“Tajetojmë misionin si një
shërbesë sakriftkuese”
– F JALA E KRYEPISKOPIT ANASTAS
NË SHËRBESËN E FRONËZIMIT –
Hirësia juaj, Mitropolit i
Pergjit, z.Evangjellos, Hirësia
juaj, Mitropolit i Filadelfias,
z. Meliton, përfaqësues të Të-
rëshenjtërisë së Tij të Hir-
shme, Patrikut Ekumenik z.
Vartholome I; Hirësia juaj Mi
tropolit i Beratit, Kaninës dhe
Vlorës, z. Ignati, të Përhir-
shëm, etër të përndershëm
dhe vëllezër, z. kryetar i ba-
shkisë, z. kryetar i rrethit.
Popull i zgjedhur i Perë-
ndisë,
“Do të të lavdëroj, o Zot,
Perëndia im, me gjithë zemrën
time, dhe emrin tënd do të la-
vdërojpër jetë. Se i madh është
përdëllimi yt për mua, dhe
shpirtin tim nga fundi i ha-
dhit e shpëtoue. (Psal .85:12-
13). Kjo thirrje lavdëruese
mbizotëron në shpirtrat e Or-
thodhoksëve të Shqipërisë vi-
tet e fundit, sikundër përjeto-
jmë mrekullinë e Ngjalljes
“nga thellësitë e Ferrit” të
Kishës Orthodhokse Autoqe-
fale të Shqipërisë.
Dita e sotme është edhe
një arsye tjetër falenderimi
dhe gëzimi, sepse përbën një
stacion të bekuar në udhën e
Kishës së Shqipërisë. Me fro-
nëzimin e Hirësisë së Tij,
Mitropolit të Beratit, Kaninës
dhe Vlorës, z. Ignati, një Mi-
tropoli e madhe dhe historike
do të ketë tani të përkushtu-
arin te Krishti, të përulurin
dhe frymëzuarin nga Shpirti
i Shenjtë, bariun e saj të mirë,
dhe me plotësimin e Fronit të
dytë Mitropolitan të Kishës
sonë, krijohet bërthama e
parë e Sinodit të Shenjtë të
Kishës Orthodhokse Auto-
qefale të Shqipërisë.
Menjëherë pas kësaj, me
mbështetjen. e çmuar të dy Mi-
tropolitëve të dalluar të
Kishës Mëmë të Madhe të
Krishtit, e cila mori dhe ini-
ci ativën e mëkëmbjes admi
nistrative të Kishës sonë, do
të procedojmë me zgjedhjen
e dy hierarkëve të rinj shqi-
ptarë dhe kështu do krijohet
Sinodi i Shenjtë i Kishës Or
thodhokse Autoqefale të Shqi-
përisë, kusht ky i domosdo-
shëm për zhvillimin kanonik
dhe të sigurt të saj.
Të gjithë e dimë se rruga
e Kishës sonë gjatë këtyre 7
viteve të fundit ishte e për-
pjetë dhe e vështirë, mes
shtrëngatash të fuqishme.
Kundërshtarët të shumtë,
vështirësitë dhe pengesat të
vazhdueshme. Edhe për arri-
tjen e fronëzimit të sotëm, të
Hirësisë së Tij, Vëllait të
shtrenjtë,z. Ignati, u deshën
veprime dhe negociata kë-
mbëngulëse e të mundim-
shme. “Sikur të mos kishte
qenë Zoti me ne, kur u ngritën
njerëzit kundër nesh., atëherë
do të na kishin përpirë të
gjallë, kur zemërimi i tyre
ndizej kundër nesh. Atëherë
uji do të na kishte mbytur.
]
]
1
1
t
i
I
2
c
r
r
F
d
e
f<
ti
q
Shpirti ynë kaloi përmes
përroi; atëherë shpirti ynë
kaloi përmes uji të thellë.l
bekuar qoftë Zoti, që nuk na
dha si pre në dhëmbët e tyre.
Shpirti ynë shpëtoi, si zogprej
lakut të gjahtarëve. U prish
laku, dhe ne shpëtuam. Ndi-
hma jonë është në emrin e
Zotit, që bëri qiellin dhe tokën.
(Psal.123).
GUSHT 1998 NGJALLJA 3
të gjithë Kishës Orthodhokse
Autoqefale të Shqipërisë, pa-
tëm bekimin të shërbejmë si
mbikqyrës edhe të kësaj Mi
tropolie, bëmë të gjitha për-
pjekjet për formimin dhe hiro-
toninë e klerikëve të përshta-
tshëm (rreth 40), zhvillimin e
veprës predikuese, katekiste
dhe liturgjikale në të gjitha
qendrat e mëdha të Mitropoli-
së, si edhe ngritjen nga the-
melet ose restaurimin e 38 ki-
shave. Mbi të gjitha, patëm
rastin të bashkëpunojmë ngu-
shtë me besimtarët e zgjedhur
orthodhoksë të Mitropolisë së
Beratit, Kaninës dhe Vlorës,
si edhe të vlerësojmë përku-
shtimin e tyre ndaj Kishës, ze-
llin dhe mundësitë e tyre të
shumta. Sot, me gëzim të ve-
çantë, marrim pjesë në ngja-
rjen ngazëlluese të fronëzi-
mit të Hirësisë së Tij, Kryeba-
riut të kësaj Mitropolie.
E ndiej të nevoj shine, në
këtë ditë historike, të shpreh
nga thellësia e shpirtit mirë-
njohjen e Kishës sonë ndaj Të-
rëshenjtërisë së Tij të Hirs-
hme, Patrikut Ekumenik,
z.Vartholome, si dhe ndaj
Hirësive fort të dashur, Mi-
tropolitëve të Fronit Eku
menik të Kishës Mëmë,të
Madhe të Krishtit, i Pergjit, *
z. Evangjellos dhe i Filadelfi-
së, z.Meliton, për dashurinë e
ngrohtë për Kishën e Shqipë-
risë, për mundin e madh dhe
për pjesëmarrjen etyre plot
durim e urtësi në përpjekjen
e mundimshme, që u desh për
formimin e Sinodit të Shenjtë
të Kishës Orthodhokse Auto
qefale të Shqipërisë.
***
Po merrni sot, Vëlla i She-
njtë, Mitropolit i Beratit z.
Ignati, stafetën e përgjegjësi-
së suaj të madhe shpirtërore.
Ju përgëzojmë vëllazërisht
për zgjedhjen tuaj në ketë
beden të veçntë të Kishës
martire të Shqipërisë dhe
lutemi nga thellësia e zemrës,
që Perëndia Triadik t’ju falë
gjithnjë besim të zjarrtë,
durim të pathyer, përulësi të
ndriçuar, dashuri të flaktë,
për të drejtuar grigjën e zgje
dhur të Eparkisë suaj dhe të
vazhdoni veprën e zhvillimit
të kësaj Mitropolie të vuajtur.
Hierarku përbën udhë-
rrëfyesiil e ndriçuar drejt
Perëndisëpërnjerëzitqë ika
besuar Ai. Perëndinë e kë-
rkojnë mbi dhe përtej çdo gjëje
tjetër njerëzit, veçanërisht sot
këtu në Shqipëri. Çdo Episkop
i përkshtuar tërësisht Zotit,
përçues i ijalës së Tij tek popu-
lli dhe i aspiratave të popullit
tek Perëndia, ka thirijen dhe
nderin e veçantë të jetë ba-
shkëpunëtor i Perëndisë në
realizimin e planit të shpëti-
mit, që përfshin mbarë botën.
Hierarku orthodhoks është
teocentrik. Por Perëndia, i
Cili përbën qendrën e jetës
dhe aktivitetit të tij, nuk është
në mënyrë të përgjithshme
Perëndia i teizmit apo i filo-
zofëve, por Perëndia i besi-
mit, Ati, Biri dhe Shpirti i
Shenjtë; Perëndia që krijoi
gjithësinë, njeriun; Perëndia
që u trupëzua “duke marrë
formë shërbëtori”; Perëndia
që plotëson në jetë të jetëve
Kishën e Tij dhe punëtorët e
Tij të përkushtuar-tek Ai, me
praninë shpëtuese e shenjtë-
ruese dhe fuqinë e Shpirtit të
Shenjtë. Ndaj dhe Hierarku
orthodhoks ka për qendër
njëkohësisht Krishtin dhe
Shpirtin e Shenjtë.
Me Krishtin në mendje
dhe në zemër, shok dhe ngu-
shëllimtar, me evokim të
pandërprerë të Shpirtit të
Shenjtë, për të vendosur dhe
për të vepruar gjithnjë sipas
vullnetit të Tij, le të vazhdoj-
më përpjekjen e madhe, të
cilën Ai na beson. Në këtë
mënyrë, duke pasur në qe-
ndër Perëndinë, keni jetuar
deri më sot thirrjen tuaj hie-
ratike, i Shenjti Vëlla i da
shur.
Urojmë që ta vazhdoni
dhe ta gëzoni në të njëjtën
mënyrë edhe në këtë post, ku
Perëndia ju lartëson sot.
Perëndia dhe Zoti ynë, “Ai
që është, edhe Ai që ishte dhe
Ai që vjen”, të na bëjë të gjithë
të denjë të jetojmë misionin
tonë episkopal, si shërbim sa-
krifikues, si mohim të vetvetes
dhe si pëijetim të Kryqit dhe
të Ngjalljes, në mënyrë që të
frymëzuar nga Shpirti i She-
njtë, të kontribuojmë në lartësi-
min e natyrës njerëzore dhe
të shoqërisë njerëzore, duke
ofruar dëshminë e Ungjillit të
dashurisë dhe të paqes, të
pajtimit të njerëzve, të vë-
llazërimit të popujve. “Dhe Atij
që me anë të fuqisë që
vepron tek ne, mund të bëjë
pafundësisht shumë më
tepër nga sa kërkojmë dhe
mendojmë, Aty i qoftë lavdia
në kishë dhe me anë të
Krishtit Hsu, në të gjithë
brezat, në jetë të jetëue.
Amin.” (Efes.3:20) .
Për shumë vjet, o Kryezot,
me gëzim, me dashuri, me
Hirin e Perëndisë, me dhu-
ratën e Shpirtit të Shenjtë. I
denjë.