Të Enjten e Madhe, më 13 prill 2023, Kryepiskopi Anastas priti në mjediset qendrës Sinodike dhe Katedrales “Ngjallja e Krishtit”, në Tiranë një grup vizitorësh katolikë nga Italia. Ata kryesoheshin nga Arqipeshkvi Angelo de Donatis – Vikar i Papës për dioqezën e Romës. Delegacioni përbëhej nga disa ipeshkvinj ndihmës, klerikë dhe laikë të dioqezës së Romës. Ata u pritën ngrohtësisht nga Kryepiskopi Anastas, i cili u përshkroi historinë 30-vjeçare të ringritjes kanonike nga hiri të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë. Duke qenë në Javën e Madhe të Pashkës, biseda u përqendrua te gëzimi kryqngjallësor, si tipar dallues i jetës në Krishtin. Ngjallja e Krishtit vërteton fitoren e dashurisë ndaj urrejtjes, ngadhënjimin e jetës mbi vdekjen. Ajo trondit pushtetin e vdekjes, të dhunës, të krenarisë dhe të padrejtësisë!
Të Dielat pas Pashkës Në çdo ditë të javës pas Pashkës, të quajtur Java e Ndritshme, në pellgun e Siloamit. Nëpërmjet Pagëzimit në Kishë, ne gjithashtu shërbesat paskale kremtohen me tërë shkëlqimin e tyre. Procesioni shërohemi dhe shpëtohemi nga Krishti për jetën e amshuar. pagëzimor i Pashkës përsëritet çdo ditë. Dyert e Bukura të Hierores qëndrojnë të hapura. Gëzimi i Ngjalljes dhe dhurata e Mbretërisë së Mespentikostia jetës së amshuar vazhdon me bollëk. Pastaj, në fund të javës, të Shtunën Në mes të javës së katërt kremtohet solemnisht dita mes Pashkës në mbrëmje kremtohet kujtimi i shfaqjes së Krishtit tek Apostull dhe Pentikostisë. Kjo quhet e kremtja e Mespentikostisë, në të cilën Thomai “pas tetë ditësh” (Joani 20:26). Krishti “në mes të festës” i mëson njerëzit për misionin e tij shpëtimtar dhe i ofron të gjithëve “ujin e gjallë” (Joani 7:14,38). E Diela pas Pashkës, e quajtur e Diela e dytë, është dita e tetë e kremtimit paskal, dita e fundit e Javës së Ndritshme, prandaj edhe E Diela e Samaritanes është quajtur “Antipashka”, sepse vetëm në këtë ditë në Kishën e vje- E Diela e pestë flet për një grua nga Samaria, me të cilën Krishti foli tër, të porsapagëzuarit i hiqnin rrobat e tyre të bardha të pagëzimit dhe në pusin e Jakovit (Joani 4). Kjo na kujtonjetën tonë të re në Zotin, hynin përsëri në jetën e kësaj bote. pirjen tonë nga “uji i gjallë”, adhurimin e të vërtetë të Perëndisë në kohën e krishterë mesianike, “në Frymë dhe në të Vërtetë” (Joani 4:23-24). E Diela e Miroprurëseve Ne shohim gjithashtu që shpëtimi i ofrohet të gjithëve: Judenjve dhe E Diela e tretë pas Pashkës i kushtohet grave miroprurëse, të cilat kombeve, burrave dhe grave, shenjtorëve dhe mëkatarëve. u kujdesën për trupin e Shpëtimtarit në vdekjen e Tij dhe u denjësuan të ishin dëshmitaret e para të Ngjalljes. E Diela e të Verbrit E Diela e gjashtë përkujton shërimin e një njeriu që kishte lindur i E Diela e të Paralizuarit/Ulokut verbër (Joani 9). Me këtë njeri identifikohet gjithsecili nga ne. Ai arriti E Diela e katërt i kushtohet shërimit të të paralizuarit/ulokut (Joani të shohë dhe ta njohë Jisuin si Birin e Perëndisë. Zoti i ka lyer sytë tanë 5). Ky njeri u shërua nga Krishti ndërsa po priste që dikush ta zbriste me dorën e tij hyjnore dhe i ka larë ato me ujin e pagëzimit (Joani 9:6-11).