MESAZHI I PASHKES 1998
“Vetëm duke përjetuar Kryqin mund të bëhemi
njerëz të Ngjalljes^
+Anastasi
Kryepiskop i Tiranës dhe i gjithë Shqipërisë
Klerit dhe besimtarëve shpresëtarë orthodhoksë,
1 Bij të shtrenjtë më Zotin,
“Kryqit Tënd po i falemi, o Krisht,
dhe Ngjalljen Tënde të Shenjtë himnojmë dhe lavdërojmë”
ë
I
iS
ri
le
ë-
ki
i
e
së
?a
>y-
Njerëzit zakonisht mburren për
gjëra të ndryshme: për pasurinë, fuqi-
në, prejardhjen, dijet, bukurinë, zgju-
arsinë dhe për arritje të ndryshme.
Por, e kremtja e Pashkës na fton që
të rishikojmë parimet dhe vlerat, mbi
të cilat kemi mbështetur jetën tonë.
“Më hryqin tënd, o Krisht, krenohemi
’jes
Ihe
i e
ora
era
ie u
ime
Loi
7Θ-
vo-
rit
pt,
de-
nën
nga
ara-
iho-
i la-
pjet
– kjo
rru-
Në foto: Nga Shërbesa e Ngjalljes në Rrugen e Kauajes
dhe Ngjalljen Tënde himnojmë dhe
laydërojmë” – thekson psalmisti. Që
në kohët parakristiane fjala e Perë-
ndisë paralajmëronte: “Le të mos
E kremtja e Pashkës na
fton, që të rishikojmëpa-
rimet dhe vlerat, mbi të
cilat kemi mbështetur je-
tën tonë.
mburret i urti për urtësinë e tij, dhe le
të mos mburret i fuqishmi për fuqinë
e tij, dhe le të mos mburret i pasuri
për pasurinë e tij; por, për këtë le të
lëvdohet i lëvduari: se kupton dhe njeh
Zotin dhe se veprort me drejtësi mbi
dhë” (I Mbret. 2:10). Këto dy vlera
qëndrore të jetës, njohja e Perëndisë
dhe dhënia e drejtësisë mbi dhe ndri-
çohen me një mënyrë unikale me
ngjarjet e Pashkës.
Sot, ndërsa shumë vuajtje
mundojnë jetën tonë, si pri-
vimi ekonomik, pasiguria,
padrejtësia shoqërore dhe
mungesa e solidaritetit, është
koha të ndërgjegjësohemi se
kriza gjendet më thellë: në
indiferencën e ftohtë për njo-
hjen e Perëndisë, sipas mode-
leve të së shkuarës ateiste, në
nënvlerësimin ose edhe për-
buzjen e Tij, për shkak të an-
gazhimit me synimet e sotme
egoiste. Në këtë shkretëtirë
besimi, e kremtja e Ngjalljes
shpall lavdërueshëm, se me-
gjithatë, në qendër të jetës së
(Vijon në faqen 6)
“Vetëm duke përjetuar Kryqin mund të bëhemi
njerëz të Ngjalljes”
ÇVijon nga faqja 1)
botës gjendet Perëndia i drejtësisë
dhe i dashurisë; Krijuesi, Përkuj-
desësi, Gjykatësi i Drejtë, Shpërbly-
esi.
Me fuqi të papërsëritshme Apo-
E kremtja e Pashkës na
fton që të rishikojmë pa-
rimet dhe vlerat, mbi të
cilat kemi mbështetur
jetën tonë.
V v
stull Pavli zbulon lidfiur me Zotin e
Ngjallur: “PërpçLrc^ të gjithave është
Ai, edhe të gjitha me anë të Atij që-
ndrojnë. Ai është Kreu i trap it, që
është Kisha; Ai është fillimi i nje-
rëzimit të ri, i parëlinduri prej të ude-
kurve, që të bëhet Ai ί pari në të gjitha”
(Kol. 1:17-18).
Fitorja e Krishtit të Kryqëzuar
dhe të Ngjallur i mbush “të gjitha”
me dritë dhe shpresë. “Gëzohet krije-
sa, qiejt ngazëllohen, kombet duartro-
kasin me hare”, psal gëzueshëm Ki
sha e besimtarëve. Mëkatet persona
le, grupore, mbarënjerëzore i mori
mbi vete Krishti, i gozhdoi mbi Kryq,
i fali. Frytin e tyre, që ishte vdekja e
përjetshme, Ai e shkatërroi, dhe
ngriti mbarë gjininë njerëzore të zhy-
tur në kaos, “Adamin me gjithë
gjininë”, duke i dhuruar asaj një jetë
të re, të përjetshme. Fitorja e Tij për-
cakton ecurinë e botës, të tashmen
dhe të ardhmen, personalen, sho-
qëroren, mbarënjerëzoren. Të gjithë
sa mbështesin me të vërtetë jetën e
tyre tek Ai, zhvillojne në shkallën më
të lartë dhuntitë dhe mundësitë e tyre
në mënyrën më krijuese dhe të ndri-
çuar, për të mirën e përbashkët.
Duke lartësuar flamurin e Ngja
lljes, Kisha na fton në një afrim të ri
të misterit të Perëndisë, të kuptimit
të jetës dhe të vdekjes. Na zbulon se
Perëndia është Dashuri e painteres
dhe e flijuar për hir të mbarë njerë-
zimit. Na fton që të rishikojmë qëndri-
min tonë ndaj jetës dhe me më shumë
optimizëm dhe fuqi të vazhdojmë për-
pjekjen tonë, duke u mbështetur në
sigurinë, se Perëndia i Dashurisë
është Zoti i jetës dhe i vdekjes dhe se
Ai ka fjalën e fundit në histori, si në
atë personale, ashtu edhe në atë të të
gjithë botës.
II
“Kryqit Tënd po i falemi, o
Krisht, dhe Ngjdlljen Tënde të Shenjtë
himnojmë dhe lavdërojmë”.
Te Kryqi dhe Ngjallja e
Zotit ndërthurren plotësia
e njohjes së Perëndisë dhe
karakteri mbarëbotëror i
drejtësisë së Tij.
s_______________ __.________________>
Në botën e sotme, si në mjedisin
ku jetojmë, ashtu dhe më gjerë, në
mbarë njerëzimin, ndër kërkesat më
imediate dhe më jetike është mbrojtja
dhe mbizotërimi i drejtësisë. Ky vizion
ka pamje dhe zbatime të shumta. Por
ndërpritet nga pengesa dhe vështirësi
të panumërta, që lidhen me intele-
ktin, ndjenjën, vullnetin. Sepse, za-
konisht, konceptet mbi drejtësinë
infektohen nga egoizmi individual,
kolektiv, racor, që identifikojnë të dre-
jtën me interesin e tyre.
E kremtja e Pashkës sjell sërish
në qendër të ndërgjegjes sonë “dre-
jtësinë e Perëndisë”, që arrin pikën
ku-lmore në misterin e Kryqit dhe të
Ngjalljes, të dhimbjes, të pësimit, por
edhe të fitores përfundimtare të së
Drejtës. Njëkohësisht, na fton të gji-
thë, individë, grupe, bashkësi, popuj,
që të korrigjojmë bazat/kriteret,
motivet dhe cilësinë e drejtësisë sonë.
Njohja dhe komunikimi ynë i va-
zhdueshëm me të Kryqëzuarin, vë-
shtrimi me shpresëtari i të Pamë-
katshmit, që pranoi lirisht të vuajë
për hir të mbarë njerëzimit, na pajis
me një durim unikal ndaj përndjekjes
së padrejtë. Duke u mbështetur dhe,
duke u frymëzuar nga fjala e Tij:
“Lum ata që ndiqenpërpunë drejtësie,
sepse e atyre është mbretëria e qiejve”
(Matth. 5:10).
Krahas kësaj, të gjithë sa i falemi
Kryqit dhe himnojmë Ngjalljen kemi
për detyrë, në çdo rast, në çfarëdo
kushtesh, të jemi të drejtë ndaj çdo
njeriu, të fuqishëm apo të pambro-
jtur, qoftë i yni apo i huaj. Besnikëria
jonë në drejtësinë e Perëndisë dhe
mbrojtja e saj/ duke pasur si bazë
kriteret që ka përcaktuar Krishti, i
japin himnit tonë të Ngjalljes vë-
rtetësi dhe përmbajtje. Nuk mjafton
vetëm të flasim për drejtësinë, por
duhet të jemi të gatshëm për të thënë
fjalë të përgjegjshme, për të kryer ve-
për vendimtare dhe gjithashtu, për të
paguar çdo çmim për këtë drejtësi. Sa
më shumë përpiqet njeriu për t’iu
afruar Krishtit të Kiyqëzuar dhe të
Të gjithë sa i falemi
Kryqit dhe himnojmë Ngja
lljen, kemi për detyrë, në çdo
rast, në çfarëdo kushtesh, të
jemi të drejtë ndaj çdo nje
riu, të fuqishëm ose të pa-
mbrojtur, qoftë i yni apo i
huaj.
Ngjallur, aq më i ndjeshëm bëhet ndaj
drejtësisë, aq më i fuqishëm dhe i
qëndrueshëm në respektimin dhe
mbrojtjen e saj. E ndjen se aty ku
lëndohet drejtësia, lëndohet sërish
Krishti, kryqëzohet përsëri.
* *
“Kryqit Tënd po i falemi, o
Krisht, dhe Ngjalljen Tënde të Shenjtë
himnojmë dhe laudërojmë”.
Cilësia e besimit tonë të krishterë
gjykohet nga fakti se ku i mbështesim
gëzimin, shpresën, lëvdimin tonë. Çdo
herë që kremtojmë Pashkën, marrim
ftesë të re dhe fuqi të re, për të rishi-
kuar mentalitetin tonë të kësaj bote
dhe për të hedhur tej besimin sipërfa-
qësor. Për të pohua/*me më shumë
zjarr: “Ti je Perëndia ynë, tjetër veçteje
nuk pamë, emrintënd po thërrasun”.
Të kuptojmë se vetëm duke përjetuar
Kryqin mund të bëhemi njerëz të
Ngjalljes.
Thelbi i jetës së krishterë gjendet
në përvetësimin e vazhdueshëm të
misterit paskal të dashurisë së si-
nqertë dhe të flijuar. Shprehet me që-
ndresën ndaj egocentrizmit individual
dhe shoqëror; me luftën ndaj çdo fo
rme padrejtësie. Te Kryqi dhe Ngjallja
e Zotit ndërthuren plotësia e njohjes
së Perëndisë dhe karakteri mbarëbo-
tëror i drejtësisë së Tij.
Le të kremtojmë, pra, vëllezër, me
ngazëllim shpirtëror Pashkën e sivje-
tme. Me më shumë besim tek vepra
shpëtimtare e Krishtit, siç e zbulojnë
Kryqi dhe Ngjallja e Tij. Me më shumë
besim tek fuqia e dashurisë së
Perëndisë. Le të kujdesemi që të
veprojmë me gjykim të drejtë dhe
vullnet, për të mbështetur dhe shtuar
drejtësinë në familjet tona, në
shoqërinë tonë, në marrëdhëniet
ndërmjet popujve, në ecjen e botës.
Dhe me vetëdije le të përsërisim:
Krishti u Ngjall!
Kryepiskopi i Tiranës dhe i
gjithë Shqipërisë
■vAnastasi
Tiranë, Pashkë 1998