Αρρώστησε και κοιμήθηκε εν Κυρίω το έτος χίλια διακόσια σαράντα εννέα, αφήνοντας πίσω του μνήμη πραότητας και δικαιοσύνης.

Στον θρόνο τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, ο Άγιος Κωνσταντίνος, ο οποίος προσπάθησε να μιμηθεί σε όλα τον μεγαλύτερο αδελφό του.

Όμως, προς μεγάλη του θλίψη, έβλεπε παντού γύρω του λεηλασίες και φόνους από τους Τατάρους που λυμαίνονταν τη ρωσική γη.

Το έτος χίλια διακόσια πενήντα επτά οι Τάταροι έπεσαν με ορμή πάνω στο ίδιο το Γιαροσλάβλ για να το υποτάξουν.

Ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος βγήκε ο ίδιος μπροστά για να αντιμετωπίσει τον εχθρό μαζί με τους πολεμιστές του.

Μέσα σε εκείνη τη σκληρή μάχη έδωσε τη ζωή του για την πατρίδα και τον πιστό λαό του.

Έτσι και οι δύο αδελφοί ολοκλήρωσαν τον δρόμο τους με μαρτυρική αγάπη προς τους ανθρώπους τους.

Τα χρόνια πέρασαν και η μνήμη τους έμεινε ζωντανή στις καρδιές των κατοίκων του Γιαροσλάβλ.

Το έτος χίλια πεντακόσια ένα τα άφθαρτα λείψανα των αγίων πριγκίπων αποκαλύφθηκαν με θαυμαστό τρόπο.

Σήμερα αναπαύονται μέσα στον καθεδρικό ναό του Γιαροσλάβλ και ευλογούν όσους προσέρχονται με πίστη να τα προσκυνήσουν.