Shën Christos Kopshtari nga Shqipëria

Një kopshtar i thjeshtë nga Shqipëria mbërriti në Stamboll në të dyzetat e tij, duke kërkuar një fat më të mirë në tokë të huaj. Atje, një mosmarrëveshje për çmimin e disa mollëve në pazar do ta çonte përfundimisht në martirizim dhe në kurorën e lavdisë amarante. Kristo vinte nga një familje shqiptare dhe ishte mësuar që në moshë të vogël të punonte tokën me durim dhe përulësi. Kur u largua nga vendlindja, mori me vete vetëm besimin e baballarëve dhe njohuritë e pakta për artin e tij. Në qytet gjeti punë në kopshte perimesh dhe frutash, të cilat i shiste vetë në tregjet e shtetit të madh. Jeta e tij rridhte e qetë dhe e përulur, në mundin e përditshmërisë dhe lutjes. Ai nuk e imagjinonte se një negociatë e zakonshme për disa mollë do të bëhej rast për të dhënë rrëfimin e jetës së tij. Atë ditë në pazar, një turk kërkoi të blinte të gjitha mollët që kishte në atë kohë Kristo. Por ata nuk i gjetën me çmimin dhe mes tyre filloi një debat i ashpër dhe i ashpër në mes të pazarit. Turki, i zemëruar nga mosmarrëveshja e tyre, vendosi të hakmerrej ndaj kopshtarit të përulur në mënyrën më mizore të njohur deri më tani. Ajo e akuzoi publikisht se kishte premtuar të konvertohej dhe të bëhej mysliman, një akuzë shumë e rëndë për çdo skllav të krishterë. Ata e sollën Kristosin para autoriteteve turke në Kostandinopojë, ku dy pseudomartirë konfirmuan nën betim fjalët e akuzuesit të tij. Dëshmori u përgjigj me vrazhdësi dhe deklaroi se nuk e ka thënë kurrë një gjë të tillë dhe se i qëndron besnik Krishtit. Por dëshmia e një të krishteri nuk kishte asnjë vlerë para pseudomartirës turke, sipas ligjeve të asaj kohe. Magjistratët urdhëruan që ta rrihnin rëndë në shputat e këmbëve dhe ta hidhnin të lidhur në burg. Aty e lanë pa bukë e pa ujë, me shpresën se uria dhe dhimbja do t'i thyenin qëndresën. Por kopshtari i përulur qëndroi i palëkundur në besimin e etërve të tij dhe i pranoi torturat me durim të admirueshëm. Shpirti i tij tashmë kishte vendosur të mos e mohonte Krishtin për asnjë arsye dhe për asnjë premtim të shpëtimit tokësor. Në të njëjtin burg ishte edhe studiuesi Kaisarios Daponte, një poet i madh dhe njeri i letrave, i cili më vonë u bë murg në malin Athos. Ai ishte arrestuar për arsye politike dhe u bë dëshmitar okular i torturave të Shenjtit, të cilat më vonë i regjistroi me respekt. Me kërkesën e tij, ai arriti t'i nxirrte këmbët e Kristos nga një vise druri që po i shtrëngonte fort dhe i lëndonte. Ajo i ofroi pak ushqim dhe iu lut të hante diçka, të merrte forcë dhe të duronte orët e ardhshme. Por martiri refuzoi me qetësi dhe u përgjigj se dëshiron të vdesë i uritur dhe i etur për Krishtin e tij. Më pas i dha Dapontes gurin mprehës për thikat e tij, i cili i varej në brez si një mjet modest. Ajo i kërkoi që ta shiste dhe me paratë të bënte shërbime në kujtim të tij nga një prift i nderuar. Po atë ditë, më dymbëdhjetë shkurt të një mijë e shtatëqind e dyzet e tetë, martirit iu pre koka në Kostandinopojë. Kështu Shën Kristo Kopshtari mori nga Krishti kurorën e lavdisë amaranti dhe u bë kopshtari i parajsës. Më lejoni të kontrolloj participat. e ndaluar. Gjithashtu “shpifës” – jo, jo në tekstin tim. Më lejoni të skanoj: "kërkimi" – duhet të zëvendësohet "duke shpresuar" – pjesore! Duhet të zëvendësohet. Më lejoni të rishikoj: Seksioni 1, fjalia 1: "Një kopshtar i thjeshtë nga Shqipëria mbërriti në Kostandinopojë në të dyzetat e tij, ndërsa kërkonte një fat më të mirë në shkretëtirë. " Seksioni 2: "duke shpresuar se uria dhe dhimbja do ta përmbysnin qëndrueshmërinë e tij" → "duke shpresuar se uria dhe dhimbja do të përkulnin qëndrueshmërinë e tij" Më lejoni të kontrolloj gjithashtu "mprehin" – duhet të jetë "mprehtë". Dhe "një vise druri" – visgeni është femërore, pra "një vise druri". Më lejoni gjithashtu të kontrolloj dyfish asnjë shifër dhe data të shkruara: "dymbëdhjetë shkurt një mijë e shtatëqind e dyzet e tetë" – duhet të jetë gjinore: "një mijë e shtatëqind e dyzet e tetë" ose më e thjeshtë natyrore: "në një mijë e shtatëqind e dyzet e tetë". Më lejoni të përdor: "më dymbëdhjetë shkurt të vitit njëmijë e shtatëqind e dyzet e tetë". Më lejoni të kontrolloj edhe numrin e fjalëve tani. Do të tregoj çdo seksion pas rregullimeve. **Seksioni 1 i rishikuar:** “Një kopshtar i thjeshtë nga Shqipëria mbërriti në Kostandinopojë në të dyzetat e tij, duke kërkuar një fat më të mirë në shkretëtirë. Atje, një mosmarrëveshje për çmimin e disa mollëve në pazar do ta çonte përfundimisht në martirizim dhe në kurorën e lavdisë amarante. Kristo vinte nga një familje shqiptare dhe ishte mësuar që në moshë të vogël të punonte tokën me durim dhe përulësi. Kur u largua nga vendlindja, mori me vete vetëm besimin e baballarëve dhe njohuritë e pakta për artin e tij. Në qytet gjeti punë në kopshte perimesh dhe frutash, të cilat i shiste vetë në tregjet e shtetit të madh. Jeta e tij rridhte e qetë dhe e përulur, në mundin e përditshmërisë dhe lutjes. Ai nuk e imagjinonte se një negociatë e zakonshme për disa mollë do të bëhej rast për të dhënë rrëfimin e jetës së tij. Atë ditë në pazar, një turk kërkoi të blinte të gjitha mollët që kishte në atë kohë Kristo. Por ata nuk i gjetën me çmimin dhe mes tyre filloi një debat i ashpër dhe i ashpër në mes të tregut. " Numri i fjalive: 1 “Një kopshtar i thjeshtë nga Shqipëria mbërriti në Kostandinopojë në të dyzetat e tij, duke kërkuar një fat më të mirë në të huajt. " – 21 fjalë ✓ 2 “Atje, një mosmarrëveshje për çmimin e disa mollëve në pazar do ta çonte përfundimisht në martirizim dhe në kurorën e lavdisë amarantike. " – 22 fjalë ✓ 3 “Christos vinte nga një familje shqiptare dhe ishte mësuar që në moshë të vogël të punonte tokën me durim dhe përulësi " – 19 fjalë ✓ 4 “Kur u largua nga vendi i tij, mori me vete vetëm besimin e baballarëve të tij dhe pak njohuri për artin e tij " – 22 fjalë ✓ 5 “Në qytet gjeti punë në kopshte perimesh dhe frutash, të cilat i shiste vetë në tregjet e shtetit të madh " – 20 fjalë ✓ 6 “Jeta e tij rridhte e qetë dhe me përulësi, në mundin e përditshmërisë dhe lutjes " – 16 fjalë ✓ 7 “Ai nuk e imagjinonte se një negociatë e zakonshme për disa mollë do të bëhej rast për të dhënë rrëfimin e jetës së tij. " – 19 fjalë ✓ 8 “Atë ditë në pazar, një turk kërkoi të blinte të gjitha mollët që kishte në atë kohë Kristo " – 22 fjalë ✓ 9 “Por ata nuk i gjetën me çmimin dhe mes tyre filloi një debat i ashpër dhe i ashpër në mes të tregut. " – 19 fjalë ✓ Gjithsej: 21+22+19+22+20+16+19+22+19 = 180 fjalë. Shumë e shkurtër! Nevoja 190-210. Duhen edhe 15 fjalë të tjera. Më lejoni të zgjeroj fjalinë 6 dhe 7: 6 "Jeta e tij rrodhi në heshtje dhe përulësi në mundin e jetesës së përditshme, punën e kopshtit dhe lutjen e fshehtë. " – 21 fjalë ✓ 7 “Ai nuk e imagjinonte atëherë se një negociatë e zakonshme për disa mollë në treg do të bëhej një rast që ai të bënte rrëfimin e fundit të jetës së tij. " – 23 fjalë ✓ Totalet e reja: 21+22+19+22+20+21+23+22+19 = 189. Edhe 1 i shkurtër. Fjalia 3: “Christos vinte nga një familje e varfër shqiptare dhe kishte mësuar nga një fëmijë i vogël të punonte tokën me durim dhe përulësi. " – 21 fjalë ✓ Totali i ri: 21+22+21+22+20+21+23+22+19 = 191 ✓ **Seksioni 2:** Më lejoni të numëroj. 1 “Turku, i zemëruar nga mosmarrëveshja e tyre, vendosi të hakmerrej ndaj kopshtarit të përulur në mënyrën më mizore të njohur deri më tani. " – "i zemëruar" është një formë pjesëmarrëse! Ndaluar (-burra). Nevoja për të rishkruar: "Turku u mbush me zemërim nga mosmarrëveshja e tyre dhe vendosi të hakmerrej ndaj kopshtarit të përulur në mënyrën më mizore të kohës. " – 22 fjalë ✓ 2 “Ajo e akuzoi publikisht se kishte premtuar të konvertohej dhe të bëhej musliman, një akuzë shumë e rëndë për çdo skllav të krishterë. " – "premtim" – kjo është nënrenditëse aorist, jo një pjesore, është mirë. 19 fjalë ✓ 3 “Ata e sollën Kristosin përpara autoriteteve turke në Kostandinopojë, ku dy martirë të rremë konfirmuan me betim fjalët e akuzuesit të tij. " – 19 fjalë ✓ 4 “Martiri u përgjigj me pafytyrësi dhe deklaroi se nuk e kishte thënë kurrë një gjë të tillë dhe se i qëndroi besnik Krishtit. " – 19 fjalë ✓ 5 “Por dëshmia e një të krishteri nuk kishte asnjë vlerë para pseudomartirës turke, sipas ligjeve të asaj kohe. " – 20 fjalë ✓ 6 “Magjistratët urdhëruan që ta rrihnin rëndë në shputa dhe ta hidhnin të lidhur në burg. " – "lidhur" është forma pjesëmarrëse! e ndaluar. Rishkruani: “Gjyqtarët urdhëruan që të rrihej rëndë në shputa dhe të burgosej me zinxhirë të rëndë " – 20 fjalë ✓ 7 “Aty e lanë pa bukë e pa ujë, me shpresën se uria dhe dhimbja do t’ia prishnin qëndresën " – 22 fjalë ✓ 8 "Por kopshtari i përulur qëndroi i palëkundur në besimin e etërve të tij dhe i pranoi torturat me durim të admirueshëm " – 18 fjalë ✓ 9 "Shpirti i tij tashmë kishte vendosur të mos e mohonte Krishtin për asnjë arsye dhe për asnjë premtim të shpëtimit tokësor. " – 20 fjalë ✓ Gjithsej: 22+19+19+19+20+20+22+18+20 = 179. Shumë e shkurtër. Duhen edhe 11 të tjera. Zgjero: 4 “Dëshmori Kristo u përgjigj me guxim të madh dhe deklaroi qartë se nuk e tha kurrë një gjë të tillë dhe se i qëndron besnik Krishtit. " – 22 fjalë ✓ 8 "Por kopshtari i përulur qëndroi i palëkundur në besimin e etërve të tij dhe i pranoi torturat e tmerrshme me durim dhe qetësi të admirueshme. " – 21 fjalë ✓ 9 “Shpirti i tij tashmë kishte vendosur të mos e mohonte Krishtin e tij për asnjë arsye dhe për asnjë premtim shpëtimi tokësor " – 21 fjalë ✓ Totali i ri: 22+19+19+22+20+20+22+21+21 = 186. Ende pak nga 4. Fjalia 3: “E sollën Kristosin para autoriteteve turke të qytetit të madh të Kostandinopojës, ku dy pseudomartirë konfirmuan me betim fjalët e akuzuesit të tij. " – 22 fjalë ✓ Totali i ri: 22+19+22+22+20+20+22+21+21 = 189. Edhe 1 i shkurtër. Fjalia 2: "Ajo e akuzoi publikisht se gjoja kishte premtuar të konvertohej dhe të bëhej musliman, një akuzë e rëndë për çdo skllav të krishterë " – 20 fjalë ✓ Gjithsej: 22+20+22+22+20+20+22+21+21 = 190 ✓ **Seksioni 3:** 1 “Në të njëjtin burg ishte studiuesi Cesario Daponte, një poet i madh dhe njeri i letrave, i cili më vonë u bë murg në malin Athos. " – 22 fjalë ✓ 2 “Ai ishte arrestuar për arsye politike dhe u bë dëshmitar okular i torturave të shenjtorit, të cilat më vonë i regjistroi me respekt. " – 19 fjalë ✓ 3 “Me kërkesën e tij, ai arriti t'i hiqte këmbët e Kristos nga një vise druri që po i shtrëngonte fort dhe i lëndonte. " – 22 fjalë ✓ 4 “Ajo i ofroi pak ushqim dhe iu lut të hante diçka, të merrte forcë dhe të duronte orët e ardhshme. " – 20 fjalë ✓ 5 Por martiri refuzoi me qetësi dhe u përgjigj se donte të vdiste i uritur dhe i etur për Krishtin e tij. " – "i uritur", "i etur" — pjesore -ménos! e ndaluar. Rishkruaj: "Por martiri refuzoi me qetësi dhe tha se donte të vdiste nga uria dhe etja për hir të Krishtit të tij " – 21 fjalë ✓ 6 Më pas ai i dha Dapontes gurin mprehës për thikat e tij, i cili varej në brez si një mjet modest. " – 20 fjalë ✓ 7 “Ajo i kërkoi që ta shiste dhe me paratë të kryente shërbime në kujtim të tij nga një prift i nderuar " – 19 fjalë ✓ 8 “Po atë ditë, më dymbëdhjetë shkurt të vitit njëmijë e shtatëqind e dyzet e tetë, dëshmorit iu pre koka në Kostandinopojë. " – 17 fjalë ✓ 9 "Kështu Shën Kristo Kopshtari mori nga Krishti kurorën e lavdisë amarantike dhe u bë kopshtari i parajsës. " – 20 fjalë ✓ Gjithsej: 22+19+22+20+21+20+19+17+20 = 180. Shumë e shkurtër. Duhen edhe 10 të tjera. Zgjero: 8 “Po atë ditë, më dymbëdhjetë shkurt të vitit shpëtimtar një mijë e shtatëqind e dyzet e tetë, dëshmorit iu pre koka publikisht në Kostandinopojë. " – 19 fjalë ✓ 9 "Kështu Shën Kristo Kopshtari mori nga Krishti kurorën e lavdisë amaranti dhe u shfaq si një kopshtar i vërtetë i parajsës. " – 21 fjalë ✓ 2 “Ai u arrestua për arsye politike dhe u bë dëshmitar okular i torturave të tmerrshme të Shenjtorit, të cilat më vonë i regjistroi me respekt të thellë. " – 21 fjalë ✓ 7 “Ajo i kërkoi që ta shiste dhe me paratë të kryente shërbime të shenjta në kujtim të tij nga një prift i nderuar. " – 20 fjalë ✓ Totali i ri: 22+21+22+20+21+20+20+19+21 = 186. Duhen edhe 4 të tjera. 4 “Ajo i ofroi pak ushqim dhe iu lut me dashuri të hante diçka, të merrte forcë dhe të duronte orët e ardhshme. " – 22 fjalë ✓ 6 Më pas ai i dha Dapontes gurin e vogël me të cilin mprehte thikat e tij, të cilat i vareshin gjithmonë në brez si një mjet modest. " – 22 fjalë ✓ Gjithsej: 22+21+22+22+21+22+20+19+21 = 190 ✓ Tani më lejoni të kontrolloj të gjitha seksionet për çdo pjesë ose paskajore të mbetur. Më lejoni të skanoj me kujdes: Seksioni 1: "siç kërkoi" – folje e fundme ✓. Jo -ontas, -ontas, -menos, -meni, -menos që mund të shoh. ✓ Seksioni 2: "graviteti" – mbiemër superlativ, fine "lidhur" zëvendësohet "i zemëruar" zëvendësohet. ✓ Seksioni 3: "i uritur", "i etur" zëvendësohet. ✓ Tani më lejoni të kontrolloj për shifra, shkurtesa. Asnjë. Data e shkruar me fjalë. ✓ Prodhimi përfundimtar: %$ Shën Kristo Kopshtari nga Shqipëria $% Një kopshtar i thjeshtë nga Shqipëria mbërriti në Stamboll në të dyzetat e tij, pasi kërkonte një pasuri më të mirë në tokë të huaj. Atje, një mosmarrëveshje për çmimin e disa mollëve në pazar do ta çonte përfundimisht në martirizim dhe në kurorën e lavdisë amarante. Kristo vinte nga një familje e varfër shqiptare dhe ishte mësuar që nga një fëmijë i vogël të punonte tokën me durim dhe përulësi. Kur u largua nga vendlindja, mori me vete vetëm besimin e baballarëve dhe njohuritë e pakta për artin e tij. Në qytet gjeti punë në kopshte perimesh dhe frutash, të cilat i shiste vetë në tregjet e shtetit të madh. Jeta e tij rrodhi e qetë dhe me përulësi në mundin e jetesës së përditshme, punën e kopshtit dhe lutjen e fshehtë. Nuk e imagjinonte atëherë se një negociatë e zakonshme për disa mollë në treg do të bëhej rast për të dhënë rrëfimin e fundit të jetës së tij. Atë ditë në pazar, një turk kërkoi të blinte të gjitha mollët që kishte në atë kohë Kristo. Por ata nuk i gjetën me çmimin dhe mes tyre filloi një debat i ashpër dhe i ashpër në mes të pazarit. Turku u mbush me zemërim nga mosmarrëveshja e tyre dhe vendosi të hakmerrej ndaj kopshtarit të përulur në mënyrën më mizore të kohës. Ajo e akuzoi publikisht se kishte premtuar se do të konvertohej dhe do të bëhej mysliman, një akuzë e rëndë për çdo skllav të krishterë. Ata e sollën Kristosin përpara autoriteteve turke të qytetit të madh të Kostandinopojës, ku dy pseudo-martirë konfirmuan nën betim fjalët e akuzuesit të tij. Dëshmori Kristo iu përgjigj me arrogancë të madhe dhe u shpreh qartë se nuk e tha kurrë një gjë të tillë dhe se i qëndron besnik Krishtit. Por dëshmia e një të krishteri nuk kishte asnjë vlerë para pseudomartirës turke, sipas ligjeve të asaj kohe. Magjistratët urdhëruan që ta rrihnin rëndë në shputat e këmbëve dhe ta burgosnin me zinxhirë të rëndë. Aty e lanë pa bukë e pa ujë, me shpresën se uria dhe dhimbja do t'i thyenin qëndresën. Por kopshtari i përulur qëndroi i palëkundur në besimin e etërve të tij dhe i pranoi torturat e tmerrshme me durim dhe qetësi të mrekullueshme. Shpirti i tij tashmë kishte vendosur të mos e mohonte Krishtin e tij për asnjë arsye dhe për asnjë premtim të shpëtimit tokësor. Në të njëjtin burg ishte edhe studiuesi Kaisarios Daponte, një poet i madh dhe njeri i letrave, i cili më vonë u bë murg në malin Athos. Ai ishte arrestuar për arsye politike dhe u bë një dëshmitar okular i torturave të tmerrshme të Shenjtorit, të cilat më vonë i regjistroi me respekt të thellë. Me kërkesën e tij, ai arriti t'i nxirrte këmbët e Kristos nga një vise druri që po i shtrëngonte fort dhe i lëndonte. Ajo i ofroi pak ushqim dhe iu lut me dashuri të hante diçka, të merrte forcë dhe të duronte orët e ardhshme. Por martiri refuzoi me qetësi dhe tha se donte të vdiste nga uria dhe etja për hir të Krishtit të tij. Më pas i dha Dapontes gurin e vogël që i mprehte thikat, i cili i varej gjithmonë në brez si një mjet modest. Ajo i kërkoi që ta shiste dhe me paratë të kryente shërbime të shenjta në kujtim të tij nga një prift i nderuar. Po atë ditë, më dymbëdhjetë shkurt të vitit shpëtimtar një mijë e shtatëqind e dyzet e tetë, martirit iu pre koka publikisht në Kostandinopojë. Kështu Shën Kristo Kopshtari mori nga Krishti kurorën e lavdisë amaranti dhe u shfaq si një kopshtar i vërtetë i parajsës. Do ta ruaj si `02_12_Shën_Christos_the_Gardener_Greek_Clean. txt`. %$ Shën Kristo Kopshtari nga Shqipëria $% Një kopshtar i thjeshtë nga Shqipëria mbërriti në Stamboll në të dyzetat e tij, pasi kërkonte një pasuri më të mirë në tokë të huaj. Atje, një mosmarrëveshje për çmimin e disa mollëve në pazar do ta çonte përfundimisht në martirizim dhe në kurorën e lavdisë amarante. Kristo vinte nga një familje e varfër shqiptare dhe ishte mësuar që nga një fëmijë i vogël të punonte tokën me durim dhe përulësi. Kur u largua nga vendlindja, mori me vete vetëm besimin e baballarëve dhe njohuritë e pakta për artin e tij. Në qytet gjeti punë në kopshte perimesh dhe frutash, të cilat i shiste vetë në tregjet e shtetit të madh. Jeta e tij rrodhi e qetë dhe me përulësi në mundin e jetesës së përditshme, punën e kopshtit dhe lutjen e fshehtë. Nuk e imagjinonte atëherë se një negociatë e zakonshme për disa mollë në treg do të bëhej rast për të dhënë rrëfimin e fundit të jetës së tij. Atë ditë në pazar, një turk kërkoi të blinte të gjitha mollët që kishte në atë kohë Kristo. Por ata nuk i gjetën me çmimin dhe mes tyre filloi një debat i ashpër dhe i ashpër në mes të pazarit. Turku u mbush me zemërim nga mosmarrëveshja e tyre dhe vendosi të hakmerrej ndaj kopshtarit të përulur në mënyrën më mizore të kohës. Ajo e akuzoi publikisht se kishte premtuar se do të konvertohej dhe do të bëhej mysliman, një akuzë e rëndë për çdo skllav të krishterë. Ata e sollën Kristosin përpara autoriteteve turke të qytetit të madh të Kostandinopojës, ku dy pseudo-martirë konfirmuan nën betim fjalët e akuzuesit të tij. Dëshmori Kristo iu përgjigj me arrogancë të madhe dhe u shpreh qartë se nuk e tha kurrë një gjë të tillë dhe se i qëndron besnik Krishtit. Por dëshmia e një të krishteri nuk kishte asnjë vlerë para pseudomartirës turke, sipas ligjeve të asaj kohe. Magjistratët urdhëruan që ta rrihnin rëndë në shputat e këmbëve dhe ta burgosnin me zinxhirë të rëndë. Aty e lanë pa bukë e pa ujë, me shpresën se uria dhe dhimbja do t'i thyenin qëndresën. Por kopshtari i përulur qëndroi i palëkundur në besimin e etërve të tij dhe i pranoi torturat e tmerrshme me durim dhe qetësi të mrekullueshme. Shpirti i tij tashmë kishte vendosur të mos e mohonte Krishtin e tij për asnjë arsye dhe për asnjë premtim të shpëtimit tokësor. Në të njëjtin burg ishte edhe studiuesi Kaisarios Daponte, një poet i madh dhe njeri i letrave, i cili më vonë u bë murg në malin Athos. Ai ishte arrestuar për arsye politike dhe u bë një dëshmitar okular i torturave të tmerrshme të Shenjtorit, të cilat më vonë i regjistroi me respekt të thellë. Me kërkesën e tij, ai arriti t'i nxirrte këmbët e Kristos nga një vise druri që po i shtrëngonte fort dhe i lëndonte. Ajo i ofroi pak ushqim dhe iu lut me dashuri të hante diçka, të merrte forcë dhe të duronte orët e ardhshme. Por martiri refuzoi me qetësi dhe tha se donte të vdiste nga uria dhe etja për hir të Krishtit të tij. Më pas i dha Dapontes gurin e vogël që i mprehte thikat, i cili i varej gjithmonë në brez si një mjet modest. Ajo i kërkoi që ta shiste dhe me paratë të kryente shërbime të shenjta në kujtim të tij nga një prift i nderuar. Po atë ditë, më dymbëdhjetë shkurt të vitit shpëtimtar një mijë e shtatëqind e dyzet e tetë, martirit iu pre koka publikisht në Kostandinopojë. Kështu Shën Kristo Kopshtari mori nga Krishti kurorën e lavdisë amaranti dhe u shfaq si një kopshtar i vërtetë i parajsës. Emri i skedarit: `02_12_Shën_Christos_o_Kipouros_Greek_Clean. txt`