<_______________________________________________, dhokse, periudha e Kreshmës është të Krishtlindjes mund të përmbli- dhet me §alën. “Eja”, “Eja o Zot lisu”, me të cilin mbyllet Libri i Zbulesës. Në se ne shqiptojmë këtë thirije për ndihmë, me sinqeritet dhe entuzia- zëm, ajo bëhet një ushqim shpirtëror i vërtetë, bëhet shpresë dhe para- ndjenjë, që Zoti me të vërtetë do të kapë një vend të lartë në shpirtin tonë. Çdo ditë të kreshmës kjo Çalë “Eja” na mbush, me shumë fuqi, që do të thotë se i largon tutje ato lloj mendimesh, imazhesh e pasionesh, të cilatjanë të papajtueshme me këtë ardhje të Krishtit. Kjo fjalë na i pa- stron dhe përflak shpirtin tonë, i jep lutjes sonë një kuptim me thelbëso- ren, hap një dimension për të hyrë në zemër të misterit të kësaj ardhje. Në Kishat e krishtera Ortho- bindet. Ai do kuj deset për Marinë parë me shumë, si një kohë për të pritur dritën, e cila do ndriçojë kudo. Kremtimi i lindjes së lisuit përpu- thet me fitoren e dritës mbi errësi- rën, në botën fizike, - prej këtij va- zhdojmë ditët e ndriçuara. Në të njëjtën mënyrë errësira jonë e brendshme do zhduket nga ardhja e atij, që është Drita e Botës. Kre- shma Bizantine mbi të gjitha shikon tek Epifania “Festën e dritës”. Me qëllim që të përgatitemi për këtë fitore të dritës, duhet që gjatë Kreshmës, gjithmonë e më tepër ta pozojmë veten ndaj kësaj drite, “e cila ndriçon çdo njeri që vjen në bo- foshnjeje dhe të shohësh ushtarët veten nën këtë dritë të brendshme dhe ta lejojmë këtë dritë “që ndodhet në thellësi të shpirtit” të udhëheqë jetën tonë. Ne duhet të jetojmë në një atmosferë dialogu, të vërtete e sinqeriteti. Kjo kreshmë ka, gjithashtu edhe një kuptim të rëndësishëm eskatologjik. Ajo na kujton Ardhjen e Dytë të Krishtit në fund të kohës dhe natyrën tranzitore të gjërave të kësaj bote. Por, kjo bëhet frytdhënë- se vetëm në se ne e përbrendësojmë atë dhe lejojmë që pjesëmarija e saj të drejtojë jetën tonë. Lavdia e Ar- dhjes së Dytë dhhet që në fillim të parafigurohet nga ardhja e Krishtit në individ dhe nga hyrja e ditës tek nata e errët e vetes sonë. Anesti Dhima pak nga ne kanë bërë ndonjë gjë