Pas shumë vitesh jete murgërore në manastirin e ava Seridit (shih 13 gusht), në Gaza (Palestinë), shën Vitali u kthye në qytetin e Aleksandrisë, me qëllim që të punonte për shpëtimin e grave që bënin jetë të shthurur. Merrte vetëm një të dhjetën e shumës që i siguronte puna e dorës, për t’u ushqyer dhe natën shkonte në lagjet e imoralitetit, i ofronte ndonjërës prej këtyre grave pjesën që i mbetej nga shuma, me kusht që të mos jepej më në mëkat, dhe rrinte bashkë me të deri në mëngjes, duke u lutur për shpëtimin e saj. Kur e braktiste, i kërkonte që t’i premtonte se nuk do t’ia tregonte askujt ç’kishte ngjarë. E denoncuan te patriarku i shenjtë, Joan Përdëllimtari (12 nëntor), këtë murg që shkakton skandal duke qëndruar me mëkataret. Por shën Joani nuk mori asnjë masë kundër tij.

Pas vdekjes së Vitalit, një i demonizuar u çlirua, dhe pranë trupit të shenjtit u zbulua një pllakë mbi të cilën qe shkruar: “Banorë të Aleksandrisë, mos gjykoni para kohe, derisa të vijë Dita e Zotit”. Numri i madh i grave me jetë të përdalë, të cilat ishin kthyer falë tij, i bënë të njohura mirëbërjet e tij, dhe qyteti i tërë e nderoi me funeral madhështor.