Ata që punuan për Kishën tonë
At Qirjako i Skoresë dhe i biri,
At Harallambi i Përmetit
Rikujtojmë edhe një
herë traditën e trashë-
gimisë së priftërisë, ma-
dje në kushte më të vë-
shtira, në atë të periu-
dhës ateiste dhe përsëri
babë e bir, Papa Qirjako
dhe Papa Harallambi.
At Qirjako
Papa Qirjako ka li-
ndur në katundin Lesh-
nicë e Poshtme të Del-
vinës në vitin 1872. Që
në moshë të re shkoi në
Stamboll, ku punoi si
shërbëtor në një familje
orthodhokse, i zoti i shtë-
pisë së të cilës punonte
në Patrikanën Ekume-
nike si piktor kishash.
At Qirjako e ndiqte
vazhdimisht atë nga pas
dhe kështu mësoi për
zograf ikonash. Duke
punuar nëpër kisha të
ndryshme u mësua të
dëgjonte vazhdimisht
Liturgjinë Hyjnore, e
cila e tërhiqte shumë, e
si rrjedhim e mësoi tërë
praktikën kishtare, ma-
dje, duke u ushtruar në
ceremonitë e ndryshme.
Në Stamboll u njoh me
shumë besimtarë, njeri
prej të cilëve e pruri në
Skore, ku ai aty u mar-
tua me Maria Konomin,
po nga ky fshat. Mbas
martese u vendos për
banim në Skore, ku i
lindi dhe dëshira të
bëhej prift. U hirotonis
në Delvinaq për të shër-
byer në zonën e Pogonit.
Ka shërbyer si prift shu-
micën e kohës në Skore,
por dhe në Delvinë e
disa fshatra të Gjirokas-
trës. Mësimet që kish
marrë në Stamboll për
pikturë i vuri në zbatim
në kishat e zonës. E fi-
lloi më 1914, me piktu-
rimin e afreskeve të
kishës së Taksiarhëve
në Sopik, bashkë me
Theodhos Jusin nga
Hllomoja dhe e vazhdoi
gjatë viteve me shumë
ikona për kishat e ndry
shme të Skoresë, si: të
Kishës së Lindjes së
Shën Marisë, të Kishës
së Shën Minait dhe të
Kishës së Shën Kollit në
Para, të Kishës së Shën
Kollit në qimitir. Ishte
një plift i shkurtër, tip i
qetë e pa shumë fjalë, të
cilin fshatarët e donin
dhe e respektonin shu-
më. Kështu vazhdoi, de-
risa doli në pension dhe
vajti të banojë në Vlorë,
ku edhe vdiq më 1954.
Duhet theksuar se
nga të 7 fëmijët e tij,
Harallambi u bë prift. Ai
lindi në fshatin Skore
më 1917. Që i vogël e
ndiqte të atin në shër-
besat fetare, duke e ndi-
hmuar në të tëra ritet që
zhvilloheshin.
Duke ndjerë edhe
mungesën e priftërinjve
në zonë në vitin 1945
vendosi të bëhej prift. U
hirotonis në Tiranë nga
Episkop Irineu, për të
shërbyer në fshatin
Hllomo. Qëndroi rreth 1
vit aty dhe në vitin 1946
u transferua në Kosho-
vicë. Pas një viti, më
1947 u rikthye në Hllo
mo. Për nevojat që kish
te Kisha në atë periudhë,
në vitin 1951 u tran
sferua në Delvinë, pastaj
më 1953 në Gjirokastër
dhe nga fundi i atij viti
në qytetin e Përmetit,
ku u vendos përfundi-
misht e shërbeu si prift
deri në vitin 1967, vit në
të cilin u ndalua feja dhe
u mbyllën kishat.
I edukuar në një
familje me tradita të
mira orthodhokse, ai jo
vetëm që kryente shër-
besat, por në ato kohë të
vështira shërbeu dhe si
at shpirtëror për shumë
nga besimtarët e kra-
hinës. Lexonte vazhdi
misht dhe predikonte
bukur. I dashur me nje-
rëzit dhe i pakursyer për
At Harallambi
të lehtësuar ballet e ty
re. Në Delvinë dhe Për-
met ka kryer dhe de-
tyrën e zv/mitropolitit.
Pas zhveshjes së dety-
ruar nga klerik punoi
puntor në ndërmarijen e
grumbullit, ku edhe aty
fitoi respektin e të gji-
thëve. Vdiq më 16.9.
1984.
Eshtë për t’u për-
mendur se edhe pasar-
dhës të sotëm të Papa
Qirjakos, si doktor Ale-
kua, Marjana, jo vetëm
që janë besimtarë të
devotshëm, por japin
dhe kontributin e tyre
modest në veprimtarinë
e kishës sonë në Tiranë.
Kristofor Beduli