EmailFacebookKontakt

Tërheqim vëmendjen – Shpërndarja e botimeve – detyrë, jo dëshirë

Tërheqim vëmendjen
Shpërndarja e
botimeve –
detyrë, jo
dëshirë
Gazeta “Ngjallja”, si çdo botim
tjetër i Kishës Orthodhokse Auto-
qefale të Shqipërisë, jep të vërtetat
e besimit orthodhoks. por edhe in-
formacion për zhvillimin e Kishes
sone dhe pozicionet e qarta të saj dhe
të Kryepiskopit Anastas, në të gjitha
situatat e vështira që ka kaluar ve­
nd! ynë. Për të gjitha këto, shpër-
ndarja dhe njohja me materialet e
botuara në të (ashtu edhe si për re-
vistën “Gëzohu”, librat e ndryshëm,
kalendarët etj.), duhet të kuptohen
si pjesë përbërëse e veprimtarisë së
çdo kleriku e këshilli kishtar.
Po e prekim këtë çështje, sepse,
po të vëresh tabelën e shpërndarjes
së gazetës “Ngjallja’’ dhe kërkesat e
ardhura për vitin 1999, shikon difë-
renca shumë të theksuara nga zona
në zone, ngci enoria në enori, të cilat
shpeshherë nuk janë të justifiku-
eshme. Dallime të tilla shell edhe në
shitjen e botimeve të tjera dhe të
revistës “Gëzohu’’.
Kështu, qyteti i Korçës merr 229i
të gjithë tirazhit të “Ngjalljes’’ që
shpërndahet: Tirana merr 18 9(, Fi­
eri afro 9 c/< (në këtë llogari nuk hyj- në abonimet brenda dhe jashtë vë- ndit dhe për nevojat e tjera). Pra, vetëm 3 qytete marrin afro gjysmën e tirazhit. Gjithashtu. veçohen edhe disa fshatra e qyteza, ku priftërinjtë bëjnë punë të mirë, duke tërhequr sasira të konsiderueshme shtypi e libri, duke ia kaluar dhe disa qyte- teve. Kështu, fshati Poro merr 150 gazeta, Bilishti 100, Divjaka 60, Bubullima 50 etj. Përkundrejt këtyre shembujve është e vështirë të kuptosh pse Për- meti, me 3 priftërinj merr sot vetëm 90 gazeta, kur para disa kohësh me- rrte mbi 200; Gjirokastra (dy prif- tërinj) merr 60; Pogradeci merr 80 (me dy priftërinj); Delvina merr 20 kopje etj. Enoritë dhe kishat që kanë rritje tirazhi apo stabilitet, janë edhe a to. ku është bërë punë e veçantë dhe e pasionuar me shtypin. Sepse, nuk është e mjaftueshme vetëm të nxje- rrësh të dielave një tavolinë të vogël me gazeta e libra, në një cep, dhe të thuash, se “kaq blihet”. (Korresp i “Ngjalljes”)