Me anë të Shpirtit të Shenjtë
të gjithë kanë nevojë të rili-
ndin sërish. Me këtë preoku-
pim dhe përkujdesje atërore të
Kryepiskopit të Tiranës dhe të
gjithë Shqipërisë, Anastasit,
punonnëkishëneAnalipsit në
Borovë Dhiakon Kristaq Tase,
për ringjalljen e traditës e për
edukimin orthodhoks të fëmi-
jëve. Eshtë kjo kishë që është
ngritur gjatë kësaj ringjallje në
territorin përreth shkollës së
fshatit Borovë. Në këtë mjedis
At Sofroni, bir i Borovës, predi-
konte para 70 vjetësh në gju-
hën shqipe të vërtetat e besi-
mit orthodhoks, me një kërke-
së të madhe teologjike e me një
intuitë shembullore.
Borovarët e banorët e fsha-
trave përreth nuk harrojnë
këtë figurë të spikatur kleri-
kale, këtë emër të birit të ndri-
çuar të këtij fshati, që ishte sa
mësues e edukator shqiptar i
emancipuar, aq edhe klerik e
teolog i apasionuar. Ata nuk
Borova dhe ringjallja!
harrojnë si përpjekjet e pare-
shtura të At Sofroni t për predi-
kimin e kryerjen e liturgjive
shqip, ashtu dhe vullnetin e tij
për të mësuar e studjuar the-
melet e besimit orthodhoks në
gjuhën Greke, Bullgare e Ruse,
gjuhë të cilat i mësoi në Malin
e Shenjtë. Si llambadhë e nde-
zur qëndron për ta puna që bë-
nte teorikisht e praktikisht me
librat e shërbesave, përkthime
të F.S.Nolit, të cilat i përdorte
si mjete për t’u ringjallur shpi-
rtërisht. At Sofroni ishte nga
ata klerikë, që me emrin dhe
veprën e tij do të mbetet përje-
tësisht i kujtuar nga Perëndia
i gjithëfuqishëm, Zoti ynë Jisu
Krisht dhe gjithë shenjtorët ,që
janë frymëzuar nga Shpirti i
Shenjtë, si dhe në panteorin e
kujtesës sonë Kombëtare. Një
jetë 81 vjeçare (1882 – 1963),
që bëri At Sofroni, me vështi-
rësi ekonomike në fëmini, por
me kurajo e me vullnet, për të
dhënë kontribut si mësues, si
klerik, si ikonograf dhe si
atdhetar, si organizator e si
mjeshtër i shpirtit njerëzor,
mjeshtër i fjalës së mençur e i
oratorisë publike. Në hierarki-
në kishtare ai ka arritur
shkallët më të mëdha të hirit
nga dhiakon, prift, arqima-
ndrit dhe episkop për 11 vjet
(1952 – 1963), por gjithnjë si
shërbëtor i përgjithshëm i
Perëndisë triadike dhe i ko-
mbit të vet. Një jetë në shërbim
të Perëndisë, një jetë në shë-
rbim të popullit dhe të kombit
ka kaluar At Sofroni, me një
kontribut të njohur jo vetëm në
Kolonjë, por të në gjithë Shqi-
përinë, që nga Shkodra e deri
në Hoçisht, që nga Korça e deri
në Tiranë, me detyra baritore,
por gjithmonë do të mbetej bir
i Borovës, i këtij fshati me
traditë të hershme për ngritjen
e orthodhoksisë, për emancipi-
min e jetës dhe çdo tradite të
mirë popullore …
Vangjel Liço, Ersekë