+ Αναστάσιος
Αρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας
Κυριακή 26 Ιουνίου, Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής
Πρόποση στο γεύμα
(Προσφωνήσεις)
Αισθήματα ευγνωμοσύνης, ακτίνες ελπίδος και συναίσθηση ευθύνης δεσπόζουν στην ψυχή μας κατά το τελευταίο αυτό γεύμα των μετεχόντων στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας. Ευγνωμοσύνη πρωτίστως προς τον Τριαδικό Θεό που μας αξίωσε, παρά τις ελλείψεις, τα λάθη και τις αδυναμίες να ξεπεράσουμε παγίδες και εμπόδια που ορθώθηκαν στην προσπάθειά μας. «Χάριτι Θεοῦ ἐσμέν ὅ ἐσμέν·» (Α’ Κορ.15:10). Εγκάρδιες ευχαριστίες «εν Πρώτοις» στον προεδρεύσαντα Οικουμενικό Πατριάρχη και τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, ευχαριστίες θερμές σε όσους συνέβαλαν στην ομαλή διεξαγωγή και επιτυχία της Συνόδου. Ευγνωμοσύνη στο πλήθος του Ορθοδόξου λαού, που με τις δεήσεις του συμπαραστάθηκε στις εργασίες μας.
Από την αρχή του έτους επαναλαμβάνουμε ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος «είναι επιβεβλημένη». Σήμερα λακωνικά προσθέτουμε: Η Σύνοδος αυτή υπήρξε ένα θεόσδοτο επίτευγμα. Με πρωτεργάτη τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, ο οποίος έχει επιλέξει, σύμφωνα με την ευαγγελική εντολή που ανέγνωσε στην Εναρκτήρια Συνεδρία της Συνόδου, να είναι «πάντων διάκονος» (Μαρκ. 9:35), και με ολόψυχη συνεργασία των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, των μελών που συμμετείχαν με ενθουσιασμό και αφοσίωση στην ανηφορική αυτή πορεία. Σε αυτούς προφανώς ανήκει η προσφιλής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης με τον Πρόεδρό της, Αρχιεπίσκοπο κ. Ειρηναίο. Ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες στον Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιο καθώς και όλα τα στελέχη της Ακαδημίας Κρήτης.
Εγκάρδιες ευχαριστίες για το παρόν γεύμα που μας παραθέτετε Άγιε Αδελφέ Κυδωνίας και Αποκορόνου Μητροπολίτα κ. Δαμασκηνέ με τις φροντίδες της των μοναζουσών της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής.
*
Κάθε γεύμα ή δείπνο παρατιθέμενο εις το όνομα Εκείνου, ο Οποίος είναι «ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ» (Αποκ. 1:8), ανακαλεί στη συνείδησή μας το εσχατολογικό δείπνο στο τέλος της ιστορίας. Και η ψυχή μας ψάλλει μυστικά την αναστάσιμη προσδοκία: «Ὦ Πάσχα τό μέγα, καἰ ἱερώτατον Χριστέ· ὦ σοφία καί Λόγε, τοῦ Θεοῦ καί δύναμις· δίδου ἡμῖν ἐκτυπώτερον, σοῦ μετασχεῖν, ἐν τῇ ἀνεσπἐρῳ, ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας σου». Ας μη λησμονούμε όμως ότι: «Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς» (Ματθ.7:21). Το διαβατήριο για την Βασιλεία του Θεού της αγάπης πρέπει ασφαλώς να έχει τη σφραγίδα που περιέγραψε ο Κύριός μας προ του Πάθους του: «ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου, καὶ ἐγὼ ἀγαπήσω αὐτὸν καὶ ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν» (Ιω. 14:21).
Επιτρέψετε μου να σημειώσω ότι σε μερικές ώρες των συνεδρίων μας, ήρθε στη σκέψη μου ο στίχος του νομπελίστα ποιητή Έλιοτ: «Που είναι η σοφία, που τη χάσαμε στη γνώση; Που είναι η γνώση, που τη χάσαμε στην πληροφόρηση;» Και σε παράφραση στην δική μας περίπτωση «Που είναι η άνωθεν σοφία που τη χάσαμε στις θεολογικές αντεγκλήσεις; Που είναι η θεολογία, που τη χάσαμε στις εκκλησιαστικές ειδήσεις;». Ο Έλιοτ μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο συμπλήρωσε την σκέψη του με τον στίχο: «Η μόνη σοφία που μπορούμε να αποκτήσουμε είναι η ταπεινοφροσύνη».
Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος υπήρξε μια εύρωστη έκφραση της ενότητος και δυναμική μαρτυρία της Ορθοδοξίας. Άνοιξε τους ορίζοντες μας στην οικουμένη στο χώρο και στον χρόνο με προοπτική την αιωνιότητα.
Όλοι επιθυμούμε και στο μέτρο των δυνάμεών μας αγωνιζόμαστε για μία Ορθοδοξία ανοικτή στην παγκόσμια αναζήτηση, που αντιμετωπίζει τις σύγχρονες προκλήσεις με γνώση και ευαισθησία προσφέροντας τον Ορθόδοξο λόγο με πειστικότητα και Αγιοπνευματική πνοή. Γνωρίζοντας ότι, «ἔχομεν τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν·» (Β’ Κορ. 4:7).
Πεποίθησή μας είναι ότι η αλήθεια, η αγάπη και το κάλλος συμπορεύονται πάντοτε στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Προσβλέποντας σταθερά στον Χριστό, τον Κύριό μας που είναι η απόλυτη Αλήθεια, το άπειρο Κάλλος και η σαρκωμένη Αγάπη του Θεού, ας συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να συμβάλλουμε και εμείς με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος στην ανύψωση του τόπου μας και της οικουμένης.
*
Προσφιλέστατε Άγιε Κυδωνίας και Αποκορώνου, κ. Δαμασκηνέ, το Άγιο Πνεύμα ας καθοδηγεί και ενισχύει πάντοτε τις πρωτοβουλίες και τα έργα σας, ώστε η ποιμαντορία Σας να είναι αγιασμένη και πολύκαρπη. Εις πολλά έτη ολοφώτεινα.
