Hyrja e Met cl he
Tani është koha për
blatimin flijimor tek Pe-
rëndia. Dhe Perëndia
pëlqen vetëm një bla-
tim, lisu Krishtin, Qe-
ngjin e Perëndisë, i Cili
e blaton Vetveten për-
jetësisht tek Ati, për
mëkatet e botës.
Në Krishtin njerëzit
mund të blatojnë vetve
ten e njëri-tjetrin dhe
tërë njerëzit e tërë bo-
tën te Perëndia. Krishti
ka bashkuar gjithçka
tek Vetvetja dhe i ka
marrë të gjitha mbi ve-
te. Kështu, në të dhe me
anë të tij, njerëzit mund
të blatojnë gjithçka që
ata janë e gjithçka që
kanë, tek Perëndia Atë.
Ata mund ta bëjnë këtë,
sepse janë në Krishtin
dhe kanë marrë Shpi-
rtin e Shenjtë prej Tij.
Në këtë çast të Litur-
gjisë Hyjnore, kremtu-
esi lutet për vetveten,
duke rrëfyer padenjë-
sinë e tij dhe, duke po-
huar që i vetmi Prift i
Kishës është Jisui:
Se ti je blatuesi dhe i
blatuari, Ai që pra-
non dhe që jep vetve
ten, o Krisht Perë-
ndia ynë…
Prifti, pasi mbaron së
Dostojevski vdiq më 28 Janar të
Keruvik, temjanis Trye-
zën e Shenjtë, ikonat e
popullin, duke thënë pa
zë, në qoftë se është e
Dielë, “ne që pamë
Ngjalljen’7“ejani t’i fa-
lemi…” dhe psalmin 50.
Ndërkohë, populli kën-
don Himnin Keruvik.
Ne që simbolizojmë
mistikërisht keruvi-
met dhe i këndojmë
Trinisë jetëbërëse hi
mnin trishenjtor, le të
largojmë prej nesh
tërë kujdesin për
jetën.
(vijon në f’aqen 8)
llogariti kohën për të përshëndetur
Dhuratat e bukës dhe ve-
rës, që qëndrojnë për Krishtin
dhe në të, për të gjithë njerëzit
e tërë krijimin e Perëndisë –
për Jetën Vetë -, i blatohen ta-
ni Perëndisë. Ato mbarten në
procesion solemn, nga Tryeza
e Proskomidhisë, rrotull Ki-
shës dhe nëpërmjet Derës së
Bukur në altar. Ky procesion,
është quajtur Hyrja e Madhe,
për t’u dalluar nga Hyrja e Vo-
gël, e cila është bërë më parë
me Ungjillin. Gjatë procesionit
të Hyrjes së Madhe kremtuesi
përsëri i lutet Perëndisë në
emër të të gjithëve, me lutjen
e Kusarit në Kryq: Kujtomë o
Zot në Mbretërinë Tënde…
Buka e vera vendosen mbi al
tar dhe populli përfundon
Himnin Keruvik:
Që mbretin e të gjithave të
presim, të pasuar padu-
kurisht prej rreshtave en-
gjëllore. Aliluia, Aliluia,
Aliluia. .
Himni Keruvik dhe vargjet
meditative të kremtuesit janë
Hyrja e Madhe .
një shtesë e vonëshme në Li-
turgjinë Hyjnore. Ato u shtuan
gjatë Bizantit, për të lartësuar
veprimin themelor liturgjik të
Blatimit, që është lëvizja e Ki-
shës, e cila blaton vetveten tek
Perëndia Atë, nëpërmjet Kreut
të saj, Kryepriftit dhe Mbretit
lisu Krisht, i cili është Shërbë-
tori i Përvuajtur, Qengji i Perë-
ndisë dhe Pashka e Re; flijimi
i vetëm i mjaftueshëm, i cili ë-
shtë i përsosur, i plotë dhe kre-
jtësisht i pranueshëm tek Ati.
Në blatimin liturgjik besni-
kët japin vetveten në flijim tek
Perëndia së bashku me Kri
shtin. Ata e bëjnë këtë nëpër-
mjet Shpirtit të Shenjtë, me-
qenëse ata kanë vdekur dheja-
në ngjallur me Krishtin në Pa-
gëzim. Që veprimi liturgjik të
jetë i pastër dhe i vërtetë, ai
duhet të jetë shprehja e gjallë
e vetëblatimit të vazhdue-
shëm dhe të plotë të Kishës tek
Perëndia. Nëse ndonjë anëtar
i Kishës nuk është në flijimin
e vazhdueshëm me Krishtin
tek Ati dhe nuk po “mbart kry-
qin e tij” me anë të fuqisë së
Shpirtit, blatimi në Hyrjen e
Madhe të Liturgjisë Hyjnore
bëhet për të një simbol shterpë
dhe i zbrazët nga realiteti.
Dhe, si i tillë, nuk është më një
lëvizje drejt Perëndisë, por
drejt gjyqit dhe dënimit.
Përsëri kemi një litani dhe
thuhet një lutje, që Perë-
^idia të jetë i mëshirshëm
për shkak të flijimit të
Krishtit e që të pranojë
popullin e Tij dhe blati
min e tyre, megjithëse ja-
në mëkatarë; dhe t’i de-
njësojë të sjellin dhurata
e therore shpirtërore dhe
të marrin Kungatën e
Hyjshme:
O Zot, Perëndi i tërë-
fuqishëm, i vetmi i she-
njtë, që pret therore la-
vdërimi prej atyre që të
thërrasin me gjithë ze-
mër, prano dhe lutjen
e mëkatarëve dhe
shpjere në altarin tënd të
shenjtë; dhe bëna të zotët të
sjellim dhurata e therore
shpirtërore për mëhatet
tona dhe përfajet e popullit
të bëra nga padija. Bëna të
denjë të gjejmë hirpërpara
teje, që të bëhet e mirëpritur
prej teje therorja jonë dhe
Shpirti i mirë i hirit tënd
të ngrerë tendën mbi ne dhe
mbi këto dhurata, që ndo-
dhen përpara dhe mbi tërë
popullin tënd.
φ NGJALLJA