίποτε. Οργισμένος για την ταπείνωσή του διέταξε να τον μαστιγώσουν με ράβδους χωρίς κανένα έλεος.

Οι δήμιοι χτυπούσαν τον άγιο με τόση αγριότητα, ώστε οι πληγές του γέμισαν σύντομα όλο το σώμα του. Ο ηλικιωμένος ασκητής υπέμεινε το μαρτύριο με γαλήνη και προσευχή στα χείλη του. Από εκείνα τα κτυπήματα παρέδωσε την ψυχή του και έλαβε ένδοξα τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου.

`01_15_Άγιος_Πανσόφιος_Αλεξανδρείας_Ελληνικά_Καθαρά. %$ Ο Άγιος Πανσόφιος ο εξ Αλεξανδρείας $% Η σύγκρουση ανάμεσα στον ταπεινό ασκητή και τον υπερήφανο άρχοντα είχε ήδη αρχίσει με μεγάλη ένταση.

Ο ηλικιωμένος ασκητής υπέμεινε το μαρτύριο με γαλήνη και με προσευχή στα χείλη του. Το αρχείο παραδίδεται ως `01_15_Άγιος_Πανσόφιος_Αλεξανδρείας_Ελληνικά_Καθαρά.