Duke marrë shkas nga një numër | artikujsh të shkruar nga atë Foti | Cici, ndihemi të detyruar për të dhë- । në një përgjigje, jo atij, por lexue- । sve, që të kuptojnë se kush është । metë vërtetëky njeri dhecilatjanë । qëllimet e tij. Në ato shkrime (ndonë- । se në pjesën më të madhe me një = gjuhë të paqartë, duke kundërshtu- , ar në paragrafm e dytë atë që pohon në të parin), ai e paraqet veten si apostulli i vetëm i shqiptarizmës në Orthodhoksi dhe se të gjithë kleri- kët e tjerë shqiptarë dhe shqiptaro- amerikanë e paskan tradhtuar Or-
Prandaj ndihemi të indinjuar kur dëgjojmë zëra që i përbaltin tërë këto vepra, dhe për më tepër tërë këta zëra vijnë nga njerëz që prete- ndojnë se janë teologë dhe klerikë. Një teolog dhe një klerik, siç pretendon të jetë Foti Cici, gëzohet me përparimet e kujtdo qoftë, nuk është smirëzi, nuk është karrierist dhe ziliqar dhe për më tepër nuk flet me atë gjuhë. Gjuha e tij e mbu- shur me urrejtje, përçarje dhe fye- rje, që do të ishte e papranueshme edhe për një njeri të zakonshëm dhe jo më për një klerik, është në fakt një fyerje dhe cënim që i bëhet |
pranoi të rrinte në Shqipëri, sepse , ai do të qëndronte vetëm nëse do t’ i jepeshin poste të larta në hierar- ‘ kinë kishtare. duke kuntuar se ।
në të gjithë botën, jo sepse është Kryepiskop, por nga vepra e tij e madhe misionare. Të nderohesh, s’do të thotë të kesh pozitë të madhe, por zemër të madhe. Nënë Tereza ishte një murgeshë e thjeshtë, por dashuria e saj e zjarrtë për Krishtin dhe për njerëzit e bënë simbol bo-
Teologjike, ku përgatiten klerikët e ardhshëm. 98 për qind e klerikëve që shërbejnë në kishë janë shtetas shqiptarë. Kisha është përfshirë në të gjithë jetën shoqërore të vendit. Për këtë kanë dhënë kontribut të madh shumë njerëz, nga brenda e jashtë vendit. Pa këtë ndihmë të madhe e pa këto përpjekje do ishte e pamundur kjo ringjallje e Kishës. Për këtë arsye komuniteti ortho- dhoks i falënderon të gjithë këta.
| vend sherri le të ruhen të paktën të | pastra, si një shembull edhe për të | tjerët, institucionet fetare. Deri më | sot klerikët shqiptarë e kanë tregu- | ar se janë të denjë për atë që përfa- | qësojnë. Kështu, të ashtuquajturit | klerikë si Foti Cici, jo vetëm që u | vënë njollë klerikëve shqiptarë, | por edhe vetë komuniteteve fetare, | sidomos në njerëz që nuk janë në | kontakt me problemet reale të | këtyre komuniteteve. Njerëzit e
| klerik, që nuk e meriton këtë titull, | | memetodatëpahijshmepretendon | | të bëjë karrierë në kishë, duke fyer | | dhe përbaltur të tjerët, përveçse | | fetarisë. Një njeri i tillë nuk kupton | | se ata që drejtojnë sot kishën kanë | | shërbyer me devotshmëri dhe me | | dashuri. E kanë parë shërbesën e | | tyre, ashtu si i ka hije një kleriku, | | si një mision të shenjtë. Kryepisko- | | pi Anastas eka drejtuar Kishën me | | sakrifica të panumërta. Ai ka qenë |
tëror të dashurisë dhe humanizmit. Ndonëse ajo nuk shërbeu në vend- lindjen e saj, ajo u nderua nga vendi ku ajo kaloi pjesën më të madhe të shërbesës së saj misionare me një nderim të madh dhe u bë një nga njerëzit më të dashur për të gjithë. Kjo duhet të shërbejë si shembull edhe për ne, duke e tre- guar këtë gjë me mirënjohjen dhe nderimin tonë për ata që na kanë ndihmuar në çaste të vështira dhe jo t’i shajmë ata, siç bën Foti Cici. Eshtë mirë që lexuesit të njohin Foti Cicin e vërtetë. Orthodhoksët e Shqipërisë e njohin mirë atë, por është nevoja që ta njohin edhe të tjerët, për të kuptuar se cili është ai me të vërtetë. Atë Foti Cici nuk përfaqëson klerikët shqiptarë dhe as ata orthodhoksë. Ai njeri nuk ka asnjë lidhje me Kishën Orthodhokse dhe as me mesazhet dhe shër- besën e saj. Ai nuk duhet të ndër- hyjë në çështjet e brendshme të Ki- shës, ngaqë ai nuk është anëtar i Kishës Orthodhokse në Shqipëri, por shërben në Kryepiskopatën Greke në Amerikën e Veriut, më saktë në Kanada. Ai nuk ka as të drejtën kanonike dhe as atë morale për të justifikuar ndërhyrjet, edhe sikur këto të ishin dashamirëse, gjë
që duket qartë se nuk janë. Ai nuk është në juridiksionin e Kishës Or- thodhokse Autoqefale të Shqipëri- së dhe si një teolog që pretendon se i di kanonet, duhet ta dijë që kjo është një shkelje kanonike. Çdo kishë autoqefale drejtohet nga si- nodi i asaj kishe dhe vetëm ai mund të vendosë për çështjet e administrimit dhe drejtimit. Çdo ndërhyrje në punët e brendshme të një kishe është pak a shumë si ndër- hyrjet në jetën e brendshme të një shteti tjetër. Kur nuk i lejohet as peshkopëve dhe as primatëve të kishave të tjera që të ndërhyjnë në çështjet e brendshme të një kishe, çfarë mund të thuhet kur bëhet fjalë për një prift të rëndomtë!?
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΗΚΙΩΤΩΝ ΆΓΙΩΝ ΣΑΡΑΝΤΆ-Β.ΗΠΕΙΡΟΥ
ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ (Θεμιστοκλέους 31,τηλ
-ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕIΡΟΣ,ΕΛΕΥΘΕΡΗ,ΕΛΛΗΝIΚΗ-
Gjithashtu ai nuk ka as të drejtën morale për t’i dhënë mësime patri- otike kishës këtu, sepse ai nuk e përfaqëson patriotizmin shqiptar, por për njerëz të këtij lloji për fat të keq, “patriotizmi” mbetet streha e fundit. Ky mbrojtës i “shqiptariz- mës”, u pagëzua nga ish – Mitropo- liti i Konicës, Sebastiani dhe u dër- gua me bursë po nga ai të studiojë në Athinë. Atje iu drejtua me një kërkesë Ministrisë së Jashtme të Greqisë ku mohonte identitetin e tij si shqiptar dhe kërkonte të njihej si grek (për këtë mund të japim edhe kopjen e kërkesës së tij). Për sa kjo i nevojitej, ai hiqej si grek, duke përfituar gjithçka që mundte nga kjo. Kur kjo nuk i shërbeu më qëllimit të tij, rrëmbeu flamurin e patriotizmit dhe filloi të fliste për shqiptarizëm. Duke njohur mirë se çfarë grupe të ndryshme duan të dëgjojmë ai e ka shfrytëzuar vazh- dimisht këtë për interesat e tij. Në Greqi ishte grek, në Amerikë (më saktë te shqiptarët e Amerikës), u hoq fanolist. Në Greqi paraqitej “i persekutuar” nga shqiptarët dhe në
Amerikë (tani së fundi edhe në shkrimet që boton në Shqipëri) “i persekutuar” nga grekët.
Meqenëse shqiptarët e Amerikës nuk e pranuan shkoi në Kanada, ku u përpoq të përdorte orthodhoksët shqiptarë të atij vendi, që për fat të keq nuk kanë pasur një famulli, për të rregulluar dokumentet e qëndri- mit atje. Por meqenëse komuniteti shqiptar në Kanada nuk është në
SEKRETARII PERGJITHSHEM
GEORGIOS PAPPAS
gjendje të paguajë një klerik me rrogë të plotë, ky “patriot” që jep mësime patriotizmi dhe sakrifice për atdheun, e la famullinë shqip- tare dhe shkoi të “sakrifikohet” në një kishë greke, e cila fatmirësisht për atë, ka edhe një pagesë të maj- me. Në kushtet e krijuara nga famulli a greke, në një zyrë të rehat- shme dhe të ngrohtë po në kishën greke, ky “patriot” shqiptar i jep leksione shqiptarizme dhe për- cakton se kush është shqiptar dhe jo, kush është orthodhoks i vërtetë dhe kush jo, kush sakrifikohet për mëmëdheun e tij dhe kush jo. Interesat e tij personale ai përpiqet t’i veshë me petkun e shqiptariz- mës. Kishte të drejtë Faik Konica kur shkruante se “shqiptarët janë të tmerrshëm që ta bëjnë çdo çësh-
tje personale çështje kombëtare”, o Zot na ruaj nga “patriotë” të tillë. Patriot dhe atdhetar i vërtetë është ai që jep kontributin për ndërtimin dhe begatinë e këtij vendi dhe jo ata që shajnë të tjerët. Klerik i vër- tetë është ai që sakrifikon dhe e vë veten e tij në shërbim të Kishës dhe jo “patriot” të tipit të Fotit që duhet ta vënë kishën në shërbim të interesave të tyre personale. Për
KRYETARI
VASILIOS MASSIOS
I fatin tonë të mirë në Kishën tonë I kemi klerikë të sakrificës që e kanë I vënë veten në shërbim të Kishës I dhe të vendit të tyre. Shembulli më I i mirë është ai i Mitropolitit të Dio- I qezës së Korçës, Imzot Joanit, i cili I ndonëse ishte në Amerikë dhe I komuniteti shqiptar dhe Kisha I Orthodhokse e Amerikës i ofruan I atij gjithçka dhe kërkuan me I ngulm që të qëndronte atje, ai nuk I i pranoi këto oferta, por erdhi të I shërbejë këtu, duke dhënë kontri- I butin e tij në rimëkëmbjen e Ki- | shës Orthodhokse dhe duke shër- I byer me devotshmëri dhe përulësi. I Gjithashtu edhe shumë klerikë të I tjerë, që ndoshta kishin mundësi | të shkonin “në mërgim” si atë Foti | Cici, por nuk e kanë bërë. Kanë | preferuar të qëndrojnë këtu dhe t’ i
shërbejnë popullit të tyre. Dhe e kanë bërë këtë shërbim pa fjalë dhe pa mburrje. Për të tillë njerëz ka nevojë Kisha jonë dhe të gjitha komunitetet fetare.
Atë Foti Cici na ankohet në shkri- met e tij se si ai po vuan dhe perse-
] kutohet “në mërgim” në Evropë, | Amerikë dhe Kanada. Ne besojmë | se çdo njeri normal e kupton se të | pretendosh që ai po vuan i perseku- | tuar “në mërgim” në Amerikë dhe | Kanada, dhe se klerikët këtu po | gëzojnë të gjitha të mirat në këtë | vend, nuk është serioze. Klerikët | e të gjitha komuniteteve fetare të | Shqipërisë po jetojnë në kushte të | vështira, duke u përpjekur çdo ditë nëpër gjyqe e konflikte për të ma-
rrë pronat dhe për të mbrojtur të drejtat e komuniteteve. Dhe në kë- to përpjekje të mëdha të gjithë klerikët e Shqipërisë kanë dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm në rimëkëmbjen e këtij vendi dhe duke u bërë edhe për të tjerët një shembull durimi e tolerance. T’i mësosh ata nga Amerika se çfarë ata duhet të bëjnë nuk është e moralshme, sidomos nga njerëz që u janë shmangur sakrificave dhe përgjegjësive në këtë vend. Kisha jonë ka nevojë për njerëz që të japin kontribut në ndërtimin e saj dhe jo për ngatërrestarë, që për hir | të qëllimeve të tyre banale, janë | gati t’i vënë flakën, jo vetëm ki- | shës, por edhe gjithë vendit. Ne | shprehim bindjen e plotë se komu- | niteti orthodhoks i udhëhequr nga | hierarkët e tij, nuk do të lejojë që | njerëz të tillë të dëmtojnë përpari- | min e Kishës sonë dhe njerëz të | tillë nuk kanë dhe as do të kenë | vend në Kishën Orthodhokse dhe I as nuk do të gjejnë mbështetje nga I komuniteti orthodhoks.
I Një grup intelektualësh nga Korça
I TomiPiluri Pneumolog
I Grigor Mulla Matematicien I VaskëStasa Ekonomist
J Nesti Terova Agronom
I Ana Gusho Mësuese
I Lilika Meiko Teknologe
I Vasillaq Kollaci Muzikolog
Dhimitra Totonozi Mësuese Natasha Teneqexhi Ekonomiste Jovan Zisi Ekonomist
Elena Koçi Farmaciste
Silvana Helmësi Mjeke
Kostaq Kanari Inxhinier kimist Pandeli Napuçe Prof. Univ. ‘Tan Noli” Niko Face Prof. Univ.“Fan Noli”