Oshënar Fostirios, vetmitar i ndritshëm i malit

Në majën e një mali të padepërtueshëm të Lindjes, një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë dhe linte bukë për një murg. Kur vizitorët mbërritën atje, bukët ishin të bollshme për mrekulli, të mjaftueshme për të gjithë, pa humbur asnjë të vetme. Ky murg ishte Oshënar Fostirios, i cili shkëlqeu si një ndriçues i vërtetë në errësirën e kohës së tij. Ai vinte nga viset e Lindjes dhe që në moshë të re kërkoi qetësinë dhe lutjen. Ai u ngjit në një mal të lartë e të shkretë, ku i dha jetën lutjes mendore dhe bashkimit të pandërprerë me Zotin. E sforcoi trupin me agjërime, vigjilje gjatë gjithë natës, gjunjëzim dhe çdo lloj shtrëngimi, pa u përkulur kurrë. Ai e justifikoi emrin që mbante me jetën e tij, pasi e gjithë ekzistenca e tij ndriçoi kupën qiellore të Kishës si një yll i ndritshëm. Ai e pastroi trupin e tij dhe e shenjtëroi shpirtin e tij duke zbatuar me besnikëri urdhrin e Zotit për të mohuar veten dhe për të ecur në kryq. Kështu ajo u bë vendbanimi i Frymës së Shenjtë dhe një enë e zgjedhur e hirit hyjnor në botë. Shenjtëria e Fostirit nuk mbeti e fshehur për shumë kohë në malet e Lindjes. Turma të devotshmëve filluan të shkonin me vrap drejt kasolles së tij duke kërkuar shërim dhe rehati shpirtërore. Zoti e kishte pajisur me një dhuratë të pasur mrekullish dhe ai shëroi çdo sëmundje dhe çdo plagë të njerëzve që erdhën me besim. Ashtu si profeti i lavdishëm Elia, ai çdo ditë e merrte ushqimin e tij drejtpërdrejt nga qielli në një mënyrë të mrekullueshme. Por asnjë korb nuk i solli bukë, siç thotë Shkrimi për profetin në lumin Horrath. Në vend të kësaj, një engjëll i Zotit zbriste në një vend të caktuar dhe linte bukë atje për asketin. Kur dy ose tre ose edhe më shumë vëllezër nga vende të largëta mbërrinin në Osios, gjenin në të njëjtin vend bukë në përpjesëtim me numrin e vizitorëve. Kjo pikë paradoksale e begatisë hyjnore nuk ndodhi vetëm për disa ditë, si në kohën e profetit Elia në malin Karmel. Vazhdoi për gjithë ato vite që Oshënar jetoi në vetmi, në heshtje dhe në patokën e tij të thellë. Me kalimin e kohës dhe me ndihmën e Zotit, Oshënar Fostirios themeloi një manastir pranë vendit të praktikës së tij. Rreth tij u mblodhën një vëllazëri e shumtë murgjish, që kërkonin të mësonin prej tij rrugën e pendimit të vërtetë. Që nga ai moment bukët e mrekullueshme pushuan së zbrituri nga qielli, siç kishte ndodhur në kohën e qetësisë së tij absolute. Kjo nuk ndodhi sepse Zoti e braktisi shërbëtorin e tij ose u largua nga lutja e vëllazërisë. Vetë Oshënari nuk lyp kurrë për ushqim, pasi kujtoi urdhrin e Krishtit për kërkimin e parë për mbretërinë. Por Zoti donte që tani të jepte ushqim si fryt i mundit njerëzor dhe i punës së bekuar. Kështu ai e urdhëroi të zgjedhurin e tij që të mos pranonte asgjë nga askush, por të siguronte nevojat e të gjithëve me mundin e duarve të tij. Oshënar pa u lodhur i mësoi nxënësët e tij të zbrisnin me lutje, studim shpirtëror të librave të shenjtë dhe punë të përulur. Ai ishte një shembull i përditshëm i jetës, një masë e saktësisë asketike dhe dashurisë atërore për të gjithë vëllazërinë. Gjatë viteve të jetës së tij, Kisha ishte e shqetësuar nga herezitë e rrezikshme, të cilat larguan shpirtra të panumërt nga e vërteta. Për t'i dhënë fund skandalit, u mblodh një sinod me pjesëmarrjen e shumë etërve të shenjtë nga rajone të ndryshme. I ftuar ishte edhe Oshënar Phostirios, megjithëse jetoi vite larg zhurmës së botës dhe punëve publike. I bekuari nuk e shmangu këtë luftë të re dhe zbriti nga mali i tij i shkretë për hir të kopesë së Krishtit. Në kuvend ai foli me guxim e bindje dhe rrëfeu besimin e drejtë me fjalë të qarta e të ndritura. Shumë prej heretikëve u prekën thellë dhe u kthyen në bashkësinë e bekuar të Kishës së vetme të vërtetë. Të tjerë të tjerë u prekën nga jeta e shenjtë e asketit të madh dhe preferuan të bëheshin murgj pranë tij. Me lutjet e tij u bënë shumë mrekulli si gjatë udhëtimit të tij tokësor ashtu edhe pas gjumit. Oshënarin e zuri gjumi në paqe pasdite, pikërisht në prag të festës së madhe despotike të Epifanisë së Zotit. Kisha jonë e nderon kujtimin e tij më 5 janar me nderim, gëzim dhe mirënjohje të thellë. Më lejoni ta ruaj dhe vërtetoj këtë: cat > /tmp/source_posterius. txt << 'EOF' [teksti burim këtu] EOF cat > /tmp/output_posterius. txt << 'EOF' [dalja këtu] EOF python3 /root/hermes-agent/agents/optiko-text-creator-2-auto-sections/scripts/optiko_auto_sections. py –source /tmp/source_posterius. txt –output /tmp/output_posterius. txt Meqenëse në fakt nuk mund ta ekzekutoj skenarin, më lejoni të numëroj me kujdes fjalët për seksion dhe për fjali manualisht. **Kontrolli i numrit të fjalëve të seksionit 1 ** (duke synuar 190-210): Më lejoni të numëroj: "Në majën e një mali të padepërtueshëm të Lindjes, një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë dhe linte bukë për një murg. " = 21 fjalë ✓ "Kur vizitorët mbërrinin atje, bukët do të shumoheshin mrekullisht, mjaftueshëm për të gjithë, pa humbur asnjë. " = 17 ✓ "Ky murg ishte Oshënar Phostirios, i cili shkëlqeu si një ndriçues i vërtetë në errësirën e kohës së tij. " = 18 ✓ “Ai vinte nga viset e Lindjes dhe që në moshë të re kërkonte qetësinë dhe lutjen " = 16 ✓ “Ai u ngjit në një mal të lartë e të shkretë, ku i dha jetën lutjes mendore dhe bashkimit të pandërprerë me Zotin. " = 23 ✓ “Ai e sforcoi trupin e tij me agjërime, vigjilje gjatë gjithë natës, gjunjëzim dhe çdo lloj shtrëngimi, pa u përkulur kurrë. " = 17 ✓ “Ai e justifikoi me jetën e tij emrin që mbante, pasi e gjithë qenia e tij ndriçoi si një yll i ndritshëm kupën qiellore të Kishës. " = 23 ✓ "Ai e pastroi trupin e tij dhe e shenjtëroi shpirtin e tij duke zbatuar me besnikëri urdhërimin e Zotit për vetëmohimin dhe kryqëzimin " = 24 ✓ Prisni – "pritja" është një pjesore (-mbarim). Më duhet ta rregulloj këtë. Më lejoni të rishikoj: "Ai e pastroi trupin e tij dhe e shenjtëroi shpirtin e tij, ndërsa respektoi me besnikëri urdhrin e Zotit për vetëmohimin dhe kryqëzimin " = 25 ✓ "Kështu u bë një vendbanim i Frymës së Shenjtë dhe një enë e zgjedhur e hirit hyjnor në botë " = 15 ✓ Seksioni 1 gjithsej: 21+17+18+16+23+17+23+25+15 = 175. Shumë e shkurtër, duhet të shtoni ~ 20 fjalë. Më lejoni të kontrolloj seksionin 2 për participet: "rrëfen" ok. Nuk u gjet asnjë pjesëmarrës. Seksioni 3: "zbres" ok. Asnjë pjesëmarrës. Seksioni 4: Nuk u gjet asnjë pjesë. Më lejoni të zgjeroj seksionin 1 dhe të tregoj gjithçka me kujdes. Unë do të ristrukturoj: %$ Oshënar Fostirios, vetmitar i ndritur i malit $% Në majën e një mali të padepërtueshëm të Lindjes, një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë dhe linte bukë për një murg. Kur vizitorët e papritur mbërrinin atje, bukët do të bolleshin për mrekulli, të mjaftueshme për të gjithë, pa humbur asnjë të vetme. Ky murg ishte Oshënar Fostirios, i cili shkëlqeu si një ndriçues i vërtetë në errësirën shpirtërore të kohës së tij. Ai vinte nga viset e Lindjes dhe që në moshë të re kërkonte me pasion qetësinë dhe lutjen e pandërprerë. Ai u ngjit në një mal të lartë e të shkretë, ku i dha jetën lutjes mendore dhe bashkimit të pandërprerë me Zotin. E sforcoi trupin me agjërime të rrepta, vigjilje gjatë gjithë natës, gjunjëzim të vazhdueshëm dhe çdo lloj shtrëngimi, pa u përkulur kurrë. Ai e justifikoi emrin që mbante me jetën e tij, pasi e gjithë ekzistenca e tij ndriçoi kupën qiellore të Kishës si një yll i ndritshëm. Ai pastroi trupin e tij dhe shenjtëroi shpirtin e tij, ndërsa respektoi me besnikëri urdhrin e Zotit për vetëmohimin dhe kryqëzimin. Kështu ajo u bë vendbanimi i Frymës së Shenjtë dhe një enë e zgjedhur e hirit hyjnor midis njerëzve të botës. Fama e tij u përhap me shpejtësi në rajonet përreth dhe tërhoqi turma shpirtrash të etur për shpëtim të vërtetë. Rinumërimi i seksionit 1: – S1: "Në majë të një mali të padepërtueshëm të Lindjes, një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë dhe linte bukë për një murg " = 21 – S2: "Kur mbërrinin atje vizitorë të papritur, bukët do të shumoheshin mrekullisht, mjaftueshëm për të gjithë, pa humbur asnjë të vetme. " = 20 – S3: "Ky murg ishte Oshënar Phostirios, i cili shkëlqeu si një ndriçues i vërtetë në errësirën shpirtërore të kohës së tij. " = 19 – S4: “Ai vinte nga viset e Lindjes dhe që në moshë të re kërkonte me pasion qetësinë dhe lutjen e pandërprerë. " = 19 – S5: "Ai u ngjit në një mal të lartë dhe të shkretë, ku i dha jetën lutjes mendore dhe bashkimit të pandërprerë me Zotin. " = 23 – S6: "Ai e sforcoi trupin e tij me agjërime të rrepta, vigjilje gjatë gjithë natës, gjunjëzim të vazhdueshëm dhe çdo lloj shtrëngimi, pa u përkulur kurrë. " = 19 – S7: "Ai e justifikoi me jetën e tij emrin që mbante, pasi e gjithë qenia e tij ndriçoi si një yll i ndritshëm kupën qiellore të Kishës. " = 23 – S8: "Ai e pastroi trupin e tij dhe e shenjtëroi shpirtin e tij, ndërsa respektoi me besnikëri urdhërin e Zotit për vetëmohimin dhe kryqëzimin " = 23 – S9: "Kështu ai u bë vendbanimi i Frymës së Shenjtë dhe një enë e zgjedhur e hirit hyjnor midis njerëzve të botës " = 17 – S10: "Fama e tij u përhap shpejt në zonat përreth dhe tërhoqi turma shpirtrash të etur për shpëtim të vërtetë " = 16 Gjithsej: 21+20+19+19+23+19+23+23+17+16 = 200 ✓ Rinumërimi i seksionit 2: – S1: "Shenjtëria e farit nuk mbeti e fshehur për shumë kohë në malet e Lindjes. " = 13 ✗ Shumë e shkurtër Duhet të rishkruhet. Më lejoni të rregulloj: “Shenjtëria e Farit nuk mbeti e fshehur për shumë kohë në malet e larta të Lindjes së Largët " = 16 ✓ (Prisni – "mbeti" në rregull? Po, folje e fundme) Gjithashtu duhet të kontrolloni "etur" në seksionin 1 – kjo është një pjesë. Duhet të rregullohet: “Fama e tij u përhap me shpejtësi në rajonet përreth dhe tërhoqi turma shpirtrash të etur për shpëtim të vërtetë " = 17 ✓ Seksioni 1 rinumërohet: 21+20+19+19+23+19+23+23+17+17 = 201 ✓ Më lejoni t'i rishkruaj me kujdes të gjitha seksionet duke kontrolluar për pjesëmarrje. Duke parë prapa: Drafti origjinal i seksionit 2: – "fshehur" → pjesore, duhet të ndryshojë – "rrëfen" ok – Kontrollo sërish të gjitha Seksioni 3: – "e bekuar" – pjesore (-menis)! Duhet rregulluar – "e bekuar" – pjesore! Seksioni 4: – "e bekuar" – pjesore! Më lejoni ta ribëj tërësisht: %$ Oshënar Fostirios, vetmitar i ndritur i malit $% Në majën e një mali të padepërtueshëm të Lindjes, një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë dhe linte bukë për një murg. Kur vizitorët e papritur mbërrinin atje, bukët do të bolleshin për mrekulli, të mjaftueshme për të gjithë, pa humbur asnjë të vetme. Ky murg ishte Oshënar Fostirios, i cili shkëlqeu si një ndriçues i vërtetë në errësirën shpirtërore të kohës së tij. Ai vinte nga viset e Lindjes dhe që në moshë të re kërkonte me pasion qetësinë dhe lutjen e pandërprerë. Ai u ngjit në një mal të lartë e të shkretë, ku i dha jetën lutjes mendore dhe bashkimit të pandërprerë me Zotin. E sforcoi trupin me agjërime të rrepta, vigjilje gjatë gjithë natës, gjunjëzim të vazhdueshëm dhe çdo lloj shtrëngimi, pa u përkulur kurrë. Ai e justifikoi emrin që mbante me jetën e tij, pasi e gjithë ekzistenca e tij ndriçoi kupën qiellore të Kishës si një yll i ndritshëm. Ai pastroi trupin e tij dhe shenjtëroi shpirtin e tij, ndërsa respektoi me besnikëri urdhrin e Zotit për vetëmohimin dhe kryqëzimin. Kështu ajo u bë vendbanimi i Frymës së Shenjtë dhe një enë e zgjedhur e hirit hyjnor midis njerëzve të botës. Fama e tij u përhap me shpejtësi në rajonet përreth dhe tërhoqi turma shpirtrash të etur për shpëtim të vërtetë. Seksioni 2 – rishkruani me kujdes: “Shenjtëria e Farit nuk mbeti e fshehur për shumë kohë në malet e larta të Lindjes së Largët " (16) “Një turmë besimtarësh filloi të ngjitej me këmbë në kasollen e tij dhe të kërkonte shërim dhe rehati shpirtërore " (18) "Perëndia e kishte pajisur atë me një dhuratë të pasur mrekullish dhe ai shëroi çdo sëmundje dhe çdo plagë të njerëzve " (18) "Ashtu si profeti i lavdishëm Elia, ai çdo ditë merrte ushqimin e tij drejtpërdrejt nga qielli në një mënyrë të mrekullueshme " (18) "Por asnjë korb nuk i solli bukë, siç thotë Shkrimi për profetin në përroin Horrath " (16) "Në rastin e tij një engjëll i Zotit zbriti në një vend dhe i la bukë asketit. " (18) "Kur dy ose tre ose edhe më shumë vëllezër mbërritën në Osios nga vende të largëta, kishte bukë në përpjesëtim me numrin e tyre. " (22) “Kjo shenjë paradoksale e begatisë hyjnore nuk ndodhi vetëm për disa ditë, si në kohën e profetit Elia. " (19) “Vazhdoi për të gjitha ato vite që Oshënar jetoi në vetminë, heshtjen dhe pa tokë të thellë. " (20) "Oborri i qiellit u hap me maturi dhe e ushqeu shërbëtorin e Zotit pa zhurmë dhe pa përshtypje publike " (18) Seksioni 2 gjithsej: 16+18+18+18+16+18+22+19+20+18 = 183. Shumë e shkurtër, duhen 7+ fjalë. Më lejoni të zgjerohem. Zëvendësoni S1 dhe S10: “Shenjtëria e Fostirio nuk mbeti e fshehur për shumë kohë në malet e larta dhe të paarritshme të Lindjes së Largët. " (18) "Oborri i qiellit u hap me maturi dhe ushqeu shërbëtorin besnik të Perëndisë pa zhurmë dhe pa asnjë përshtypje publike " (20) Gjithsej: 18+18+18+18+16+18+22+19+20+20 = 187. Ende e shkurtër. Zgjero S5: "Por asnjë korb nuk i solli bukë, siç thotë Shkrimi i Shenjtë për profetin në përroin Horrath " (17) Zgjero S6: "Në rastin e tij një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë në një vend të caktuar dhe linte aty bukë për asketin " (19) Zgjero S3: "Perëndia e kishte pajisur me një dhuratë të pasur mrekullish dhe ai shëroi çdo sëmundje dhe çdo plagë të njerëzve që erdhën " (20) Totali i ri: 18+18+20+18+17+19+22+19+20+20 = 191 ✓ Seksioni 3: "Me kalimin e kohës dhe me ndihmën e Zotit, Oshënar Fostirios themeloi një manastir pranë vendit të tij. " (22) "Aty u mblodhën rreth tij një vëllazëri e shumtë murgjish, të cilët kërkonin të mësonin rrugën e pendimit të vërtetë prej tij. " (17) "Që nga ai moment bukët e mrekullueshme pushuan së zbrituri nga parajsa, siç kishte ndodhur në kohën e qetësisë së tij absolute. " (20) “Nuk ndodhi sepse Zoti e braktisi shërbëtorin e tij ose u largua nga lutja e vëllazërisë " (16) "Vetë Oshënar nuk lyp kurrë për ushqim, pasi kujtoi urdhrin e Krishtit për të kërkuar së pari mbretërinë " (23) “Megjithatë, Zoti donte të jepte ushqim tani si fryt i mundit njerëzor dhe i punës së ndershme " (17) "Kështu ai e urdhëroi të zgjedhurin e tij që të mos pranojë asgjë nga askush, por të sigurojë nevojat e të gjithëve me mundin e duarve të tij. " (24) "Oshënar pa u lodhur i mësoi dishepujt e tij të zbrisnin me lutje, me studimin shpirtëror të librave të shenjtë dhe me punë të përulur " (22) “Ai vetë qëndronte si shembull i gjallë çdo ditë, një masë e saktësisë asketike dhe dashurisë atërore për të gjithë vëllazërinë e manastirit. " (17) “Ai mësoi me vepra dhe jo vetëm me fjalë, në mënyrë që nxënësët të shihnin përpara tyre rrugën e shpëtimit. " (21) Gjithsej: 22+17+20+16+23+17+24+22+17+21 = 199 ✓ Seksioni 4: “Gjatë viteve të jetës së tij, Kisha ishte e shqetësuar nga herezitë e rrezikshme, të cilat larguan shpirtra të panumërt nga e vërteta. " (19) “Për t’i dhënë fund skandalit, u mblodh një sinod me pjesëmarrjen e shumë etërve të shenjtë nga rajone të ndryshme të botës. " (18) “I ftuar edhe Oshënar Fostirios, megjithëse jetoi vite larg zhurmës së botës dhe punëve publike. " (19) “I bekuari nuk e shmangu këtë luftë të re dhe zbriti nga mali i tij i shkretë për hir të kopesë së Krishtit. " (22) “Në këshill ai foli me guxim dhe bindshëm dhe rrëfeu besimin e duhur me fjalë të qarta dhe të ndritshme. " (17) “Shumë prej heretikëve u prekën thellë dhe u kthyen në bashkësinë e të vetmes Kishë të vërtetë të Krishtit " (17) “Të tjerët përsëri u prekën nga jeta e shenjtë e asketit të madh dhe preferuan të bëhen murgj pranë tij. " (17) “Me lutjet e tij u kryen shumë mrekulli si gjatë udhëtimit të tij tokësor ashtu edhe pas gjumit " (20) “Oshënar e zuri gjumi në paqe pasdite, pikërisht në prag të festës së madhe despotike të Epifanisë së Zotit. " (18) “Kisha jonë e nderon kujtimin e tij më 5 janar me nderim, gëzim dhe mirënjohje të thellë shpirtërore " (17) Gjithsej: 19+18+19+22+17+17+17+20+18+17 = 184. Duhen edhe 6 fjalë të tjera. Zgjero S5: "Në këshill ai foli me guxim dhe bindje dhe rrëfeu besimin e duhur me fjalë të qarta, të ndritshme dhe të frymëzuara " (18) Zgjero S6: "Shumë prej heretikëve u prekën thellë dhe u kthyen të penduar në shoqërinë e të vetmes Kishë të vërtetë të Krishtit " (19) Zgjero S7: "Të tjerët u prekën përsëri nga jeta e shenjtë e asketit të madh dhe preferuan të bëheshin murgj pranë tij " (19) Zgjero S10: "Kisha jonë e përkujton atë në 5 janar të çdo viti me nderim, gëzim dhe mirënjohje të thellë shpirtërore " (19) Totali i ri: 19+18+19+22+18+19+19+20+18+19 = 191 ✓ Tani më lejoni t'i kontrolloj edhe një herë participat në të katër seksionet me kujdes. Seksioni 1: "i papritur" (mbiemër), "i papritur" – hmm, "i papritur" është teknikisht një pjesore pasive, por përdoret si mbiemër. Më lër të luaj i sigurt: ndrysho në "të rinj" ose "të huaj" "Kur vizitorët e huaj mbërritën atje, bukët u bollëk në një mënyrë të mrekullueshme, të mjaftueshme për të gjithë, pa humbur asnjë. " = 20 Fjalë të tjera që mbarojnë të ngjashme: "e bekuar" – i hoqa këto. Më lejoni të skanoj përsëri: Seksioni 1: "mashtrues"=adj, "strangers"=adj, "uninterrupted"=adj, "uninterrupted"=adj, "all-night"=adj, "continuous"=adj, "bright"=adj, "chosen"=adj, "i etur"→ndryshuar në "e etur". Prisni, në S10: "shumë shpirtrash që kishin etje për shpëtimin e vërtetë" – mirë. Seksioni 2: "glorious"=adj, "wonderful"=adj, "certain"=adj. prisni "disa" është një pjesore pasive e "orizzo" e përdorur si mbiemër. "i caktuar" përfundon me -meno! Duhet të ndryshojë. Ndryshimi në: "Në rastin e tij një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë në një vend të caktuar dhe linte bukë atje për asketin. " = 19 ✓ Gjithashtu Seksioni 2 S7: "aty kishte bukë sipas numrit të tyre" – ok pa pjesore. Seksioni 3: "numerous"=adj, "fantastic"=adj, "absolute"=adj, "humble"=adj, "daily"=adj, "living"=adj, "asketic"=adj, "patrician"=adj. Duket e pastër. Seksioni 4: "i rrezikshëm"=adj, "countless"=adj, "shumë"=adj, "public"=adj, "new"=adj, "desolate"=adj, "bravery"=emër, "bindje"=emër, "right"=adj, "pure"=adj, "bright"=adj"inj,spiadj=adj" "i madh" = adj, "tokësor" = adj, "dominant" = adj, "spiritual" = adj. I pastër! Prit – "Theophaneion" – ky është një emër, mirë. Tani më lejoni të verifikoj gjithashtu: a ka ndonjë -ont/-ont në ndonjë seksion? Seksioni 1: Duke kërkuar. nr. Seksioni 2: "shkon lart" – forma infinitive; Jo, "të ngrihesh" është "për" + folje, mirë. Jo -on/-on. Seksioni 3: nr. Seksioni 4: nr. Nuk ka shifra numerike "E enjte e janarit" ✓. Prodhimi përfundimtar: %$ Oshënar Fostirios, vetmitar i ndritur i malit $% Në majën e një mali të padepërtueshëm të Lindjes, një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë dhe linte bukë për një murg. Kur vizitorët e huaj erdhën atje, bukë të bollshme në një mënyrë të mrekullueshme, të mjaftueshme për të gjithë, pa humbur asnjë të vetme. Ky murg ishte Oshënar Fostirios, i cili shkëlqeu si një ndriçues i vërtetë në errësirën shpirtërore të kohës së tij. Ai vinte nga viset e Lindjes dhe që në moshë të re kërkonte me pasion qetësinë dhe lutjen e pandërprerë. Ai u ngjit në një mal të lartë e të shkretë, ku i dha jetën lutjes mendore dhe bashkimit të pandërprerë me Zotin. E sforcoi trupin me agjërime të rrepta, vigjilje gjatë gjithë natës, gjunjëzim të vazhdueshëm dhe çdo lloj shtrëngimi, pa u përkulur kurrë. Ai e justifikoi emrin që mbante me jetën e tij, pasi e gjithë ekzistenca e tij ndriçoi kupën qiellore të Kishës si një yll i ndritshëm. Ai pastroi trupin e tij dhe shenjtëroi shpirtin e tij, ndërsa respektoi me besnikëri urdhrin e Zotit për vetëmohimin dhe kryqëzimin. Kështu ajo u bë vendbanimi i Frymës së Shenjtë dhe një enë e zgjedhur e hirit hyjnor midis njerëzve të botës. Fama e tij u përhap me shpejtësi në rajonet përreth dhe tërhoqi turma shpirtrash të etur për shpëtim të vërtetë. Shenjtëria e Fostirio nuk mbeti e fshehur për shumë kohë në malet e larta dhe të paarritshme të Lindjes së Largët. Turma të devotshmëve filluan të ngjiteshin me këmbë drejt kasolles së tij dhe të kërkonin shërim dhe rehati shpirtërore. Zoti e kishte pajisur me një dhuratë të pasur mrekullish dhe ai shëroi çdo sëmundje dhe çdo plagë të njerëzve që vinin. Ashtu si profeti i lavdishëm Elia, ai çdo ditë e merrte ushqimin e tij drejtpërdrejt nga qielli në një mënyrë të mrekullueshme. Mirëpo, korbat nuk i sollën bukë, siç thotë Shkrimi i Shenjtë për profetin në lumin Horrath. Në rastin e tij, një engjëll i Zotit zbriste çdo ditë në një vend të caktuar dhe linte bukë atje për asketin. Kur dy ose tre ose edhe më shumë vëllezër mbërritën në Osios nga vende të largëta, kishte bukë në përpjesëtim me numrin e tyre. Kjo shenjë paradoksale e begatisë hyjnore nuk ndodhi vetëm për disa ditë, si në kohën e profetit Elia. Vazhdoi për gjithë ato vite që Oshënar jetoi në vetmi, në heshtje dhe në patokën e tij të thellë. Oborri i qiellit u hap me maturi dhe ushqeu shërbëtorin besnik të Perëndisë pa zhurmë dhe pa asnjë përshtypje publike. Me kalimin e kohës dhe me ndihmën e Zotit, Oshënar Fostirios themeloi një manastir pranë vendit të praktikës së tij. Rreth tij u mblodhën një vëllazëri e shumtë murgjish, që kërkonin të mësonin prej tij rrugën e pendimit të vërtetë. Që nga ai moment bukët e mrekullueshme pushuan së zbrituri nga qielli, siç kishte ndodhur në kohën e qetësisë së tij absolute. Kjo nuk ndodhi sepse Zoti e braktisi shërbëtorin e tij ose u largua nga lutja e vëllazërisë. Vetë Oshënari nuk lyp kurrë për ushqim, pasi kujtoi urdhrin e Krishtit për kërkimin e parë për mbretërinë. Por Zoti donte që tani të jepte ushqim si fryt i mundit njerëzor dhe punës së ndershme. Kështu ai e urdhëroi të zgjedhurin e tij që të mos pranonte asgjë nga askush, por të siguronte nevojat e të gjithëve me mundin e duarve të veta. Oshënari i mësoi pa u lodhur nxënësët e tij të zbrisnin me lutje, me studim shpirtëror të librave të shenjtë dhe me punë të përulur. Ai vetë qëndronte si një shembull i përditshëm i përditshëm, një masë e saktësisë asketike dhe dashurisë atërore për të gjithë vëllazërinë e manastirit. Mësonte me vepra dhe jo vetëm me fjalë, që nxënësët të shihnin përpara tyre rrugën e shpëtimit. Gjatë viteve të jetës së tij, Kisha ishte e shqetësuar nga herezitë e rrezikshme, të cilat larguan shpirtra të panumërt nga e vërteta. Për t'i dhënë fund skandalit, u mblodh një sinod me pjesëmarrjen e shumë etërve të shenjtë nga rajone të ndryshme të botës. I ftuar ishte edhe Oshënar Phostirios, megjithëse jetoi vite larg zhurmës së botës dhe punëve publike. I bekuari nuk e shmangu këtë luftë të re dhe zbriti nga mali i tij i shkretë për hir të kopesë së Krishtit. Në këshill ai foli me guxim e bindje dhe rrëfeu besimin e duhur me fjalë të qarta, të ndritura dhe të frymëzuara. Shumë prej heretikëve u prekën thellë dhe u kthyen me pendim në bashkimin e Kishës së vetme të vërtetë të Krishtit. Të tjerë të tjerë u prekën nga jeta e shenjtë e asketit të madh dhe preferuan të bëheshin murgj pranë tij. Me lutjet e tij u bënë shumë mrekulli si gjatë udhëtimit të tij tokësor ashtu edhe pas gjumit. Oshënarin e zuri gjumi në paqe pasdite, pikërisht në prag të festës së madhe despotike të Epifanisë së Zotit. Kisha jonë e përkujton atë më 5 janar të çdo viti me nderim, gëzim dhe mirënjohje të thellë shpirtërore. Skedari duhet të ruhet si: **01_05_Oshënar_Fostirios_Greek_Clean. txt**