Shpirti i ngjan një burimi.
Burimin, sa më shumë që të hapësh, aq më të kulluar e xjerr ujin dhe kur atë e mbulojnë dheu, ai humbet.
Si “Shpirt”, i Shenjti quan ndërgjegjen.
Kur e dëgjon me vëmendje dhe bën ato që të kërkon ajo, atëherë Shpirti bëhet më i pastër, ndërsa kur të tjera të thotë ndërgjegja e të tjera bën ti, atëherë shpirti zvetënohet, prishet.