Σώζονται πολλές επιστολές του αγίου Βονιφατίου με αξιόλογο πνευματικό και ιστορικό περιεχόμενο για την Εκκλησία της εποχής εκείνης.

Στον ηγούμενο Αλδέριο γράφει και τον παρακαλεί να μνημονεύει στη θεία λειτουργία τους ιεραποστόλους που θυσιάστηκαν για τη δόξα του Χριστού.

Σε άλλη επιστολή του προς μία μοναχή βεβαιώνει ότι ποθούσε να θυσιάσει ακόμη και τη ζωή του ολόκληρη για τον Κύριο.

Σε γράμμα του προς τον αρχιεπίσκοπο Καντουαρίας Κουθβέρτο καταλήγει με λόγια που συγκλονίζουν για τη δύναμη και την ειλικρίνειά τους.

Ας αγωνιστούμε για τον Κύριο σε τούτες τις πικρές και οδυνηρές ημέρες της εποχής μας», γράφει ο άγιος με πόνο.

Ζητά να πεθάνουν για τις άγιες εντολές των πατέρων τους, ώστε να κληρονομήσουν, όπως εκείνοι, την αιώνια ζωή.

Λέει ακόμη να μην είναι σαν σκυλιά άφωνα ή φύλακες κοιμισμένοι ή μισθωτοί που τρέπονται σε φυγή.

Καλεί όλους τους ποιμένες να είναι άγρυπνοι και ευσυνείδητοι και να κηρύσσουν παντού το ευαγγέλιο του Κυρίου.

Σε μικρούς και μεγάλους, σε πλούσιους και σε φτωχούς, να ζουν μέσα στον κόσμο χωρίς όμως να ανήκουν σε αυτόν τον κόσμο.