Fillareti Përdëllimtar
(1 Dhjetor)
Ishte zotërues toke dhe blegtor
në Veri të Ankarasë, Azi e Vogël.
Kishte prindër Gjeorgj in dhe Anën,
bashkëshorte Theosevonë, besim-
tare, por besimtare“logjike”, dhe
fëmijë Joanin, Ipatinë dhe Evan-
thinë, të bukur si nëna e tyre.
Fillareti, i denjë për emrin që
mbante (d.m.th. mik i vyrtytit),
mbante në shtëpi dhe u jepte para
“pa u menduar”, atyre që kishin
nevojë dhe disa vinin edhe nga
larg. Njëherë u ngas në mënyrën
e Jovit: Pasuria e pashtershme e
tij, dikur u pakësua dhe përfundi-
misht u mbarua nga hajdutët dhe
mashtruesit. Veçse, jepte deri në
fund, kurse ankesës së personave
familjarë të uritur, të cilët e
dënonin, i përgjigjej në mënyrë
profetike: “Kam një thesar të
fshehur”!
Pali dhe rrobën që vishte, dhe
më përpara grurin që kishte marë
hua. Theosevoja e ironizoi – Pse
nuk jep së bashku me grurin dhe
thesin? – E drejtë thotë, po e jap.
– Për inatin tim jepe të gjithë grurin!
– Ke të drejtë- Jepe dhe gomarin
tonë të fundit për ta transportuar !
– Je e denjë për t’u mburur, po e
jap. Gjëra të tilla na kujtojnë
“Shtrigën” e Shekspirit.
Ndërkaq mbretëresha Irini
(797 – 802) që ishte regjente e birit
të saj Konstandinit të Gjashtë (780
– 797), dërgoi t’i gjejë nuse. Oborr-
tarët mbërijnë në shtëpinë e she-
njtit, e vetmja gjë e tij që i kishte
mbetur, u nginjën me ushqimet e
parisë të gatuara prej gruas së tij
dhe u verbuan nga tri mbesat e
bukura dhe të vyrtytshme të tij. I
morën pra të gjithë si dhe kandi-
date të tjera. Maria, e bija e Ipatisë
së ve, u martua me mbretin, motra
e saj me një patric, kurse e bija e
Evanthisë mori monarkun Logo-
vardh.
Sipas burimeve të tjera, fama
e Përdëllimtarit ishte ajo që shkak-
toi mblesërinë. Gjyshi i mbretëre-
shës u bë senator pa dëshirën e tij
dhe tashmë përdëllente “në më-
nyrë mbretëroref Paranjohu vde-
kjen e tij dhe kërkoi që të vanosej
në një manastir virgjëreshash.
Ndërsa po vdiste shkëlqeu
rretherotull (792), mbasi kishte
këshilluar të tijtë që të bënin vepra
të mira pa u kursyer. Mbreti dhe
senati e varrosën shenjtorin me
nderime dhe shpërndanë ndihma
në të vobektët të cilët e vajtonin
të pangushëlluar. Mbi van* u shë-
rua një i demonizuar.