Jemi mbledhur p\u00ebr t\u00eb kujtuar Sh\u00ebn Andrean, nj\u00eb nga apostujt e Zotit ton\u00eb Jisu Krisht dhe nj\u00eb martir t\u00eb madh. Kisha mblidhej \u00e7do dit\u00eb p\u00ebr t\u00eb kujtuar shenjtor\u00ebt e saj dhe nga mbledhja q\u00eb b\u00ebhej p\u00ebr t\u00eb kujtuar shenjtor\u00ebt, k\u00ebshtu ka filluar dhe Kalendari Kishtar.
P\u00ebrse i kujtojm\u00eb vazhdimisht dhe \u00e7do vit?
I kujtojm\u00eb se \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishme. Ata u modeluan duke pasur parasysh Krishtin, dhe ne, duke lexuar jet\u00ebt e tyre, do t\u00eb modelohemi sipas tyre. Dhe, si\u00e7 e kam p\u00ebrmendur disa her\u00eb, jet\u00ebt e shenjtor\u00ebve nuk jan\u00eb thjesht biografi, ashtu si ikonat nuk \u00ebsht\u00eb thjesht portret; \u00ebsht\u00eb di\u00e7ka shum\u00eb e thell\u00eb dhe m\u00eb tep\u00ebr se thjesht portret. Dhe, duke lexuar jet\u00ebt e shenjtor\u00ebve, ne mund kemi mund\u00ebsin\u00eb q\u00eb t\u00eb jemi n\u00eb kontakt me dimensionin e bot\u00ebs tjet\u00ebr, sepse k\u00ebta njer\u00ebz ishin njer\u00ebz t\u00eb shenjt\u00ebruar. Ashtu si me lipsanet e tyre, duke i prekur, transmetohet hiri i Shpirtit Shenjt\u00eb. Lipsanet e tyre u shenjt\u00ebruan nga jeta e tyre dhe nga prania e Shpirtit Shenjt\u00eb dhe rrezatimi vazhdon. E nj\u00ebjta gj\u00eb ndodh dhe me ikonat: n\u00ebp\u00ebrmjet tyre transmetohet pik\u00ebrisht fuqia e prototipit. Ne nuk adhurojm\u00eb drurin, as gurin, as gj\u00ebrat e tjera, por nderojm\u00eb pik\u00ebrisht ata q\u00eb paraqiten n\u00eb ikona. E nj\u00ebjta gj\u00eb \u00ebsht\u00eb dhe me jet\u00ebt e tyre, duke i kujtuar ato jet\u00eb, ne mund t\u00eb ndiejm\u00eb fuqin\u00eb e hirit t\u00eb Shpirtit Shenjt\u00eb. Sh\u00ebn Andrea ishte v\u00ebllai i Sh\u00ebn Pjetrit dhe \u00ebsht\u00eb i par\u00ebthirruri, i pari q\u00eb u thirr si apostull.\u00a0
Ungjilli i sot\u00ebm na tregon shkurtimisht, n\u00eb pak vargje, jet\u00ebn e tij. Ai, s\u00eb bashku me nj\u00eb nx\u00ebn\u00ebs tjet\u00ebr q\u00eb, sipas tradit\u00ebs, ishte Sh\u00ebn Joan Ungjillori, ishin nx\u00ebn\u00ebs t\u00eb Sh\u00ebn Joan Pag\u00ebzorit. Dhe Sh\u00ebn Joan Pag\u00ebzori, duke par\u00eb Krishtin t\u00eb kaloj\u00eb, i thot\u00eb: Ja Qengji i Per\u00ebndis\u00eb. Duke qen\u00eb njer\u00ebz shum\u00eb t\u00eb devotsh\u00ebm, e duke d\u00ebgjuar vazhdimisht Shkrimin e Shenjt\u00eb, ata i kuptonin fjal\u00ebt e profet\u00ebve t\u00eb Dhiat\u00ebs s\u00eb Vjet\u00ebr. Dhe kuptuan q\u00eb ato fjal\u00ebt q\u00eb tha – Ky \u00ebsht\u00eb Qengji i Per\u00ebndis\u00eb – ishin p\u00ebr Krishtin Mesin\u00eb, dhe i shkuan pas t\u00eb dy. Krishti ndaloi, u kthye dhe u tha: \u00c7far\u00eb k\u00ebrkoni? Dhe ata i than\u00eb: – M\u00ebsues, ku banon\u201d Ai tha: – Ejani dhe shihni. E shkuan dhe ndenj\u00ebn t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn me Zotin duke biseduar. Edhe pse ishin nx\u00ebn\u00ebs t\u00eb thjesht\u00eb dhe ishin barinj ose peshkatar\u00eb, t\u00eb dy profesionet gjithmon\u00eb jo profesione t\u00eb shkolluara, as nuk ishin njer\u00ebz t\u00eb shkolluar, por duke pasur nj\u00eb zem\u00ebr t\u00eb past\u00ebr, ata arrit\u00ebn t\u00eb shikonin di\u00e7ka q\u00eb nuk e pan\u00eb dot njer\u00ebzit m\u00eb t\u00eb ditur t\u00eb Izraelit n\u00eb at\u00eb koh\u00eb q\u00eb ishin farisenjt\u00eb. Sepse t\u00eb shoh\u00ebsh Zotin nuk mjafton t\u00eb kesh nj\u00eb mendje t\u00eb ndritur. Mund t\u00eb jesh shkenc\u00ebtari m\u00eb i madh n\u00eb bot\u00eb, filozof i shk\u00eblqyer, prap\u00ebseprap\u00eb, n\u00ebse nuk \u00ebsht\u00eb zemra e past\u00ebr, nuk mund t\u00eb dallosh pranin\u00eb e bot\u00ebs tjet\u00ebr dhe pranin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb.\u00a0
Duke qen\u00eb njer\u00ebz t\u00eb thjesht\u00eb, e njer\u00ebz t\u00eb devotsh\u00ebm me zemr\u00ebn e past\u00ebr, ata njoh\u00ebn q\u00eb n\u00eb personin e Jisuit ishte Krishti, Mesia. Dhe Andrea shkoi te v\u00ebllai i tij, Simon Pjetri, dhe Simoni vjen edhe vet\u00eb p\u00ebr ta takuar Zotin. Zoti i ndryshoi dhe emrin, duke th\u00ebn\u00eb: Nuk do t\u00eb quhesh m\u00eb Simon, por do t\u00eb quhesh Shk\u00ebmb – Pjet\u00ebr (Petros n\u00eb greqisht, Kefa n\u00eb hebraisht t\u00eb asaj kohe), sepse Zoti i dinte m\u00eb p\u00ebrpara se kush do t\u00eb ishin ata. Duke thirrur k\u00ebta njer\u00ebz, Zoti i dinte se cil\u00ebt po th\u00ebrriste dhe i th\u00ebrriste pik\u00ebrisht p\u00ebr zemr\u00ebn e tyre t\u00eb past\u00ebr dhe p\u00ebr besimin e tyre shum\u00eb t\u00eb madh. E duke filluar nga ajo dit\u00eb, Sh\u00ebn Andrea ndenji vazhdimisht pran\u00eb Zotit, duke d\u00ebgjuar predikimet e tij; ishte i pranish\u00ebm n\u00eb kryq\u00ebzim dhe n\u00eb ngjallje; ishte i pranish\u00ebm dit\u00ebn e Pentikostis\u00eb, kur Shpirti i Shenjt\u00eb zbriti me fuqi mbi apostujt, duke i ndri\u00e7uar dhe shenjt\u00ebruar, dhe u b\u00eb nj\u00eb nga misionar\u00ebt m\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj. Ai shkoi pothuajse n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb bot\u00ebn e njohur t\u00eb asaj kohe: n\u00eb Azin\u00eb e Vog\u00ebl, n\u00eb Jud\u00eb, n\u00eb Samari, n\u00eb Ballkan, shkoi deri thell\u00eb af\u00ebr Detit t\u00eb Zi, ku u ngjit sip\u00ebr dhe shkoi deri n\u00eb territoret ku sot \u00ebsht\u00eb Ukrahina dhe Rusia, duke p\u00ebrhapur kudo Ungjillin. Por Ungjilli nuk u prit nga t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit me d\u00ebshir\u00eb, madje shpesh me nj\u00eb urrejtje shum\u00eb t\u00eb madhe. Apostujt, si\u00e7 d\u00ebgjojm\u00eb dhe nga letra q\u00eb shkruan Sh\u00ebn Pavli, vuajt\u00ebn vuajtje shum\u00eb t\u00eb m\u00ebdha; por ata kishin pranin\u00eb e Zotit n\u00eb jet\u00ebn e tyre, dhe vuajtjet e tyre nuk krahasohen, si\u00e7 thot\u00eb Sh\u00ebn Pavli, me at\u00eb q\u00eb do na pres\u00eb n\u00eb bot\u00ebn tjet\u00ebr.\u00a0
Dhe duke pasur k\u00ebt\u00eb besim dhe dashuri t\u00eb madhe p\u00ebr Zotin, ata i duruan t\u00eb gjitha. Sh\u00ebn Andrean n\u00eb Sinop, nj\u00eb qytet n\u00eb Azin\u00eb e Vog\u00ebl, e rrah\u00ebn, e lidh\u00ebn, e lan\u00eb gati t\u00eb vdekur; megjithat\u00eb ai vazhdoi p\u00ebrs\u00ebri duke predikuar Ungjillin. Dhe duke e p\u00ebrhapur kudo, ngriti kish\u00eb pothuajse n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb bot\u00ebn e njohur t\u00eb asaj kohe. N\u00eb shum\u00eb vende ku shkonte caktonte dhe nj\u00eb Episkop. Caktoi nj\u00eb Episkop n\u00eb Bizant q\u00eb ishte nj\u00eb qytez\u00eb e vog\u00ebl e asaj kohe, m\u00eb von\u00eb n\u00eb at\u00eb vend Konstandini i Madh ngriti qytetin e madh t\u00eb Kostandinopoj\u00ebs, dhe dha nj\u00eb nga shtat\u00ebdhjet\u00ebt, Sajin dhe e vendosi si Episkop. Ai shkoi dhe n\u00eb Kievin e sot\u00ebm, dhe, sipas tradit\u00ebs, aty u tha nx\u00ebn\u00ebsve t\u00eb tij: N\u00eb k\u00ebto kodra q\u00eb sot nuk banon njeri, do b\u00ebhet nj\u00eb qytet i madh i mbushur me kisha. Profecia e tij doli e v\u00ebrtet\u00eb. Kudo q\u00eb shkonte ai p\u00ebrhapte Ungjillin. N\u00eb fund fare ishte n\u00eb Patra n\u00eb Greqi dhe atje predikimi i tij ishte shum\u00eb i fuqish\u00ebm. Pothuajse gjith\u00eb qyteti u kthye dhe u b\u00eb i krishter\u00eb. Guvernatori i asaj kohe, duke par\u00eb q\u00eb njer\u00ebzit po braktisnin tempujt pagan\u00eb dhe t\u00eb gjith\u00eb po ktheheshin t\u00eb krishter\u00eb, madje dhe e shoqja e tij ishte kthyer, u kap nga nj\u00eb zem\u00ebrim shum\u00eb i madh dhe donte ta vriste Sh\u00ebn Andrean. E mori, e arrestoi dhe pati nj\u00eb debat shum\u00eb t\u00eb gjat\u00eb.\u00a0
N\u00ebse lexohet jeta e tij, do t\u00eb kuptohet dhe fuqia e madhe e apostujve dhe kuptimi i thell\u00eb q\u00eb ata kishin p\u00ebr kryqin. Sepse kur e k\u00ebrc\u00ebnoi guvernatori dhe i tha q\u00eb n\u00ebse ti do vazhdosh duke predikuar k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, do t\u00eb kryq\u00ebzoj, Andrea u p\u00ebrgjigj me qet\u00ebsi duke th\u00ebn\u00eb: Mendon se trembem un\u00eb nga Kryqi? Un\u00eb q\u00eb predikoj t\u00eb Kryq\u00ebzuarin?\u00a0
Sepse ata kishin arritur t\u00eb kuptonin Misterin e Kryqit. Kemi folur gjat\u00eb t\u00eb dielave t\u00eb Kryqit pik\u00ebrisht kush \u00ebsht\u00eb Misteri i Kryqit. Misteri i Kryqit \u00ebsht\u00eb pik\u00ebrisht kjo gj\u00eb: instrument i tmerrsh\u00ebm, instrument torture dhe vrasjeje n\u00eb koh\u00ebn e Perandoris\u00eb Romake, po Zoti e ktheu dhe e transformoi n\u00eb burimin e jet\u00ebs. Dhe n\u00eb troparet e Kish\u00ebs sot d\u00ebgjuam: Se me an\u00ebn e Kryqit erdhi g\u00ebzimi n\u00eb bot\u00eb. O kryq, g\u00ebzimi i gjith\u00eb bot\u00ebs.\u00a0
T\u00eb gjitha k\u00ebto \u00e7far\u00eb shprehin? N\u00ebse duam t\u00eb meditojm\u00eb p\u00ebr Misterin e Kryqit, vet\u00ebm at\u00ebher\u00eb mund t\u00eb b\u00ebhemi t\u00eb krishter\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb. Kryqi, pa dyshim, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb vuajtje e madhe, por kryqi nuk \u00ebsht\u00eb fundi i historis\u00eb; fundi \u00ebsht\u00eb Ngjallja. Zoti e transformoi k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, dhe shenjtor\u00ebt e m\u00ebdhenj, apostujt e m\u00ebdhenj, martir\u00ebt e m\u00ebdhenj e dashuruan kryqin. Sh\u00ebn Andrea s\u00eb bashku me v\u00ebllan\u00eb e tij, Sh\u00ebn Pjetrin, t\u00eb dy u kryq\u00ebzuan n\u00eb kryqe t\u00eb ndryshme. Pjetri u kryq\u00ebzua duke th\u00ebn\u00eb q\u00eb nuk jam i denj\u00eb t\u00eb kryq\u00ebzohem si Krishti me kok\u00ebn sip\u00ebr dhe k\u00ebrkoi ta kryq\u00ebzonin me kok\u00ebn posht\u00eb. Nd\u00ebrsa Zoti shikon njer\u00ebzit nga lart, un\u00eb dua t\u00eb shikoj Zotin nga posht\u00eb – tha ai. Dhe e kryq\u00ebzuan me kok\u00ebn posht\u00eb. \u00a0
T\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn gj\u00eb k\u00ebrkoi edhe Sh\u00ebn Andrea. Kur e k\u00ebrc\u00ebnuan dhe donin ta vrisnin, dhe i than\u00eb q\u00eb do t\u00eb kryq\u00ebzohej, k\u00ebrkoi q\u00eb kryqin mos ta b\u00ebnin t\u00eb nj\u00ebjt\u00eb me kryqin e Krishtit, sepse nuk ishte i denj\u00eb p\u00ebr at\u00eb kryq, dhe i vun\u00eb nj\u00eb kryq n\u00eb form\u00eb X-i, i cili edhe sot \u00ebsht\u00eb shenja e apostullit t\u00eb shenjt\u00eb Andrea. Tradita those se dy copat e kryqit ishin nga deg\u00eb ulliri. Dhe apostulli i madh nuk u tremb aspak. Megjith\u00ebse e torturuan, i ushtruan presion shum\u00eb t\u00eb madh p\u00ebr ta vrar\u00eb, zemra e tij ishte mbushur me g\u00ebzim t\u00eb madh se do t\u00eb takonte p\u00ebrs\u00ebri Per\u00ebndin\u00eb.
Pse i p\u00ebrmendim disa pjes\u00eb t\u00eb jet\u00ebs s\u00eb tij? I p\u00ebrmendim pik\u00ebrisht q\u00eb t\u2019i imitojm\u00eb. Shenjtor\u00ebt nuk kan\u00eb nevoj\u00eb p\u00ebr admirues; kan\u00eb nevoj\u00eb q\u00eb ne t\u2019i imitojm\u00eb, q\u00eb t\u00eb p\u00ebrhapim Ungjillin po me t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn forc\u00eb q\u00eb e p\u00ebrhap\u00ebn ata. Me gjith\u00eb v\u00ebshtir\u00ebsit\u00eb shum\u00eb t\u00eb m\u00ebdha ata e p\u00ebrhap\u00ebn Ungjillin. Sepse nj\u00eb besim i madh nuk mjafton vet\u00ebm thjesht t\u00eb pranosh q\u00eb ka nj\u00eb Per\u00ebndi. Ne duhet t\u00eb p\u00ebrhapim k\u00ebt\u00eb lajm t\u00eb Zotit, duhet t\u00eb p\u00ebrhapim Ungjillin kudo, me veprat dhe me fjal\u00ebt tona. Sh\u00ebn Pavli shkruan n\u00eb letrat e tij nj\u00eb fraz\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishme p\u00ebr secilin nga ne: Besimi q\u00ebndron n\u00eb zem\u00ebr p\u00ebr drejt\u00ebsi, por nga goja del rr\u00ebfimi p\u00ebr shp\u00ebtim.
\u00c7far\u00eb do t\u00eb thot\u00eb kjo fjal\u00eb? Do t\u00eb thot\u00eb pik\u00ebrisht q\u00eb nj\u00eb besim i v\u00ebrtet\u00eb nuk mund t\u00eb jet\u00eb i till\u00eb, n\u00ebse nuk do t\u00eb ket\u00eb vepra. Nj\u00eb besim pa vepra \u00ebsht\u00eb nj\u00eb besim i vdekur. Mund t\u00eb thon\u00eb njer\u00ebzit me goj\u00eb, por n\u00ebse jeta dhe fjal\u00ebt e tyre nuk pasqyrojn\u00eb at\u00eb besim, at\u00ebher\u00eb ky besim \u00ebsht\u00eb i vdekur. Prandaj dhe apostujt e p\u00ebrhap\u00ebn me fuqi shum\u00eb t\u00eb madhe Ungjillin, sepse e besuan, e donin Zotin dhe ndri\u00e7uan nga hiri i Shpirtit Shenjt\u00eb, dhe p\u00ebrhap\u00ebn at\u00eb lajm kaq t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsish\u00ebm p\u00ebr t\u00ebr\u00eb bot\u00ebn.
Edhe sot bota ka nevoj\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb lajm. N\u00eb k\u00ebt\u00eb err\u00ebsir\u00eb shpirt\u00ebrore q\u00eb shohim sot, ku shum\u00eb vlera kan\u00eb humbur, shum\u00eb gj\u00ebra jan\u00eb shtremb\u00ebruar, dashuria pothuajse ka humbur fare, miq\u00ebsit\u00eb pothuajse nuk ekzistojn\u00eb m\u00eb, n\u00eb rastin m\u00eb t\u00eb mir\u00eb mund t\u00eb jen\u00eb vet\u00ebm partner\u00eb, nevojitet pik\u00ebrisht kjo dituri, ky mesazh, k\u00ebto vlera shum\u00eb t\u00eb m\u00ebdha t\u00eb Ungjillit; dhe k\u00ebto p\u00ebrhapen vet\u00ebm nga njer\u00ebz q\u00eb jo vet\u00ebm i besojn\u00eb, por nga njer\u00ebz q\u00eb dhe i thon\u00eb pa u trembur nga asgj\u00eb. Profeti Isaia p\u00ebrmend vazhdimisht q\u00eb nuk mund t\u00eb ket\u00eb paqe dhe g\u00ebzim aty ku \u00ebsht\u00eb e keqja. Dhe n\u00ebse nuk ka paqe e g\u00ebzim n\u00eb bot\u00ebn e sotme, \u00ebsht\u00eb pik\u00ebrisht sepse po shtohet e keqja. Dhe kjo e keqe mundet vet\u00ebm nga drita e Ungjillit. Prandaj dhe ne i lexojm\u00eb jet\u00ebt e tyre; i lexojm\u00eb duke i admiruar ata, dhe duhet dhe duke i imituar ata. Apostulli i madh Andrea shkoi drejt kryqit me g\u00ebzim. Fjal\u00ebt q\u00eb ka th\u00ebn\u00eb jan\u00eb t\u00eb shumta, por do t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb p\u00ebrmbledhje shum\u00eb t\u00eb shkurt\u00ebr se \u00e7far\u00eb tha duke shkuar n\u00eb kryq: G\u00ebzohu, o kryq, q\u00eb je shenjt\u00ebruar nga trupi i Krishtit dhe m\u00eb prit aty, q\u00eb t\u00eb vendosem n\u00eb k\u00ebt\u00eb kryq; m\u00eb nxirr dhe m\u00eb ngri nga toka, q\u00eb t\u00eb afrohem dhe t\u00eb bashkohem me Zotin tim, t\u00eb cilin e kam dashur aq shum\u00eb. K\u00ebto ishin fjal\u00ebt e tij t\u00eb fundit. N\u00eb kryq u duk nj\u00eb drit\u00eb jasht\u00ebzakonisht e madhe dhe duke th\u00ebn\u00eb fjal\u00ebt e fundit: N\u00eb duart e tua, Zot, jap shpirtin tim; shpirti i tij shkoi te Per\u00ebndia.
Lipsani i tij u ruajt n\u00eb Patra p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb dhe n\u00eb shekullin e kat\u00ebrt u mor dhe u \u00e7ua n\u00eb Kostandinopoj\u00eb, n\u00eb Kish\u00ebn e madhe t\u00eb 12 Apostujve. M\u00eb von\u00eb, lipsani i tij u p\u00ebrhap n\u00eb shum\u00eb vende. Sot ndodhet n\u00eb Rom\u00eb, n\u00eb Itali; n\u00eb Patra \u00ebsht\u00eb sjell\u00eb nj\u00eb pjes\u00eb e lipsanit q\u00eb ishte n\u00eb Rom\u00eb. Nj\u00eb pjes\u00eb e vog\u00ebl e kafk\u00ebs s\u00eb tij ndodhet n\u00eb Manastirin e Malit t\u00eb Shenjt\u00eb t\u00eb Vatopedhit dhe nderohet nga t\u00eb gjith\u00eb vizitor\u00ebt q\u00eb shkojn\u00eb atje. Lipsanet e tij kan\u00eb b\u00ebr\u00eb mrekulli t\u00eb shumta. Lipsanet e shenjtor\u00ebve gjithmon\u00eb b\u00ebjn\u00eb mrekulli, si\u00e7 tham\u00eb dhe m\u00eb par\u00eb. B\u00ebjn\u00eb mrekulli, sepse jan\u00eb shenjt\u00ebruar nga ata njer\u00ebz. Ne nuk adhurojm\u00eb e nuk nderojm\u00eb kocka t\u00eb vdekurish, si\u00e7 mund t\u00eb thon\u00eb njer\u00ebzit, por nderojm\u00eb pik\u00ebrisht di\u00e7ka q\u00eb \u00ebsht\u00eb shenjt\u00ebruar nga prania e hirit t\u00eb Shpirtit Shenjt\u00eb. Dhe lipsanet n\u00eb Kish\u00ebn Orthodhokse jan\u00eb shum\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsishme, ashtu si\u00e7 jan\u00eb ikonat dhe si\u00e7 jan\u00eb jet\u00ebt e shenjtor\u00ebve dhe t\u00eb martir\u00ebve t\u00eb m\u00ebdhenj. Duke predikuar Kryqin, ai u predikoi shp\u00ebtimin e njer\u00ebzve, sepse \u00e7do s\u00ebmundje sh\u00ebrohet n\u00ebp\u00ebrmjet mjekimit. Mjekimi mund t\u00eb jet\u00eb i hidhur, por sh\u00ebrimi \u00ebsht\u00eb i \u00ebmb\u00ebl. Kryqi mund t\u00eb jet\u00eb shum\u00eb i fort\u00eb dhe mund t\u00eb jet\u00eb shpesh me v\u00ebshtir\u00ebsi t\u00eb p\u00ebrballueshme, por ajo q\u00eb vjen pas kryqit, n\u00ebse \u00ebsht\u00eb Kryqi i Krishtit, vjen g\u00ebzimi m\u00eb i madh. Prandaj dhe troparet e Kish\u00ebs son\u00eb thon\u00ebse n\u00ebp\u00ebrmjet kryqit erdhi shp\u00ebtimi dhe g\u00ebzimi n\u00eb bot\u00eb.
Le t\u00eb mundohemi t\u00eb kuptojm\u00eb Misterin e Kryqit. Dhe Misteri i Kryqit nuk kuptohet vet\u00ebm nga ana intelektuale. Nga ana intelektuale mund t\u00eb duket skandal ose marr\u00ebzi. Si\u00e7 shkruan Sh\u00ebn Pavli q\u00eb p\u00ebr hebrenjt\u00eb kryqi ishte skandal, q\u00eb ka kuptimin p\u00ebr besimtar\u00ebt, t\u00eb cil\u00ebt mendonin q\u00eb qiellin dhe dheun i krijoi Krishti, si mund\u00ebsi t\u00eb kryq\u00ebzohet nga njer\u00ebzit e tjer\u00eb?! Nd\u00ebrsa p\u00ebr grek\u00ebt kryqi ishte marr\u00ebzi. Me grek\u00ebt, fjala n\u00ebnkupton filozof\u00ebt, dijetar\u00ebt e asaj kohe. Kryqi nuk kuptohet dot prej tyre. Kryqi kuptohet nga zemra e past\u00ebr; kuptohet nga njeriu q\u00eb \u00ebsht\u00eb thelluar thell\u00eb n\u00eb jet\u00ebn e tij fetare.\u00a0
N\u00ebse nuk e pranojm\u00eb kryqin, si mund t\u00eb jemi t\u00eb krishter\u00eb? Sa shpesh murmurisim ne p\u00ebr shum\u00eb gj\u00ebra, ankohemi p\u00ebr shum\u00eb gj\u00ebra, sepse nuk e p\u00ebrballojm\u00eb dot kryqin. N\u00ebse jemi t\u00eb s\u00ebmur\u00eb, ankohemi. N\u00ebse na ndodh di\u00e7ka e v\u00ebshtir\u00eb n\u00eb jet\u00eb, ankohemi. Dikur nuk ka qen\u00eb k\u00ebshtu.\u00a0
Sh\u00ebn Joan Gojarti tregon nj\u00eb histori shum\u00eb t\u00eb bukur q\u00eb n\u00eb nj\u00eb qoshe t\u00eb vog\u00ebl jasht\u00eb Konstandinopoj\u00ebs po sh\u00ebtiste dhe nd\u00ebrsa po ecte pa nj\u00eb grua q\u00eb kishte r\u00ebn\u00eb n\u00eb kryq dhe po qante, shkulte flok\u00ebt dhe thoshte: – Zot, pse m\u00eb ke braktisur?\u00a0
Ai, duke u dhimbsur, u ndal aty. Pasi mbaroi dhe u ngrit e pyeti gruan q\u00eb vajtonte: – Zonj\u00eb, \u00e7far\u00eb t\u00eb ka ndodhur?\u00a0
Ajo i thot\u00eb: \u00a0– Asgj\u00eb nuk m\u00eb ka ndodhur.\u00a0
Po pse po qan dhe ul\u00ebrin? \u2013 i thot\u00eb ai.
Pik\u00ebrisht p\u00ebr k\u00ebt\u00eb, – thot\u00eb ajo – se kam tre vjet q\u00eb nuk po m\u00eb ndodh asgj\u00eb dhe mendoj q\u00eb Zoti m\u00eb ka braktisur.
Duke kujtuar q\u00eb Zoti e kishte braktisur, sepse n\u00ebse e duam Zotin, pa dyshim q\u00eb do ta pim\u00eb mjekimin. Mjekimi mund t\u00eb jet\u00eb i v\u00ebshtir\u00eb, por sh\u00ebrimi \u00ebsht\u00eb gjithmon\u00eb i \u00ebmb\u00ebl. Ky \u00ebsht\u00eb Misteri i Kryqit. Dhe nuk mund t\u00eb ket\u00eb krishterim pa kryq, sepse kryqi \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb solli shp\u00ebtimin e njer\u00ebzve. N\u00eb k\u00ebt\u00eb dit\u00eb, urojm\u00eb ata q\u00eb quhen Andrea dhe festojn\u00eb emrin: G\u00ebzuar dhe p\u00ebr shum\u00eb vjet. Amin!
30.11.2025
KATEDRALJA "NGJALLJA E KRISHTIT" TIRAN\u00cb
Media Ngjallja 01 Dhjetor 2025<\/p>\n