English (US)ShqipGreek
U zhvillua Asambleja e Lidhjes Orthodhokse të Rinisë së Shqipërisë

    Rreth 380 të rinj e të reja, të moshës nga 18-30 vjeç, përfaqësues të grupeve rinore nga qytete të ndryshme të vendit, u mblodhën të shtunën, 13 dhjetor 2014, në Qendrën Kulturore të Katedrales “Ngjallja e Krishtit”, në Tiranë, për zhvillimin dhe forcimin e mëtejshëm të Lidhjes Orthodhokse të Rinisë së Shqipërisë, që është krijuar në përputhje me Statutin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë. Kjo Lidhje ka si qëllim pjesëmarrjen aktive të të rinjve në jetën e Kishës, kultivimin e miqësisë, njohjen më të mirë të besimit orthodhoks, dëshminë e krishterë dhe shërbimin.

    Me koordinator Episkopin e Apollonisë Nikolla, Asambleja u zhvillua në dy pjesë: Në pjesën e parë, grupe rinore nga qytete të ndryshme shfaqën një program festiv Krishtlindjesh. Në pjesën e dytë, Kryepiskopi Anastas mbajti ligjëratën me temë: “Duke kërkuar katër vlera të mëdha jete”, me pikënisje vargun e T.S. Eliot“Ku është urtësia që e kemi humbur brenda dijes? Ku është dija që e kemi humbur brenda informacionit?”. Kryepiskopi, duke përfunduar tha: “Uroj me gjithë shpirt: Le të jetë ecuria e jetës suaj një ngjitje e vazhdueshme, nga informimi i thjeshtë drejt dijes sistematike, nga dija drejt urtësisë “që vjen që lartazi”. Një lartësim i vazhdueshëm nga egocentrismi drejt lirisë së vërtetë. Nga lidhje të papërgjegjshme në dukje afektive, në lidhjen e qëndrueshme  afektive të vërtetë të bekuar nga Perëndia dhe kryesisht drejt përjetimit esencial të dashurisë së krishterë. Një hap final nga pjesëmarrja mekanike në ceremoni fetare, drejt besimit të gjallë  te Perëndia, ku Shpirti i Shenjtë mbizotëron dhe vulos jetën tonë me dritën, energjitë, fuqinë e Tij. Një besim që e bën qenien tonë të hapet drejt pafundësisë, duke pasur bashkudhëtare praninë e Atij që është Dashuri. Krishtit që është githçka”.

    Më pas vijoi zgjedhja e anëtarëve të Këshillit Ekzekutiv. Në fillim Episkopi i Bylisit, Asti, u bëri të njohur anëtarëve të Asamblesë mënyrën e zhvillimit të votimit. U votua lista e kandidaturave që u propozua direkt në sallë prej të pranishmëve të ndarë në katër grupe: ai i Kryepiskopatës dhe të tri Mitropolive.

    Në fund, Këshilli Ekzekutiv, i përbërë nga 13 anëtarë (7 të rinj dhe 6 të reja), zhvilloi takimin e parë në zyrën e Kryepiskopit, i cili theksoi se të rinjtë orthodhoksë duhet të kenë një rol të përgjegjshëm, ripërtëritës dhe parësor në Kishë.

 

15 dhjetor 2014

Zyra e Shtypit

e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë

 

Deklarata e përbashkët e Papa Franceskut dhe Patriarkut Ekumenik Vartholomeu I
 
Deklarata e përbashkët
e Papa Franceskut dhe Patriarkut Ekumenik Vartholomeu I
 
 
“Kujtimi i Apostujve, që i shpallën botës lajmin e mirë të Ungjillit përmes predikimit të tyre dhe dëshmisë së martirizimit, forcon përbrenda nesh aspiratën për të vazhduar të ecim së bashku në mënyrë që të tejkalohen, në dashuri dhe në të vërtetë, pengesat që na ndajnë.”
 
 
   Ne, Papa Francesku dhe Patriarku Ekumenik Vartholomeu, i shprehim mirënjohjen tonë të thellë Perëndisë për dhuratën e këtij takimi të ri që na mundëson, në prani të anëtarëve të Sinodit të Shenjtë, kleri dhe besimtarëve të Patriarkanës Ekumenike, të kremtojmë së bashku festën e Shën Andreas, të parëthirurit dhe vëllait të Apostullit Petro. Kujtimi i Apostujve, që i shpallën botës lajmin e mirë të Ungjillit përmes predikimit të tyre dhe dëshmisë së martirizimit, forcon përbrenda nesh aspiratën për të vazhduar të ecim së bashku në mënyrë që të tejkalohen, në dashuri dhe në të vërtetë, pengesat që na ndajnë.

   Me rastin e takimit tonë në Jerusalem majin e kaluar, në të cilin përkujtuam përqafimin historik të paraardhësve tanë të nderuar Papa Pali VI dhe Patriarku Ekumenik Athinagora, ne nënshkruam një deklaratë të përbashkët. Sot, me rastin e lumtur të këtij takimi të mëtejshëm vëllazëror, ne dëshirojmë të riafirmojmë së bashku synimet tona të përbashkëta dhe shqetësimet.

   Shprehim vendosmërinë e sinqertë dhe të fortë, duke iu bindur vullnetit të Zotit tonë Jisu Krishtit, që të intensifikojmë përpjekjet tona për të nxitur unitetin e plotë të të gjithë të krishterëve, dhe mbi të gjitha, në mes katolikëve dhe orthodhoksëve. Gjithashtu, synojmë të mbështesim dialogun teologjik promovuar nga Komisioni i Përbashkët Ndërkombëtar, i ngritur këtu në Fanar saktësisht tridhjetë e pesë vjet më parë nga Patriarku Ekumenik Dhimitri dhe Papa Gjon Pali II, dhe që aktualisht është duke trajtuar çështjet më të vështira që kanë shënuar historinë e ndarjes sonë dhe që kërkojnë studim të kujdesshëm dhe të detajuar. Për të arritur këtë, ne ofrojmë sigurinë e lutjes sonë të zjarrtë si Barinj të Kishës, duke iu kërkuar besnikëve tanë të bashkohen me ne në lutje "Që të gjithë të jenë një, që të besojë bota" (Jn. 17:21).

   Shprehim shqetësimin tonë të përbashkët për situatën aktuale në Irak, Siri dhe në të gjithë Lindjen e Mesme. Ne jemi të bashkuar në dëshirën për paqe dhe stabilitet dhe në vullnetin për të arritur zgjidhjen e konflikteve nëpërmjet dialogut dhe pajtimit. Duke njohur përpjekjet tashmë të bëra për të ofruar ndihmë në rajon, në të njëjtën kohë, i bëjmë thirrje të gjithë atyre që mbajnë përgjegjësi për fatin e popujve të thellojnë impenjimin e tyre për komunitetet që vuajnë, dhe t’u mundësojnë atyre, duke përfshirë edhe të krishterët, që të qëndrojnë në tokën e tyre amtare. Nuk mund të pranojmë një Lindje të Mesme pa të krishterë, të cilët e kanë shpallur emrin e Jisuit atje për dy mijë vjet. Shumë nga vëllezërit dhe motrat tona janë duke u persekutuar dhe janë dëbuar me dhunë nga shtëpitë e tyre. Duket sikur edhe jeta njerëzore ka humbur vlerën, që personi njerëzor nuk ka më rendësi dhe mund të sakrifikohet për interesa të tjera. Dhe, më tragjikja, e gjithë kjo has në indiferencën e shumicës së njerëzve. Si na kujton Shën Pavli: "Edhe në qoftë se një pjesë vuan, gjithë pjesët vuajnë bashkë me të; ose në qoftë se nderohet një pjesë, të gjitha pjesët gëzohen bashkë me të" (1Korinth. 12:26). Ky është ligji i jetës së krishterë, dhe në këtë kuptim mund të themi se ka edhe një ekumenizëm te vuajtjes. Ashtu si gjaku i martirëve ishte një farë e fuqisë dhe zhvillimit të Kishës, edhe ndarja e vuajtjeve të përditshme mund të bëhet një instrument efektiv i unitetit. Gjendja e tmerrshme e të Krishterëve dhe të gjithë atyre që janë duke vuajtur në Lindjen e Mesme thërret jo vetëm për lutjen tonë të vazhdueshme, por edhe për reagimin e duhur nga ana e bashkësisë ndërkombëtare.
 
   Sfidat serioze me të cilat ballafaqohet bota në gjendjen e tanishme kërkojnë solidaritetin e të gjithë njerëzve me vullnet të mirë, dhe për këtë arsye, ne njohim rëndësinë e promovimit të një dialogu konstruktiv me Islamin, të bazuar në respektin dhe miqësinë e ndërsjellë. Të frymëzuar nga vlerat e përbashkëta dhe të forcuar nga ndjenjat e vërteta vëllazërore, myslimanët dhe të krishterët janë të thirrur të punojnë së bashku për hir të drejtësisë, paqes dhe respektit për dinjitetin dhe të drejtat e çdo personi, veçanërisht në ato rajone ku ata kanë jetuar për shekuj në bashkëjetesë paqësore dhe tani tragjikisht vuajnë së bashku tmerret e luftës. Për më tepër, si udhëheqës të krishterë, ne iu bëjmë thirrje të gjithë udhëheqësve fetarë për të ndjekur dhe për të forcuar dialogun ndërfetar dhe për të bërë çdo përpjekje për të ndërtuar një kulturë të paqes dhe solidaritetit midis njerëzve dhe popujve.Ne gjithashtu kujtojmë të gjithë popujt që provojnë vuajtjet e luftës. Në veçanti, lutemi për paqe në Ukrainë, një vend me traditë të lashtë të krishterë, ndërsa iu bëjmë thirrje të gjitha palëve të përfshira që të ndjekin rrugën e dialogut dhe të respektimit të të drejtës ndërkombëtare, në mënyrë që të arrihet përfundimi i konfliktit dhe t’u mundësojë të gjithë ukrainasve të jetojnë në harmoni.
 
   Mendimet tona shkojnë tek të gjithë besimtarët e kishave tona në të gjithë botën, të cilët i përshëndesim, duke ia besuar Krishtit, Shpëtimtarit tonë, që të jenë dëshmitarë të palodhur të dashurisë së Perëndisë. Ngremë lutjen tonë të zjarrtë, që Perëndia të na japë dhuratën e paqes në dashuri dhe unitet për të gjithë familjen njerëzore.
 
   “Edhe vetë Zoti i paqes, ju dhëntë juve paqen kurdo me çdo mënyrë. Zoti qoftë me ju të gjithë" (2Thes 3:16). 
 
Nga Fanari, 30 nëntor 2014
 
 
 
 
 
Kronikë - Vizitë e Papa Franceskut në Patriarkanën Ekumenike të Konstandinopojës
   Në kuadrin e vizitës së parë në Turqi të Papës Francesku, pjesë tepër e rëndësishme ishin takimet me Patriarkun Eumenik Vartholomeu.  Patriarku i shprehu mirëseardhjen Papës së pari në aeroportin e Stambollit, më 29 nëntor. Më pas, Patriarku Ekumenik mori pjesë në Meshën e celebruar nga Papa Francesku në katedralen katolike “Shpirti i Shenjtë”.
 
   Po në datë 29, Papa Francesku u prit në Fanar nga tingulli festiv i kambanave. Më pas ai u drejtua për në kishën patriarkale të “Shën Gjergjit”, ku u prit me një Dhoksologji dhe shkëmbyen dhuratat me Patriarkun Ekumenik. Më pas, dy kryehierarkët  patën një bisedë kokë më kokë dhe pastaj Patriarku Ekumenik e prezantoi Papën me anëtarët e Sinodit të Shenjtë.
 
   Të nësërmen, 30 nëntor, Papa Francesku u prit përsëri me shumë ngrohtësi në Patriarkanën Ekumenike, për të marrë pjesë në Liturgjinë Hyjnore të së kremtes së Apostull Andreas, shenjtori mbrojtës i Kishës së Konstandinopojës. Gjatë shërbesës, Papa dhe Patriarku Ekumenik shkëmbyen edhe puthjen e paqes, si simbol pajtimi dhe dashurie dhe Lutja Zotërore u lexua nga Papa Francesku në latinisht.
 
    Pas kremtimit, Papa Francesku dhe Patriarku Ekumenik nënshkruan një deklaratë të përbashkët, që i kushtonte rëndësi rrugës drejt bashkimit, ku përmendeshin edhe takimet e përparshme midis Kryebarinjve të të dy Kishave të Krishtera. Por, pjesa më e madhe iu kushtua gjendjes tragjike në Lindjen e mesme dhe vuajtjeve të të krishterëve atje, si dhe tek nevoja e ndalimit të konfliktit në Ukrainë. Një vend të rëndësishëm në deklaratë zuri edhe nevoja e një dialogu vëllazëror me Islamin.
 
    Pas vizitës dhe nënshkrimit të deklaratës, Patriarku Ekumenik e përcolli Papën Francesku në aeroportin e Stambollit.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Udhëtim për pritjen e Shpëtimtarit të botës
 
Udhëtim për pritjen e Shpëtimtarit të botës
 
  Besimtarët orthodhoksë, duke filluar që nga data 15 nëntor deri më 24 dhjetor janë përfshirë në një udhëtim përgatitor për të pritur sa më denjësisht ardhjen e Birit të Perëndisë në tokë. Kjo periudhë përgatitore fillon me kreshmën e Krishtlindjes dhe është një nga kreshmët kryesore të Kishës sonë. Kjo periudhë karakterizohet me një theksim të vazhdueshëm përgatitjeje dhe atmosfere festive, si me festimet në kisha ashtu edhe jashtë tyre.
 
  Në kishë kjo atmosferë theksohet dhe intesifikohet me festat e shumta paraprirëse dhe pararendëse që prej Hyrjes në Tempull të Tërëshenjtës Mari, të shenjtorëve: profetë të Dhiatës së Vjetër Naum, Abakum, Sofonia, Angjeu, Daniel; apostujve Andrea, Qesari, hirarkëve Nikolla, Ambrozi, Spiridhoni, Elefteri, Ignati; shenjtorëve të tjerë Ekaterina, Mërkuri, Joan Damaskini, Varvara, Sava, Naumi, Evgjenia etj. etj. për nder të besimtarëve që mbajnë këto emra u bëjnë edhe vizita nëpër shtëpi.
 
  Në këto festa përfshihen edhe të dielat parakremtuese të Krishtlindjeve si edhe vigjiljet. Himnologjia jehon dukshëm dhe shoqëron këtë atmosferë përgatitore me zbritësore “Ja Krishti lind lavdërojeni...”, shkurtorja “Virgjëresha sot po vjen në Betlehem për të lindur...” etj himne të bukura dhe ngazëlluese.   
 
   Ndërkohë kishat kanë filluar të zbukurohen me zbukurimet karakteristike dhe ndriçuese duke treguar dhe dhënë sinjalin optik se festa e madhe e njerëzimit po afron.
 
  Po kështu fëmijët përgatiten dhe po bëjnë prova për të vizituar shtëpi më shtëpi besimtarë të ndryshëm për tu dhënë lajmin e mirë të lindjes së Shpëtimtarit me zërat dhe këngët e tyre tradicionale, kolendrat, “Mirëmëngjes zonja zotërinj, lutemi na pranoni...” “Kolendra, kolendra...” etj.
 
   Edhe shkollat, kopshtet, grupet e katekizmave, grupet rinore po përgatiten me shfaqje, festivale, ekskursione etj. duke u gëzuar e duke shprehur e demonstruar talentet e tyre.
 
   Por kjo atmosferë festive me një formë tjetër krijohet edhe përtej kishës, ku njerëzit zbukurojnë ambientet e punës, dyqanet, përgatiten vizitat dhe dhuratat, gatimet dhe tryezën festive. Kështu e gjithë shoqëria feston.
 
   Kreshma që është mjeti festues thekson, ndihmon, orienton e përcjell mesazhet e ngjarjes së madhe të Krishtlindjes. Të mbështetur në një bisedë të një prej etërve të Kishës do të ndajmë së bashku disa mendime për kreshmën në Kishën Orthodhokse.
 
   Kur flasim për kreshmën, qëllimi është për të kapërcyer rënien. Përmbajtja e saj është një çështje reale në këtë udhëtim që kemi filluar. Shpesh, me zakonet tona kreshma merr një kuptim folklorik dhe kthehet në një dok. Ndërsa Kisha i jep një rëndësi të veçantë dhe e ndan gjithë vitin në periudha kreshmimi. Gjithë diskutimet e viteve të fundit kanë pasur si rezultat ditët e kreshmës dhe përmbajtjen e saj. Vetë kreshma e së mërkurës dhe të premtes vjen që në shekujt e parë. Kisha tha se në këto dy ditë të javës duhej të kreshmohej. Por a do të jetë korrekte që ne të kreshmojë dy ditë të tjera të javës, për arsye se e kemi të pamundur të kreshmojmë të mërkurën dhe të premten?
 
   Në plan të parë kjo tingëllon e drejtë, por po të mundohemi të hedhim një vështrim në thellësi të gjërave do të shohim se jo më kot Kisha ka caktuar këto dy ditë. Sipas traditës, të mërkurën u tradhtua Zoti, kurse të premten u ngjit në Kalvar për t’u kryqëzuar. Megjithatë kjo është vetëm njëra pjesë e përgjigjes. Pjesa e dytë konsiston në diçka më të thellë.
 
    Kisha dëshironte që të gjithë të ndodheshim në momentin e ardhjes së Krishtit. Pasi pritja e Krishtit është një ngjarje që ka të bëjë me të gjithë, kështu edhe Kisha do që të na mbledhë të gjithëve bashkë, sepse na ka thirrur për të na çuar në të njëjtën perspektivë, në atë të takimit me Perëndinë.
 
   Kur Kisha na fton të kreshmojmë të mërkurën dhe të premten, e bën kreshmën një ngjarje të përgjithshme dhe na thërret të gjithëve, që në të njëjtin moment të bëjmë të njëjtën gjë. Kisha do të donte që ne të gjithë të jetojmë së bashku, por duke qenë se një gjë e tillë nuk mund të ndodhë për shkak të rënies sonë, prandaj dhe e ndau vitin kishtar në ditët që kreshmojmë dhe në ditët që nuk kreshmojmë. Kështu, marrim pjesë në një ngjarje të përgjithshme që është ngjarje e Kishës.
 
   Ne e përballojmë shpëtimin tonë në mënyrë personale, ndërsa problemi i rënies është i përgjithshëm dhe kjo i takon gjithë gjinisë njerëzore. Prandaj Kisha dëshiron që në mënyrë të përgjithshme të kalojmë ngjarjen e rënies. Kështu nëse nuk do të donim të merrnim pjesë në kreshmët e vendosura nga Kisha do të shprehnim idetë tona të kundërta me përpjekjen e Kishës për të na ftuar në mënyrë të përgjithshme drejt shpëtimit, prandaj do të ishte e gabuar zgjedhja e ditëve të tjera.
 
   Brenda këtij shembulli shprehet përpjekja e madhe e Kishës për të caktuar pikërisht këto ditë për të kreshmuar të gjithë të krishterët, sepse donte që të gjithë të krishterët bashkë të bënin këtë përpjekje. Si rrjedhim, kreshma lidhet me përpjekjen tonë brenda saj dhe kjo është ngjarje e përbashkët. Nuk është një problem personal i vlefshëm vetëm për secilin prej nesh, por të gjithë bashkë përpiqemi të takojmë Perëndinë. Përgjithësisht është pjesë e jetës sonë në tërësi dhe jo pjesë e disa aspekteve të caktuara të saj. Përsa i përket përmbajtjes së kreshmës, ajo lidhet me dy ngjarje historike. E para i përket Dhiatës së Vjetër, ndërsa e dyta lidhet me Dhiatën e Re. Njëra i përket Adamit dhe tjetra Krishtit. Etërit e Kishës donin të lidhnin ngjarjen e rënies, por edhe kalimin e saj me kreshmën. Adami humbi parajsën për shkak të ngrënies. Nga ana tjetër, Krishti kur ngacmohet nga djalli mohon të hajë dhe fiton mbi vdekjen. Në këtë lidhje reciproke fillon themelimi i kreshmës. Adami nga një gabim ose moskuptim, hëngri nga pema dhe vdiq, ndërsa Krishti si erdhi në botë me synimin për të mundur vdekjen, shkon në shkretëtirë dhe kreshmon për dyzet ditë.
 
    Prandaj edhe ne ndjekim të njëjtën rrugë. Por duhet vënë re diçka për të kuptuar saktësisht thelbin e kreshmës. Perëndia i tha Adamit të mos hante nga fryti se do të vdiste. Por shohim se edhe ngacmimi ishte i kundërt, djalli tha: të hante se do të jetonte. Po e njëjta gjë lind shpeshherë edhe brenda nesh, duke menduar: “nëse mbajmë kreshmë lind mendimi se shkatërrojmë shëndetin dhe si rrjedhojë lind frika se do të vdesim”, gjë e cila do të thotë se ngjarja e jetës u lidh me ushqimin. Pra, mendimi, nëse nuk hamë do të vdesim, kështu edhe ngacmimi i djallit ndodh në këtë moment, gjë që do të thotë se ushqimi është i lidhur me jetën, por edhe me marrëdhënien tonë me Perëndinë. Kur djalli i tha Evës të hante se do të jetonte i tha gënjeshtër dhe ajo e besoi. Po të njëjtën gënjeshtër i tha edhe Krishtit në shkretëtirë, por Krishti nuk e besoi dhe i tha: “njeriu nuk rron vetëm me bukë”, sepse e dinte se nuk ishte ushqimi i përditshëm që do të na bënte të jetonim ose jo, por jeta gjendej diku tjetër, në marrëdhënien e njeriut me Perëndinë. Përgjatë kreshmës, Kisha nuk na rekomandon të bëjmë grevë urie, por na këshillon se lidhja jonë me jetën gjendet në kërkim të Perëndisë.
 
    Tek shembulli i një fëmije që qan, i cili kërkon nënën dhe babanë e tij, në atë çast atij nuk mund t’i hahet, sepse qëllimi i tij i vetëm është të gjejë prindërit e tij. Mund të kalojnë një ose dy ditë dhe fëmija të mos hajë, sepse uria e brendshme është për atin e tij. Nuk do të pijë, megjithëse ka etje, sepse etja e tij është për atin e tij. Duket qartë se uria dhe etja marrin përmbajtje tjetër, pikërisht kjo është edhe përmbajtja e kreshmës që ne mbajmë, e cila na fton që pa ndërprerje të kërkojmë Perëndinë.  
 
    Ajo që duhet të jetë kryesorja është që të mos lejojmë pasionet dhe dobësitë tona të përcaktojnë jetën dhe rrugën tonë dhe pasi t’i kapërcejmë të ecim drejt takimit me personin që na mungon, i cili nuk është askush tjetër veçse Jisu Krishti.
 
    Siç e thamë edhe më sipër, kjo kreshmë na përgatit në mënyrë të veçantë për pritjen e ardhjes së Krishtit. Ardhja e Krishtit ishte pritja e gjatë për mbërritjen e Mesias, të Vajosurit, të Shpëtimtarit të botës. E gjithë Dhiata e Vjetër i referohet kësaj dite. Të gjithë profetët, burrat e drejtë dhe gratë e vjetra pritën për këtë moment në histori. Profeti i drejtë Simeon kur pa foshnjën Jisu që sapo kishte lindur tha:
 
“Tani, përlëshoje shërbëtorin tënd, o Zot sipas fjalës sate,
se sytë e mi panë shpëtimin tënd të cilin ti e përgatite faqe gjithë popujve,
dritë për shpëtimin e paganëve dhe për lavdi të popullit tënd Izrael”.
 
    Perëndia vjen te ne! Megjithëse njerëzimi shpeshherë e mohon Perëndinë, dhe largohet nga rruga e tij, Perëndia ka mëshirë dhe i vjen keq për ne. Meqenëse ne nuk mund të shkonim tek Ai, sepse mëkati dhe vdekja na bllokuan rrugën, Ai vendosi që të vijë vetë tek ne!
 
    Jisu Krishti lind në një shpellë të vogël në Bethlehem dhe ndryshon rrjedhën e botës. Megjithatë, ne besimtarët duhet të kujtojmë se Krishti nuk erdhi në botë vetëm 2014 vjet më parë. Ai vjen edhe sot dhe kërkon sërish të lindë në zemrën e çdo personi në tokë. Me kreshmë, lutje, studim të Shkrimit të Shenjtë, pjesëmarrjes në Misteret e Shenjta, virtyte dhe vepra bamirësie, le të përgatitim zemrën tonë për pranimin e Shpëtimtarit dhe dhuruesit të jetës.
 
Ana Baba
Diplomohet brezi i parë i studentëve në Shkollën e Muzikës Bizantine

  Shkolla e Muzikës Bizantine është tashmë një realitet i bukur. Bëhet fjalë jo vetëm për ringjalljen e një tradite mijëvjeçare, por edhe për një hap cilësor, duke përgatitur psaltë me njohuri të gjera për muzikën bizantine dhe atë në përgjithësi. Ndaj e diela e 16-të nëntorit, ishte një ditë historike, sepse u diplomua  brezi i parë i psaltëve profesionistë.
 
   Kjo ceremoni u krye nga presidenti i shkollës, Kryepiskopi Anastas, në kishën katedrale “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë, në fund të Liturgjisë Hyjnore, në praninë e episkopëve, klerit, studentëve, pedagogëve dhe besimtarëve të shumtë.
 
   Në fillim të saj foli Fortlumturia e Tij Anastasi, duke theksuar se: “Është bërë një përpjekje për shumë vjet nga shumë bashkëpunëtorë të shtrenjtë dhe të dashur për të pasur sa më shumë psaltë jo vetëm në Tiranë, por në mbarë Shqipërinë. Unë dua të falënderoj dy koret tona, që na përfaqësojnë më së miri. Sepse koret përfaqësojnë zërin e popullit dhe nëpërmjet tyre ne mund të ndjejmë më shumë Liturgjinë Hyjnore. Dua të falënderoj korin e z. Milto Vako, si dhe korin bizantin, që drejton me shumë përkujdesje z. Theodhor Peci”.
 
   Përpara besimtarëve u ndanë diplomat për gjashtë studentët që përfunduan studimet, brenda një atmosfere festive shoqëruar me shumë duartrokitje.
 
   Më pas Kryepiskopi Anastas shtoi:“Me sa kuptoj duartrokitjet nuk janë vetëm për të tashmen por dhe për të ardhmen që këta studentë të mos jenë të mirë, por të shkëlqyer në këtë art. Këta djem ishin bursantët tanë për dy vjet dhe kushtet në konviktin e Thavorit janë shumë të mira. Prandaj ka rëndësi ajo që thotë Zoti se“kujt i jepet shumë, shumë ka për t’iu kërkuar”. Pra, vazhdim të mbarë që e gjithë Shqipëria të gëzojë traditën e bukur të Muzikës Bizantine. Por kjo nuk do të thotë që ju t’i lini vetëm këta që të psalin, se ata psalin si përfaqësuesit tanë, ne duhet të mësojmë më shumë himne që të psalim së bashku në adhurim”.
 
   Ceremonia u mbyll duke u psalur nga të gjithë himni “Cili Perëndi është aq i madh sa Perëndia ynë. Ti je Perëndi i vetëm që bën çudira”.
                                  
Theodhor Peci
 
 
 
 
 
 
 




 
Doli në qarkullim gazeta "Ngjallja" e muajit tetor 2014.
Doli në qarkullim gazeta "Ngjallja" e muajit tetor 2014. Në këtë numër do të lexoni:
 
- U MBLODH ASAMBLEJA KLERIKO LAIKE E KISHËS ORTHODHOKSE AUTOQEFALE TË SHQIPËRISË
 
- “Tradita dhe vizioni i bashkekzistencës paqësore të komuniteteve fetare në Shqipëri” - Fragmente nga referati i Kryepiskopit Anastas, në Asamblenë Kleriko-Laike
 
- Kryepiskopi ka fituar respektin botëror me mendimin, praninë dhe kontributin e tij - Klerikët orthodhoksë shqiptarë u japin përgjigje sajesave paradoksale
 
- Dëshmor Longin kryeqindëshi dhe 2 ushtarët (16 tetor)
 
- “Ju është dhënë të njihni misteret e mbretërisë së Perëndisë”
 
- Konferencë me bashkëshortet e klerikëve orthodhoksë të Shqipërisë
 
- U zhvillua Asambleja e Lidhjes së Intelektualëve Orthodhoksë
 
- Mensa e bamirësisë “Shoqëria e Dashurisë” vazhdon të presë çdo javë njerëz në nevojë – nga Dhjakon Nikolla Kodheli
 
- KONTRIBUTI I KRISHTERIMIT NË EVOLUIMIN E MENDIMIT HISTORIK DHE NË HISTORIOGRAFI - nga Thoma Shkira, teolog
 
- Filloi viti i ri mësimor në Akademinë Teologjike - Dhimitër Qosja, pedagog
 
- Duhet të reagojmë ndaj trajtimeve diskriminuese – nga Thoma Dhim
Shenjtërimi i Kishës se re Katedrale të Shën Dhimitrit në Berat

KISHA ORTHODHOKSE AUTOQEFALE E SHQIPËRISË

NJOFTIM PER SHTYP

Shenjtërimi i Kishës se re Katedrale të Shën Dhimitrit në Berat

 

     “Çdo kishë orthodhokse është vend paqeje, ngushëllimi, vend, ku njerëzit gjejnë jo vetëm Perëndinë, por edhe veten e tyre. Njëkohësisht është vend vëllazërimi, ku takohemi me respekt me njëri-tjetrin. Për më tepër, është vend ripërtëritjeje shpirtërore dhe shenjtërimi. Vend lavdërimi i Perëndisë, ku bashkekzistojnë e vërteta, dashuria dhe bukuria. Kisha e re Katedrale e Beratit, ndërsa lartësohet në qendër të qytetit, përbën mushkërinë e tij kryesore.”

     Duke theksuar me këto fjalë rëndësinë e kishës së hirshme për jetën e besimtarëve, Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Anastasi, shenjtëroi ditën e diel, 26 tetor 2014, në të kremten e Shën Dhimitrit, Kishën e re Katedrale të Beratit, që i kushtohet këtij shenjtori të Kishës sonë. Në Shërbesën e Shenjtërimit morën pjesë Mitropoliti i Beratit, Hirësia e Tij Ignati, Episkopi i Amantias Nathanaili dhe shumë klerikë.

     Që herët në mëngjes dhjetëra e dhjetëra besimtarë, mes tyre shumë të rinj, nga qyteti antik dhe me tradita të veçanta në besimin orthodhoks, por dhe e gjithë zona e Myzeqesë dhe nga zona të tjera të vendit, kishin mbushur oborrin e Kishës, duke marrë pjesë me lutjen e tyre në aktin e hirshëm të Shenjtërimit, me litaninë e lipsaneve të shenjta dhe në vazhdim, me shenjtërimin e Tryezës së Shenjtë dhe në Liturgjinë Hyjnore. Në shërbesa morën pjesë edhe përfaqësues të komuniteteve fetare, autoriteteve lokale, deputetë të zonës etj.

     Katedralja e re e ndërtuar mjeshtërisht, me sipërfaqe totale 527 m2 dhe lartësi 22 m, u themelua në vitin 1994, mes shumë vështirësish dhe në një kohë kur qyteti i Beratit ishte goditur nga një epidemi kolere. Nisi të ndërtohet në vitin 2002, me projektin arkitektonik dhe supervizimin e Zyrës Teknike të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë. Shpenzimet për përfundimin e kësaj vepre arritën në 850.000 euro, fonde që erdhën si donacione nga burime të ndryshme jashtë vendit, me përkujdesjen personale të Kryepiskopit Anastas.

     Nga muaji qershor deri në tetor të vitit 2014, janë shenjtëruar shtatë kisha të shenjta, në zona të ndryshme të Shqipërisë, të cilat zbukurojnë vendin dhe transmetojmë mesazhe besimi e shprese: dy në Tiranë, në Shkodër, Pogradec, Aliko, Këlcyrë dhe Berat. 

Tiranë 28.10.2014

 

      Foto: Dhjakon Stefan Ritsi

 

 

 

 

 

Filloi viti i ri mësimor në Akademinë Teologjike “Ngjallja e Krishtit”
   Me Shërbesën e Bekimit të Ujit (Ajazmën), në 13 tetor, nisi viti i ri mësimor për studentët në Akade-minë Teologjike “Ngjallja e Krishtit”. Kjo shërbesë u krye nga Episkopi i Apollonisë Nikolla, në prani të Episkopit të Bylisit Asti, pedagogëve, stafit dhe të studentëve. Hirësi Nikolla përcolli tek të pranishmit edhe bekimet dhe urimet më të mira nga ana e Kryepiskopit Anastas, për fillim të mbarë, të bekuar dhe krijues. Një urim i veçantë dhe një mirëseardhje e ngrohtë u bë edhe për 16 studentët e rinj të vitit të parë, të cilët u zgjodhën me konkurrim mes një grupi të madh kandidatësh.
 
   Shpresohet se edhe ky do të jetë një vit frytdhënës, me pasurimin e mëtejshëm të mësimdhënies, për një formim teologjik të plotë dhe një formim shpirtëror sa më të lartë, në dobi të komunitetit të Kishës. Secili nga studentët e ka mundësinë të përparojë në këtë drejtim, në sajë të kushteve të krijuara, mjediseve funksionale, bibliotekës së pasur me libra kishtarë dhe të fushave të tjera dhe veçanërisht me pjesëmarrjen e përkushtuar në shërbesat, të gjitha të zhvilluara brenda një mjedisi familjar e të ngrohtë. Kështu, nëpërmjet studimit të teologjisë, përjetimit liturgjikal e shpirtëror dhe jetës komunitare bëhet  e mundur arritja e qëllimit parësor, përgatitja e një brezi klerikësh e laikësh me nivel gjithnjë e më të lartë, për t’i shërbyer besimtarëve dhe për të plotësuar nevojat për klerikë.
 
Dhimitër Qosja
Pedagog në Akademinë Teologjike “Ngjallja e Krishtit”
 
 
Njoftim Shtypi: U zhvillua Asambleja e Lidhjes së Intelektualëve Orthodhoksë

KISHA ORTHODHOKSE AUTOQEFALE E SHQIPERISE

Tiranë, 13 tetor 2014

Njoftim Shtypi

U zhvillua Asambleja e Lidhjes së Intelektualëve Orthodhoksë  

   Të ardhur nga qytete të ndryshme të vendit, mbi 400 të diplomuar të shkollave të larta, anëtarë aktivë të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, u mblodhën të shtunën, 11 tetor, në sallën e Qendrës Kulturore të Katedrales së Tiranës “Ngjallja e Krishtit”, në Asamblenë e Lidhjes së Intelektualëve Orthodhoksë të Shqipërisë. Lidhja funksionon në kuadrin e Statutit të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë dhe ka për qëllim kultivimin shpirtëror të anëtarëve të saj, zhvillimin e marrëdhënieve ndërpersonale, dëshminë e së vërtetës Orthodhokse, shërbimin social, për mbështetjen e njerëzve në nevojë etj.

    Fjalën e hapjes e mbajti Kryepiskopit Anastas, i cili foli rreth temës “Kërkimi fetar në Evropë. Rëndësia e pakicave krijuese”. Në të ndër të tjera u theksua se “…Që Kisha Orthodhokse t’i përgjigjet rolit historik të saj dhe që të kontribuojë në ecurinë shpirtërore të Shqipërisë dhe më gjerë të Evropës, nevojitet para së gjithash që të jetë besnike ndaj karakterit të saj misterial-sotiriologjik.  Të mbetet ajo që është në thelb “Arka e së vërtetës”, - të cilën e zbuloi Perëndia Triadik- shfaqja e misterit të ekonomisë së Perëndisë në Krishtin me anën e Shpirtit të Shenjtë. Vendi ku kryhet metamorfoza e njeriut, kapërcimi i ankthit ekzistencial, bashkimi i tij me Perëndinë e dashurisë. Këtë Orthodhoksi duhet të përfaqësojmë në Shqipëri dhe në tërë botën. Le të mos shqetësohemi pse nuk bëjmë pjesë në shumicën. Ajo që kërkohet është të bëhemi një bërthamë krijuese, që do të ndihmojë vendin tonë, që do të zbulojë dhe do të zhvillojë elementët më të mirë të trashëgimisë evropiane si dhe do të ecë drejt një lulëzimi të ri shpirtëror.”  

    Në pjesën e dytë të veprimtarisë u mbajtën disa referate nga anëtarë të Lidhjes së Intelektualëve Orthodhoksë: Nga Prof. dr. Robert Andoni “Mjekë të shquar orthodhoksë”; nga Anastasia Pite “Gruaja Orthodhokse dhe besimi”, nga Prof.as dr. Pirro Prifti “Veçori të bashkëjetesës fetare” dhe nga Dr. Dritan Shano “Zhvillimet ekonomike dhe sfidat me të cilat përballemi”. Veprimtaria vijoi me diskutime, ku u bënë propozime konkrete për veprimtarinë e ardhshme të Lidhjes.

    Në kuadrin e Asamblesë, u bë zgjedhja e anëtarëve të Këshillit Ekzekutiv të saj, me procedura krejtësisht transparente,  nga një listë kandidatësh që u propozuan drejtpërdrejt nga anëtarët e Lidhjes gjatë procesit të votimit (të ndarë në 4 grupe, të Kryepiskopatës dhe të 3 Mitropolive).

    Gjatë kohës së mbajtjes së referateve përfundoi numërimi i votave dhe më pas u bënë të ditura rezultatet. Në Këshillin Ekzekutiv u zgjodhën 4 anëtarë nga Kryepiskopata dhe 3 anëtarë për çdo Mitropoli (nga 13 anëtarët 8 janë burra dhe 5 janë gra).

     Lidhja shprehu qartë nevojën e pjesëmarrjes aktive dhe krijuese të Orthodhoksëve që kanë formim universitar në jetën e Kishës sonë, brenda shoqërisë bashkëkohore shqiptare.

Zyra e Shtypit

e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë

 

 

Konferencë me bashkëshortet e klerikëve orthodhoksë të Shqipërisë

NJOFTIM PËR SHTYP

Konferencë me bashkëshortet e klerikëve orthodhoksë të Shqipërisë

 

Tetëdhjetë bashkëshorte priftërinjsh dhe dhjakonësh, nga Kryepiskopata dhe tri mitropolitë e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, morën pjesë në konferencën treditore, të ndara në dy grupe, më 1-3 dhe 3-5 tetor, në Skitën e Miroprurësve - Manastiri i Ri i Shën Vlashit, Durrës. Tema e konferencës ishte: “Maria dhe Marta, nxënëse dhe shërbyese”.   Në këtë aktivitet ishin ftuar nga Kryepiskopi Anastas shtatë gra orthodhokse nga SHBA, kryesisht presvitera, të cilat folën për temën.

Nga qëllimet kryesore të konferencës ishte të jepej kohë dhe mundësi për komunikim dhe informim më të mirë për vendin e priftëreshave dhe dhjakoneshave në ambientin orthodhoks. Gjithashtu, u zhvilluan dhe u diskutuan temat: “Martesë e shëndoshë, shërbesë e shëndetshme”, “Gratë në Kishë”, “Duke rritur fëmijët brenda Kishës”, “Përballimi i krishterë i konflikteve”. Ky takim drejtohej nga presvitera nga SHBA Urani Ritsi.

Kryepiskopi Anastas falënderoi priftëreshat dhe dhjakoneshat për kontributin e tyre të deritanishëm, theksoi rolin e rëndësishëm që ato kanë në Kishë dhe veçanërisht çfarë duhet të kenë parasysh që të përmbushin siç duhet përgjegjësitë e tyre.

Pjesë e takimit ishin koha për lutje, Shërbesat e Mëngjesores, Mbrëmësores, Himni Akathist, Paraklisi i Hyjlindëses, Liturgji Hyjnore, psalmodi e përbashkët, madje edhe orë argëtimi me këngë tradicionale. Në fund, priftëreshave dhe dhjakoneshave, iu dhuruan disa libra mes të cilëve edhe libri i Kryepiskopit Anastas “Udhëtim shpirtëror”, që është ndihmë e vyer për mësimet e katekizmit. Të gjitha pjesëmarrëset në këtë takim shprehën falënderimin e tyre të ngrohtë për këtë mundësi që u ofroi Kisha.

7 tetor 2014

Zyra e Shtypit e Kryepiskopatës

 

 

 

Apostulli - Hebrenjve 11:9-10, 32-40. Ungjilli - Mateu 1:1-25.

Apostulli - Hebrenjve 11:9-10, 32-40.
Me anë të besimit shkoi e banoi në tokën e premtuar si tokë të huaj, edhe banoi në tenda, bashkë me Isakun e me Jakovin bashkëtrashëgimtarët e po atij premtimi; sepse priste qytetin që kishte themele, mjeshtër edhe krijues i të cilit është Perëndia.

Edhe ç'të them më? Sepse nuk do të më arrijë koha të tregoj për Gedeonin, për Barakun e Samsonin, edhe Jeftaenë, për Davidin e Samuilin dhe profetët, të cilët me anë të besimit mundën mbretëri, punuan drejtësi, fituan premtime, mbyllën gojë luanësh, shuan fuqinë e zjarrit, shpëtuan nga tehu i thikës, morën fuqi nga dobësitë, u bënë të fortë në luftë, thyen ushtritë e të huajve. Gra morën të vdekurit e tyre të ngjallur; edhe të tjerë u munduan, sepse nuk pranuan shpëtimin, që të fitonin një ngjallje më të mirë. Edhe të tjerë u provuan me të përqeshura e me të rrahura, po edhe me të lidhura e me burgime. U vranë me gurë, u sharruan më dysh, u nganë, vdiqën të vrarë prej shpate; endeshin lart e poshtë veshur me lëkurë dhensh, e me lëkurë dhish, në nevojë, në shtrëngime, në keqtrajtime, ata për të cilët bota nuk ishte e denjë;  duke u endur nëpër shkretëtira e nëpër male e nëpër shpella e nëpër vrimat e dheut.

Edhe këta të gjithë, ndonëse morën dëshmi të mirë me anë të besimit, nuk morën premtimin, sepse Perëndia pati urdhëruar që përpara një gjë më të mirë për ne, që të mos bëhen të përsosur pa ne.

Ungjilli - Mateu 1:1-25.
L
ibri i gjenealogjisë së Jisu Krishtit, të birit të Davidit, të birit të Abrahamit.

Abrahamit i lindi Isaaku; edhe Isaakut i lindi Jakovi; edhe Jakovit i lindi Juda dhe vëllezërit e tij. Edhe Judës i lindi Faresi dhe Zarai nga Tamara; edhe Faresit i lindi Arami. Edhe Aramit i lindi Aminadabi; edhe Aminadabit i lindi Nasoni; edhe Nasonit i lindi Salmoni. Edhe Salmonit i lindi Bozi nga Rahaba; edhe Vozit i lindi Ovidi nga Ruthi; edhe Ovidit i lindi Jeseu; Edhe Jeseut i lindi Davidi, mbreti.
 
Edhe mbretit David i lindi Solomoni nga gruaja e Uriut. Edhe Solomonit i lindi Roboami; edhe Roboamit i lindi Abiai; edhe Abiait i lindi Asai. Edhe Asait i lindi Josafati; edhe Josafatit i lindi Jorami; edhe Joramit i lindi Ozia. Edhe Ozisë i lindi Joatami; edhe Joatamit i lindi Akazi; edhe Akazit i lindi Ezekia. Edhe Ezekisë i lindi Manasiu; edhe Manasiut i lindi Amoni; edhe Amonit i lindi Josia. Edhe Josisë i lindi Jehonia dhe vëllezërit e tij, në kohën e shpërnguljes në Babiloni.
 
Edhe pas shpërnguljes në Babiloni, Jehonisë i lindi Salatieli; edhe Salatielit i lindi Zorobabeli. Edhe Zorobabelit i lindi Abiudi; edhe Abiudit i lindi Eliakimi; edhe Eliakimit i lindi Azori. Edhe Azorit i lindi Sadoku; edhe Sadokut i lindi Akimi; edhe Akimit i lindi Eliudi. Edhe Eliudit i lindi Eleazari; edhe Eleazarit i lindi Matani; edhe Matanit i lindi Jakovi. Edhe Jakovit i lindi Josifi, burri i Marisë, prej së cilës lindi Jisui që thuhet Krisht.
 
Gjithë brezat pra, që nga Avrahami e deri tek Davidi, janë katërmbëdhjetë breza; edhe që nga Davidi e deri në shpërnguljen në Babiloni katërmbëdhjetë breza; edhe nga shpërngulja në Babiloni e deri te Krishti katërmbëdhjetë breza.
 
Edhe lindja e Jisu Krishtit kështu ishte: Pasi u fejua e ëma e tij, Maria, me Josifin, përpara se të bashkoheshin, u gjend me barrë nga Fryma e Shenjtë.
 
Edhe Josifi, burri i saj, duke qenë i drejtë, e duke mos dashur t’i nxjerrë asaj zë të lig, deshi ta linte fshehurazi. Po ndërsa ai ishte duke menduar këto, ja një engjëll i Zotit tek iu duk në ëndërr, duke thënë: Josif, bir i Davidit, mos u frikëso të marrësh me vete gruan tënde Mariamin; sepse mbarsja që u bë tek ajo është nga Fryma e Shenjtë. Edhe do të lindë djalë edhe do t’ia quash emrin Jisu; sepse ai do të shpëtojë popullin e tij nga mëkatet e tyre.
 
Edhe gjithë kjo u bë, që të përmbushet e thëna prej Zotit me anë të profetit, që thotë: “Ja virgjëresha tek do të mbarset, edhe do të lindë djalë, edhe do t’ia quash emrin Emanuel”, që e përkthyer do me thënë, Perëndia bashkë me ne.
 
Edhe Josifi, si u zgjua nga gjumi, bëri siç e urdhëroi engjëlli i Zotit, edhe mori pranë vetes gruan e tij. Edhe nuk e njohu atë, derisa lindi të birin e saj, të parëlindurin; edhe ia quajti emrin Jisu.

 

 

Leximet biblike të ditës - VIDEO

 

Dëshmore Juliana e 630 dëshmorë. Dëshmor Themistokliu.
Dëshmor Themistokliu.
 
Ishte filiz nga Mira e Likisë, në jugperëndim të Azisë së Vogël. E dha jetën atje, në kohën e perandorit Deka (249-251). 
 
Kur persekutorët kërkonin të gjenin dëshmorin e mëpasshëm Dhioskoridhin (11 maj), i cili ishte fshehur në mal, takuan Themistokliun, që ishte çoban dhe kulloste dhentë e tij. Ai nuk e zbuloi Dhioskoridhin, por zbuloi veten e tij si i krishterë. 
 
Në gjykatë predikoi me guxim hyjninë e Krishtit, për këtë arsye u rrah në pjesën e barkut aq shumë derisa iu ça. 
 
Më pas e varën në dru dhe pastaj e zvarritën mbi gjemba të mprehtë të hekurt, të cilat u gozhduan në trupin e tij, duke u bërë shkak që të fitonte kurorën prej dafinash të martirizimit.
 
Themistokli, greqisht = lavdia e ligjit.

 

 

Predikimi i së Djelës

 

Krishtlindja

      Kremtimi i festës së Lindjes së Krishtit, në Kishën Orthodhokse është modeluar sipas kremtimit të festës së Ngjalljes së Zotit. Festa paraprihet nga një agjërim dyzetëditësh, me ditë të veçanta përgatitore, të cilat lajmërojnë afrimin e Lindjes së Shpëtimtarit. Kështu, në ditën e Shën Andreas (30 nëntor) dhe në ditën e Shën Nikollës (6 dhjetor), këndohen këngë që lajmërojnë ardhjen e ditëlindjes së Zotit. Stolisu o Shpellë, bëhu gati o Grazhd. O Barinj dhe ju o Magë, sillni dhuratat dhe jipni dëshmi. Sepse Virgjëresha do të lindë Krishtin... (Himn Mbrëmësor i së Kremtes të Shën Nikollës).

 

    Në vigjiljen e Krishtlindjes, këndohen Orët Mbretërore dhe bashkë me Mbrëmësoren shërbehet Mesha Hyjnore e Shën Vasilit. Në këtë shërbesë këndohen profecitë e Dhiatës së Vjetër rreth Lindjes së Krishtit, duke theksuar profecinë e Mikeas, e cila e parathotë Bethlehemin si vendlindjen e Shpëtimtarit dhe profecitë e Isaisë rreth ardhjes dhe karakterit të Mesias: Vetë Zoti do t’ju japë një shenjë: Ja, një virgjëreshë do të mbetet me barrë dhe do të lindë një fëmijë, të cilin do ta quajnë Emanuel, që do të thotë Perëndia është me ne (Isaia 7:14-15)Perëndia është me ne, merreni vesh ju të gjithë o kombe dhe nënshtrohuni, sepse Perëndia është me ne (Isaia 8:9)Sepse na ka lindur një fëmijë, një djalë na është dhënë. Mbi supet e tij do të jetë mbretërimi dhe do të quhet i Mrekullueshëm, Këshilltar, At i Përjetshëm, Princ i Paqes. Nuk do të ketë të sosur rritja e mbretërimit dhe paqes së tij (Isaia 9:6-7).

 

Radio "Ngjallja" Live


 

Patriarkana Ekumenike Patriarkana e Aleksandrisë

Patriarkana e Antiokisë
Patriarkana e Jerusalemit
Patriarkana e Rusisë
Patriarkana e Serbisë
Patriarkana e Rumanisë
Patriarkana e Bullgarisë
Patriarkana e Gjeorgjisë
Kisha e Qipros
Kisha e Greqisë
Kisha e Polonisë
Kisha e Shqipërisë
Kisha e Çekisë & Sllovakisë
 
 

Kryepiskopi Anastas

...

Read More

Vështrim i përgjithshëm 1991-2013

    Me rifitimin e lirisë së besimit, pas persekutimit të egër shumëvjeçar (1945-1...

Read More

Sinodi i Shenjtë

Sinodi i Shenjtë i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë përbëhet nga: Kryepiskopi i ...

Read More

Besimi Orthodhoks

       Në këtë seksion të faqes sonë të internetit, besimtarët orth...

Read More

Historia e Kishës

            ...

Read More

Dhiata e Re

   Librat e parë të shkrimeve të Dhiatës së Re janë katër ungjijtë e Shën Mattheut, ...

Read More

Kryepiskopata e Shenjtë e Tiranës, Durrësit

Kryepiskop: Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi. Episkopë Ndihmës: Episkopi i Apollonisë, Hirësia e Tij Nikolla;  Episkopi i Krujës, Hirësia e Tij Andoni. Episkopi i Amantias Hirësia e Tij Nathanail. Episkopi i Bylisit Hirësia e Tij Asti. Selia: Tiranë. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, Rr. e Kavajës 151, Tiranë, Albania. Tel. (00355) 4–2234.117, 4–2235.095, fax 4–2232.109.

 

______________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Beratit

Mitropolit: Mitropoliti i Beratit, Vlorës dhe Kaninës, Hirësia e Tij Ignati. Selia: Lagja "22 Tetori", Berat. Tel. (00355) 32–238 120, tel.- fax 32–238.120. 

Mitropolia e Shenjtë e Gjirokastrës 

Mitropolit: Mitropoliti i Gjirokastrës, Hirësia e Tij Dhimitri. Selia: Gjirokastër. Lagja 11 Janari, Gjirokastër. Tel. (00355) 84–242.66, fax 84–237.73.

___________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Korçës

 

Mitropolit: Mitropoliti i Korçës, Hirësia e Tij Joani. Selia: Korçë. Rr. "Stefan Luarasi", nr. 2, Korçë, Albania. Tel. (00355) 82–242.876, fax 82–246.100. Epitrop Arkihieratik: Atë Ilia Kotnani.

Kalendari 2014