Edhe kur erdhi dit’ e Pentikostisë, ishinë të gjithë me një zëmërë mbë një vënt. Edhe papriturë ubë një oshëtimë nga qielli posi oshëtima e një ere që fryn me fuqi, edhe mbushi gjithë shtëpinë tek ishinë dyke ndënjurë. Edhe uduknë mb’ ata gjuhëra dyke undarë posi prei zjarri, edhe ndënjnë mbë gjithësecilinë nga ata. Edhe u mbushnë të gjithë me Frymë të Shënjtëruarë, e zunë të flisninë me gjuhëra të tjera, sikundrë Fryma u epte të flisninë.
Nga Veprat e Apostujve