Ki sh ave –
Gjatë takimeve dhe bisedave u deklarua
nga të dy palët vullneti e dëshira për një
bashkëpunim vëllazëror të Kishave të
Shenjta të Aleksandrisë e Shqipërisë, në
shërbim të popullit besimtar të Perëndisë
dhe të mbarë Kishës Orthodhokse. Gjitha-
shtu, u theksua detyrimi i zhvillimit dhe
përforcimit të unitetit ndërorthodhoks,
brenda kuadrit të kanoneve e rregullave
kishtare dhe u theksua një pjesëmarrje e
kujdesshme e kishave në dialogun ndër-
kristian.
Krishti është qendra dhe kreu i trupit
të Kishës. Nëpërmjet Liturgjisë Hyjnore
“Përëndia ju ka thirrur të jeni të lidhur
përgjithmonë me Birin e Tij” (1 Korinth.
1:9). Nëpërmjet besimit tek Krishti dhe
pjesëmarrjes në Misterin e Liturgjisë Hy
jnore bëhemi kungues të jetës, të pësimeve
dhe dhuratave të Krishtit.
Anastas dhe delegation! i
Kishës sonë, u prit me Dhokso-
dhokse është Apostolike, jo vetëm për arsye
të trashëgimisë apostolike të episkopëve të
saj dhe mbrojtjes të pacënuar të mësimeve
apostolike, por edhe sepse vazhdon këtë ve-
për, ruan shpirtin dhe flakën apostolike për
të predikuar Ungjillin “në të gjithë botën”
(Mark. 16:15).
Gjallërimi i misioneve apostolike, që së
fundi vihet re në gjithë botën orthodhokse,
lidhet me qartësimin dhe vetëndërgjegjë-
simin tonë kishtar. Misioni apostolik nuk
është thjesht një aktivitet i jashtëm, por një
qëndrim i drejtë i brendshëm, për të jetuar
thelbësisht Orthodhoksinë, të lidhur ngu-
shtë me vetëndërgjegjësimin e Apostull
Pavlit: “Shpallja e lajmit të mirë nuk është
arsye krenarie për mua, por është detyrë
që unë duhet ta kryej.” (1 Korinth. 9:16).
veçuar pritja e ngrohtë që iu
bë në selinë e Patrikanës.