![](\"https:\/\/live.staticflickr.com\/65535\/51930284560_2aa7542204_b.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Ati yn\u00eb i shenjt\u00eb Sofroni lindi n\u00eb Damask, n\u00eb atdheun e himnograf\u00ebve, rreth vitit 550. I pajisur me aft\u00ebsi t\u00eb rralla intelektuale dhe me talent poetik, kreu studimet dhe mori titullin \u201cSofist\u201d. Por, i pak\u00ebnaqur nga shkencat dhe me d\u00ebshir\u00eb t\u00eb zjarrt\u00eb p\u00ebr p\u00ebrsosm\u00ebri, nd\u00ebrmori nj\u00eb pelegrinazh n\u00eb Palestin\u00eb, q\u00eb t\u00eb nderonte Vendet e Shenjta dhe t\u00eb fliste me asket\u00eb q\u00eb jetonin n\u00ebp\u00ebr manastire dhe n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb. Arriti n\u00eb manastirin e themeluar nga sh\u00ebn Theodhosi (11 janar) dhe atje gjeti njeriun sipas zemr\u00ebs s\u00eb tij, Joan Moskon. Bashkatdhetar i Sofronit dhe pak m\u00eb i madh, ai ishte b\u00ebr\u00eb murg atje dhe nga ashp\u00ebrsia e jet\u00ebs kishte arritur, p\u00ebrve\u00e7 dijes filozofike dhe shkencave \u201ct\u00eb jashtme\u201d, nj\u00eb men\u00e7uri t\u00eb madhe shpirt\u00ebrore.<\/p>\n
P\u00ebr Sofronin, i cili ishte laik, ai u b\u00eb jo vet\u00ebm v\u00eblla e shok, por edhe m\u00ebsues e at\u00eb shpirt\u00ebror. T\u00eb bashkuar me k\u00ebt\u00eb dashuri t\u00eb shenjt\u00eb, t\u00eb dy sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e Per\u00ebndis\u00eb vendos\u00ebn t\u00eb shkonin n\u00eb Aleksandri, pran\u00eb dijetar\u00ebve q\u00eb gjendeshin atje, q\u00eb t\u00eb merrnin nj\u00eb dije filozofike m\u00eb t\u00eb plot\u00eb (578), por ve\u00e7an\u00ebrisht p\u00ebr t\u00eb takuar asket\u00ebt e shenjt\u00eb, \u201cfilozof\u00ebt e Shpirtit t\u00eb Shenjt\u00eb\u201d.<\/p>\n
Nj\u00eb dit\u00eb, kur vizituan nj\u00ebrin prej tyre, jerondi i lumur u tha: \u201cLargohuni nga bota, bijt\u00eb e mi, sepse po afron koha! Mbylluni n\u00eb nj\u00eb qeli, ku t\u00eb doni, jetoni me vet\u00ebp\u00ebrmbajtje dhe me qet\u00ebsin\u00eb e mendjes dhe t\u00eb shpirtit, duke u lutur pa pushim. Shpresoj q\u00eb Per\u00ebndia do t\u2019jua ndri\u00e7oj\u00eb mendjen…\u201d.<\/p>\n
K\u00ebto fjal\u00eb ishin vendimtare q\u00eb Sofroni t\u00eb braktiste p\u00ebrfundimisht k\u00ebrkimin e kot\u00eb p\u00ebr dituri njer\u00ebzore dhe t\u00eb dy miqt\u00eb vendos\u00ebn q\u00eb at\u00ebher\u00eb t\u00eb jetonin si t\u00eb huaj dhe pelegrin\u00eb n\u00eb k\u00ebrkim t\u00eb Jerusalemit t\u00eb Sip\u00ebrm, duke grumbulluar kudo q\u00eb shkonin m\u00ebsimet dhe traditat e Et\u00ebrve t\u00eb shenjt\u00eb.<\/p>\n
Kur u kthyen n\u00eb Palestin\u00eb, Sofroni u qeth murg n\u00eb manastirin e sh\u00ebn Theodhosit, dhe u nis\u00ebn q\u00eb t\u00eb dy p\u00ebr n\u00eb Malin Sina, i cili shk\u00eblqente nga yjet e m\u00ebdha t\u00eb shkenc\u00ebs asketike, si sh\u00ebn Joani i Shkall\u00ebs (30 mars). Pas dhjet\u00eb vjet\u00ebsh, u nis\u00ebn p\u00ebr nj\u00eb jet\u00eb eremite n\u00eb shkret\u00ebtirat e Egjiptit dhe t\u00eb Palestin\u00ebs, p\u00ebr t\u00eb korrur lulet e k\u00ebsaj L\u00ebndine Shpirt\u00ebrore. N\u00ebn k\u00ebrc\u00ebnimin e invazionit pers (rreth 603), kaluan n\u00eb Feniki, vizituan Antiokin\u00eb dhe shkret\u00ebtirat murg\u00ebrore t\u00eb Siris\u00eb, Tarsit (Kilikis\u00eb) dhe Seleucis\u00eb, pastaj u kthyen n\u00eb Egjipt dhe q\u00ebndruan p\u00ebr shum\u00eb vjet n\u00eb Aleksandri, q\u00eb t\u00eb ndihmonin me oratorin\u00eb dhe dijen teologjike q\u00eb zot\u00ebronin patriarkun e shenjt\u00eb Evlogj (13 shkurt) dhe pasuesin e tij, sh\u00ebn Joan P\u00ebrd\u00ebllimtarin (12 n\u00ebntor), n\u00eb luft\u00ebn kund\u00ebr monofizit\u00ebve. Arrit\u00ebn t\u00eb shtonin numrin e kishave q\u00eb u p\u00ebrkisnin orthodhoks\u00ebve n\u00eb Aleksandri dhe shum\u00eb fshatra e manastire i kthyen n\u00eb gjirin e Kish\u00ebs.<\/p>\n
P\u00ebrgjat\u00eb k\u00ebtyre udh\u00ebtimeve misionare mblodh\u00ebn edhe shum\u00eb tregime t\u00eb tjera me dobi shpirt\u00ebrore, t\u00eb cilat na japin nj\u00eb ikon\u00eb t\u00eb gjall\u00eb t\u00eb jet\u00ebs fetare n\u00eb at\u00eb epok\u00eb. Sofroni u s\u00ebmur nga syt\u00eb, por u sh\u00ebrua me nj\u00eb mrekulli me nd\u00ebrmjetimin e Anargjend\u00ebve t\u00eb shenjt\u00eb Kir dhe Joan (31 janar). N\u00eb shenj\u00eb mir\u00ebnjohjeje, ai hartoi shum\u00eb p\u00ebrmbledhje t\u00eb mrekullive t\u00eb tyre, n\u00eb t\u00eb cilat tregoi se vet\u00ebm n\u00eb Kish\u00eb mund t\u00eb gjejm\u00eb Hirin Hyjnor. N\u00eb nj\u00ebr\u00ebn nga vizitat t\u00eb tyre, ata takuan nj\u00eb jerond, i cili u tha: \u201cAsgj\u00eb tjet\u00ebr brenda Kish\u00ebs nuk ka shkaktuar skizmat dhe herezit\u00eb, p\u00ebrve\u00e7 faktit q\u00eb ne nuk e duam plot\u00ebsisht Per\u00ebndin\u00eb dhe t\u00eb af\u00ebrmin ton\u00eb\u201d.<\/p>\n
N\u00eb vitin 614, m\u00ebsuan se Jerusalemi kishte r\u00ebn\u00eb n\u00eb duart e pers\u00ebve, q\u00eb e kishin pla\u00e7kitur dhe kishin kryer masakra t\u00eb p\u00ebrgjakshme dhe se patriarku Zaharia u mor rob bashk\u00eb me Kryqin e Nderuar. U duk se erdh\u00ebn koh\u00ebt e fundit dhe porosia p\u00ebr t\u2019u larguar nga kjo bot\u00eb, t\u00eb cil\u00ebn e kishin marr\u00eb n\u00eb fillim t\u00eb jet\u00ebs s\u00eb tyre murg\u00ebrore, po b\u00ebhej gjithnj\u00eb e m\u00eb e ngutshme, sepse invazioni pers po k\u00ebrc\u00ebnonte tani Egjiptin. Sh\u00ebn Joan P\u00ebrd\u00ebllimtari u strehua n\u00eb Qipro, n\u00eb vendlindjen e tij, ku dhe vdiq m\u00eb 620, nd\u00ebrsa t\u00eb dy murgjit filozof\u00eb shkuan n\u00eb Rom\u00eb dhe rrug\u00ebs u ndal\u00ebn n\u00eb Samos dhe n\u00eb Qipro, p\u00ebr t\u00eb takuar njer\u00ebzit e Per\u00ebndis\u00eb. Gjat\u00eb q\u00ebndrimit n\u00eb Rom\u00eb, Joani ndjeu se po i afrohej fundi dhe me ndihm\u00ebn e Sofronit nisi t\u00eb rendiste rr\u00ebfimin e bisedave shpirt\u00ebrore q\u00eb kishte grumbulluar gjat\u00eb atyre viteve.<\/p>\n
Pastaj u largua nga zhurma e k\u00ebsaj bote, q\u00eb t\u00eb jetonte n\u00eb qet\u00ebsin\u00eb e p\u00ebrjetshme (619), duke e porositur v\u00ebllan\u00eb dhe birin e tij shpirt\u00ebror t\u2019ia \u00e7onte trupin n\u00eb manastirin e Sinait. Duke imituar Josifin q\u00eb mori trupin e patriarkut Jakov nga Egjipti n\u00eb tok\u00ebn e et\u00ebrve t\u00eb tyre (Gjen. 50), Sofroni u nis me dymb\u00ebdhjet\u00eb dishepuj t\u00eb tjer\u00eb. Por kur m\u00ebsoi se ishte e pamundur t\u00eb shkonte n\u00eb Sina, p\u00ebr shkak t\u00eb sulmeve t\u00eb papritura arabe, shkuan ta varrosnin trupin n\u00eb manastirin e Sh\u00ebn Theodhosit, ku Sofroni q\u00ebndroi p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrfunduar vepr\u00ebn L\u00ebndina Shpirt\u00ebrore dhe vepra t\u00eb tjera, si Jet\u00ebt e sh\u00ebn Joan P\u00ebrd\u00ebllimtarit dhe t\u00eb sh\u00ebn Maris\u00eb s\u00eb Egjiptit (1 prill).<\/p>\n
Rreth vitit 627, Sofroni u largua s\u00ebrish, k\u00ebt\u00eb her\u00eb nga k\u00ebrc\u00ebnimi i pushtimit arab dhe u strehua me murgj t\u00eb tjer\u00eb n\u00eb Afrik\u00ebn e Veriut. Atje i takoi sh\u00ebn Maksim Konfesori (21 janar), i cili kishte ikur nga manastiri i tij, n\u00eb Krisopol, p\u00ebr shkak t\u00eb invazionit pers q\u00eb po i afrohej Konstandinopoj\u00ebs dhe u bashkua me ta n\u00eb manastirin e improvizuar q\u00eb ngrit\u00ebn. Ai lidhi miq\u00ebsi shpirt\u00ebrore me Sofronin, t\u00eb cilin e quan: \u201cImzot i bekuar, ati dhe m\u00ebsuesi im…\u201d. Fal\u00eb m\u00ebsimdh\u00ebnieve t\u00eb tij, sh\u00ebn Maksimi, m\u00ebsuesi i madh i theologjis\u00eb s\u00eb Personit t\u00eb Krishtit, i cili deri at\u00ebher\u00eb kishte ushtruar thell\u00ebsin\u00eb e mendjes s\u00eb tij p\u00ebr t\u00eb hedhur posht\u00eb doktrinat e Origjenit, kuptoi se i gjith\u00eb misteri i hyjnizimit t\u00eb njeriut dhe realiteti i shp\u00ebtimit ton\u00eb q\u00ebndrojn\u00eb n\u00eb lidhjen e t\u00eb dyja natyrave, hyjnore dhe njer\u00ebzore, n\u00eb Personin unik t\u00eb Fjal\u00ebs s\u00eb mish\u00ebruar dhe fark\u00ebtoi arm\u00ebt e nevojshme n\u00eb luft\u00ebn kund\u00ebr nj\u00eb forme t\u00eb re t\u00eb herezis\u00eb monofizite: Monotelizmit, shpikur nga perandori Irakli dhe patriarku i Konstandinopoj\u00ebs, Sergji, me shpres\u00ebn e bashkimit t\u00eb Egjiptit t\u00eb p\u00ebr\u00e7ar\u00eb.<\/p>\n
N\u00eb vitin 633, Sofroni, megjith\u00ebse ishte i moshuar, u kthye n\u00eb Egjipt, q\u00eb t\u00eb luftonte aty p\u00ebr besimin e v\u00ebrtet\u00eb. Duke mos pranuar asnj\u00eb kompromis t\u00eb b\u00ebr\u00eb me pretekstin p\u00ebr t\u00eb arritur nj\u00eb bashkim politik t\u00eb perandoris\u00eb s\u00eb k\u00ebrc\u00ebnuar nga t\u00eb gjitha an\u00ebt nga pers\u00ebt dhe arab\u00ebt, m\u00ebsonte se duhet t\u00eb pohoheshin t\u00eb dyja energjit\u00eb e natyrshme t\u00eb Krishtit, dhe jo vet\u00ebm nj\u00eb, p\u00ebrderisa ai \u00ebsht\u00eb n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn koh\u00eb dhe Per\u00ebndi, dhe njeri. Por, meq\u00eb patriarku Kir ishte zhytur n\u00eb herezi, Sofroni u kthye n\u00eb Konstandinopoj\u00eb p\u00ebr t\u00eb r\u00ebn\u00eb n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt e Sergjit, e t\u2019i p\u00ebrgj\u00ebrohej q\u00eb t\u00eb kthehej n\u00eb dogm\u00ebn q\u00eb rr\u00ebfeu Sinodi i Shenjt\u00eb i Kalqedonis\u00eb, pasi formula dogmatike e kompromisit, q\u00eb ai kishte sugjeruar, por pa arritur bashkimin e shpresuar, i b\u00ebnte heretik\u00ebt t\u00eb thoshin: \u201cNuk jemi ne n\u00eb kungim me Kalqedonin\u00eb, por Kalqedonia vjen te ne!\u201d. Sergji u shtir sikur do t\u00eb rregullonte situat\u00ebn dhe ndaloi t\u00eb flitej si p\u00ebr nj\u00ebr\u00ebn, ashtu edhe p\u00ebr t\u00eb dyja energjit\u00eb te Krishti; por problemi u rikthye vite m\u00eb von\u00eb, n\u00eb koh\u00ebn e rr\u00ebfimit t\u00eb sh\u00ebn Maksimit.<\/p>\n
Pas p\u00ebrfundimit t\u00eb k\u00ebtij misioni, Sofroni u rikthye n\u00eb Jerusalem, i cili, ishte ringritur fal\u00eb p\u00ebrpjekjeve t\u00eb sh\u00ebn Modestit (16 dhjetor) dhe tashm\u00eb ishte n\u00eb zi p\u00ebr fjetjen e patriarkut t\u00eb tij. Banor\u00ebt, kleri dhe murgjit e detyruan unanimisht ta pranonte detyr\u00ebn. Shenjtori iu n\u00ebnshtrua vullnetit t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb dhe pranoi t\u00eb mb\u00ebshteste besimin q\u00eb k\u00ebrc\u00ebnohej nga herezit\u00eb dhe t\u00eb rigjall\u00ebronte shpres\u00ebn e d\u00ebrrmuar nga pushtimet, n\u00ebp\u00ebrmjet ligj\u00ebratave dhe himneve liturgjike, ku bukuria poetike i sh\u00ebrben thell\u00ebsis\u00eb s\u00eb dogmave. Menj\u00ebher\u00eb pas zgjedhjes s\u00eb tij, sipas zakonit, ai hartoi nj\u00eb Let\u00ebr sinodiale, t\u00eb cil\u00ebn ia d\u00ebrgoi pap\u00ebs s\u00eb Rom\u00ebs dhe patriarkut t\u00eb Konstandinopoj\u00ebs, q\u00eb t\u2019u propozonte bashkimin e Kishave t\u00eb tyre n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin besim.<\/p>\n
Ky dokument i shk\u00eblqyer \u00ebsht\u00eb nj\u00eb ekspoze e plot\u00eb e doktrin\u00ebs s\u00eb Kish\u00ebs p\u00ebr Personin e Krishtit. Patriarku i shenjt\u00eb rr\u00ebfen atje nj\u00eb Krisht t\u00eb vet\u00ebm, Bir t\u00eb vet\u00ebm t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb, i cili kryen veprat e secil\u00ebs natyr\u00eb, hyjnore dhe njer\u00ebzore, sipas ve\u00e7antive p\u00ebrkat\u00ebse t\u00eb \u00e7donj\u00ebr\u00ebs. \u00cbsht\u00eb i nj\u00ebjti Krisht, q\u00eb pa trazim apo p\u00ebrzierje (si\u00e7 e supozojn\u00eb monofizit\u00ebt) dhe pa ndarje (si\u00e7 e n\u00ebnkuptojn\u00eb nestorian\u00ebt), kryen si Per\u00ebndi mrekulli, dhe vuan si njeri, duke na dh\u00ebn\u00eb k\u00ebshtu ne njer\u00ebzve, mund\u00ebsin\u00eb p\u00ebr t\u2019u bashkuar me Per\u00ebndin\u00eb p\u00ebrmes hirit.<\/p>\n
Sh\u00ebn Sofroni, u ngjit n\u00eb fronin e Jerusalemit n\u00eb koh\u00ebn e ngritjes t\u00eb papritur t\u00eb Islamit, ku kalifi Omar duke i bashkuar fiset arabe, sulmoi perandorin\u00eb e krishter\u00eb, duke shkretuar qytete e fshatra. Damasku u mor pak koh\u00eb pas zgjedhjes s\u00eb tij dhe disa muaj m\u00eb von\u00eb, n\u00eb fillim t\u00eb vitit 638, vet\u00eb qyteti i shenjt\u00eb ra n\u00eb duart e pushtuesve. Patriarku i shenjt\u00eb bindi kalifin Omar t\u00eb hynte n\u00eb Qytet si pelegrin dhe jo si pushtues dhe t\u00eb garantonte ruajtjen dhe mbrojtjen e vendeve t\u00eb shenjta t\u00eb krishtera. I lodhur nga lufta p\u00ebr mbrojtjen e besimit dhe i pik\u00eblluar kur pa qytetin e shenjt\u00eb n\u00eb duart e t\u00eb pabes\u00ebve, sh\u00ebn Sofroni u largua drejt Jerusalemit qiellor, qytetit t\u00eb Paqes, ku nuk ka as dhimbje, as hidh\u00ebrim dhe as psher\u00ebtim\u00eb, m\u00eb 11 mars 638 (ose 639).<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Sh\u00ebn Theodhora ishte bij\u00eb e perandorit t\u00eb respektuar t\u00eb Maqedonis\u00eb, Joan Petralifas. Ishte martuar me Despotin e Epirit, Mihaili II Angjello (1237-1271), dhe p\u00ebrfitoi nga ngjitja e saj n\u00eb dinjitetin mbret\u00ebror, q\u00eb t\u00eb b\u00ebhej, duke imituar Per\u00ebndin\u00eb, Mbretin e qiellit dhe t\u00eb tok\u00ebs, burim m\u00ebshirash p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit. Por, me nxitjen e djallit, i cili ziente p\u00ebrbrenda nga xhelozia kur e shikonte Theodhor\u00ebn t\u00eb stolisur me t\u00eb gjitha virtytet, bashk\u00ebshorti i saj ra pre e nj\u00eb vejushe, e cila e kishte t\u00ebrhequr pas vetes si me magji. Djalli e shtyu madje ta urrente t\u00eb shoqen e ligjshme deri n\u00eb at\u00eb pik\u00eb, saq\u00eb sillej ndaj saj si t\u00eb ishte prostituta m\u00eb e p\u00ebrbuzur; e keqtrajtonte dhe i kishte urdh\u00ebruar sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt t\u00eb mos e njihnin m\u00eb si zonj\u00ebn e tyre.<\/p>\n
Theodhora i duroi t\u00eb gjitha k\u00ebto sprova me durim, pa u zem\u00ebruar me t\u00eb shoqin dhe fal\u00ebnderonte Per\u00ebndin\u00eb, i Cili i d\u00ebrgonte gur\u00eb t\u00eb \u00e7muar t\u00eb diadem\u00ebs s\u00eb paprishshme. Si p\u00ebrfundim, Mihaili e d\u00ebboi dhe ajo kaloi vend m\u00eb vend p\u00ebr pes\u00eb vjet, duke pasur me vete edhe motr\u00ebn e vog\u00ebl. Nj\u00eb dit\u00eb, e uritur dhe e d\u00ebshp\u00ebruar, mb\u00ebrriti buz\u00eb nj\u00eb pylli, ku i priti nj\u00eb prift.<\/p>\n
Nd\u00ebrkoh\u00eb, Despoti, q\u00eb kuptoi se ishte mashtruar nga magjit\u00eb, erdhi n\u00eb vete dhe e k\u00ebrkoi kudo Theodhor\u00ebn besnike. Kur ajo u kthye n\u00eb Art\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb e p\u00ebrsh\u00ebndet\u00ebn me britma g\u00ebzimi dhe q\u00eb at\u00ebher\u00eb jetoi e lumtur me bashk\u00ebshortin e saj, duke e ndihmuar n\u00eb marr\u00ebdh\u00ebniet e tij diplomatike me Mbret\u00ebrin\u00eb e Nikeas dhe duke e frym\u00ebzuar p\u00ebr Mbret\u00ebrin\u00eb e Qiejve.<\/p>\n
Despoti Mihail vdiq pak koh\u00eb m\u00eb von\u00eb dhe Theodhora u b\u00eb murgesh\u00eb n\u00eb manastirin q\u00eb kishte themeluar pran\u00eb nj\u00eb kishe kushtuar sh\u00ebn Gjergjit. U ushtrua ashp\u00ebr dhe u sh\u00ebrbente me p\u00ebrul\u00ebsi t\u00eb gjitha motrave. U lajm\u00ebrua nga Per\u00ebndia p\u00ebr fundin e saj t\u00eb af\u00ebrt, por iu lut ta linte edhe gjasht\u00eb muaj, deri n\u00eb p\u00ebrfundimin e kish\u00ebs. Kur erdhi koha, e la k\u00ebt\u00eb jet\u00eb t\u00eb p\u00ebrkohshme, duke u dh\u00ebn\u00eb motrave porosit\u00eb e fundit. Trupi i saj u vendos n\u00eb narteksin e kish\u00ebs dhe kryen shum\u00eb sh\u00ebrime.<\/p>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Osh\u00ebnar Sofroni i Jerusalemit. Ati yn\u00eb i shenjt\u00eb Sofroni lindi n\u00eb Damask, n\u00eb atdheun e himnograf\u00ebve, rreth vitit 550. I pajisur me aft\u00ebsi t\u00eb rralla intelektuale dhe me talent poetik, kreu studimet dhe mori titullin \u201cSofist\u201d. Por, i pak\u00ebnaqur nga shkencat dhe me d\u00ebshir\u00eb t\u00eb zjarrt\u00eb p\u00ebr p\u00ebrsosm\u00ebri, nd\u00ebrmori nj\u00eb pelegrinazh n\u00eb Palestin\u00eb, q\u00eb t\u00eb nderonte Vendet e Shenjta dhe t\u00eb fliste me asket\u00eb<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":63673,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"pagelayer_contact_templates":[],"_pagelayer_content":"","inline_featured_image":false,"fifu_image_url":"https:\/\/live.staticflickr.com\/65535\/52731946549_f38b912ce4_b.jpg","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[372],"tags":[2103,2101],"class_list":["post-58428","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-shenjtoret-e-dites","tag-leximet-e-dites","tag-shenjtori-i-dites"],"acf":[],"yoast_head":"\n