Atë Petro Nani
duke punuar si roje pranë parkut të lodrave të fëmijë- ve.
Ai nuk u tërhoq asnjëhe- rë nga misioni i tij i shenjtë, duke kryer shërbesa fshe- hurazi, duke komunikuar me besimtarë, duke ndarë fja- lën e Zotit së bashku me ta. Këtë e dëshmojnë shumë besimtarë, ku ndër ta jam edhe unë, duke e njohur atë si para mbylljes së kishave, por dhe më pas.
Ai ishte gjithmonë i butë, i dashur, i gatshëm për të celebruar shërbesat e ki- shës në kohën e perseku- timit. Ai kryente shërbesat si në shtëpinë e tij, por edhe në familje të ndryshme të besimtarëve, ku mjaft familje kujtojnë me respekt figu- rën e tij.
Fjeti në Elbasan, më 5 qershor të vitit 1979.
Zoti të prehi shpirtin e tij në paqe, atje ku prehen të drejtët.
Për të mundësuar shkri- min e shkurtër mbi jetën e Atë Petro Nanit dhanë ndih- mesën e tyre e reja e Atë Petros, znj. Shpresa, si dhe Atë Stavri Çipi i cili mori kontakte me nipin e tij, z. Andronik Popa, banues në Elbasan, i cili ofroi të dhëna mbi jetën e Atë Petro Nanit.
Mihai Kostoli, Durrës
Ata që punuan për Kishën tonë
këpamja orthodhokse dhe një shtrembërim
të konceptit të “Kishave motra”, që është
zhvilluar midis Kishës së Konstandinopojës
dhe asaj të Romës.
Sipas Sinodit, nga gjithë titujt e përdorur
nga Papa i vetmi që krijonte lidhje me mijë-
vjeçarin e parë të kishës së pandarë, ishte
pikërisht ai që u suprimua, i “patriarkut të
Perëndimit”, kur kisha përbëhej nga pesë
patrikana të barabarta midis tyre (Roma,
Konstandinopoja, Aleksandria, Antiokia dhe
Jerusalem!), koncept që mbetet edhe sot
themelor ne ekleziologjinë orthodhokse.
Atë Petro Nani
Midis shumë klerikëve
të Kishës Orthodhokse, të
cilët i shërbyen me një për-
| kushtim të madh popullit
? besimtar dhe dhe njerëzve
në përgjithësi, para se re-
Igjimi i egër ateist të mbyllte
kishat dallohej dhe Atë Pe
tro Nani. Atë Petroja ishte
i biri i Jorgjit dhe Kostandi-
nës. Lindi më 25 qeshor të
vitit 1912 nga një familje e
varfër, por shumë shpresë-
tare dhe me një besë të pa-
lëkundur ndaj Orthodho-
ksisë dhe Kishës.
Mbasi kreu shkollën ele-
mentare ai vendosi të the-
llohet në shkencën e teolo-
gjisë duke studiuar në Ru-
mani, rreth viteve 1933-1937,
ku më pas dorëzohet prift.
Në fillim ai shërbeu në
Maqellarë të Dibrës dhe në
vazhdim, rreth vitit 1940,
caktohet prift në kishën e
Shën Nikollës në Shelcan të
Elbasanit, një kishë e cila
ruan një trashëgimi të pasur
për vlerat që mbart në fu-
shën e fesë, duke qenë një
dëshmitare e gjallë e saj,
por edhe e historisë, e artit
dhe arkitekturës. Shumë
besimtarë të këtij fshati
kujtojnë me respekt figurën
e tij, sepse ai shërbeu aty
derinë vitin 1946.
Më pas caktohet në ki-
shën e Shën Nikollës në El
basan, në lagjen me të
njëjtin emër, deri në vitin
1947. Më pas transferohet
në Manastirin e Shën Joan
Vladimirit deri në vitin 1952.
Një manastir i cili mbetet
një fanar ndriçues i historisë
dhe Orthodhoksisë për
shumë shekuj pranë qytetit
të Elbasanit. Një vend i
shenjtë për shumë besim-
tarë sepse një shenjtor ka
shenjtëruar këtë vend dhe
shenjtëron të gjithë sa i afro
hen me besë Zotit në mana
stir, një shenjtor që konside-
rohet mbrojtës i qytetit.
Mbas vitit 1952, deri në
vitin 1966, transferohet në
Durrës, ku shërben në ki-
shën e qytetit të Durrësit së
bashku me At Erazmin, një
prift tjetër i nderuar për
këtë qytet. Me mbylljen e
kishave ai punon si rro-
baqepës e më pas Atë Pe
tro rikthehet në Elbasan,
duke punuar si roje pranë
parkut të lodrave të fëmijë-
ve.
Ai nuk u tërhoq asnjëhe-
rë nga misioni i tij i shenjtë,
duke kryer shërbesa fshe-
hurazi, duke komunikuar me
besimtarë, duke ndarë fja-
lën e Zotit së bashku me ta.
Këtë e dëshmojnë shumë
besimtarë, ku ndër ta jam
edhe unë, duke e njohur atë
si para mbylljes së kishave,
por dhe më pas.
Ai ishte gjithmonë i butë,
i dashur, i gatshëm për të
celebruar shërbesat e ki-
shës në kohën e perseku-
timit. Ai kryente shërbesat
si në shtëpinë e tij, por edhe
në familje të ndryshme të
besimtarëve, ku mjaft fami
lje kujtojnë me respekt figu-
rën e tij.
Fjeti në Elbasan, më 5
qershor të vitit 1979.
Zoti të prehi shpirtin e
tij në paqe, atje ku prehen
të drejtët.
Për të mundësuar shkri-
min e shkurtër mbi jetën e
Atë Petro Nanit dhanë ndih-
mesën e tyre e reja e Atë
Petros, znj. Shpresa, si dhe
Atë Stavri Çipi i cili mori
kontakte me nipin e tij, z.
Andronik Popa, banues në
Elbasan, i cili ofroi të dhëna
mbi jetën e Atë Petro
Nanit.
Mihai Kostoli, Durrës