Ένας ταπεινός ιερέας οδήγησε ολόκληρο οθωμανικό στράτευμα σε λάθος μονοπάτι, για να σώσει τον βασιλιά του και την πατρίδα του. Πλήρωσε με τον αποκεφαλισμό του τη γενναία αυτή απάτη, που έσωσε τη Γεωργία από την οθωμανική κατάκτηση. Ο Άγιος Θεόδωρος, γνωστός στη γεωργιανή παράδοση ως Τεβδόρε, έζησε και διακόνησε τον δέκατο έκτο αιώνα στο χωριό Κβέλτα της Γεωργίας.

Ήταν ένας απλός εφημέριος, ταπεινός λειτουργός, αφοσιωμένος στο ποίμνιό του και στον βασιλιά της πατρίδας του. Στις αρχές του χίλια εξακόσια εννέα η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Περσία βρίσκονταν σε σκληρή σύγκρουση για τον έλεγχο της Εγγύς Ανατολής. Οι Οθωμανοί κατέλαβαν πρώτα την πόλη του Μπαγκντάντι και έπειτα τμήμα της επαρχίας Σαμτσχέ στη νότια Γεωργία.

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους εξαπέλυσαν μεγάλη επίθεση εναντίον της ανατολικής Γεωργίας, με στόχο την οριστική υποταγή της χώρας. Βασιλιάς της Γεωργίας ήταν τότε ο νεαρός Λουαρσάμπ ο Δεύτερος, ένας ευσεβής και αγαπητός ηγεμόνας. Όταν οι Οθωμανοί εισέβαλαν στο Καρτλί, ο βασιλιάς απουσίαζε στη θερινή κατοικία του, στο κάστρο Τσχιρέτι.

Οι εχθροί όμως γνώριζαν καλά τη θέση του οχυρού και τον περιορισμένο αριθμό των στρατιωτών που τον φύλασσαν με αφοσίωση. Οι Οθωμανοί σχεδίαζαν να πολιορκήσουν το κάστρο, να συλλάβουν τον νεαρό βασιλιά και έπειτα να προσαρτήσουν ολόκληρη τη Γεωργία στην αυτοκρατορία τους. Πέρασαν με ταχύτητα την οροσειρά της Τριαλέτι και προχώρησαν προς την περιοχή του Μανγκλίσι, χωρίς να συναντήσουν σοβαρή αντίσταση.

Στο πέρασμά τους λεηλατούσαν τα χωριά, κατέστρεφαν τα σπίτια και έσφαζαν τους κατοίκους με βαθιά σκληρότητα. Μέσα όμως σε αυτή τη γενική καταστροφή, ο ναός της Παναγίας στο Μανγκλίσι έμεινε θαυματουργικά ανέπαφος από τους εισβολείς. Ένας χρονικογράφος της εποχής διέσωσε τη μαρτυρία ότι μια πυκνή ομίχλη σκέπασε τον ναό και ολόκληρο το χωριό.

Η ομίχλη απέκρυψε τον τόπο από τα μάτια των εχθρών, που πέρασαν δίπλα του χωρίς να αντιληφθούν την ύπαρξή του. Ο Άγιος Λουαρσάμπ δεν είχε λάβει καμία προειδοποίηση για την επίθεση που εξελισσόταν τόσο γρήγορα. Ο εχθρός βρισκόταν μόλις λίγα λεπτά μακριά από το κάστρο του και η κατάσταση φαινόταν εντελώς απελπιστική.

Στο μικρό χωριό Κβέλτα, κοντά στο Μανγκλίσι, οι Τούρκοι συνέλαβαν τον ιερέα Θεόδωρο, έναν άνθρωπο ειλικρινή ενώπιον του Θεού. Ήταν αφοσιωμένος στον βασιλιά του και στην πατρίδα του, και αυτή η αφοσίωση θα δοκιμαζόταν τις επόμενες κρίσιμες ώρες με τρόπο σκληρό. Ο πατήρ Θεόδωρος δεν πρόλαβε να καταφύγει στα δάση μαζί με τους άλλους κατοίκους του χωριού του.

Πριν φθάσουν οι εχθροί, κλείδωσε τις πόρτες του ναού και έκρυψε με ευλάβεια τα ιερά σκεύη και τους θησαυρούς του. Όταν οι Οθωμανοί τον συνέλαβαν, τον διέταξαν να τους οδηγήσει στο κάστρο Τσχιρέτι, όπου βρισκόταν ο βασιλιάς. Τον απείλησαν με βίαιο θάνατο αν αρνιόταν τη συνεργασία, και ο ιερέας κατάλαβε αμέσως τι διακυβευόταν για την πατρίδα.

Με ψυχραιμία και θάρρος αποφάσισε να τους εξαπατήσει, για να σώσει τον βασιλιά και ολόκληρη τη Γεωργία. Τους οδήγησε σε ένα στενό και απόκρημνο μονοπάτι, μέσα στα βουνά, που απομακρυνόταν ολοένα περισσότερο από το πραγματικό κάστρο. Πολλά άλογα και Οθωμανοί στρατιώτες έχασαν την ισορροπία τους και γκρεμίστηκαν στα βάθη των φαραγγιών.

Ύστερα από αρκετές ώρες πορείας, οι εχθροί κατάλαβαν επιτέλους ότι ο ιερέας τούς είχε οδηγήσει σε εντελώς λάθος κατεύθυνση. Γεμάτοι πικρία και δίψα για εκδίκηση, αποκεφάλισαν επιτόπου τον πατέρα Θεόδωρο, χωρίς δισταγμό. Χάρη στη μεγάλη θυσία του αγίου ιερέα, ο βασιλιάς Λουαρσάμπ κέρδισε τον πολύτιμο χρόνο που χρειαζόταν.