Ata që punuan për Kishën tonë
At Dhimitër Çule li-
ndi në katundin Malë-
shovë të rrethit të Për-
metit, më 1861. Mësimet
e para i mori në fsha-
tin e lindjes. Mësuesi i
tij Petro Joanidhi ishte
edhe psaltës i parë në
kishë. Ai, së bashku me
priftin e fshatit, duke
parë te Dhimitri cilësi
të rralla; shkonte për
çdo të diel dhe të kremte
në kishë, ishte i zgjuar
e kishte dëshirë që të psa-
Ite, e mbanin afër, i më-
sonin himne fetare etj.
Mësuesi i tij u përpoq
shumë dhe mundi ta
regjistronte në shkollën
e njohur “Dhidhaska-
lo”të Hotovës, e cila ki
shte edhe konvikt. Shko-
lla financohej nga fami-
Ija Arsaqi, e njohur në
Athinë, e cila ishte me
origjinë nga ky fshat.
Dhe Dhimitri nuk iu nda
asnjëherë librave të she-
njta dhe kishës, ku shko
nte vazhdimisht. Për
këtë, At Avram Hotova i
shkruante pleqësisë së
Malëshovës, se “Kini
një djalë të mrekullu-
eshëm, me prespektivë
At Dhimitër Çule
( 1861 – 1939)
për prift, merr pjesë
rregullisht në psalmet
në,kishë…”.
Në moshën 20 vjeç
mbaron shkollën dhe
emërohet mësues në
Ogren të Dangëllisë dhe
më vonë në fshatin e
lindjes. Në Malëshovë,
Dhimitri u bë ndihmësi
i parë i At Nikolla Pri-
ftit, i cili u thosh fshata-
rëve se në të ardhmen do
kemi një prift të mreku-
llueshëm. Në 1896 ai hi-
rotoniset prift në Mitro-
polinë e Shenjtë të Korçës.
At Dhimitri punoi
shumë për të forcuar be
simin te Perëndia, jo ve-
tëm në orthodhoksët e
Malëshovës, por edhe
në fshatrat e tjera rro-
tull, që nuk kishin kle-
rikë, si në Limar, Pesh-
tan, Doshnicë etj. Ishte
i papërtuar dhe për çdo fi-
llim muaji shkonte shtë-
pi më shtëpi për të bekuar.
Sa kohë që ishte kle-
rik nuk mbeti në fshat
asnjë fëmijë i lindur i
papagëzuar ose çift i
martuar pa kurorë. Se-
pse në Malëshovë bëhej
propogandë nga disa
ateistë, por, para autori
tetit të At Dhimitrit ajo
nuk pinte ujë.
Duke qenë edhe më-
sues në fshatin e tij, At
Dhimitri bënte një pu-
në të madhe me fëmijët,
për të shtuar besimin tek
Perëndia. U mësonte hi
mne fetare dhe si të psa-
Inin në kishë dhe kjo
punë u kurorëzua me bë-
ijen klerikë të dy nga nxë-
nësit e tij: At Vangjel
Tyto dhe At Jani Lasho.
At Dhimitër Çule nuk
punoPvetëm për forci-
min e besimit, por edhe
për ngritjen e objekteve
të kultit. Kisha e madhe
e Malëshovës ishte ndë-
rtuar në vitin 1874, por
pajisja e saj, si ikonosta-
si, shandanët, fronat etj,.
u bënë me inisiativën e
At Dhimitrit. Ai mori
edhe një nismë për ndë-
rtimin e kambanores,
më 1929, duke u bërë thi-
rrje gjithë besimtarëve
për të kontribuar.
Meqë besimtarët e
zonës nderonin më 11
nëntor ShënMinanë, që
e kishin shenjtin e tyre,
por mungonte një kishë
kushtuar atij, At Dhimi
tri u bëri thirrje të kon-
tribuonin për këtë, duke
caktuar dhe vendin, në një
shesh të bukur me lisa.
Sot kjo kishë ka vetëm
themelet.
Më 20 dhjetor 1939, ky
prift i nderuar, që puhoi
për 43 vjet me ndërgje-
gje e besnikëri për besi
min orthodhoks, u përcoll
në banesën e fundit me
nderime të mëdha. Megji-
thëse ishte dimër i egër
e dëbora kishte mbu-
luar gjithçka, banorët e
dy krahinave Malëshovës
e Zagorisë, duke mos
përjashtuar edhe ata të
besimit mysliman morën
pjesë në ceremoninë
mortore, që u krye nga 4
klerikë. Edhe sot,që ka-
në kaluar 59 vjet, dë-
gjon fjalët më të mira
për Ikonom Dhimitër
Çulen dhe veprën e tij
të paharruar.
Simo Tyto