Shën
GRIGORI I MADH
Sa larg janë vitet që jetuan she-
njtorët Abel, Isaia dhe Joani!
Sa të ndryshëm na duken ata!
Dhe me të vërtetë. Largësia ko-
hore ndërmjet tyre është e madhe.
Shekullore! Me të vërtetë ndryshojnë
ndërmjet tyre në shumë gjëra, por
vetëm në diçka ata nuk ndryshojnë:
Në predikimin e tyre,në besimin e
tyre.
***
Abeli ofroi tek Perëndia si sakrificë
një qengj dhe parashfaqi në këtë
mënyrë Shpëtimtarin tonë Krishtin
dhe pësimet e Tij.
Për të njëjtën gjë na flet edhe Isaia.
Edhe ai na flet për pësimet e Tij. “I
çmendur më të keq, lejoi të vuaj pa e
çelur gojën e tij, porsi qingji që e çojnë
për ta therrur, porsi delja e pazë para
qethtarëve, nuk e çeli gojën e vet.”
Dhe Joani thotë: “Ja qengji i Perë-
ndisë që i shlyen mëkatin botës”.
***
Ja pra, jetuan në vite absolutisht
në ndryshme dhe megjithëkëtë kishin
të njëjtin zë dhe një mendim përsa i
përket fjalëve të tyre për shpëtim-
tarin.
Dhe të tre na thonë:
– Krishti është shpëtimtari ynë.
– Joani na e tregoi.
– Isaia e profetizoi me Qalë.
– Ndërsa Abeli e parashfaqi me punën
e tij, me sakrificën e tij.
Shumë të ndryshmë na duken
vitet e Abelit, Isaisë dhe Joanit, por
në besim ishin të njëjtë. Nuk kishin
asnjë mendim të kundërt nga njeri-
tjetri përsa i përket besimit.
Nuk kishin njohur asnjëherë njeri-
-tjetrin.
Nuk kishin dëgjuar asnjëherë
njeri-tjetrin, por kishin të gjithë një
besim. E kishin marrë nga i njëjti
burim, nga burimi i vetëm i besimit.
Nga zbulesa që na e dha vetë
Perëndia.
@ NGJALLJA