Ο Απόστολος Ιούδας, ο αδελφόθεος του Κυρίου

Φέρνει επίσης ως ζωντανό παράδειγμα και τους Ισραηλίτες που χάθηκαν στην έρημο, επειδή ζούσαν ξεμακρυσμένοι από τον νόμο του Θεού.

Με αυτόν τον τρόπο ο Απόστολος Ιούδας μάς αποκαλύπτει μέσα από λίγες αλλά μεστές γραμμές αλήθειες ασύλληπτα μεγάλες και σωτήριες.

Σύμφωνα με τον Μιχαήλ Γαλανό στους Βίους των Αγίων, μετά την Πεντηκοστή εργάστηκε για λίγο μέσα στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων.

Έπειτα ξεκίνησε για τη Μεσοποταμία, ανάμεσα σε αμέτρητους κινδύνους και διωγμούς από ειδωλολάτρες και άπιστους.

Παντού όπου περνούσε γκρέμιζε την πλάνη των ειδώλων και έστηνε στις καρδιές των ανθρώπων τη γνώση του αναστημένου Χριστού.

Έφτασε τελικά στις χώρες γύρω από το όρος Αραράτ, όπου οδήγησε πλήθος ανθρώπων στην αληθινή πίστη και στη χριστιανική ζωή.

Με τον τρόπο αυτό όμως εξόργισε τους ιερείς των ειδώλων, οι οποίοι έστρεψαν εναντίον του όλη τους τη μανία.

Τον συνέλαβαν, τον υπέβαλαν σε πολλά και σκληρά βασανιστήρια και τελικά τον κρέμασαν επάνω σε ξύλο σταυρού.

Έπειτα τον τόξευσαν μέχρι θανάτου, ολοκληρώνοντας έτσι το μαρτυρικό του τέλος γύρω στο όγδοο δέκατο της πρώτης χιλιετίας.

Έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον Χριστό για να λάβει από εκείνον τον αμάραντο στέφανο της αιώνιας δόξας.