Mqa shenjtorët e muajit
MARIA DHE MARTHA, MOTRAT E LLAZARIT
(4 qershor)
Martha ishte, me sa
duket më e madhe se Ma
ria, kurse kjo e fundit më
e madhe se Llazari (e
shtuna para Dafinave), të
cilin ngjalli Krishti, sepse
i donte që të tre. Ngjarja e
ngjalljes së Llazarit, ku
protagoniste janë të dyja
motrat, përshkruhet në
Jo. 11, 1-44. Të dyja gratë
kanë karaktere të kundër-
ta: Martha ishte tip i
shkathët, praktike dhe
disi racionale, gjë që do të
duket, ndërsa do t’i ku-
ndërpërgjigjej Zotit se i
vdekuri që para katër ditësh
mb ante erë – ndaj nuk duhej
t’ i hapej varri! Maria është
më sentimentale, e mbyllur
në vetvete, e qetë. Kështu,
kur pas ngjalljes së vdekuri
të Llazarit të tyre të shtre-
njtë, ftojnë Jetëdhënësin në
shtëpinë e tyre të njohur, ku
zonja e shtëpisë Martha
vraponte të bënte shumë
punë për t’i shërbyer më mirë
Krishtit, qortoi të motrën që
rrinte e shkujdesur në kë-
mbët e Tij (vendi i saj i prefe-
ruar), duke shijuar në he-
shtje mësimin e Tij. Ndërko-
hë, Ravia i papërsëritshëm,
lavdëroi Marinë dhe jo Mar-
thën (Lluk. 10, 38-42). Gji-
thashtu, Maria shfaqi për-
kushtimin e saj ndaj Shpë-
timtarit, duke lyer këmbët e
Tij me mirën e çmuar dhe,
duke ia fshirë me flokët e saj,
edhe pse konsiderohet gjë
çnderuese, që një grua të
paraqitej flokëlëshuar. Juda,
u pikëllua gjoja për të varfrit,
për shpenzimet e saj, por
lisui e lëvdoi si miraprurëse
para mirapruresve (Jo. 12,1-
8). Nëse e njëjta ngjarje
përshkruhet edhe në Matth.
26, 6-13 dhe Mark. 14, 3-9,
atëherë Martha do të ishte,
siç supozojnë disa, bashkë-
shorte e Simonit, (ish le-
prozit), që më vonë mbeti e
ve. Të dy shenjtoret, që fje-
tën më paqe, kanë qënë, që
në kohët e vjetra, simbolet
e dy idealeve, të dy formave
të jetës së krishterë: Mar
tha, e jetës “teorike” dm th.
të brendshme të shpirtit,
ndërsa Maria e jetës “prak
tike” të veprave të mira të ja-
shtme. Emrat Maria dhe
Martha janë sinonime dhe
do të thonë: zonjë, princeshë.