Zoti fillimisht zgjodhi dymbëdhjetë dishepuj, me përjashtim të Judës Iskariotit, i cili e tradhtoi Mjeshtrin dhe humbi në mënyrë të palavdishme. Në vend të tij Matia u zgjodh në dhomën e sipërme, pak para Rrëshajëve, si Apostulli i dymbëdhjetë. Kështu u plotësua numri i shenjtë i dishepujve që do të ndriçonin kombet me predikimin e Ungjillit. Simon Pjetri dhe vëllai i tij Andrea ishin peshkatarët e parë të Galilesë që u thirrën në veprën apostolike. Me ta janë Jakobi dhe Joani, bijtë e Zebedeut, të cilët Zoti i quajti në mënyrë karakteristike “bij të bubullimës”. Më pas vijnë Filipi, Bartolomeu, i identifikuar me Natanaelin e Kanës dhe Thomai, i njohur për të dielën pas Pashkëve. Bashkë me ta ishte edhe tagrambledhësi Mateu, i cili u bë ungjilltar, si dhe Jakobi i Alfeut me Simon Zelotin. Juda, vëllai i Jakobit, i njohur gjithashtu si Tadeu, së bashku me Matian e zgjedhur më vonë, plotësuan korin. Secili prej tyre ka një përkujtim të veçantë brenda rrethit liturgjik të Kishës sonë. Të katër prej tyre, Jakobi i Alfeut, Matia, Marku dhe Luka, kremtohen gjithashtu së bashku me Shtatëdhjetë Apostujt. Kështu Kisha i nderon dishepujt si individualisht ashtu edhe si një kor shpirtëror i vetëm.