Dëshmia më e prekshme e ringjalljes
së Kishës tonë Orthodhokse
– Mbledhje e të gjithë brezave të 100 klerikëve orthodhoksë, 92 prej të cilëve të rinj –
Të enjten, 12 shkurt, ata fi-
lluan të mblidheshin në mjedi-
set e Shkollës Teologjike-Hie-
ratike, në Manastirin e Shën
Vlashit. Nga të gjitha brezat
e nxënësve të përgatitur këto
vite. Nga të katër dioqezat.
Nga e gjithë Shqipëria. Më të
shumtë se asnjëherë tjetër. Më
të bashkuar se çdo herë. Më
të sigurt se kurrë për të ardh-
men: Ishin 100 klerikët e Ki-
shës Orthodhokse Autoqefale
të Shqipërisë.
92 prej tyre janë të rinj, të
dalë nga bankat e kësaj shko-
lle, që numëron veçse 6 vite
jetë, por që ngrihet mbi ’20
shekuj përvoje, dëshmie të kri-
shterë dhe qëndrese shpirtë-
rore. Të gjithë janë të hiroto-
…qëndroni në njëfrymë, duke upërpjekur së bashku
me një shpirt, për besën e UngjilUt.” Filip. 1:27
nisur nga duart e Kryepisko-
pit të Tiranës dhe të gjithë
Shqipërisë, Prof. Dr. Anastasi,
i cili, që në momentin e parë
që erdhi në vendin tonë, shtroi
si parësore formimin e kuadrit
të ri klerik dhe, me shumë be-
kim realizoi si përgatitjen e tij,
ashtu edhe ngritjen e kësaj qe-
ndre dijeje hyjnore.
Të gjithë ata e kuptojnë, se
janë një pararojë, që, siç ka
detyrën, më të vështirë, do ta
ketë më të madh edhe shpër-
blimin qiellor. Ndaj, ky takim
do të niste, siç ishte më e ku-
ptueshme; me një Dhoksologji,
me një Falenderim Perëndisë,
që dha Hirin e Tij, për t’u bërë
kjo ripërtëritje e mrekullue-
shme, në këtë tokë të zhuritur
nga etja ateiste e shpirtit. Ajo
u mbajt në Kishën e re të Ma-
nastirit të rilindur, edhe ky i
ndërtuar me kontributin e
kujdesin e drejtpërdrejtë të
Fortlumturisë së Tij.
Me këtë frymëzim, në orën
13.00, në sallën e leksioneve
të Shkollës, filloi mbledhja.
Atë e hapi Kryepiskopi, i cili,
duke vënë në dukje, se ishte
hera e parë që mblidheshin në
këto mjedise të reja, shprehu
shpresën, se ky zhvillim i anës
së jashtme, të jetë edhe në
shpirtin e secilit. Eshtë e mjaft
e vlefshme, vazhdoi ai, që të
shohim rrugën që kemi bërë,
nga gërmadhat deri më sot
dhe të lavdërojmë Perëndinë.
Më pas, Fortlumturia e tij
e nisi fjalën e tij, me një për-
mbledhje të kësaj rruge dhe të
asaj çka është arritur që nga
takimi i parë i klerikëve të Ki-
shës sonë, me rimëkëmbjen e
saj që nga themelet. Për këtë
përgatitja e klerikëve ka qenë
një përparësi, ku që nga viti
1992 funksionon Shkolla
Teologjike – Hieratike, që
shpejt mendohet të quhet Aka-
demi Teologjike, për të dhënë
më drejt kuptimin e veprës së
saj. Një ditë më parë, vuri në
(oijon në faqen 2)
Klerikët e Kishës Orthodhokse A.utoqefale të Shqipërisë
(vijon nga faqja 1)
arriti 100 dhe të gjithë
klerikët e rinj kanë mbaruar
më parë shkollën e mesme,
disa edhe të lartën.
Kryepiskopi Anastas foli
për arritjet në ringritjen e
objekteve të kultit, ku kemi 70
kisha të reja, 63 të rikonstru-
ktuara dhe qindra të riparua-
ra. Të gjitha këto janë ma-
hnitëse, theksoi ai, dhe duhet
t’u jemi mirënjohës a tyre që
kontribuan për këtë. Më pas,
ai u ndal në arritjet e tjera të
këtyre viteve, afrimin pranë
Kishës dhe krijimin e lidhjeve
të intelektualëve, grave dhe
rinisë orthodhokse; ngritjen e
kopshteve për fëmijë në disa
qytete; zgjerimin e veprimta-
risë botuese, deri tek organi
më i ri për fëmijë “Gëzohu”, si
dhe tek puna përgatitore për
të pasur së shpejti një radista-
cion; tek përpjekjet për të ngri-
tur kurse përgatitjeje profesio-
nale për të rinjtë etj. Fortlu-
mturia e Tij, vuri një theks të
veçante tek vepra sociale e Ki-
shës sonë, e cila iu gjet pranë
njerëzve edhe në çastet më të
vështira të vitit të kajuar, du
ke shpërndarë mbi 800 tonë
ndihma, tek klinikat mjekëso-
re, ku vetëm ajo e Tiranës, ka
ndihmuar deri tani 80 mijë
pacientë; tek projektet e
ndihmës bujqësore për zonat
e varfra etj.
“Në Kishën tonë shërbejnë 100 klerikë shqiptarë”
dhi hapat e parë mes vështirë-
sish të shumta, me një bërtha-
më të vogël, por tani kemi njo-
hje e solidaritet nga gjithë be
ta – nga kishat orthodhokse
dhe ato të krishtera në përgji-
thësi.
Pastaj, Fortlumturia e Tij u
ndal në detyrat që dalin për
të ardhmen, veçanërisht për
klerikët orthodhoksë, e shpre-
hur kjo në forcimin dhe ngri
tjen e punës së tyre në gjithë
veprimtarinë e kishave, ku
shërbejnë dhe, sidomos me
forcimin dhe rritjen cilësore të
punës katekiste, për edukimin
shpirtëror të brezit të ri.
Në mbyllje, Kryepiskopi ve-
çoi rëndësinë e të qenit gjith-
monë të gatshëm për të përba-
Çast nga seancat e mbledhjes
krishtera.
të vazhdueshme, që Hiri i
Perëndisë të jetë gjithmonë
me ne.
Mbasditen e së enjtes, i pari
e mori fjalën Arkimandrit
Joan Pelushi, i cili u ndal në
përgjegjësinë e të qenit klerik,
duke theksuar, se prifti është
ikona e dukshme e pranisë së
padukshme të Krishtit. Ai
duhet të jetë shembull si me
sjelljen e tij ashtu edhe në ma-
rrëdhëniet me klerikët e tjerë
dhe gjithë besimtarët. Pastaj
u vazhdua me një bisedë të li-
rë, ku u shprehën mëndime
rreth temave që u trajtuan.
Pas Shërbesës së Mbrëmëso-
res, At Efremi foli rreth “Prifti
dhe shoqëria moderne”, fjalë
që u pasua sërisht nga biseda
Gjëja e vetme që e lidh Ma-
E premtja, filloi me lutjet
dhe falenderimet Perëndisë në
Liturgjinë Hyjnore të celebru-
ar me këtë rast. Në orën 11.00
filloi dita e dytë e takimit, me
një temë të mbajtur nga At
Martin Ri ci, i cili trajtoi rë-
ndësinë e kanoneve dhe të
zbatimit rigoroz të tyre.
Pastaj u trajtuan një sërë çë-
shtjesh administrative. Z. Ar-
tan Kosti, Sekretar i Krye-
piskopatës, foli për rëndësinë
që i duhet kushtuar aspektit
financiar, si mjeti që mundë-
son, që kisha të qëndrojë mbi
këmbët e saj, ndërsa z. Erion
Prifti, financier, u ndal në
aspektet praktike të bërjes së
bilanceve. Z. Kristofor Beduli,
këshilltar për botimet pranë
Kryepiskopit, foli për proble-
met që lidhen me shpërnda-
rjen e tyre, pasi çdo klerik
duhet ta quajë si detyrë të tij
të përditshme, interesimin për
t’i çuar ato pranë besimtarëve.
Pastaj, z. Petrikq Shalsi u
ndal tek vëmendja maksimale
që duhet të tregojë çdo klerik,
çdo këshill kishtar, për rikthi-
min e pronave, pasi ndodhemi
në fazën finale të këtij procesi.
Në seancën e mbasdites, që
ishte edhe e fundit, pas disku-
timeve, e mori fjalën At Justi-
ni, i cili foli për rrezikun shpi-
rtëror që paraqet pangopësia,
ndërsa At .Theologu foli rreth
raportit të klerikut me Ki-
shën si godinë, kujdesin, për-
kushtimin dhe përulësinë, që
ai duhet të tregojë në çdo ve-
prim që ai bën brenda saj dhe
në të. Dhe sërish diskutime…
Dhe në fund, darka e përshë-
ndetjes, e cila u kthye në një
çast ku secili shprehu falende-
rimin ndaj Perëndisë, që dha
Hirin për të ndodhur mre-
kullia e Ngjalljes së Kishës
sonë nga gërmadhat, si dhe u
shpreh mirënjohje për kontri-
butin dhe kujdesin atëror të
Kryepiskopit Anastas. Të gji-
thë vlerësuan si një mundësi
përparimi shpirtëror këto ditë
që kaluan së bashku, si një
rast që tregoi forcën dhe zhvi-
llimin e Kishës Orthodhokse
Autoqefale të Shqipërisë dhe
u zotuan se çka mësuan e për-
jetuan do ta reflektojnë menjë-
herë në shërbimin e tyre ndaj
Perëndisë e besimtarëve.
Të nesërmen secili u largua
me besimin e dëshirë për t’u
takuar sërish, më shpesh…
Korresp. i “Ngjalljes”·
B