Aga urtësia e shekujve
Besimi në përjetësinësy, njërën këmbë dhe njërën dorë.
Kur vdiq, mbi varrin e tij u shkrua
Mbretëria e Qiejve
Botanisti i madh Bufoni> në
çastet e fundit të jetës së tij kërkoi
që ta nxirrnin në kopësht, për të për-
shëndetur për he-
rën e fundit bimët
e tij të dashura.
Ishte dimër
dhe bimët ishin të
zhveshura. Bufoni
duke iu drejtuar të
afërmëve u tha: “
I shihni këto pe-
më, duken të vde-
kura, kështu do të
jem edhe unë pas
pak. Por, mos u dë-
shpëroni. Pemët
presin pranverën –
edhe unë do të pres
pranverën time”.
Me këto fjalë
Bufoni tregoi besimin e tij në përje-
tësinë. Në dimër me të vërtetë pemët
janë të vdekura, por ato nuk zhdu-
ken. Kështu edhe të krishterët vde-
sin, por nuk zhduken. Jetojnë me be
simin e ngjalljes.
Pastroni gjuhën
Në shtëpinë e Gëtes grumbu-
lloheshin shpesh mjaft të ftuar, ku
diskutonin për çështje të ndryshme.
E vetmja çështje që Gëte nuk lejonte
të diskutohej, ishte gjykimi i të
tjerëve. Në një kornizë që gjendej në
hollin e këpucëve, qe shkruar: “Shku-
ndni pluhurin e këpucëve tuaja” dhe
më pas o zoti i shtëpisë kishte shtuar:
“Pastroni edhe gjuhën”.
Me të vërtetë, sa
njerëz marrin nëpër go-
jë çdo ditë nderin e dinj-
itetin e të tjerëve? Për
këtë edhe Zoti ynë
predikon “Mos gjykoni,
që të mos gjykoheni”
(Matth. 7,2). “
Gjithçka
për Krishtin
Luftëtari i madh fra-
ncez Ranzhi, duke ma-
rrë pjesë nëpër beteja
për të çliruar atdheun e
tij kishte humbur njërin
ky mbishkrim: “Këtu prehet gjysma
e trupit të luftëtarit Ranzhi. Gjysma
tjetër mbeti nëpër fushat e betejave”.
Nder i madh ky, për njeriun, që i
dha pjesët më të rë-
ndësishme të trupit
të tij, për atdheun.
Po ne, si të kri-
shterë, çfarë dhamë
e po japim nga vetja
jonë për Krishtin?
Sa nder i madh
do të jetë për të kri-
shterin, që engjëlli
të shkruajë mbi
varrin e tij: “E dha
gjithçka për Kri
shtin”.
la vlen që njeriu
të sakrifikojë për
Krishtin jo vetëm
një dorë apo një sy,
por gjithë jetën dhe veten e tij.
Për kë u kryqëzua
Krishti?
Dikur një murg shpërndante disa
medaljone të vogla, ku në pjesën e
pasme ishte shkruar: “A e dini se për
kë është kryqëzuar Krishti? Ktheje
medaljonin nga ana tjetër të sho-
hësh!” Në kthim, një pasqyrë e vogël
të tregonte fytyrën tënde. Kjo është
një mënyrë për të kujtuar një të vë-
rtetë. Krishti u kryqëzua në Golgo
tha për ty dhe për mua, për ne të gji-
thë. Sakrifikimi i Krishtit u bë për
shpëtimin tonë.