Ne do vazhdojmë të dialogojmë, të mendojmë së bashku, të gjendemi së bashku,
me besim, dashuri dhe shpresë. Në asnjë rast, ne s’kemi të drejtën të rikthehemi në
fortesën dhe izolimin tonë të shkuar. Ne nuk mund të injorojmë përgjegjësinë tonë
ndaj tërë botës, as lutjen ezjarrtë të Krishtit drejtuar Atit, që “çdo gjë të jetë një… që
bota të besojë se Ti më dërgove” (Joan. 17:20).