PAVLII THJESHTE
(7 Mars)
Lindi në shekullin e
tretë në Egjipt, mbeti pa
shkollë dhe u bë bujk.
Njëherë e zuri në flagrancë
bashkëshorten e tij të
pamoralshme me një burrë
tjetër dhe kështu njeriu
ipatëkeq i tronditur iku që
atë moment tek Andoni i
Madh (17 Janar), por ai ia
ndaloi jetën e ashpër aske-
tike, për arsye të moshës së
tij 60 vjeçare. Por, i moshu-
ari nuk deshte jetën më të
lehtë në manastir. Kështu,
oshënari i mbylli derën.
Ndërkaq ditën e katërt
konstatoi i çuditur se Pavli
nuk kishte ikur dhe se nuk
kishte me vete asgjë, as
ushqim ! E mori brenda me
qëllim që ta dekurajonte,
por ai, duke zbatuar urdhë-
rat e tij të ashpra, mbeti
duke u falur nën diellin
egjiptian, një javë të tërë,
thuri, çthuri dhe thuri
prapë një shportë, u ngrit
pa ngrënë nga tavolina
mb as një lutjeje të gjatë.
Avai u tërhoq përpara
fuqisë së pakapërcyeshme
të bindjes dhe të dëshirës
së tij dhe e pranoi. Vetëm
atëherë hëngri. Më pas
mblodhi me një copë prej
balte deri në fund mjaltë ■
të derdhur, pa u ankuar !
për përpjekjen e lodh- .
shme. Pyetjes së Andonit :
të Madh, i Thjeshti iu [
përgjigj se mund të rrinte 1
afër tij, duke bërë me ·
lehtësi çdo ditë gjëra të 6
tilla, vetëm se nuk dinte I
gjëra më të mëdha. Dhe I
ndenji. Kohë më pas, aval I
i ndërtoi më larg një qeli, |
ku murgjëroi një vit dhe u j
tregua çudibërës. Qëndroi |
nën diell duke u lutur deri |
në vdekjen e tij ose deri I
në shërimin e një të demo- I
nizuari, për të cilin i kishte i
thënë Andoni ta shëronte, ■
sepse ai vetë “nuk kishte ■
kohë” (të afërmve të tij u ।
kishte thënë se “nuk .
mundte”). Dhe që të dy J
justifikimet kishin si {
qëllim përuljen e tij dhe të [
bindësit të tij. Djalli doli. – ‘
Çfarë të bënte! – me ‘
formën e një gjarpri të
tmerrshëm, mbasi shenjti I
e qortoi me përulësi, si i
përfaqësues i kujdestarit I
të tij: “Ava Andoni të ur- |
dhëron të dalësh”! Oshë- |
nari i thjeshtë, i çiltër, pa |
të keq dhe jo i shtirë fjeti |
në paqe.