English (US)ShqipGreek
Diakonia Agapes vazhdon trajnimet dhe nismat e reja në zona të ndryshme të vendit.

Diakonia Agapes (Shërbimi i Dashurisë), zyra sociale, zhvilluese dhe e emergjencës e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, vazhdon trajnimet dhe nismat e reja në zona të ndryshme të vendit. Vetëm muajt e fundit ajo ka ofruar trajnime të vazhdueshme për personelin shëndetësor të zonave rurale dhe ka ndërmarrë nisma të reja për bletërritjen, si një përpjekje për fuqizimin e ekonomive familjare në komunën e Gjinarit.
 
Që prej janarit 2014 Diakonia Agapes mbështetur financiarisht nga Bread for the Ëorld Austria, po zbaton në komunën Librazhd Qendër të Librazhdit, projektin “Fuqizimi i grave përmes kujdesit shëndetësor”. Kujdes të veçantë gjatë këtij projekti i kushtohet aftësimit të personelit shëndetësor përmes trajnimeve, të cilat rrisin cilësinë e shërbimeve të ofruara në komunitet.
 
35 anëtarë personeli (mjekë dhe infermierë) nga zona, u trajnuan në takime 3 ditore për temat “Parandalimi i kancerit të gjirit” zhvilluar në periudhën 31 maj – 14 qershor 2014 dhe “Parandalimi i kancerit të qafës së mitrës” mbajtur më 21 qershor – 5 korrik 2014”. Për të dyja këto trajnime, Diakonia Agapes, ka marrë njohjen për akreditim nga Qendra Kombëtare e Edukimit në Vazhdim me aprovimin e së cilës janë organizuar edhe trajnime të tjera të personeleve shëndetësore të komunës Shushicë në Elbasan dhe për personelin e Rrogozhinës.
 
Trajnime të kësaj natyre janë me vlerë për personelin shëndetësor sidomos për ata që shërbejnë në zona rurale. Si në çdo aktivitet që synon ngritjen profesionale të personeleve në kontakt të drejtpërdrejtë me komunitetin, e një rëndësie të veçantë ka qenë mbështetja e marrë nga Drejtoria Shëndetit Publik Librazhd, drejtuesit e personelit shëndetësor si dhe kryesia e komunës Librazhd Qendër. Në gjysmën e dytë të vitit 2014 projekti do të vazhdojë me aktivitetet që synojnë edukimin shëndetësor të grave banore në Librazhd Qendër dhe fuqizimin e tyre.

Diakonia Agapes ka filluar gjithashtu nismën e re për bletërritjen në komunën e Gjinarit. Kjo nismë mundësohet financiarisht nga OCMC (Qendra Misionare e Krishterë Orthodhokse) në SHBA. Diakonia Agapes trajnon fermerët e kësaj komune për zhvillimin e bletarisë. Pas aftësimit me njohuri teknike fermerët do të kenë mundësi të vazhdojnë një tjetër etapë të kësaj iniciative: aplikimin e njohurive të fituara në familjet e bletëve për të cilat ata ishin bashkëfinancues dhe për të cilat do të kujdesen në vazhdimësi. Atyre nuk do t’ju mungojë asistenca teknike e specialistëve bletërritës në zonë që së bashku me aplikimin e saktë të shërbimeve dhe me motivimin e fermerëve premton për rezultate shumë të mira, familje të forta bletësh, mjaltë cilësor dhe në të ardhmen ekonomi më të qëndrueshme familjare. 
 

 

 

Kamp veror i organizuar nga Skuadra e Misionit të OCMC nga USA

      -          Një grup nga OCMC (Qendra Orthodhokse Misionare e Krishterë) organizoi kamp veror për fëmijët e Shtëpisë Shpresa - 

Një grup prej 8 personash nga pjesë të ndryshme të Amerikës, erdhën në Shqipëri për një periudhë të shkurtër. Ata organizuan një kamp 7-ditor për fëmijët e Shtëpisë Shpresa, në mjediset e manastirit të Shën Vlashit, afër Durrësit. Kampi kishte për temë: “E bekuar është mbretëria e Atit, e Birit dhe e Shpirtit të Shenjtë”. Veprimtaria u fokusua në Paravolinë e Djalit Plangprishës dhe përfshiu gjithashtu art, muzikë, mësim të gjuhës angleze dhe aktivitete sportive. Me një interes të veçantë ishte edhe dita e vlerësimit të artit, ku portreti i Rembrandit “Kthimin e Djalit Plangprishës” u diskutua dhe u krahasua me stilin ikonografik dhe mesazhin e ikonografit Rublev, tek ikona “Trinia e Shenjtë”. Fëmijët mësuan të vlerësojnë estetikën e artit të bukur dhe kuptimin teologjik të ikonës.

Pjesëmarrësit në kamp bënë një ekskursion në qytetin historik të Shkodrës, ku morën pjesë në shenjtërimin e kishës “Lindja e Krishtit”. Pas Liturgjisë Hyjnore fëmijët së bashku më miqtë nga SHBA dhe mësuesit u ngjitën në kala ku vizituan muzeun dhe zhvilluan atje një piknik.

Me sugjerimin dhe bekimin e Hirësi Nikollës, ditën e fundit të kampit, programi i takimit dhe dreka bashkuan me pjesëmarrësit në veprimtari edhe ish-mësues dhe fëmijë që kanë qëndruar e studiuar në Shtëpinë Shpresa. Emocionuese në këtë rast ishin historitë dhe kujtimet e fëmijëve dhe të mësuesve. Ishte një ditë e mbushur me gëzim dhe me shpresën që veprimtari të tilla të zhvillohen çdo vit.

Një grup nga miqtë nga SHBA u largua më shpejt, ndërsa katër prej tyre, atë Denis Rhodes, prift, Jessica Lee, psikologe, Adeline Coppola, terapiste e artit për edukimin e veçantë dhe Charles Gallagher, punonjës i kujdesit birësues, së bashku me dhjakoneshën Aleksandra Ritsi dhe Anastasia Pamela Barksdale zhvilluan një seminar për rritjen e nivelit të kujdesit dhe mësimdhënies me pjesëtarët e stafit të Shtëpisë Shpresa. Trajnime të tilla shpresohet të zhvillohen edhe në periudhën midis dy kampeve vjetore. Skuadra dhe kampi u drejtuan nga Anastasia Pamela Barksdale, Misionare nga OCMC dhe pedagoge e Edukimit të Krishterë në Akademinë Teologjike “Ngjallja e Krishtit”. 

Anastasia Pamela Barksdale

Misionare nga OCMC në Shqipëri

 

E vërteta për Shën Kozmain - Replikë me Z.Pëllumb Xhufi.

E vërteta për Shën Kozmain

Klerikë dhe intelektualë të Beratit replike me z.Pëllumb Xhufi - botuar në web te gazeta “Dita”, dt.04.07.2014.

   Nuk mund te imagjinohet në Europë një popull që te mbrojë besimin dhe kulturën e vet fetare pa ditur të lexojë literaturën kishtare. Shekulli i 18-të ishte një periudhe, kur populli ynë, i zhytur në padije, rrezikohej te islamizohej plotësisht dhe në atë kohë e vetmja shpresë shpëtimi ishte të kuptuarit e literaturës fetare. Në atë situatë të rëndë, kur shumica e popullatës shqiptare ishte konvertuar në fenë islame, u shfaq Shen Kozmai i Etolisë dhe, si një besnik i Perëndisë, filloi misionin e tij shpëtimtar. Për këtë arsye Shen Kozmai, me të drejtë, është quajtur i barabartë me Apostujt për nga rëndësia dhe vështirësia e misionit që mori mbi supe. Por, këtu fillon dhe keqinterpretimi, fillojnë akuzat dhe ngatërresat keqdashëse, që historianë dhe intelektualë të ndryshëm shqiptarë thurin për figurën e Shen Kozmait.

   I tillë është dhe shkrimi i z. Pëllumb Xhufi, në gazetën “Dita” dt. 10 Qershor 2014, me titull “Shen Kozmai dhe misioni i tij në Shqipëri”. Autori përpiqet ta nxjerrë Shen Kozmain sikur kishte dy misione 1- “Ishte emisar i Portës së Lartë dhe i Patriarkanës greke të Stambollit për shuarjen e kryengritjeve shqiptare” dhe 2- “Synimi i përhapjes së gjuhës greke në trevat shqiptare nëpërmjet çeljes së shkollave greke”. Me këto dy pika e përmbledh gjithë misionin Apostolik të Shen Kozmait z. Xhufi, duke u shmangur qëllimisht nga e vërteta dhe nga interesi i vetëm që kishte Shenjti, mbrojtjen e besimit orthodhoks, duke inkurajuar shqiptarët e mbetur orthodhoksë për të mos e braktisur këtë besim. Mesa duket, tradita e mbetur orthodhokse ne popullatën e trevave, ku kaloi Shen Kozmai, e shqetëson thellësisht autorin, aq sa ai përpiqet të deformojë të vërtetën historike. Për sa i përket akuzës se Shen Kozmai ishte emisar i Portës së Lartë për shuarjen e kryengritjeve të shqiptarëve kjo është sa e pavërtetë aq edhe qesharake. Si mund të ekzekutohet një emisar besnik i Portës nga vetë turqit? Ekzekutimi me varje i Shen Kozmait prej Kurt Pashës hedh poshtë çdo spekulim të z. Xhufi që ai të ketë qenë agjent i Sulltanit.  

   Për sa i përket akuzës së dytë se Shen Kozmai synonte përhapjen e gjuhës greke në trevat shqiptare dhe helenizimin e popullatës do të vijojmë më poshtë që shkrimin tonë ta bazojmë në fakte duke u bazuar edhe tek burimi kryesor, në letrat e Shen Kozmait. Duhet të sqarojmë se i gjithë Shkrimi i Shenjtë dhe e gjithë pasuria e letërsisë kishtare orthodhokse në atë kohë, ishte e shkruar e gjitha në greqishten e vjetër ashtu si edhe literatura kishtare katolike në latinisht dhe ajo islamike në arabisht. Gjuha shqipe ishte ende e pashkruar për masat e gjera të popullit dhe nuk jepte mundësinë për përvetësimin dhe përkthimin e këtyre teksteve. Akuzat për Shen Kozmain do te qëndronin vetëm nëse do te ekzistonin, ne atë kohë, libra fetarë te shkruara ne shqip. Mundësia e vetme, që këto tekste kishtare të kuptoheshin nga masa e gjerë orthodhokse e shoqërisë së atëhershme, ishte mësimi i të lexuarit dhe të kuptuarit të gjuhës greke. Shen Kozmai, në letrën e tij rreth mësimit të gjuhës, shkruan: “të studiojnë fëmijët tuaj dhe të mësojnë greqisht, sepse literatura kishtare është e shkruar në greqisht....” Men., B2, f. 209-210. E gjitha kjo do të thotë se, nëpërmjet mësimit të gjuhës greke, mundej dikush, në atë kohë, të kuptonte shkrimet e shenjta Biblike si edhe shkrimet e etërve të shenjtë. Mësimi i gjuhës greke do të thoshte për Shen Kozmain kuptim i Ungjillit, himnologjisë, adhurimit, shprehjeve teologjike, të cilat ndryshe do të humbnin.

   Shen Kozmai i jepte shumë rëndësi arsimimit, ngritjes së shkollave dhe shkollimit të djemve, madje dhe vajzave. Shenjti predikonte: “nëpërmjet shkollës, çdo njeri mëson sipas mundësive, çfarë është Perëndia, çfarë është Shen Trinia, çfarë janë Engjëjt, çfarë janë demonët, çfarë është parajsa, çfarë është ferri, çfarë është mëkati, virtyti etj...”. Nëpërmjet shkollës mësojmë se çfarë është Kungimi Hyjnor, çfarë është Pagëzimi, çfarë është Vaji i Shenjtë, çfarë është Martesa e ndershme, çfarë është shpirti, çfarë është trupi, të gjitha nga shkolla i mësojmë dhe pa shkollë shkojmë drejt errësirës”. Men., A1, s.142. Përsa shohim nga letrat e Shenjtit, identiteti i tij si orthodhoks, si prift, si murg është shumë fetar dhe i zhveshur nga ndjenja nacionaliste, siç keqkuptohet në situatën e sotme gjeopolitike. Letrat e tij janë të mbushura më këshilla shpirtërore, edukative plot humanizëm. Interpretimi i këtyre letrave, nën kontekstin politik, është vetëm një veprim dinak, keqdashës i z. Xhufi, i cili edhe në shkrime të tjera, si dhe në emisionet televizive, shfaqet jo rrallë si manipulues i së vërtetës historike. Për t’i pohuar këto gjëra zotit Xhufi, me prejardhje nga një besim tjetër, i duhet të jetë të paktën, dashamirës i Orthodhoksisë, vullnet që atij i mungon plotësisht.

   Ne Berat respekti për Shen Kozmain është shumë i hershëm, të vjetrit e dinin jetën dhe mësimdhënien e tij me detaje. Profecitë e tij, të realizuara mistikisht, janë tepër të njohura nga të gjithë. Fakti që në qytetin tonë ka hapur dy shkolla, një në lagjen Kala dhe tjetrën në lagjen Goricë, me ndihmën e banorëve, e bëri atë një nga shenjtorët më të dashur të këtij qyteti (ky shënim gjendet në një libër liturgjikal në Kalanë e qytetit). Këtu ai është nderuar si shenjtor shumë e shumë më herët se sa të shpallej kanonikisht si i tillë me 1961, prej Patrikut Ekumenik me origjinë arvanitase Athinagorës. Ndikimi në Berat dhe Myzeqe i Shenjtit është shumë i ndjeshëm aq sa janë të shumta familjet orthodhokse, ku të moshuar dhe të rinj mbajnë edhe sot e kësaj dite emrin “Kozma”. Për Shen Kozmain kishte shumë respekt edhe vetë Ali Pasha, me të cilin ai kishte njohje personale.  Kur Ali Pasha mësoi se turqit e kishin martirizuar Shen Kozmain, ai ndjeu keqardhje të thellë dhe urdhëroi ndërtimin në Kolkondas të Fierit të manastirit që mban emrin e Shenjtit. Ky manastir meshohet përherë dhe çdo vit, më 24 Gusht, zhvillohet një panair që frekuentohet nga mijëra pelegrinë, gjë që flet për dashurinë që vazhdon të ketë popullata për këtë Shenjt.

   Për të kuptuar misionin e Shen Kozmait, duhet të përfytyrojmë botën e atëhershme, kur ishte shumë e vështirë të shtypej dhe botohej një libër dhe thuajse e pamundur për shkak të mungesës së alfabetit shqip, të mund ta përktheje atë. Ndërsa sot jetojmë në një periudhë tjetër, kur në të gjitha kishat e Shqipërisë Perëndia adhurohet në gjuhën e bukur shqipe, (përjashtohen ato kisha që u përkasin minoriteteve). Sot, me punën këmbëngulëse të  Kryepiskopit të Tiranës, Durrësit dhe Elbasanit, Imzot Anastastit, dhjetëra libra, revista dhe gazeta shpirtërore janë botuar dhe botohen në shqip, me një ritëm shumë të lartë. Një shtypshkronjë moderne është e ngritur nga Ai për të botuar dhe përçuar fjalën e Perëndisë në shtëpitë e çdo besimtari në gjuhën shqipe. Dhe jo vetëm kaq. Që në fillim, me iniciativën e Imzot Anastasit, u ngrit Akademia Teologjike “Ngjallja e Krishtit” në Durrës (fillimisht Seminari Hieratik), ku studiojnë dhe përgatiten Klerikët e ardhshëm të Shqipërisë dhe deri më sot janë dorëzuar mbi 150 klerikë vendas. Janë ngritur dy shkolla të mesme kishtare “Kryqi i Nderuar”, në Gjirokastër dhe në Sukth, Durrës. Janë ndërtuar gjithashtu në të gjithë Shqipërinë kopshte moderne për fëmijët, shkolla 9-vjeçare, të mesme, institute profesionale si dhe, së fundmi, Universiteti “Logos” në Tiranë. Dashuria për dijen dhe arsimin, i bashkon plotësisht dy personalitet, të cilëve ne u kushtojmë këtë shkrim, pikërisht Shen Kozmain dhe Imzot Anastasin. Për këtë arsye Patriarku Ekumenik, Tërëshenjtëria e Tij Bartholomeu, me rastin e shenjtërimit të Katedrales Madhështore “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë, bëri analogji kur tha se Imzot Anastasi është pasuesi i misionit të Shen Kozmait.  

   Si përfundim, ne ritheksojmë plot bindje se ku flitet për Hyjninë, nuk ka vend për qarqe të supozuara nacionaliste, nuk ka vend për luftë të shenjtë për “Vorio-Epirin”, siç e quan z. Xhufi. Shen Kozmai, si edhe Imzot Anastasi, janë dhe do të mbeten ndër misionarët e mëdhenj që kanë kaluar dhe jetuar në anët tona. Për të gjitha këto, thellësisht u bëjmë thirrje gjithë atyreve, që kanë oreks për të luajtur me të shenjtat që t’i mbajnë larg duart nga Shenjtorët tanë!

Atë Petraq Simsia

Atë Kristaq Subashi

Atë Nikolla Lushi

Dhiakon Joan Qako

Ilia Zaka

Miltiadh Veveçka

Ilda Sylari

Xhovan Kajana

Naun Dyshniku

 

DEKLARATE PROTESTE - LIDHJA E INTELEKTUALEVE ORTHODHOKSË TË SHQIPËRISË

DEKLARATE PROTESTE

   Megjithëse nga ngjarja historike e 1 qershorit ka kaluar afro një muaj në media vazhdojnë sulme të përsëritura kundër  Kishës Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë dhe veçanërisht Kryepiskopit të Tiranës dhe i Gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi. Ndaj jemi të detyruar të shprehim protestën tonë ndaj kësaj fushate tendencioze, të pavërtetë dhe që cenon harmoninë fetare në vend.

    Dihen nga të gjithë arritjet e këtij komuniteti nën drejtimin e Kryebariut të tij. Këtë e tregoi edhe njëherë, një nga  ngjarjet më të rëndësishme në historinë e Kishës orthodhokse, por edhe të gjithë vendit, Shenjtërimi i Kishës Katedrale “Ngjallja e Krishtit”, ku morën pjesë 4 Patriarkë, 4 Kryepeshkopë dhe përfaqësuesit e 4 Patriarkëve Orthodhoksë, me në krye Tërëshenjtërinë e Tij, Patriarkun e Konstandinopojës, Bartholomeu I dhe vlerësimet që ata i bënë këtyre arritjeve. Kjo kishe katedrale është një dhuratë nga më të çmuarat, që Fortlumturia e Tij Anastasi i ka bërë Komunitetit Orthodhoks të Shqipërisë, së bashku me shumë vepra kishtare dhe humanitare që ka realizuar gjate 22 viteve te drejtimit të Kishës sonë.

   Është hera e parë  që kryetarët e Kishave Ortodokse vijnë së bashku, me ftesën e Fortlumturisë së Tij Anastasit, njëherazi qytetar nderi i qytetit te Tiranës, përpos titujve te shumte nderi në rang botëror dhe lokal. Në datën 1 qershor 2014, Kisha Ortodokse e Autoqefale e Shqipërisë, e ktheu Tiranën në kryeqytet te Ortodoksisë botërore. Në shenjtërimin e Kishës katedrale “Ngjallja e Krishtit”, morën pjesë gjithashtu Presidenti i Republikës, z. Bujar Nishani, Kryetari  i Parlamentit, z. Ilir Meta, Kryeministri, z. Edi Rama,  Kryetari Bashkisë së Tiranës, z. Lulzim Basha dhe personalitete te tjera shtetërore dhe politike, një gjest ky domethënës se Kisha jonë është drejtuese dhe e vetmja përfaqësuese e denjë e Komunitetit Orthodhoks te Shqipërisë. Komuniteti ynë fetar është një nga më të vjetrit dhe më të nderuarit dhe respektuarit në vend, që ka dhënë kontribut të jashtëzakonshëm në formimin e shtetit shqiptar dhe në përparimin e tij drejt integrimit ne BE.

   Në të njëjtën kohë, Lidhja e Intelektualëve Orthodhoksë nëpërmjet kësaj Deklarate  shpreh keqardhjen dhe dënon përpjekjet për të zbehur këtë ngjarje të rëndësishme të kishës sonë  dhe të “… Kishës së Shenjtë, Orthodhokse, katholike dhe Apostolike…”.  Dënon përpjekjet për të injoruar  pjesëmarrjen e krerëve të Kishave Orthodhokse të për nder te këtij evenimenti, si edhe përpjekjet për të anashkaluar nderimin  dhe respektin që ofroi pjesëmarrja e krerëve të shtetit dhe politikës shqiptare.

   Këto qëndrime përçarëse të shprehura në media të ndryshme nga individë që kërkojnë të nxisin konflikte, për KOASH-in dhe Kreun e saj Fortlumturinë e Tij Anastasin, janë te pabaza dhe të pavërteta.

   Me këtë Deklaratë- protestë, Lidhja e Intelektualëve Orthodhoksë shpreh edhe njëherë përkrahjen e fuqishme te saj për forcimin dhe zhvillimin e mëtejshëm te Komunitetit Orthodhoks të Shqipërisë dhe të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë. Shpreh përkrahjen dhe falënderon me nderim dhe respekt kontributin e madh te Fortlumturisë së Tij Anastasit në prosperitetin e këtij komuniteti, në forcimin e tolerancës e mirëkuptimit fetar në vendin tonë, si edhe në integrimin e vendit në BE, nëpërmjet afrimit dhe njohjes së Shqipërisë edhe nëpërmjet përkrahjes që i japin vendit tonë festa të tilla të rëndësishme me pjesëmarrjen e klerikëve më të rëndësishëm të Botës Orthodhokse.

 

LIDHJA E INTELEKTUALEVE ORTHODHOKSË TË SHQIPËRISË

Tiranë, më 26 06 2014

Deklaratë - Kemi qenë dhe jemi dakort që busti i Imzot Theofan S.Noli të vendoset në Durrës.

KISHA ORTHODHOKSE AUTOQEFALE E SHQIPËRISË

ZËVENDËSIA ARKIHIERATIKE – DURRËS

KISHA “APOSTULL PAVLI & SHËN ASTI”

   Adresa: Lgj. 3. Rr. Skënderbej, pranë BKT. Tel & Fax +355 522 307 67

 

 

DEKLARATË

 

Deklarojmë se kemi qenë dhe jemi dakort që busti i + Imzot Theofan Nolit të vendoset në Durrës.

Theksojmë se: ishte organizata “Foleja kombëtare shqiptare” që i ndërpreu bisedimet me Kishën “Apostull Pavli & Shën Asti” të Durrësit, për arsyet që ata i dinë dhe për asnjë moment për shkakun tonë. Sigurisht, këto çështje nuk zgjidhen as me panflete dhe as me ultimatume, por duke dialoguar me të gjitha palët.

Mënyra se si u veprua ditën e djeshme, nuk e nderon veprën e tij të jashtëzakonshme për Kishën dhe vendin, por e ul dhe fyen atë. Ne dëshirojmë që busti i + Imzot Theofan Nolit të jetë në Durrës, sepse aty i takon të jetë.

Për të realizuar këtë ne do të kërkojmë edhe bashkëpunimin e autoriteteve lokale vendore të qytetit.

Durrës, 30 qershor 2014

 

 

 

Sqarim - Për Bustin e Episkop Theofan Noli

KISHA ORTHODHOKSE AUTOQEFALE E SHQIPËRISË

ZËVENDËSIA ARKIHIERATIKE – DURRËS

KISHA “APOSTULL PAVLI & SHËN ASTI”

 Adresa: Lgj. 3. Rr. Skënderbej, pranë BKT. Tel & Fax +355 522 307 67

 

SQARIM

 

   Sqarojmë besimtarët orthodhoksë dhe të gjithë opinionin e gjerë publik në lidhje me vendosjen e bustit të Episkop Theofan Nolit në qytetin e Durrësit se:

    Kemi qenë dhe jemi dakort që busti i tij të vendoset në qytetin tonë.

    Ju bëjmë me dije se, pas informacioneve jozyrtare që morëm, ne kontaktuam me personat nismëtarë, ku edhe një herë shprehëm gatishmërinë tonë për vendosjen e bustit në Durrës.

   Gjatë kësaj kohe kemi qenë në pritje të kërkesës zyrtare nga ana e tyre, në mënyrë që në vazhdim të ndiqeshin të gjitha rrugët e ligjshme institucionale për realizimin final.

    Deri në këto momente nuk kemi ende një kërkesë zyrtare në adresë të Kisha Orthodhokse Autoqefale Shqipërisë, Zëvendësia Arkihieratike “Apostull Pavli & Shën Asti”, Durrës.

    Ndërkohë që jemi në pritje të kërkesës zyrtare, papritur mësuam se deklarohet që “bisedimet për këtë bashkëpunim paskan dështuar”! Sqarojmë edhe një herë, se nuk është e vërtetë që këto bisedime janë ndërprerë dhe as kanë dështuar apo iu është dhënë ndonjë përgjigje negative.

    Mesa duket personat që po bëjnë deklarime të tilla e kishin paracaktuar që në fillim një përfundim të tillë, për të mënjanuar tërësisht Kishën tonë nga ky aktivitet dhe për ta përdorur më pas.

    Urojmë që pas këtij sqarimi të gjendet dëshira e mirë për bashkëpunim dhe gjetjen e një zgjidhjeje optimale siç e kërkon edhe nderimi i një personaliteti poliedrik, si ai i Episkopit Theofan S. Noli.

 

Klerikët dhe anëtarët e Këshillit Kishtar

 

Durrës më, 28.06.2014

Doli në qarkullim gazeta "Ngjallja" e muajit qershor 2014

Doli në qarkullim gazeta "Ngjallja" e muajit Qershor 2014. Në këtë numër do të lexoni:

- Ngjarje e madhe historike për Kishën tonë dhe gjithë vendin, morën pjesë Primatë dhe përfaqësitë Orthodhokse. U krye Shërbesa e Shenjtërimit të Katedrales “Ngjallja e Krishtit”, në Tiranë. 

- Koncert festiv me rastin e përurimit të Katedrales.

- Drekë zyrtare me rastin e përurimit të Katedrales “Ngjallja e Krishtit”.

- Nga përshëndetja e Patriarkut Ekumenik Vartholomeu në drekën e rastit.

- Simboli i një Orthodhoksie të hapur ndaj botës bashkëkohore - Fjalimi i Fortlumturisë së Tij, Kryepiskopit të Tiranës, Durrësit dhe të Gjithë Shqipërisë, Anastasit.

- Pas vuajtjes së skajshme, erdhi ringritja dhe çlirimi, pas sprovës, vlerësimi... - Fjalimi i Tërëshenjtërisë së Tij, Patriarkut Ekumenik të Konstandinopojës, Vartholomeut.

- Takime të delegacioneve orthodhokse me krerët më të lartë të shtetit.

- Vizita të delegacioneve të Kishave Orthodhokse.

- PROTESTË - Drejtuar Drejtorisë së Televizionit Kombëtar “Klan” - Sekretariati i Sinodit të Shenjtë.

- Shkrime dhe reagime në shtyp në lidhje me shenjtërimin e Katedrales së Re.

- Kalendari i Liturgjive Hyjnore, korrik 2014.

- Takim në Jerusalem mes Patriarkut Ekumenik dhe Papës.

- Njoftim për fillimin e regjistrimeve në Gjimnazin “Kryqi i Nderuar”, Sukth.

Kryepiskopi Anastas shenjtëroi kishën “Lindja e Krishtit”, Shkodër

   Për besimtarët orthodhoksë të Shkodrës dita e diel, 22 qershor 2014, ka qenë shumë e veçantë dhe e mbushur me përjetime shpirtërore. Në një atmosferë feste, Kryepiskopi Anastas bëri shenjtërimin e kishës së tyre, kushtuar Lindjes së Zotit tonë Jisu Krisht. Shërbesën e Shenjtërimit dhe Liturgjinë Hyjnore e kryesoi Fortlumturia e Tij ndihmuar nga Episkopi i Amantias Nathanaili, Episkopi i Bylisit Asti dhe klerikë të tjerë. Që herët në mëngjes sheshi i kishës ishte mbushur me besimtarë që pritnin ardhjen e Kryepiskopit. Ata donin të shprehnin jo vetëm gëzimin për këtë ditë të shënuar për komunitetin e tyre relativisht të vogël, por me histori të lashtë, por edhe falënderimin ndaj Fortlumturisë së Tij për kujdesin që ka treguar që në ditët e para për qytetin e tyre. Që në fillim të shërbesave nderoi me pjesëmarrjen e tij edhe Arqipeshkëvi i Shkodrës, Mons. Angelo Masafra, njëkohësihst Kryetar i Konferencës Ipeshkvnore të Shqipërisë. Në Liturgjinë Hyjnore nderuan gjithashtu me pjesëmarrjen e tyre Kryetari i Bashkisë, z. Lorenc Luka; Prefekti, z. Pjerin Radovani; deputetët Agron Çela, Voltana Ademi, Tom Doshi, Mimoza Hafizi dhe Namik Kopliku etj.

   Shërbesa filloi me litaninë me lipsanet e martirëve rreth kishës, ku morën pjesë të gjithë besimtarët të udhëhequr nga kori bizantin “Joan Kukuzeli”. Pas vendosjes së lipsaneve në Tryezën e shenjtë, filloi Liturgjia Hyjnore. Në fund të saj Kryepiskopi iu drejtua të pranishmeve, ku ndër të tjera tha:

   “Kujtoj herën e parë kur erdha këtu në këtë qytet, në vitin 1991. Shumë nga të pranishmit këtu sot ende nuk kishin lindur. Ishte koha kur persekutimi ishte ende aq shumë i ndjeshëm, saqë ishte e pamundur që ne të gjenim se ku kishte qenë dikur kisha në këtë qytet. Dhe në vitet që pasuan nuk patëm mundësinë që të kishim kishën tonë dhe duhej të merrnim me qira një sallë kinemaje, ku të kryenim Liturgjinë Hyjnore. U bënë shumë përpjekje që të na rikthehej vendi ku më parë ngrihej kisha orthodhokse e qytetit… u bënë edhe protesta e hapa të tjerë, por përsëri ishte e pamundur të na jepej ajo që ishte e drejta jonë. Në fund vendosëm të lusnim miq për të mbledhur fonde për të blerë një truall. Dhe e blemë këtë truall ku ndodhemi tani dhe ndërtuam një kishë... 

   Por gjithmonë kemi qenë pranë vëllezërve tanë të tjerë, dhe kemi këmbëngulur gjatë këtyre viteve në bashkëjetesën paqësore të të gjitha komuniteteve fetare këtu në Shqipëri. Besoj në mënyrë absolute në këtë bashkëjetese. Është një dhuratë e veçantë e Perëndisë që me anë të Hirit të Tij e shijojmë këtë gjë. Dhe sigurisht, çdo vend adhurimi, ashtu si në lutjen që përmendëm, është një port, një liman, për ata persona që ndodhen në rrugëtim mjaft të vështirë, është vend ku shërohen shpirtrat, është strehë për të gjithë ata që kanë nevojë dhe kërkojnë të gjejnë strehë dhe ngushëllim tek Perëndia. Jemi të sigurt, që dhe ky vend i shenjtë këtu në Shkodër do të kthehet në një vend ngushëllimi, në një vend shprese, në një vend lutjeje, në një vend të ripërtëritjes shpirtërore të njeriut, vend pajtimi, vëllazërimi, që do të kultivojë këto marrëdhënie midis njerëzve, familjeve...

   Kjo ditë e sotme e përurimit dhe shenjtërimit të këtij vendi të shenjtë, nuk është thjesht një festë panegjirike, që lidhet vetëm me komunitetin tonë, por është edhe një ftesë që i bëhet gjithsecilit prej nesh. Një ftesë për t’u ripërtërirë shpirtërisht, ftesë për të gjetur akoma dhe më tepër Perëndinë, që të vazhdojmë të jetojmë me shumë korrektesë sipas vullnetit që Ai ka për ne, që të kapërcejmë egon tonë të vogël dhe të hapeni ndaj shoqërisë me shumë dashuri dhe respekt ndaj saj. 

   ...Të shumtë janë ata që flasin sot për shpresën e  dashurinë, por nga kush do të marrim forcë që t’i kemi. Gjeja më e keqe që ndodhi gjatë viteve të persekucionit nuk ishte se shkatërruan kishat dhe u përpoqën të ndalonin çdo formë të adhurimit hyjnor, por se shkatërruan besimin brenda shpirtit të njerëzve. Dhe kur besimi shkatërrohet, çdo gjë është e mundshme. Siç thoshte Dostojevski, “nëse nuk ka Perëndi të gjitha janë të lejueshme…”. Dhe jetuam këtë tragjedi, ku lejoheshin të gjitha; hakmarrja, e keqja, shpagimi ndaj tjetrit. Por edhe në ditët tona, edhe sot, ka një përndjekje të fshehtë ndaj besimit. Jo në mënyrë zyrtare, por ende nomenklatura e vjetër nuk i ka harruar ato çfarë ka bërë, dhe përsëri përpiqen të vënë pikëpyetje në mes....

   Me këtë rast, të shenjtërimit të kësaj kishe, dua të falënderoj me të gjithë zemrën time, të gjithë autoritetet e qytetit që ndodhen sot këtu, sepse ecin përpara pikërisht me këtë vizion, që ky qytet të jetë një qytet i dashurisë, bukurisë dhe i së vërtetës. Dua të falënderoj veçanërisht Arqipeshkvin Masafra, bashkëpunëtorët e mi, vëllezërit e komuniteteve të tjera fetare këtu në Shkodër, sepse bëhet fjalë për një bashkëpunim të mirë midis nesh. Nuk kemi vetëm tolerancë mes njëri-tjetrit, por është një bashkëpunim vëllazëror....

   Shpresojmë, dhe kjo është lutja që ne u japim, se shumë shpejt Shqipëria  do të jetë brenda Bashkimit Evropian, sepse esencialisht, dhe nga pikëpamja e kulturës, ajo tashmë është pjesë e kësaj Evrope. Shpresojmë edhe që Perëndia ruan për brezin e ri një epokë tjetër, në të cilën duhet të japim çdo gjë më të mirë që kemi nga tradita e jonë.”

   Më pas e mori fjalën famullitari i kësaj enorie, nga një familje e vjetër shkodrane, atë Aleksandër Petani, një nga klerikët e brezit të parë që dorëzoi Kryepiskopi Anastas, i cili e ka vazhduar këtë traditë në familjen e tij, ku është bërë prift edhe i biri, atë Nikolla. Ai shprehu falënderimin e thellë për gjithë kujdesin që Kryepiskopi ka treguar për qytetin e Shkodrës, jo vetëm në drejtimin baritor, me ndërtimin e kishës, por edhe për kontributin e Fortlumturisë së Tij për fëmijët (me dy kopshte fëmijësh), për rininë, për të shpërngulurit nga Kosova në vitin 1999, për familjet e ngujuara, për  të përmbyturit, për familjet e policëve të rënë në krye të detyrës etj.

   Pastaj një grup fëmijësh me veshje popullore të qytetit të Shkodrës i dhuruan tufa me lule Kryepiskopit, lule të cilat ai ua ndau në shenjë mirënjohjeje miqve që kishin nderuar me praninë e tyre në këtë ditë të shënuar.

   Pas Shenjtërimit dhe Meshës, Kryepiskopi Anastas, i shoqëruar nga bashkëpunëtorët e tij, si dhe besimtarë të shumë orthodhoksë, morën pjesë në një koktej të shtruar me këtë rast, ofruar nga deputeti i LSI Agron Çela, në mjediset e Grand Hotel Evropa.

Thoma Dhima

 

Foto nga Aleksandra Ritsi, Thoma Dhima, ATSH.

Video:  Zyra e Katekizmit e Kryepiskopates - Fjalimi i Kryepiskopit: https://www.youtube.com/watch?v=m1HGvRKahaQ 

Kronike nga:  

ATSH - http://www.ata.gov.al/kryepeshkopi-janullatos-bekon-katedralen-ortodokse-te-shkodres-132907.html

Ora News - https://www.youtube.com/watch?v=SzIivv0BZFk

A1 Report Tv - https://www.youtube.com/watch?v=3L5T2byJTX8

 

 

 

 

Përgjigje e disa klerikëve ndaj disa qëndrimeve të z. Ekrem Bardha kundër Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë

"Vlerat e demokracisë amerikane nuk pranojnë në mënyrë absolute diskriminimin e të tjerëve sipas besimit, etnisë apo bindjeve"

- Përgjigje e disa klerikëve ndaj disa qëndrimeve të z. Ekrem Bardha kundër Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë - botuar në gazetën “Panorama”, dt.21.6.2014. 

 

    Të shprehësh opinionin tënd lirisht është një nga themelet e demokracisë. Ta përdorësh këtë të drejtë për të mbjellë dasi dhe gënjeshtra, e minon atë. Për fat të keq, kjo e dyta haset shpesh në shtypin tonë të tranzicionit të përhershëm. Por, kur këtë e bëjnë edhe persona që janë qytetarë të vendeve me demokraci të konsoliduar, prej të cilëve pritet edhe një shembull, kjo është edhe më e dënueshme.

    Në gazetën “Panorama”, të së hënës, 16 qershor 2014, ka një shkrim të tillë, me titull “Me Janullatosin Kisha është e varur nga influenca greke e sllave, nga “shqiptaro-amerikani” Ekrem Bardha, që nga sa duket nga mënyra e të shprehurit, amerikane ka vetëm paratë.

    Së pari, ai pretendon se “Kryepeshkopi Anastas e ka zhveshur këtë kishë nga autoqefalia e Fan Nolit.” Nuk e di nëse z. Bardha ka qenë me pushime dhe nuk e ka ndjekur atë që ndodhi më 1 Qershor në Tiranë, por e njoftojmë se në kryeqytetin e Shqipërisë u mblodhën të gjitha Kishat Ortodokse të botës, 4 patriarkë, 4 kryepeshkopë dhe përfaqësuesit e 4 patriarkëve të tjerë, pikërisht për të afirmuar atë që na e mohon z. Bardha. Kisha Ortodokse e Shqipërisë jo vetëm është plotësisht Autoqefale, si asnjëherë në historinë e vendit tonë, por është e barabartë me të gjitha Kishat e tjera Ortodokse, të cilat pa asnjë përjashtim e njohin dhe e pranojnë si të tillë. Kjo është vepër madhore e punës së jashtëzakonshme të Kryepeshkopit Anastas, që e ka ngritur Kishën tonë më lart se kurrë.

   Kujtojmë se në vitet ’20-30 Kisha jonë përpiqej për Autoqefalinë, por nuk njihej nga askush si e tillë. Në vitin 1937, Patriarkana Ekumenike e Konstandinopojës dha Tomosin që e njohu kanonikisht këtë Autoqefali, por ajo as u kristalizua e as u afirmua në raport me Kishat e tjera, për shkak të pushtimit fashist e nazist. Pas luftës, regjimi komunist më parë e izoloi Kishën, si të gjitha fetë dhe më pas e shkatërroi. Pra, Autoqefalia për të cilën flitet kaq shumë, asnjëherë nuk arriti të bëhej reale, e njohur nga të gjitha Kishat e tjera... Në vitin 1991, zgjimi nga nata ateiste ishte shumë i dhimbshëm. Kishte vetëm 15 klerikë në moshë të thyer dhe asnjë peshkop ortodoks apo kandidat për t’u bërë i tillë. Nuk kishte kisha, zyra, burime financiare. Asgjë! Shteti garantoi lirinë fetare, por nuk dha asgjë, madje as ato që kishte grabitur regjimi ateist… në këtë situatë katastrofike e gjeti Kishën tonë Kryepeshkopi Anastas, i cili la misionin e tij në Afrikë, ku kishte dhënë një kontribut të njohur nga gjithë bota ortodokse dhe më gjerë dhe erdhi në Shqipëri, për të nisur mrekullinë e ringjalljes nga hiri të besimit dhe Kishës. Ngjarja madhështore dhe historike e 1 qershorit ishte pikërisht, dëshmia e ringjalljes së Kishës dhe e garantimit përfundimtar të Autoqefalisë së saj.

   Së dyti, z. Bardha thotë se “Meshat në kishat ortodokse në Shqipëri duhet të jenë në gjuhën shqipe.” Nuk e dimë nëse ai ka informacion të gabuar apo gënjen me ndërgjegje, por mjafton që dikush të ketë dashamirësinë të vizitojë cilëndo kishë ortodokse të Shqipërisë dhe të shikojë pa ekuivoke, se meshat bëhen gjithmonë në shqip (përveç atyre të minoriteteve). Këtë dashamirësi, nga sa duket, nuk e kanë as shumë gazetarë, që vazhdojnë të përsërisin si papagaj të paguar se meshat “bëhen greqisht”, duke helmuar e mashtruar opinionin publik. Zoti Bardha merret gjerë e gjatë edhe me çështje politike, për të cilat është e drejta e tij, por duam ta informojmë, se Patriarku Irinej intervistën në fjalë e ka dhënë privatisht, i pyetur nga një TV privat, jashtë veprimtarisë zyrtare. Brenda Shërbesës së Shenjtërimit, Liturgjisë Hyjnore dhe takimeve të tjera, për të cilat ishte ftuar, si gjithë Kryetarët e Kishave Ortodokse, nuk ka asnjë lloj deklarate të tillë.

   Z. Bardha e mbyll intervistën, duke thënë se Kisha nuk ecën në gjurmët e Nolit dhe se “kisha është e varur nga kisha serbe e greke”. I kujtojmë z. Bardha, se në ceremonitë e zhvilluara, na nderoi me pjesëmarrjen e tij edhe Peshkopi Nikon Liolin, që drejton dioqezën e Bostonit dhe Nju England dhe Arkidioqezën shqiptare të Kishës Ortodokse në Amerikë (OCA). Pra, është drejtuesi dhe përfaqësuesi i asaj Arkidioqezë që ka drejtuar Imzot Theofan Noli dhe është përfaqësuesi i besimtarëve ortodoksë që përbëjnë grigjën e saj. Imzot Nikoni e falënderoi ngrohtësisht Kryepeshkopin Anastas për punën e bërë, siç ka bërë edhe më parë dhe theksoi se trojet e Shqipërisë janë ndriçuar nga tre figura të mëdha; Apostull Pavli, Imzot Theofan Noli dhe Kryepeshkopi Anastas. Pra, në emër të kujt i bën z. Bardha konsideratat e tij fyese, kur nuk i përket minimalisht as besimit të krishterë?

   Kjo mënyrë të shprehur dhe të sjelli ndaj Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, nuk e forcon bashkimin kombëtar dhe harmoninë fetare, por i cenon ato si edhe ne klerikët shqiptarë që jemi vazhdimisht në shërbim të besimtarëve dhe vendit. Gjithashtu, bien ndesh me ato që z. Bardha pretendon se na sjell e përfaqëson, vlerat e demokracisë amerikane, e cila nuk pranon në mënyrë absolute diskriminimin e të tjerëve sipas besimit, etnisë apo bindjeve, siç bëhet në intervistë. Pa u ndalur pastaj në përgjegjësitë e intervistuesit, i cili në pyetjet tepër tendencioze dhe aspak objektive, ka derdhur gjithë anshmërinë dhe padijen e vet.

Atë Jovan Korroveshi, Tiranë                                                    

Atë Gjerasim Çakalli, Sukth

Atë Stavri Çipi, Elbasan

Atë Spiro Kostoli, Durrës 

 Tiranë,19 qershor 2014.

Fotografitë:

- Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi, në Kishen e Shen Gjergjit në Boston, SHBA (së bashku me Imzot Nikon Liolin, Imzot Ilia Ketri dhe atë Artur Liolin), me rastin e 100-vjetorit te hapjes se saj.

Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi, me Kryepiskopin (Mitropolit) të Bostonit dhe New Egland dhe i Diaspores shqiptare në SHBA (OCA), Hirësi Nikon Liolin, pas fjalimit të rastit në drekën zyrtare pas Shenjtërimit të Katedrales "Ngjallja e Krishtit", Tiranë, 1 qershor 2014.

 

Shpifjet kundër Kishës Orthodhokse minojnë bashkegzistencën harmonike midis feve në Shqipëri (tekst & video)

Para dy të djelave, Tirana u bë qyteti bazë që dha një dëshmi të përbashkët të të gjithë orthodhoksëve. Ishte një ngjarje unikale nga ana historike, nuk kishte ndodhur në 20 shekuj nga koha kur këtu ka ekzistuar Kisha.

Megjithatë, në ditët që pasuan disa persona ishin të shqetësuar jashtë mase shumë dhe arritën që me anë të disa emisioneve shpifëse që këta realizuan dhe me shkrime të mbushura plot me helm që të ndryshojnë kuptimin e kësaj dite dhe që të bëjnë një sulm mjeran të niveli shumë të ulët ndaj Kishës sonë Orthodhokse. Gjoja gjetën rast nga një intervistë që u dha jashtë Kishës.

Jam i detyruar t’ju them disa të verteta që dhe ju të jeni të informuar por dhe të tjerët që pyesin, që kanë dëshirën e mirë, të jeni në gjëndje ti vini dhe ata në dijeni. Nuk kërkuan intervistë nga Patriku Ekumenik, nuk kërkuan nga Patriku i Rumanisë, i cili sot është personi më i rëndësishëm në një vend që ka 18 milion të krishterë; nuk deshën të merrnin intervistë nga Kryepiskopi i Athinës, sepse do ishte nder, vetë ai është arvanitas; as nga Kryepiskopi i Qipros nuk deshën që të merrnin intervistë. Morën dy intervista të tjera nga Patriku i Jerusalemit, pastaj nga Kryepiskopi i Varshavës, Polonisë, por nuk publikuan asgjë nga këto që këta morën.

U rreken të bënin një zhurmë politike nga asgjëja dhe vunë tituj që ishin me të vërtetë gjëra aspak dinjitoze dhe të një mendjeje fare të ulët: Kryepiskopi i Serbisë, Kisha e Janullatos. Këto tregojnë ligësinë me të cilën këta shikojnë ditët e bukura që jeton Kisha jonë Orthodhokse këtu në këtë vënd.

Disa thonë, deklarojnë historian dhe rreken që me përralla të marra mundojnë që të helmojnë opinionin publik që nuk e di se si qëndrojnë gjërat në të vërtetë. Janë ato qarqe që përsekutuan vazhdimisht Kishën, ishin pranë shtabit të ngushtë të Hoxhës dhe sot përpiqen të na japin ne leksione rreth fesë. Nuk bëjnë pjesë në Kishën tonë Orthodhokse, shpesh vetdeklarojnë se nuk besojnë asgjëkundi dhe duan që të japin udhëheqje tek Kisha jonë Orthodhokse e Shqiperisë.

Në çdo vend tjetër ku mund të ndodhte diçka e tillë mund të bëheshin shumë denoncime për shpifje në të tilla raste por e dini shumë mirë sesi funksionojnë këtu gjërat.

Madje herë pas here nxjerrin dhe një papagall ku me vështirësi mund të thotë ky person disa ide, mendime, t’ja shkruajnë këtij dhe ky rreket të thotë gjerat më të pamundura që mund të ketë ndaj Kishës Orthodhokse. Nëse duam të marrim një shembull: Nëse dikush deklaron se është mjek kirurg dhe askush në botë nuk e njeh si një person të tillë, që ka një cilësi të tillë, a do të shkonit ju tek ky për të bërë operacion? A do të dërgonit tek ky persona të tjerë meqë deklaron se është patriot? Përse ky redikulizim (qesharake) i gjithçkaje që bëjnë këta! Dikush deklaron vetë se është prift. Askush nuk e njeh si të tillë në mbarë botën. Dhe meqë disa televizione paguhen shtrenjtë nga disa qarqe antiorthodhokse e shfaqin atë si patriotin kryesor shqiptar që mund të ekzistojë. Dhe prezantojnë që ky përfaqëson Orthodhoksinë e pastër shqiptare në vend. Këto mashtrime të këtij lloji do ngelen unikale brenda historisë. Dhe këto mund t’i përshkruajnë historianët e famshëm.

Le të them diçka që është më konkrete, më e prekshme. Njerëz që nuk besojnë se ekziston Perëndia, që ka Perëndi, nuk besojnë që ka Perëndi të dashurisë, si do të besojnë se ka në botë një njeri, i cili erdhi këtu në Shqipëri, i cili bashkëvuan dhe bashkëndan vuajtjet, dhimbjet që ka ky popull, vetëm dhe vetëm se beson tek Perëndia i dashurisë dhe se do të jetojë në bindje ndaj këtij vullneti të shenjtë të Perëndisë. Por kjo për ta është diçka e pakuptueshme, e pamendueshme dhe duan të gjejnë shpjegime të llojeve të tjera.

Për ata ka vetëm intriga politike, interesa politike dhe asgjë tjetër veç këtyre. Dhe nuk ka mundësi që të dallojnë fare, ndjesinë, kuptimin fetar që ka jeta. Është për të ardhur keq diçka e këtij lloji, por është një krim akoma dhe më i madh që këta kryejnë, kur duan mendimin që këta kanë të imponojnë tek personat e tjerë.

Duan t’i shpjegojnë të gjitha nga ana politike, duke bërë të tilla krahasime, madje përdorin ide si kali i drunjtë i Trojës dhe gjëra të tjera që janë qesharake në vetvete. A është Shqipëria sot ndonjë kështjellë, fortesë që ka të fshehta dhe këto nuk i di gjithë bota? Dhe duhet të vijë dikush që të futet brenda dhe t’i zbulojë këto që janë gjëra kaq të fshehta të mëdha? Por nuk vështirësohen këta të thonë të njëjtat gjëra, të njëjtat gjëra në vazhdimësi. Kanë marrë tani përgjigje rreth aktivitetit tonë, por e dijnë sistemin e Gebelsit që kanë nazistët. Thuaje gënjeshtrën, thuaje gënjeshtrën se diçka ka për të mbetur. Ata bëjnë punën e tyre, siç ata tani e kuptojnë këtë gjë që kryejnë që s’janë aq të kënaqur me përparimin e Kishës sonë Orthodhokse Autoqefale.

Por cila është detyrimi, puna që kemi ne? Dëgjuam Ungjillin sot që ishte i qartë: Në rast se do të më rrëfeni, pohoni, përpara njerëzve dhe Unë kam për t’ju pohuar, rrëfyer, juve. Por nëse ju më mohoni përpara njerëzve edhe Unë, thotë Zoti, kam për t’ju mohuar juve, nuk do ju njoh. Ajo që do doja nga të gjithë orthodhoksët që janë antarë të ndërgjegjshëm të kësaj Kishe, të rreshtin, të pushojnë së paturi frikë. Iku koha kur pasardhësit e Hoxhës arrinin të ngjallnin frikën brenda nesh. Iku koha kur Perandoria Otomane i detyronte të krishterët që të bëheshin islam, islamikë.

Hymë në një fazë tjetër që ka historia e vendit. Për pak hymë në Bashkimin Europian (BE) dhe Kushtetuta e re që ka Shqipëria është e mrekullueshme. Dhe u jep të gjithëve të drejtën të kenë besim në fenë që ata duan dhe që të ndryshojnë madje dhe bindjet e tyre fetare. Ju e dini që në vëndet e tjera ju imponohen me forcë fe të tjera, dënohen me vdekje ata që ndryshojnë fenë dhe kthehen në të krishterë.

Janë tani disa faktorë politik të cilët mendojnë të imponojnë fenë që ata duan tek njerëzit e tjerë. Jemi të detyruar pra, që të lartësojmë zërin tonë dhe të themi që protestojmë në lidhje me këto. Protestojmë për fyerjet që janë bërë ndaj Kishës sonë Orthodhokse, për shtrembërimin e së vërtetës, dhe protestojmë kryesisht: për minimin e bashkjetesës fetare midis feve këtu në Shqipëri.

Në rast se ka diçka që Shqipëria mburret në rang ndërkombëtar sot është se në Shqipëri sot ka bashkëjetese fetare paqësore, pra një bashkëpunim harmonik midis feve. Dhe pikërisht këtë gjë duan që ta minojnë dhe ta helmojnë.

Jemi në një kohë kur të gjitha janë të njohura për mbarë botën. Nuk mundet që të thuash të dua, të dua, dhe nga pas t’i ngulësh thikën. A keni parë gjatë këtyre viteve ndonjë grup orthodhoks besimtarësh që të shkojnë të shajnë në televizor, apo të fyejnë dhe të minojnë fetë të tjera, komunitete të tjera fetare të vendit? Dhe as ne nga ana jonë nuk pranojmë, që këtë lojë e cila bëhet me kaq shume djallëzi kundër nesh. Që të shfaqën kohë pas kohe persona që vetëquhen profesorë, analistë e të tjera si këto me fjalë të mëdha, ata që i njohin e dijnë çfarë thonë këta, dhe që thonë gjëra të gënjeshtra. Madje dhe një djal i ri cili akoma s’ka mbaruar ende studimet e tij që thotë kandidat për doktoraturë, thotë profesor, mastër kam mbaruar. Dhe flet me përbuzje kundër Shën Kozmait të Etolisë (Kolkondasit). Pra nuk është vetëm Kryepiskopi shënjestra, por janë dhe shenjtorët, është dhe Shën Kozmai në këtë shenjestër, dhe nënvlerësimi i Patrikut Ekumenik sepse përmendi Shën Kozmanë.

Cilët kemi frikë ne? Ai që ka frikë Perëndinë nuk ka frikë asnjë njeri tjetër, që me mënyra djallëzore mundohet që të fyejë fenë orthodhokse. Jam i detyruar të jua them këto të vërteta dhe kryesisht t’ju them: Mos kini frikë! E vërteta ka dinamikën e vet, dhe ne jemi të detyruar të dëshmojmë rreth kësaj të vërtete.

Kremtojmë sot të Gjithë Shenjtorët. Dëgjuam për këtë dhurëtinë e madhe të besës, për ata që në vazhdën e shekujve duruan përndjekje, fyerje, rrahjen me kamzhik por nuk mohuan besën e tyre. Ata janë pasuesit e vërtetë të Zotit dhe të Kishës. Le të na ndihmojë Perëndia të na japë forcë, ndriçimin e vet, që të bëhemi të denjë për këta shenjtorë që kemi. Nuk mjafton thjeshtë të kërkojmë ndihmën e tyre, apo të themi shumë fjalë dhe t’i nderojmë ata në dukje. Ajo që i nderon me të vërtetë martirët është: imitimi i tyre – thotë Shën Joan Gojarti. Me këtë forcë, qëndrueshmëri dhe vendosmëri brenda vetes le të vazhdojmë të japim dëshminë tonë të së vërtetës, drejtësisë dhe të shpresës.

 

Apostulli - Hebrenjve 11:33-12:2. Ungjilli - Mateu 10:16-22.
Apostulli - Hebrenjve 11:33-12:2.
Të cilët me anë të besimit mundën mbretëri, punuan drejtësi, fituan premtime, mbyllën gojë luanësh, shuan fuqinë e zjarrit, shpëtuan nga tehu i thikës, morën fuqi nga dobësitë, u bënë të fortë në luftë, thyen ushtritë e të huajve. Gra morën të vdekurit e tyre të ngjallur; edhe të tjerë u munduan, sepse nuk pranuan shpëtimin, që të fitonin një ngjallje më të mirë. Edhe të tjerë u provuan me të përqeshura e me të rrahura, po edhe me të lidhura e me burgime. U vranë me gurë, u sharruan më dysh, u nganë, vdiqën të vrarë prej shpate; endeshin lart e poshtë veshur me lëkurë dhensh, e me lëkurë dhish, në nevojë, në shtrëngime, në keqtrajtime, - ata për të cilët bota nuk ishte e denjë; - duke u endur nëpër shkretëtira e nëpër male e nëpër shpella e nëpër vrimat e dheut. Edhe këta të gjithë, ndonëse morën dëshmi të mirë me anë të besimit, nuk morën premtimin, sepse Perëndia pati urdhëruar që përpara një gjë më të mirë për ne, që të mos bëhen të përsosur pa ne. Prandaj dhe ne, të rrethuar prej një reje kaq të madhe dëshmitarësh, le të hedhim tej çdo barrë dhe mëkatin që na pushton lehtë, edhe me durim le të vrapojmë në rrugën që është përpara nesh, duke shikuar tek Jisui që është kryet dhe fundi i besimit, i cili për gëzimin që ishte përpara tij duroi kryqin, duke përbuzur turpin, edhe ndenji në të djathtë të fronit të Perëndisë.
 
Ungjilli - Mateu 10:16-22.
Ja tek po ju dërgoj unë juve si dhen në mes të ujqve; bëhuni pra të mençur si gjarpërinjtë, dhe të pastër si pëllumbat. Edhe ruhuni nga njerëzit; sepse do t’ju dorëzojnë ju nëpër kuvende, edhe do t’ju fshikullojnë nëpër sinagogat e tyre; Edhe do të silleni për shkakun tim përpara prijësve edhe përpara mbretërve, për dëshmi në ta dhe në kombet. Po kur t’ju dorëzojnë, mos u shqetësoni se si apo ç’do të flisni, sepse do t’ju jepet juve në atë orë se ç’do të flisni. Sepse nuk jeni ju ata që flisni, po Fryma e Atit tuaj që flet ndër ju. Edhe vëllai do të dorëzojë të vëllanë në vdekje, edhe i ati të birin; edhe bijtë do të ngrenë krye kundër prindërve e do t’i vrasin. Edhe do të urreheni nga të gjithë për emrin tim; por ai që të durojë deri në fund, ky do të shpëtojë.
 
 

 

Leximet biblike të ditës - VIDEO

 

Dalja e Kryqit. 7 Makabejtë. Oshënare dëshmore Elesa.
Shtatë Makabejtë, Solomona, Eleazari, martirë.

Sipas traditës emrat e të shtatëve janë Avim (ose Aviv), Anton (ose Antonini), Guria, Eleazar, Efsevoni, Ahim, (ose Samona ose Evlal ose Marku) dhe Markel. Për ta rrëfehet në Makab.II (6.18-7.42) dhe më gjerë në Makab.IV (kap. 5-18). Makab. IV është jashtë listës kanonike të Librave të Dhiatës së Vjetër.

Pra, mbreti i Sirisë, Antioki IV (175-164 para Kr.), i detyronte skllevërit e tij hebrenj të bëheshin idhujtarë. Një herë i sollën një prift plak, mësues për ligjet, të quajtur Eleazar (hebraisht do të thotë Perëndia është ndihmës), Solomonën (hebraisht do të thotë paqësore) dhe shtatë fëmijët e saj. Për më saktë këta shenjtorë nuk morën pjesë të drejtpërdrejtë në lëvizjen e Makabejve (hebraisht do të thotë farkëtarë) që ishte një lëvizje politiko-ushtarake dhe nacional-fetare. Ka shumë mundësi të bënin pjesë tek Asidejtë (hebraisht do të thotë shpresëtarë) që ishin një grupim ekskluzivisht fetar, paralel dhe ndihmës i Makabejve.

Pra, këshillat e tiranit nuk e bindën Eleazarin të shijonte mishin e derrit, që sipas Dhiatës së Vjetër ishte i papastër. As që u shtir për diçka të tillë, siç e sugjeruan të tjerë. E fshikulluan atëherë jashtë mase dhe i vunë flakën, duke i hedhur nëpër hundë lëngje me erë të keqe. Kjo gjë vazhdoi derisa ata e karbonizuan. Gjithashtu të rinjtë përballuan lajka dhe premtime. Por ata, të palëkundur, u torturuan në mënyrë të frikshme me rrota, me vegla për nxjerrjen e kyçeve, kazanë, tiganë, doreza hekuri që rripnin madje edhe fytyrën, u dogjën me zjarr. Shpallnin pa frikë besimin e tyre dhe shpërblimin e saj pas vdekjes, nxisnin njëri-tjetrin për të duruar. Por burrërinë më të mahnitshme e tregoi gruaja. Nëna e ve nxiste bijtë e saj, madje edhe atë më të fundit, të qëndronin tek shpresëtaria, domethënë të duronin vdekjen më të frikshme! Më pas u hodh vetë në zjarr.

Këta martirë, burrërinë e të cilëve e theksoi si shembull vetë Antioki dhe e ngritën lartë Etër të mëdhenj të Kishës u bënë pararendës të martirëve të krishterë. Refreni i historisë së tyre: “Pa dyshim mbizotërues i pasioneve është arsyetimi shpresëtar”. Lipsani i heroinës ruhet në Patrikanën Ekumenike, ndoshta është lipsani më i vjetër që është ruajtur.
 

 

Predikimi i së Djelës

 

Shpërfytyrimi (Metamorfoza)

   Shpërfytyrimi i Krishtit është një nga ngjarjet kryesore të rregjistruara në Ungjijtë. Menjëherë porsa Zoti ishte njohur nga apostujt e Tij si "Krishti (Mesia), Biri i Perëndisë së Gjallë", ai iu tregoi atyre se "ai duhej të shkonte në Jerusalem, të vuante shumë... se do të vritej dhe do të ngjallej të tretën ditë" (Mattheu 16). Njoftimi i afrimit të pësimit dhe vdekjes së Krishtit u prit me indinjatë nga nxënësit. Pastaj, mbasi i qortoi ata, Zoti mori Pietrin, Jakovin e Joanin dhe "u ngjit në një mal të lartë", sipas traditës Mali Tabor dhe atje "u shpërfytyrua përpara tyre".

 

    ...edhe faqja e tij ndriti posi dielli, edhe rrobat e tij u bënë të bardha posi drita. Dhe ja, iu shfaqën atyre Moisiu dhe Elia, të cilët bisedonin me të. Atëherë Pietri, duke marrë fjalën, i tha Jisuit: "Zot, është mirë që ne jemi këtu, nëse do, le të ngremë tri tenda: një për ty, një për Moisiun dhe një për Elian". Ndërsa ai fliste akoma, ja një re plot dritë i mbuloi; dhe nga reja u dëgjua një zë që thoshte: "Ky është Biri im i dashur, në të jam kënaqur: dëgjojeni!". Dhe nxënësit, sapo e dëgjuan këtë, ranë me fytyrë përdhe dhe i zuri një frikë e madhe. Por, Jisui u afrua, i preku dhe tha: "Ngrehuni dhe mos kini frikë!". Dhe ata kur ngritën sytë përpjetë, nuk panë njeri, përveç Jisuit vetëm. Pastaj, kur po zbritnin nga mali; Jisui i porositi, duke iu thënë: "mos i thoni askujt për këtë vegim, derisa Biri i Njeriut të ngjallet nga të vdekurit." (Mattheu 17:1-9; shih, gjithashtu Marku 9:1-9; Lluka 9:28-36; 2 Pietri 1:16-18).

 

Radio "Ngjallja" Live


 

 
 

Patriarkana Ekumenike Patriarkana e Aleksandrisë

Patriarkana e Antiokisë
Patriarkana e Jerusalemit
Patriarkana e Rusisë
Patriarkana e Serbisë
Patriarkana e Rumanisë
Patriarkana e Bullgarisë
Patriarkana e Gjeorgjisë
Kisha e Qipros
Kisha e Greqisë
Kisha e Polonisë
Kisha e Shqipërisë
Kisha e Çekisë & Sllovakisë
 
 

Kryepiskopi Anastas

...

Read More

Vështrim i përgjithshëm 1991-2013

    Me rifitimin e lirisë së besimit, pas persekutimit të egër shumëvjeçar (1945-1...

Read More

Sinodi i Shenjtë

Sinodi i Shenjtë i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë përbëhet nga: Kryepiskopi i ...

Read More

Besimi Orthodhoks

       Në këtë seksion të faqes sonë të internetit, besimtarët orth...

Read More

Historia e Kishës

            ...

Read More

Dhiata e Re

   Librat e parë të shkrimeve të Dhiatës së Re janë katër ungjijtë e Shën Mattheut, ...

Read More

Mitropolitë e Shenjta

Kryepiskopata e Shenjtë e Tiranës, Durrësit

 

Kryepiskop: Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi. Episkopë Ndihmës: Episkopi i Apollonisë, Hirësia e Tij Nikolla;  Episkopi i Krujës, Hirësia e Tij Andoni. Episkopi i Amantias Hirësia e Tij Nathanail. Episkopi i Bylisit Hirësia e Tij Asti. Selia: Tiranë. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, Rr. e Kavajës 151, Tiranë, Albania. Tel. (00355) 4–2234.117, 4–2235.095, fax 4–2232.109.

 

______________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Beratit

 

Mitropolit: Mitropoliti i Beratit, Vlorës dhe Kaninës, Hirësia e Tij Ignati. Selia: Lagja "22 Tetori", Berat. Tel. (00355) 32–238 120, tel.- fax 32–238.120. 

 

 

Mitropolia e Shenjtë e Gjirokastrës 

 

Mitropolit: Mitropoliti i Gjirokastrës, Hirësia e Tij Dhimitri. Selia: Gjirokastër. Lagja 11 Janari, Gjirokastër. Tel. (00355) 84–242.66, fax 84–237.73.

___________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Korçës

 

Mitropolit: Mitropoliti i Korçës, Hirësia e Tij Joani. Selia: Korçë. Rr. "Stefan Luarasi", nr. 2, Korçë, Albania. Tel. (00355) 82–242.876, fax 82–246.100. Epitrop Arkihieratik: Atë Ilia Kotnani.

Kalendari 2014