EmailFacebookKontakt

Shpëtoni të krishterët e Lindjes së Mesme!

Shpëtoni të krishterët e Ilndjes së Mesme!
Vrasje, dëbime, kthime me forcë:
toleranca fetare ka marrë fund….
Nga Magdi Allam,
zv.kryeredaktori i “Corriere della sera”
Të shpëtojmë të krishterët e Li-
ndjes së Mesme! Po asistojmë në një
mënyrë të hapur, të papërgjegjshme
dhe të papranueshme persekutimi
dhe eksodi masiv të qindra-mijëra
të krishterëve, të cilët janë popullsia
e vërtetë autoktone e rajonit. Në
fillimet e pushtimit arab, në shek.
Së bashku me Irakun, tragjedia
tjetër e madhe e të krishterëve li-
ndorë është ajo në territoret palesti-
neze. Në fillim të shekullit të kaluar
të krishterët ishin çereku i popull-
sisë arabe, në vitin 1948 ishin 20
për qind; me ardhjen në fuqi të
Autoritetit Palestinez, më 1994, re-
Pamje
të kishave
të krishtera
të djegura
apo të hedhura
në erë
në Irak
dhe në Palestinë.
VII, të krishterët përbënin 95 për
qind të popullsisë së bregut jugor
dhe lindor të Mesdheut. Sot, me 12
milionë besimtarë, janë rrëzuar në
6 për qind dhe parashikohet që do
të përgjysmohen deri në vitin 2020.
Që nga Lufta e Parë Botërore
rreth 10 milionë të krishterë kanë
qenë të detyruar të emigrojnë.
Është kjo prova më elokuente e tra-
gjedisë njerëzore dhe e barbarisë
shoqërore në të cilën ka precipituar
bota arabo-myslimane, e mbërthyer
nga fanatizmi ideologjik i ekstremi-
stëve islamikë dhe nga intoleranca
fetare e diktaturave në fuqi.
Rasti më i rëndë është ai që go­
det të krishterët e Irakut. Nga rreth
një milion e gjysmë para fillimit të
luftës, më 20 mars 2003, janë re-
duktuar në 25 mijë… Peshkopi ka-
tolik i Bagdadit, mons. Shlemon
Warduni, denonconte në një intervi-
stë të para pak ditëve, se “nuk po
bëhet asgjë ndërsa këtu besimtarët
vriten, rrëmbehen, detyrohen të kon-
vertohen në islam apo të paguajnë
për të pasur mbrojtje, që t’u japin
vajzat e tyre delikuentëve për të
evituar raprezaljet apo të ikin nga
sytë këmbët, duke braktisur punën
e një jete….”.
Edhe vetë të krishterët irakianë
kanë bërë apele të fuqishme, sido-
gjistrohet arratisja e tre të katërta-
ve të të krishterëve, viktima të per-
sekutimit dhe rënies drastike të
nivelit të jetesës. Dhe kështu të
krishterët, madje edhe në qytetet
e shenjta të krishtera, përfunduan
në minorancë. Në Betlehem ishin
85 për qind e popullsisë në vitin
1948, sot janë vetëm 12 për qind.
Në Jerusalem nga 53 për qind e
popullsisë në vitin 1922 kanë për-
funduar në 2 për qind.
Sa për Sudanin, kemi të bëjmë
me një gjenocid të vërtetë, me një
luftë të përgjakshme civile, të shpër-
thyer nga regjimet islamike të
Khartumit, që ka provokuar zhdu-
kjen e rreth një milion e gjysmë të kri-
shterëve dhe besimtarëve animistë,
faji i vetëm i të cilëve është që nuk i
nënshtrohen sharias, ligjit kuranor.
Ashtu siç ishte gjenocid masakra
e një milion e gjysmë armenëve në
Turqi, ku sot kanë mbetur gjithsej
më pak së 100 mijë të krishterë.
Në Liban, ku ka pasur që nga
viti 1840, katër luftëra të brend-
shme me sfond konfesional, ku nu­
mri i të krishterëve ka rënë nga 55
për qind në shpalljen e pavarësisë,
më 1932, në rreth 27 për qind të
sotmit. Me rezultatin që për 1 milion
e gjysmë të krishterë rezidentë sot
në Liban, ka 6 milion të tjerë refu-
mos nëpërmjet internetit (http://
iraqichristians.ne/petitionir.php),
duke i kërkuar komunitetit ndërko-
mbëtar që të ndërhyjë për t’i dhënë
fund fushatës më të egër “të vra-
sjeve, sekuestrimeve, rrëmbimit të
pasurive dhe shtëpive, dëbimit dhe
shpërndarjes, likuidimit të të drejta-
ve fetare dhe civile nga ana e gru-
peve ekstremiste fetare, vetëm për
faktin se nukjemi myslimanë…”.
gjatë të shpërndarë nëpër botë.
Situata është shumë e rëndë
edhe në Egjipt, ku koptët – që për-
faqësonin 15-20 për qind të popull-
sisë në fillim të shekullit të XX, sot
janë vetëm rreth 6 për qind. Dhuna
dhe represioni kundër koptëve
shpërtheu në dekadën e sundimit
të Sadatit, kur ai, duke bërë ale-
ancë me Vëllezërit Myslimanë, u
la atyre dorë të lirë në promovimin
e një procesi famëkeq: islamizimit
të dhunshëm të popullsisë.
Në Siri komunitetet e krishtera,
që përfaqësonin çerekun e popull-
‘sisë në fillimin e shekullit të shkuar,
sot kanë rënë në rreth 7 për qind.
Më në përgjithësi, në të gjitha
vendet myslimane, nga Algjeria në
Pakistan, nga Indonezia në Nigeri,
nga Arabia Saudite në Somali, të
krishterët janë viktima të keqtrajti-
meve e diskriminimeve. Kemi të
bëjmë me një katastrofë për të
gjithë: Sigurisht, në radhë të parë,
për viktimat e krishtera, por edhe
për vetë myslimanët, që e rigjejnë
veten nën kontrollin e xhelatëve
të pamëshirshëm dhe të tiranëve
që nuk pyesin për lirinë fetare.
Nuk mund të qëndrojmë më pa
reaguar përballë këtyre oarba-
rive…