Η Τροφός των Ιρλανδών Αγίων

Σε ηλικία μόλις ενός έτους, ο μικρός Βρενδάνος ο Θαλασσοπόρος βρέθηκε στην αγκαλιά της Αγίας Ίτας, η οποία τον ανέθρεψε μέχρι τα έξι του χρόνια. Η ίδια ονόμασε τον ανιψιό της Μοχαίμοχ με το προσωνύμιο Πουλχέριο, επειδή ήταν ένα εξαιρετικά όμορφο μικρό παιδί. Η Αγία Ίτα γεννήθηκε τον πέμπτο αιώνα και καταγόταν από επιφανή οικογένεια της Ιρλανδίας, όπως συνέβαινε με πολλούς αγίους εκείνου του τόπου.

Οι γονείς της ζούσαν στην κομητεία Γουότερφορντ και ήταν άνθρωποι βαθιά πιστοί και αφοσιωμένοι στον Χριστό. Από πολύ νωρίς αγάπησε τον Κύριο και αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή της ολόκληρη στη μοναχική πολιτεία. Όταν αποφάσισε να εγκατασταθεί στο Κίλλεντι, κοντά στο σημερινό Νιούκασλ Γουέστ της κομητείας Λίμερικ, ένας τοπικός αρχηγός της πρόσφερε μια έκταση γης.

Η Αγία δέχτηκε με ευγνωμοσύνη τη δωρεά και φρόντισε προσεκτικά να καλλιεργηθεί η γη για τις ανάγκες της κοινότητας. Εκεί ίδρυσε μια σχολή και ένα μοναστήρι που ακόμη και σήμερα διατηρούν το όνομά της στον τόπο. Ένα αγίασμα σηματοδοτεί μέχρι σήμερα τη θέση όπου βρισκόταν ο ναός της και θυμίζει στους προσκυνητές την παρουσία της.

Γύρω από την Αγία Ίτα συγκεντρώθηκαν πολλές ευσεβείς παρθένες που επιθυμούσαν να ζήσουν τη μοναχική ζωή υπό την πνευματική της καθοδήγηση. Η μονή της σύντομα έγινε γνωστή ως τόπος εκπαίδευσης για μικρά αγόρια, πολλά από τα οποία αργότερα έγιναν επιφανείς άνδρες της Εκκλησίας. Σε εκείνη παρέδωσαν τον μικρό Βρενδάνο, όταν δεν είχε κλείσει ακόμη τον πρώτο χρόνο της ζωής του.

Η Αγία τον κράτησε κοντά της μέχρι την ηλικία των έξι ετών και τον γαλούχησε με την πίστη και την αγάπη του Χριστού. Με την ίδια αγάπη φρόντισε και τον ανιψιό της Μοχαίμοχ από τα πρώτα του βρεφικά χρόνια. Τον αποκαλούσε με τρυφερότητα Πουλχέριο, λόγω της αξιοθαύμαστης ομορφιάς που είχε από μικρό παιδί.

Στη σχολή της δίδασκε τα παιδιά την ορθόδοξη πίστη και φύτευε στις καρδιές τους τη φλόγα της αγάπης για τον Σωτήρα. Μιλούσε επίσης για το μυστήριο της Αγίας Τριάδος και έφτασε σε πολύ υψηλά μέτρα τελειώσεως και πνευματικής θεωρίας. Για τον λόγο αυτό αναγνωρίζεται ως η πνευματική μητέρα και τροφός πολλών αγίων της Ιρλανδικής γης.

Η φήμη της απλώθηκε γρήγορα σε ολόκληρη την περιοχή. Πολλοί άνθρωποι κατέφευγαν στο μοναστήρι για να ζητήσουν τη συμβουλή και την πνευματική της καθοδήγηση σε δύσκολες στιγμές. Φαίνεται μάλιστα πως ασκούσε και την ιατρική τέχνη σε κάποιον βαθμό, προσφέροντας θεραπεία στους πάσχοντες που έφταναν κοντά της.

Η ζωή της κυλούσε μέσα σε αυστηρή άσκηση, μετάνοια και αδιάλειπτη προσευχή προς τον Κύριο. Στήριζε τον βίο της στη νηστεία, τη μελέτη των θείων Γραφών και τη βαθιά κοινωνία με τον Θεό. Κάποτε είπε στον Άγιο Βρενδάνο ότι τρία πράγματα δυσαρεστούν περισσότερο τον Θεό μέσα στην ανθρώπινη ζωή.

Είναι το πρόσωπο που μισεί τους ανθρώπους, η θέληση που προσκολλάται στην αγάπη του κακού και η εμπιστοσύνη στα πλούτη. Τα λόγια της θύμιζαν τη σοφία του βιβλίου των Παροιμιών για όσα απομακρύνουν τον άνθρωπο από την παρουσία του Κυρίου. Δίδασκε επίσης ότι τρία πράγματα ευχαριστούν περισσότερο τον Θεό μέσα στη ζωή κάθε πιστού.

Είναι η σταθερή πίστη μιας καθαρής καρδιάς, η απλή μοναχική ζωή και η γενναιόδωρη ελεημοσύνη προς τον πλησίον. Η Αγία Ίτα κοιμήθηκε εν ειρήνη το έτος πεντακόσια εβδομήντα μετά Χριστόν στη μονή της. Η μνήμη της τιμάται ως τοπική εορτή και το όνομά της παραμένει αγαπητό για τα κορίτσια της Ιρλανδίας μέχρι σήμερα.