Ένα βέλος καρφώθηκε στο γόνατο της Παναγίας σε εικόνα της Κύπρου και αμέσως άρχισε να ρέει αίμα από το ξύλο. Ο Άραβας τοξότης που τόλμησε αυτή την ιεροσυλία έπεσε νεκρός πάνω στο άλογό του πριν προλάβει να φτάσει στο σπίτι του. Η ιερή εικόνα της Κυπριώτισσας ανήκει στον τύπο της Παναχράντου και παρουσιάζει τη Θεοτόκο καθισμένη σε θρόνο με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της.

Δεξιά και αριστερά της στέκονται δύο άγγελοι που φρουρούν τη σκηνή με βαθιά ευλάβεια. Το πρωτότυπο της θαυματουργής αυτής εικόνας φανερώθηκε στο νησί της Κύπρου το έτος τριακόσια ενενήντα δύο μετά Χριστόν. Ο τόπος της εμφάνισής της ήταν ο τάφος του δικαίου Λαζάρου, του αγαπημένου φίλου του Χριστού.

Εκεί φυλάσσεται μέχρι σήμερα μέσα σε ένα παλαιό μοναστήρι του νησιού. Με τον καιρό δημιουργήθηκαν περίφημα αντίγραφα της εικόνας σε πολλούς τόπους της ορθόδοξης γης. Δύο από τα πιο γνωστά βρίσκονται στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως στη Μόσχα και στον ναό του Αγίου Νικολάου στο χωριό Στρόμιν.

Η μνήμη τους τιμάται ξεχωριστά την Κυριακή της Ορθοδοξίας με μεγάλη λαμπρότητα από τους πιστούς. Κατά την εβδομάδα του Θριάμβου της Ορθοδοξίας το ελληνικό Συναξάριο διασώζει μια συγκλονιστική διήγηση για μια εικόνα της Κύπρου. Στο νησί υπήρχε ένας ναός αφιερωμένος στην Υπεραγία Θεοτόκο, με μια ιερή εικόνα κρεμασμένη στην πύλη του.

Κάποια ημέρα ένας Άραβας περνούσε από εκεί και θέλησε να δείξει την έχθρα του εναντίον της χριστιανικής πίστης. Τράβηξε το τόξο του και έριξε ένα βέλος καταπάνω στη μορφή της Μητέρας του Θεού. Το βέλος βρήκε το γόνατο της Παρθένου και αμέσως άρχισε να αναβλύζει αίμα από το ξύλο της εικόνας.

Ο Άραβας κατατρομαγμένος κέντρισε το άλογό του και έτρεξε με όλη του τη δύναμη προς το σπίτι του. Δεν πρόλαβε όμως ποτέ να φτάσει στον προορισμό του, καθώς έπεσε νεκρός στο μέσο του δρόμου. Με αυτόν τον τρόπο τιμωρήθηκε για την ασέβεια και την προσβολή του απέναντι στα ιερά.

Το γεγονός διαδόθηκε γρήγορα και έγινε αφορμή πολλών να αναθεωρήσουν τη στάση τους απέναντι στη χριστιανική πίστη. Η εικόνα τιμάται επίσης την ημέρα του Αγίου Πνεύματος και την εικοστή του μηνός Απριλίου κάθε χρόνο. Μερικά αντίγραφα της εικόνας της Κυπριώτισσας πήραν με τα χρόνια χαρακτηριστικές προσωνυμίες όπως «Καθαρτική», «Μαχαίρι» και «Γεράκι».

Καθεμία από αυτές κρύβει μια ξεχωριστή ιστορία θαύματος που σώθηκε μέσα στην παράδοση του νησιού. Η εικόνα που ονομάστηκε «Γεράκι» πήρε το όνομά της από τον ίδιο τον τρόπο της θαυμαστής ανακάλυψής της. Κάποτε ο χριστιανός άρχοντας της Κύπρου βγήκε για κυνήγι μαζί με το εκπαιδευμένο γεράκι του.

Καθώς το πτηνό όρμησε για να συλλάβει ένα άλλο πουλί, μπλέχτηκε μέσα σε μια πυκνή βατομουριά. Ο άρχοντας έδωσε αμέσως εντολή στους υπηρέτες του να κόψουν τα κλαδιά γύρω από το παγιδευμένο πτηνό. Καθώς οι άνθρωποί του προχωρούσαν στο έργο, ανακάλυψαν με κατάπληξη μια ιερή εικόνα κρυμμένη μέσα στους θάμνους.

Ο χριστιανός ηγεμόνας έκρινε πως επρόκειτο για θεϊκό σημάδι και ένιωσε βαθιά συγκίνηση στην ψυχή του. Αργότερα ανήγειρε στον ίδιο τόπο ένα μοναστήρι προς τιμήν της Θεοτόκου για ανάμνηση του γεγονότος. Η «Καθαρτική» Κυπριώτισσα φυλασσόταν σε άλλο μοναστήρι του νησιού και γρήγορα έγινε φημισμένη σε ολόκληρη την περιοχή.

Πλήθη πιστών έτρεχαν εκεί για να βρουν θεραπεία από βαριές παθήσεις των ματιών τους. Η Κυπριώτισσα του Στρόμιν έγινε ευρύτερα γνωστή το έτος χίλια οκτακόσια σαράντα ένα μετά από ένα συγκλονιστικό περιστατικό θεραπείας. Σε ένα μικρό χωριό κοντά στη Μόσχα ζούσε μια κοπέλα δεκαοκτώ μόλις ετών που υπέφερε από βαριά αρρώστια.

Η κατάσταση της νεαρής είχε γίνει τόσο σοβαρή ώστε όλοι γύρω της περίμεναν τον επικείμενο θάνατό της. Μέσα στον πόνο και την αδυναμία της είδε ένα παράξενο όνειρο που της έδωσε ξανά ελπίδα. Στο όνειρο εμφανίστηκε η εικόνα της Κυπριώτισσας υψωμένη πάνω από την είσοδο της ενοριακής εκκλησίας του χωριού.

Μια γλυκιά φωνή ακούστηκε από την εικόνα και της είπε λόγια γεμάτα τρυφερότητα και υπόσχεση. Η Παναγία της παρήγγειλε να τη μεταφέρουν στο σπίτι της και να τελεστεί αγιασμός από τον ιερέα. Τότε υποσχέθηκε στην κοπέλα ότι θα ερχόταν σύντομα η πλήρης ίαση από την αρρώστια της.

Οι δικοί της την οδήγησαν στην εκκλησία και μετά από μακρά αναζήτηση βρήκαν την εικόνα που είχε δει στο όραμα. Η άρρωστη υπάκουσε με πίστη στην εντολή της Υπεραγίας Θεοτόκου και ζήτησε να γίνει η ιερή ακολουθία. Μετά τον αγιασμό ένιωσε τέτοια δύναμη ώστε επέστρεψε μόνη της την εικόνα στον ναό.