MESAZHII PASHKES 1999
Ngazëllim i Ngjalljes brenda avujve të vdekjes
+Anastasi
Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë
KLerit dhe besimtarëue shpresëtarë Orthodhoksë,
Bij të shtrenjtë më Zotin,
“Kjo është dita që ka bërë Zoti,
le të ngazëllehemi dhe le të dëfrehemi më të”
I
N
dofta tingëllon e çudit-
shme nxitja për t’u argë-
tuar, në një kohë dhe në një
rajon ku rreth e rrotull vdekja
hedh valle në mënyrën më ci-
nike, mes vringëllimit të ar-
mëve dhe kujës së të dëbuar-
ve. Realiteti që po na rrethon,
këto ditë është tepër ndry-
dhës; zjarr lufte, shpër-
ngulje, skamje, pasiguri, dë-
shpërim. Megjithatë, dita që
nuk perëndon e Ngjalljes, “kjo
ditë që ka bërë Zoti”, është për
ne një burim i pashtershëm
gëzimi të brendshëm. Në çfa-
rëdolloj kushtesh, ne mbetemi
“Kisha… që ngazëllehet nga
pësimet e Zotit… dhe nga
Ngjallja e Tij” (Shën Ignati);
Kishë që lutet dhe përpiqet
për paqen në mbarë botën.
Në atmosferën e rënduar
që po jetojmë, kemi nevojë për
një fymëmarrje të thellë nga-
zëllimi paqësor. Rezistenca
më e mirë ndaj këtij pështje-
llimi kaotik është ngazëllimi
mistik i Pashkës. Ne nuk e
injorojmë realitetin; e kapër-
cejmë atë me dritën që rreza-
ton Ngjallja, me paqen që u
jep shpirtrave tanë, me sigu-
rinë se forcat e errësirës, të
dhunës, të hipokrizisë dhe të
padrejtësisë do të përmbysen
dhe do të mposhten me fuqinë
e Perëndisë. lisu Krishtin e
gozhduan në kryq “me duart
e të padrejtëve”. “Por, Perë-
ndia e ngjalli, duke e çliruar
nga prangat e vdekjes, sepse
ishte e pamundur ta mbante
vijon në faqen 2
MESAZHII PASHKES I KRYEPISKOPIT ANASTAS
(vijon nga faqja 1)
vdekja”. Davi di, duke folur në
mënyrë profetike për Ngja
lljen e Krishtit, konfirmonte
se “ai nuk u braktis në hadh,
c………………™ …………………. x
Në çfarëdolloj kushtesh, ne mbetemi “Kisha…
që ngazëllehet nga pësimet e Zotit… dhe nga
Ngjallja e Tij” (Shën Ignati); Kishë që lutet dhe
përpiqet për paqen në mbarë botën.
dhe as trupi i Tij nuk njohu
prishje” (Vepr. 2: 23-24, 31).
Me Pashkën kremtojmë shpa-
rtallimin e pushtetit të vde-
kjes, armikut të pamëshir-
shëm të njeriut. Duke thënë
“Krishti i Ngjall”, ne festojmë
ngjarjen me të rëndësishme të
historisë, që lidhet me the-
llësinë, kuptimin, të ardhmen
e ekzistencës së njeriut.
II
Z
gjatime të ndryshme të
vdekjes mund të na rre-
thojnë me maskat e tyre’ të
çuditshme e të shumë-
llojshme, me shtypjen e pa-
drejtë, skamjen cfilitëse, mje-
Duke thënë “Krishti i Ngjall”, ne festojmë
ngjarjen me të rëndësishme të historisë, që lidhet
me thellësinë, kuptimin, të ardhmen e ekzistencës
së nieriut.
rimet e papritura. Megjithatë,
brenda dritës së Ngjalljes, të
gjitha këto transformohen
dhe mund të kapërcehen. “Të
mos ju vijë çudi për mundimin
e keq që u bë mbi ju për t’ju
provuar,…”, këshillonApostull
Petri. “Përkundrazi, të gëzo-
heni që merrni pjesë në pësi-
met e Krishtit, sepse kështu
do të mbusheni me gëzim e
ngazëllim, kur do të zbulohet
lavdia e Tij” (I Petri 4:12-13).
Dhe në çastet e persekutimit
të egër, ai konfirmon: Perë-
ndia “nga dhëmbshuria e ma-
dhe na rilindi në një jetë të re
me Ngjalljen e lisu Krishtit”,
na jep mundësinë që të shpre-
sojmë realisht, na mbron me
fuqinë e Tij “derisa të vijë, që
është tashmë gati të shfaqet
gjatë kohëve të fundit. Duke
patur këtë mendim, të gëzohe-
ni, qoftë edhe në se do të du-
het tani të hidhëroheni për
pak kohë nga sprova të ndry
shme ” (I Petri 1:3-6).
Krishti vjen, pas zbritjes
së Tij në hadh, që të na çlirojë
nga ferri i shumëllojshëm i
trysnive torturuese shoqërore
dhe psikologjike. Zbritja në
hadh e Krishtit shpall shka-
tërrimin përfundimtar të vde
kjes dhe është bërë simbol i
Ngjalljes në Kishën Ortho-
dhokse. Çdo besimtar që ba-
shkohet me Pësimet dhe
Ngjalljen e Krishtit, përjeton
në jetën e vet personale për-
vojën e psalmistit: “Nuk do të
braktisësh shpirtin tim në
hadh,… më tregove rrugën
drejt jetës, do të më mbushësh
me ngazëllim kur do të jem
pranë teje” (Vepr. 2:27-28,
Psalm. 15:1). Duke u mbësh-
tetur në praninë e vazhdu-
shme të Krishtit të Ngjallur,
edhe në kushtet më të dhimb-
shme, mund të psalim: “Zëri
yt i shenjtë, i afert dhe i ëmbël
u zotua, se do të jesh me ne, o
Krisht, deri në kohën kur bota
merr fund; prandaj, çdo besnik
shpresë për ngjalljen ka, të
gjithë ngazëllehemi.” Ngjallja
përbën preludin e fitores për-
fundimtare të Perëndisë së
dashurisë në fundin e botës.
Na sjell të ardhmen brenda
vetes dhe, me veprimin she-
njtërues të Shpirtit të Shenjtë
brenda misterit të Kishës, të
ardhmen e bën të tashme.
III
N
Natyrisht, e gjithë kjo si-
guri bazohet tek besimi
dhe tek lidhja përjetuese
individuale me Krishtin e
Ngjallur së vdekuri. Tek e
vërteta e kulluar, transpare-
nte, të cilën për shekuj të tërë
e shpall Ungjilli: Krishti u
Ngjall! Siguri kjo që e ndajnë
miliarda njerëz gjatë gjithë
shekujve. Kjo përbën karakte-
ristikën e biomës së krishterë,
që përcakton dhe e rilind në
mënyrë të pandërprerë besim-
tarin. Pa dyshim, ky besim
— _______ — _____ — — _— ————- —–
Ngazëllimi i Ngjalljes përjetohet, pavarësisht
nga rrethanat e favorshme ose të disfavorshme,
madje edhe në kushtet e varfërisë, sëmundjes,
shpërnguljes, luftës dhe pasigurisë.
mund të pranohet ose të refu-
zohet lirisht nga kushdo. Të
gjithë ne që e pranojmë, së
bashku me ngazëllimin, fto-
hemi që të mendojmë më the-
llë për kuptimin, konseku-
encat e tij në jetën tonë, bre
nda një klime lavdëruese dhe
të transmetojmë shpresën dhe
frymën e Ngjalljes në mjediset
ku ndodhemi. Por, edhe ata që
e kanë të vështirë ta pranojnë,
mund të marrin frymë në at-
mosferën e këtij gëzimi që
lëshon Pashka. Ngazëllimi i
Ngjalljes ka fuqi t’u prekë
shpirtrat edhe atyre që ndo-
dhen ose që kujtojnë se ndo-
dhen larg.
Duke kremtuar Pashkën e
sivjetme në kushte tragjike,
Ky gëzim shumëfishohet në çastin kur ofron
dashuri aty ku tepron urrejtja, shpresë aty ku
dominon dëshpërimi.
marrim pjesë me gjithë shpirt
në dhimbjen e atyre që vuajnë
nga padrejtësia dhe dhuna
për shkak të krizës në Koso-
vë. Duke u lutur përditë “për
ata që na urrejnë dhe për ata
që na duan”, i falemi Perë-
ndisë të së vërtetës dhe të
dashurisë që të bëjë mre-
kullinë, në mënyrë që sa më
shpejt të mbizotërojnë dre-
jtësia dhe paqja në rajonin to-
në të trazuar. Tashmë ne kemi
ndihmuar në një shkallë të
gjerë dhe, brenda mundësive
tona, punojmë për zbutjen e
vuajtjeve të të shpërngulu-
rve…
( Tfëto ditë, ne marrim gu-
xim nga fitorja e Krishtit mbi
padrejtësinë dhe vdekjen,
duke këmbyer përshëndetjen
e shpresës dhe të gëzimit:
Krishti u Ngjall!
Ngazëllimi i Ngjalljes për-
jetohet, pavarësisht nga rre-
thanat e favorshme ose të dis
favorshme, madje edhe në ku
shtet e varfërisë, sëmundjes,
shpërnguljes, luftës dhe pasi-
gurisë. Ai është i brendshëm,
i pamposhtur. Kemi nevojë
imediate për të, pikërisht tani
kur gjithçka teuton të na mby-
së brenda avujve të vdekjes.
Ky gëzim shumëfishohet në
çastin kur ofron dashuri, aty
ku tepron urrejtja, shpresë
aty ku dominon dëshpërimi.
Le të jetojmë ngazëllimin e
Kishës, me gjithë problemet
shtrënguese që përballojmë,
me gjithë shqetësimet që na
mundojnë.
Krishti u Ngjall, vëllezër!
Pashkë të gëzuara për të
në dashuri dhe me qëndrue-
shmëri të gëzueshme.
Tiranë, Pashkë 1999
Kryepiskopi i Tiranës
dhe i gjithë Shqipërisë
+Anastasi