BOTIME TË REJA KISHTARE
Shën Nektari
Shenjtor i kohëve tona
duke u lutur vetë dhe duke ua mësuar të tjerëve.
Të gjitha peripecitë dhe vështirësitë, që kaloi
gjatë jetës së tij të vrullshme, nuk arritën dot
“Çfarë është më e vërtetë dhe më e
I shkëlqyer se jeta murgërore? – thoshte Shën
I Nektari. Me sinqeritet të plotë pohoj bindjen
I time, për hir të së cilës e konsideroj asketin më
j të lartë se kryeprifti”.
Figura e shenjtorit dhe bukuria e shpirtit të
ta shkëputin nga dashuria hyjnore që kishte j tij të përkushtuar, çdo pjesë e të cilit frymëzohej
përflakur zemrën e tij të shenjtëruar, banesën | nga dashuria hyjnore, pastërtia shpirtërore e
e shenjtëruar të Trinisë së Tërëshenjtë. Përkun- | besimtarit të vërtetë, ndjeshmëria e të krishterit
drazi, ai forcohej jashtë mase me durimin e I të vërtetë dhe e shpëtimtarit, mendojmë se është
sprovave dhe vështirësive të ndryshme. “Përse । e pamundur të paraqitet.
duhet të ngecim në tundimet tona”, u thoshte j Personaliteti i shenjtë i Shën Nektarit është
Nektari bijve të tij shpirtërorë. Vetë Zoti lutet j një nga më të mëdhenjtë e këtij shekulli. Në
për shpëtimin tonë. Në kohën e provës sonë j këtë libër flitet pak për mrekullitë e shumta që
kemi vetëm një detyrë, të mos harrojmë | Shën Nektari kreu gjatëjetës së tij, të cilatjanë
porosinë e fundit të Zotit “Simon! Simon! Ja, j të vërteta dhe të pakundërshtueshme. Këto
Satanai ka kërkuar pushtetin që t’ju ndajë, si | mrekulli kanë lënë një përshtypje të thellë në
shkundet gruri për t’u ndarë nga kashta. Por I
unë lutem për ty që të mos të mungojë besimi”. ।
Ja se cila është detyra jonë. Zoti na shpëton j
nga tundimet dhe ne jemi të ftuar të ndihmojmë j
vëllezërit tanë të mos tronditen nga tundimet”. ।
Shenjtori u mësonte bijve dashurinë hyjnore |
gjatë sprovave që kalonte vetë, domethënë |
botën e sotme që mrekullohet pas ndjesive dhe
mbresave të jashtme. Prandaj, megjithë llojin
e veçantë të përshkrimit dhe mungesës së
shumë fakteve që kanë lidhje me mrekullitë, e
pranuam ofertën e shkrimtarit. Ai ia ofroi këtë
vepër Manastirit të Shenjtë dhe ndërtimit të
kishës së re.
“Eja, o dashuri hyjnore, eja
të lutem me gjithë shpirt dhe zemër
dhe falmë dëshirë të shenjtë
mua shërbëtorit tënd”
(Nga thirroret e shën Nektarit)
“Shtat mesatar. Fytyra e tij kompozohej nga
tipare të ëmbla, që i shkonin për shtat ëmbëlsisë
së veçantë të personit të tij. Sytë e tij të kaltër
rrezatonin një shkëlqim të mrekullueshëm, si
një agim vere. Fytyra e tij rrezatuese kurorë-
zohej nga një mjekër e bardhë si borë. Ishte
një figurë e bukur biblike”.
Kështu e skicon figurën e Nektarit, drejtorit
të shkollës së Rizarios, në vitet 1894 -1908,
një nga ish – nxënësit e tij. “Shpirti i tij kishte
një bukuri të pakrahasueshme. Ai sillej si një
at i dhembshur me të gjithë”, plotëson kujtimet
nxënësi. “Shoqërimi me atë e përmbushte
shpirtin tonë me ndjenja shpresëtarie e respekti.
Ishte i dashur e i butë, i përulur e përdëllimtar,
shërbëtor i denjë i Perëndisë. Kur rrëfehesha
tek ai dalloja dashurinë e pamasë, përulësinë
dhe thellësinë e spiritualitetit të tij”.
E gjithë jeta e tij ishte një përjetim i thellë i
dashurisë që shenjtëron zemrën e njeriut.
Nektari u ushtrua në lutjen e zemrës (e Jisuit),
lutjen e zjarrtë.
“Shpresëtaria e tij për të Tërëshenjtën shfa- ;
I qej me një mënyrë të veçantë,” shkruan J
‘ akademiku Braciotis në kujtimet e tij. “Ai e
। kishte vështrimin të drejtuar në personin e Hyj-
। lindëses së Shenjtë për nder të së cilës shkroi ■
| mijëra vargje. Disa nga këto u bënë melodi. |
| Tekstet janë të frymëzuara. Ai i drejtohej me |
I lotë ikonës së të Tërëshenjtës dhe psalte për |
I shumë kohë me dashuri e mall në shpirt:
Ti je mbrojtja dhe mbulesa ime,
Ti je ngushëllimi, Ti më fal përikje, Ti je j
। shpresë dhe përkrahje.
Ti më forco, o Zonjë, në betejë.
O Nënë e virgjër, ti je mburrja e jetës sime. |
| Të lutem ndihmomë të dal fitimtar dhe të ■
I kurorëzohem me kurorën e fitores”.
Dashuria hyjnore që mbizotëronte botën e ‘
| tij të brendshme, shfaqet edhe në veprën e tij |
। të pasur teologjike. Edhe pse kishte mundësi i
। t’i dhuronte literatures kishtare ese të thella, falë |
| formimit të shkëlqyer teologjik, ai u mjaftua |
| me diçka tjetër të dobishme. Nektari, i frymë-1
I zuar nga zjarri i dashurisë hyjnore, dhuroi vepra |
I të mrekullueshme në ndihmë të fuqizimit të)
ΐ shpirtrave të besimtarëve. “Origjinaliteti i tyre,I
। siç e thekson një profesor i specializuar në këtë j
। fushë, është aq i madh saqë nuk ka asnjëgjurmë j
] në veprat e tij të studimit reiativ të fakteve”. j
Dëshira e tij ishte që murgjëria, kjo arkë e
lumur e poetëve të dashurisë hyjnore por edhe
pishtari i rilindjes sonë shpirtërore, të jetë “far
shpirtëror, prijës i urtësisë dhe i pastërtisë
shpirtërore” në mbarë Kishën tonë.