Erika
Një mallkim, një hije
që shtrihet në jetën e
njerëzoe dhe nuk i lejon
ata që tëgëzojnë bekimet
e jetës. Flasim për frikën
që torturon njerëzit ditë
e natë. Torturon të rinj
dhe të vjetër, të pasur dhe
të varfër edhe pse të
parët bëjnë sikur nuk e
llogarisin. I tremb e
tashmja, i tremb e ardh-
mja e tyre. Një frikë e
vazhdueshme zotëron
jetën e tyre.
I tremb shëndeti,
puna, e ardhmja e fë-
mijëve të tyre, zëvendë-
simi i tyre dhe gjithë sa
ka të bëjë me jetën e tyre.
Përpara u shtrihet një e
ardhme e panjohur, e
papërcaktuar, e errët.
Një tunel që duhet të
kalojnë, pa ditur se çdo
të takojnë në kalimin e
tyre.
Sot, shumë të kri-
shterë që shkojnë në
kishë, por nuk dinë pse
shkojnë, nuk e kanë
Krishtin brenda tyre dhe
nuh besojnë ashtu siç
duhet,jetojnë terrin e fri-
kës. Frikë imagjinare
dhe të vërteta përhapin
ankthin e tyre në jetën e
njerëzve.
Një gabim në ti-
monin e makinës,
një gabim në dozën e
ilaçeve,
një gabim në çelësin
e sobës me gaz…
Të gjitha të mu-
ndura, të gjitha mund të
ndodhin. Një frikë
akoma dhe më e madhe
rrethon jetën e njerëzve
dhe kjo është frika e
vdekjes. Mjafton vetëm
mendimi i vdekjes që t’i
bëjë njerëzit melanko-
likë.
Lind pyetja: Kujt i
detyrohet frika që trazon
jetën e njerëzve?
Frika ka një histori të
sajën, që vetëm fjala e
Perëndisë mund ta
zbulojë. Në fillim,
njerëzit jetonin në Pa-
rajsë, pa frikë dhe agoni.
Të mbushur me gëzim
shijonin bekimet e
Perëndisë. Befas, erdhi
ora e mosbindjes, e shke-
Ljes së dëshirës sëPerën-
disë dhe u mbushën me
një frikë që nuk e kishin
provuar dhe njohur më
parë. Njëpanik i pushtoi
dhe shkuan të fshihen në
pemët e Parajsës, kur
befas dëgjuan zërin e
Perëndisë fi thërrasë. Që
nga ai çast, jeta e tyre u
shndërrua në jetë
vdekjeje.
Kjo frikë u bë efialt i
përhershëm, në jetën e
përditshme të njeriut.
Kjo i detyrohet fillimisht
fajit të njeriut përballë
Perëndisë dhe më pas
mungesës së besimit tek
Ai. Shumë mendojnë se
të gjitha janë të pako-
ntrollueshme, se njeriu
është pre ifatit të uet. Më
të shumtit, harrojnë se
ekziston Zoti, që drejton
jetën e njerëzve. Ai uetë
tha, se dhe fijet e flokëve
tona janë të numëruara.
Pa dëshirën e Tij nuk
mund të bëhet asgjë.
Asgjë nuk bëhet pa e
lejuarAi. Ai uetë përsërit
shumë herë në fjalën e
tij: “Mos u tremb, vetëm
beso’.” Frika është mos-
besim, është mallkim,
është mëkat, është rrje-
dhojë e jetës pa Krisht.
Frika shërohet kur
çlirohemi nga faji që na
rëndon për shkak të
mëkatit. Kur dëshiro-
jmë, me një pendim dhe
rrëfim të sinqertë, të
pastrojmë zemrën nga
pesha e mëkatit, kur
veten tonë dhe problemet
tona ia besojmë kujdesit
të Perëndisë, kur lejojmë
që jetën tone ta drejtojë
Ai uetë dhe bëjmë dë-
shirën e Tij, atëherë asgjë
nuk mund të na trembë,
as e tashmja as e ardh
mja. Besimi tek Perën-
dia është ilaçi që shëron
frikën në jetën tonë.
Joan Mili
Fakulteti Teologjik
“Aristoteli”,
Sçlanik