Kur zoti Rufus po e detyronte të bënte flijime për idhujt, ai befas u pushtua para syve të vetë Shenjtorit. Kointos u lut me besim dhe e çliroi nga shpirti i keq, duke fituar kështu mirënjohjen dhe dhuratat e tij. Shën vinte nga Frigjia, një provincë romake e Azisë së Vogël dhe jetoi gjatë sundimit të perandorit Aurelian. Që në fëmijëri ai u rrit në besimin ortodoks dhe në devotshmërinë e krishterë të prindërve të tij. Kur u rrit, mbërriti në fshatin Aeolida, i cili në Synaxaria quhet ndryshe edhe Neolis. Aty shpërndau me shumë thjeshtësi lëmoshë për njerëzit e varfër dhe fatkeq të zonës. Me lutjen e tij ai shëroi ata që mundoheshin nga shpirtrat e papastër dhe dëboi prej tyre çdo fuqi të errët. Fama e tij u përhap shpejt në të gjithë zonën përreth dhe arriti në veshët e zotërve vendas. Kështu zoti Rufus e thirri pranë tij dhe i kërkoi që ta mohonte hapur Krishtin. Por Shën qëndroi i patundur në besimin e tij dhe nuk pranoi në asnjë mënyrë t’u bënte kurban idhujve. Pas kësaj ngjarjeje të mrekullueshme, Shën Kointos e nisi me qetësi në shpirt udhëtimin e tij drejt qytetit të Pergamit. Por gjatë rrugës ai u arrestua nga paganët e qytetit të Kymit, sepse po rrëfente hapur emrin e Krishtit. Ata i nënshtruan torturave mizore dhe të dhimbshme, duke u përpjekur ta përkulnin dhe ta detyronin të mohonte besimin e tij. Por ai duroi me guxim, duke u mbështetur në hirin dhe ndihmën e vetë Zotit. Pastaj Perëndia e shfaqi fuqinë e tij në një mënyrë mbresëlënëse përpara njerëzve të qytetit. Papritur ra një tërmet i madh që tronditi të gjithë zonën dhe ndërtesat përreth. Një tempull pagan u shkatërrua plotësisht dhe idhujt ranë në tokë copë-copë. Paganët u tmerruan aq shumë saqë nga frika ndaluan menjëherë torturimin e Shenjtorit. Por ata e lanë të lidhur me zinxhirë, duke pritur ardhjen e zotit të ri të qytetit të tyre. Kështu Shën Kointos mbeti i burgosur, por duke lavdëruar Zotin për mbrojtjen dhe ndërhyrjen e tij të mrekullueshme. Nuk kishin kaluar as dyzet ditë nga ai tërmet i madh, kur zoti i ri Kleararchos mbërriti në Kymi. Ai, sapo u informua për të krishterin e robëruar, urdhëroi menjëherë që ta arrestonin sërish dhe ta sillnin para tij. Ai sundimtar mizor urdhëroi ushtarët t’i shtypnin me forcë këmbët Dëshmorit të Shenjtë. Kointos i duroi me forcë të mrekullueshme dhimbjet dhe torturat e reja falë fuqisë së Krishtit. Por me hirin e Zotit, këmbët e tij të thyera u shëruan për mrekulli dhe rifituan shëndetin e tyre të vjetër. Pas këtyre sprovave të mëdha të rrëfimit të tij, Shën jetoi plot dhjetë vjet në paqe. Gjithë këto vite ai iu përkushtua shërbimit ndaj njerëzve të tij dhe veçanërisht atyre më të dobëtit. Ai bëri mrekulli të panumërta në emër të Krishtit, duke shëruar sëmundjet dhe duke dëbuar shpirtrat e këqij nga njerëzit. Më në fund, pasi e përfundoi denjësisht luftën e tij në tokë, ai fjeti i qetë pranë Zotit. Kujtimi i tij nderohet nga Kisha jonë më 6 korrik, me nderim të thellë nga besimtarët.