1
thelli. Eshtë shkatërrimi i
vdekjes prej vetë vdekjes së
Krishtit. Ky është transfo-
rmimi i vdekjes në një akt
jete. Eshtë rikrijimi i Sheo-
lit – gjendja shpirtërore e të
qenurit i vdekur – në para-
jsë të Perëndisë. Kështu, në
dhe nëpërmjet vdekjes së
lisu Krishtit, vdekja vdiq.
Në Atë, i cili është Ngjallja
dhe Jeta, njeriu nuk mund
të vdesë, por jeton përgji-
thmonë me Perëndinë.
Me të vërtetë, me të vë-
rtetë po ju them jure, se
at që dëgjon fjalën time,
edhe i beson Atij që më ka
dërguar, ha jetë të pëfrje-
tshme, edhe në gjyq nuk
vjen, por shkon prej vde
kjes në jetë.
(Joani 5:24)
” Unë jam Ngjallja e Je
ta, ai që më beson, edhe
në vdektë, do të rrojë.
Edhe kushdo që rron
edhe më beson, nuk do të
vdesë kurrë”
(Joani 11:25-26)
Krishti është ai që
vdiq, po edhe më tepër ai
që u Ngjall, i cili është në
të djathtë të Perëndisë, i
cili edhe lutet për ne.
Kush do të na ndajë nga
dashuria e Krishtit? Se
pse më është mbushur
mendja se as vdekje, as
jetë, as ëngjëj, as pu-
shtete, as fuqira, as ato
qëjanë tani, as ato që do
të vinë, as lartësirë, as
thellësirë, as ndonjë tje-
tër krijesë nuk do të
mund të na ndajë nga
dashuria e Perëndisë, që
është në lisu Krishtin Zo-
tin tonë
(Romakëve 8:34-39)
Sepse në Atë rri tërë
plotësia e hyjnisë tru-
përisht; edhe ju jeni tek
plotësia e jetës në Atë…
duke u varrosur me Atë
në pagëzim, në të cilin
edhe u ngjallët bashkë
me anë të besës së vepri-
mit të Perëndisë, i cili e
ngjalli Atë prej së vde-
kurish. Edhe ju ishit të
vdekur në fajet… Pe-
rëndia ju bëri të gjallë
bashkë me Atë, duke ju
falur juve gjithë fajet;
duke shuar dorëshkri-
min e porosive që qëndro-
nte kundër nesh me të
drejtë, edhe këtë e hoqi
nga mezi, duke e mbër-
thyer atë në kryq. Edhe
pasi i çarmatosi urdhë-
rat dhe pushtetet (demo-
niake) i turpëroi haptas,
duke triumfuar kundër
atyre …Sepse vdiqtë,
edhe jeta juaj është
fshehur bashkë me Kri
shtin tek Perëndia.
( Kolosianëve 2:9)
Kjo është doktrina e
shkrimeve të Dhiatës së Re,
përsëritur shpesh në më-
nyra të ndryshme në tra-
ditën e Kishës: në misteret,
në himnologjinë, në teolo-
gjinë dhe ikonograflnë. Fi-
torja e Krishtit mbi vdekjen
është çlirimi i njeriut prej
mëkatit dhe fitorja e njeriut
mbi robërinë e djallit, sepse
në dhe nëpërmjet vdekjes së
Krishtit, njeriu vdes dhe li-
ndet përsëri në jetën e për-
jetshme. Në vdekje mëkatet
nuk janë llogaritur më. Në
vdekje djalli nuk e mban
më atë. Në vdekje ai ka li-
ndur përsëri në jetën e re
dhe është çliruar prej gji-
thçkaje që është e keqe, e
rreme, demoniake dhe
mëkatare. Me një fjalë, ai
është çliruar prej gjithçkaje
që është e vdekur, me anë
të vdekjes dhe ngjalljes në
dhe me Krishtin.
Po lisunë që ishte bërë
pak gjë më poshtë se
engjëjt e shohim, për
pësimin e vdekjes, të
kurorëzuar me nder e
lavdi, që me hirin e Pe*
rëndisë të shijojë vde
kjen për çdo njeri. […]
Edhe me qenë që bijtë
kanë marrë pjesë prej
mishi e gjaku, edhe Ai
gjithashtu mori pjesë
prej gjithë këtyre gjë-
rave, që të prishë me anë
të vdekjes atë që ka
pushtetin e vdekjes, do
me thënë djallin, edhe të
shpëtojë gjith’ ata, të
cilëtpër frikën e vdekjes
ishin gjithë jetën e tyre
në skllavëri.
(Hebrejve 2:9-15)
Po tani Krishti u ngjall
prej së vdekurish; u bë
pema e parë e atyre që
kanë fjetur. Sepse siku-
ndër vdekja erdhi nga
një njeri, edhe ngjallja
erdhi nga një Njeri. Se
pse sikundër të gjithe
vdesim në Adamin, kë-
shtu të gjithë marrim
jetë në Krishtin […] Edhe
thumbi i vdekjes është
faji; edhe fuqia e fajit
është ligji. Po i falemi
nderit Perëndisë që na
dha fitoren me anë të Zo-
tit lisu Krisht.
(1 Korin thianëve
15:20… 56-57)