Kremtimet u drejtuan nga
Mitropoliti i ri, Imzot Ignati
Mitropoliti, Imzot Joani, kryesoi
shërbesat e veprimtaritë
Atmosfera c Krishtlindjeve në
Bcrat kishtc filluar të ndihcj që gjatë të
kremtevc të mëdha të dhjctorit. Ndër
to, c veçantë ishte e diela 20 dhjetor,
kur në Kishën c Shën Spiridhonit u
krye Liturgj ia për nder të Hyjmbajtësit
Ignat, emër që mban edhe Mitropoliti
i Beratit. Me këtë rast, Hirësia e Tij
Ignati mbajti një fjalë interesante për
rrugën e ndjekur nga shenjtori. Mitro
politi ynë porositi, që çdonjeri nga’ne
duhet të ndjekë shembullin e hyj-
mbajtësit Ignat, për të ngjallur frymën
e miqësisë midis njerëzvc të një kombi,
por edhe midis popujve fqinjë të Ball-
kanit e të gjithë botës. Mbas mbarimit
të Liturgjisë, besimtarë të shumtë u
drejtuan për në selinë e Imzot Ignatit,
për t’i uruar përzemërsisht ditën e emrit
të Tij.
Në një atmosferë të tillë festive
Hirësia c Tij Ignati drejtoi qc hcrët në
mëngjesin e 25 dhjetorit Liturgjinë
Hyjnore të Krishtlindjeve. Sërish kisha
e Shën Spiridhonit priti krahëhapur
orthodhoksët beratas, që me fytyra të
qeshura e me bcsim tc palëkundur, mo-
rën Hirin e Perëndisë. Hirësia e Tij
Ignati u foli besimtarëve të pranishëm
për këtë ditë të shënuar për gjithë të
krishterët dhe botën mbarë, duke thënë
ndër të tjera, se “E Kremtja e Krishtli-
ndjcve, siç u cilësua mjeshtërisht nga
Shën Joan Gojarti, është metropoli i të
kremteve. Nga kjo festat e tjera marrin
ekzistencën e tyre. Ardhja e lisu
Krishtit në botë e ka ndryshuar rrjedhën
e historisë dhe ka përuruar një periudhë
vijon në faqen 8
Kremtimet u drejtuan nga
Mitropoliti i ri, Imzot Ignati
Mitropoliti, Imzot Joani, kryesoi
shërbesat e veprimtaritë
vijon nga faqja 7
të re të një bote të re. Lindja c Tij synon
rilindjen tonë shpirtërore; daljen tonë
nga errësira e padijës në dritën e njohjes
së vërtetë të Perëndisë; shërimin tonë
nga sëmundja e mëkatit dhc nga virus!
i mosbindjcs dhc i rcbelimit…
…Shpella është pikërisht një simbol,
një figurë e zemrave njerëzore, me ab-
surditetin e pasioneve, erën c keqe të
egoizmit dhe të ashpërsisë, zvarranik-
ëve të ligësisë. Prania e Foshnjës
Hyjnore ngjan me rrczct e diellit që nuk
ndyhen kur bien në baltë.
Njëzet shekuj kanë kaluar që atëhere,
kur u dëgjua himni i Engjëjve në
Betlehem dhe vizioni i paqes mbetet i
parealizueshëm për mbarë njerëzimin.
Vetëm gjatë shekullit që po ikën, dy
luftëra botërore përgjakën njerëzimin
me pasoja shkatërrimtare dhe njerëzit
rrojnë nën kërcënimin e një lufte të re.
…Krishti një herë u lind në Shpellën
e Betlehemit. Çdo herë dhe gjithnjë Ai
lind në Grazhdin e shpritin tonë kur
veten tonë nc ia ofrojmë Atij plotësisht,
pa hapësira mëkatare, që të na-rilindë,
të na shpërblejë, të na bëjë “pjesëtarë
të natyrës së Perëndisë” (II Petr. 1:4),
“bashkëqytetarë të shenjtorëve dh-e
shtëpiakë të Perëndisë” (Efes. 2:19).
Zëri i Shën Thanasit të Madh dëgjohet
i fuqishëm nga thellësia e shekujvc të
na kujtojë: “Krishti u bë njeri që ne të
hyjnizohemi”
Jo njeriu, por Krishti, Perëndia i
vërtetë, ëishtë qendra e historisë,
shpresa e Botës.”
Kisha këtë ditë, deri vonë në
mbrëmje, priti e përcolli me dashuri e
Gëzimin Krishtlindjeve
frymë Perëndie mijëra bcsimtarë, që
për ditë e më shumë i luten Perëndisë
të përçojë në shpirtin e tyre ndjenjën e
dashurisë, respektit, tolerancës e
mirëkuptimit, virtyte këto që e bëjnë
njeriun të irojë në paqe e në harmoni
të plotë dhc të punojë mc dëshirë për
lulëzimin e begatinë.
Në mesditë, Imzot Ignati priti
shpresëtarët, të cilët i uruan “Gëzuar
për shumë vjct Krishtlindjet!” Midis
vizitorëve, erdhën edhe autoritetet e
pushtetit lokal dhe të rrethit, me të cilët
u zhvillua një bisedë shumë e ngrohtë
dhe e çiltër, për të punuar bashkërisht
për krijimin e një klime miqësie e
dashurie midis qytetarë’ve beratas, duke
patur në zemër porositë c të madhit Zot.
Dita e Ujit të Bekuar, 6 janari, si çdo
vit tjetër, u kremtua me madhështi
mbarëqytetare. Mijëra e mijërabanorë
të të gjitha besimcve fetare kishin zënë
vend në të dy anët e lumit Osum, mbi
urën e tij, në ballkone, tarraca e dritare
të shtëpive të shumta, nga ku ndoqën
(pas ceremonisë së zakonshme të Litu-
rgjisë Hyjnore në kishën e Shën Spiri-
dhonit) ritin e hedhjes së Kryqit të She-
njtë nga Imzot Ignati në rrymat e ftohta
të lumit. E bukur dhc emocionuese u
zhvillua gara midis të rinjve guximtarë
beratas për të kapur kryqin. Djaloshin
që e kapi atë, Hirësia e Tij e bekoi në
emër të Perëndisë.
Festa të tilla mbresëlënëse do
të kremtojnë brez pas brezi besimtarët
e përulur e fisnikë të Beratit.
Ilia Zaka