English (US)ShqipGreek
Mesazhi i Kryepiskopit Anastas - Pashkë 2014

Anastasi

Kryepiskopii Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë

PASHKË 2014

ME DRITË PASKALE TË TËRËBARDHË NË JETËN TONË

 

Bij të shtrenjtë më Zotin,

“Ejani t’i falemi Atij që u ngjall së vdekurish dhe i  

ndriçoi të gjitha”

(Pasvargje ngjallësore të së Dielës).

     Ngjallja e Krishtit është e kremte e mbushur plot e përplot me dritë të tërëshkëlqyer. Ajo rrezaton valë drite në të gjitha drejtimet e botës. “Tani të gjitha mbushen me dritë, qielli dhe toka, dhe të nëndheshmet”, psal Kisha jonë, dhe Shën Joan Damaskinoi plotëson: “Kjo ditë e shkëlqyer dhe dritëprurëse e së Dielës së shenjtë, në të cilën drita e pakrijuar trupërisht del jashtë varrit si dhëndër i bukur, me hijeshinë e Ngjalljes”

   1.Me Ngjalljen, mbarë krijesa përfton dritë të re. Honi i mëkatit, errësirat e padrejtësisë, të urrejtjes, të gënjeshtrës, të vdekjes zmbrapsen përpara triumfit të të Ngjallurit. Siç na thotë përmbledhtazi Liturgjia Hyjnore e Vasilit të Madh: “Krishti pasi u ngjall të tretën ditë dhe i çeli çdo trupi rrugën e ngjalljes prej së vdekurish, meqë nuk ishte e mundur të zotërohej prej prishjes, Kryetari i jetës u bë fillimi i të fjeturve, i paralinduri i të vdekurve, që të jetë Ai gjithçka, duke qenë i pari në të gjitha”. Këtë Ngjarje unikale kremtojmë ne sot.

   Jisu Krishti Vetë shpalli se “Jam drita e botës” (Joan. 9:5). Analogjia është shumë e qartë. Drita është ajo që zbulon dhe tregon larminë e mrekullueshme të ngjyrave të krijimit. Pa dritën, e tërë krijesa zhytet në errësirë të akullt, vdekjeprurëse. Pa të, nuk ka jetë. Drita e tërëbardhë e Krishtit, zbulon hijeshinë shpirtërore, bukurinë e gjithësisë  dhe ofron plotësi jete, që shtrihet në përjetësi.

   Pasuria e re e dijeve tona në lidhje me dritën natyrore, “dritën e krijuar” (sipas terminologjisë theologjike), zgjeron akoma më tepër simbolikat dhe ndikimet e mahnitshme të dritës shpirtërore në botë. Në përgjithësi, drita natyrore është shumë familjare, por njëkohësisht e pakonceptueshme. Në mënyrë të ngjashme, Krishti i Ngjallur vazhdon të mbetet i njohur dhe familjar, por njëkohësisht është i pakonceptueshëm e i paafrueshëm sa i takon natyrës së Tij hyjnore. “Perëndia quhet dritë jo për nga esenca, por nga energjia e Tij” (Shën Grigor Pallamai).

   2.  “Ejani t’i falemi Atij që u ngjall së vdekurish dhe që i ndriçoi të gjitha”. Por nuk mjafton vetëm të kundrojmë në mënyrë dhoksologjike Krishtin e Ngjallur. Kisha këshillon secilin nga ne të marrë personalisht dritën e Ngjalljes. “Ejani merrni dritë nga drita që nuk perëndon”. Që të ndriçohen fytyrat dhe zemra tona, të cilat shpesh errësohen nga melankolia dhe dëshpërimi, gjithnjë me një kusht paraprak: Të këmbëngulim “në besim të themelosur dhe të patundur, duke mos luajtur nga shpresa e Ungjillit (Kol. 1:23). Sipas masës së pranueshmërisë së besimit, secili nga ne thith dhe shijon dritën paskale jetëprurëse.

   “Sa më shumë që përparojmë drejt katharsit, pastrimit, aq më tepër  shikojmë Perëndinë dhe, sa më shumë që e kundrojmë, aq më tepër e duam Atë”, shpjegon Shën Joan Damaskinoi dhe “sa më shumë që ta duam, aq më tepër e kuptojmë. Ai na zbulohet dhe bëhet i prekshëm, ndërkohë që del pak jashtë”. 

   Le të shijojmë personalisht,  në thellësitë e shpirtit tonë, dritën e tërëbardhë shpirtërore. Pashka nuk kufizohet në të shkuarën: ajo është Ngjarje që pareshtur ripërtërin.

   3.“Ejani t’i falemi Atij që u ngjall së vdekurish dhe që i ndriçoi të gjitha”. Dhe në vijimësi, vëllezërit e mi, ashtu siç transmetojmë dritën paskale, le ta sjellim dritën e Tij te llambadhja e shuar e të afërmit tonë, në ambientin ku jetojmë ose më gjerë, në atë të afërm e shoqëror. Dhe për më tepër, le të kontribuojmë në detyrimin e Kishës që të transmetojë dritën ngjallësore në skajet e dheut më të harruar, aty ku janë bërë më tepër padrejtësi. Si dhe në banesat luksoze të ndriçuara fort, me dritë artificiale, atje ku banorët e tyre jetojnë honin e vetmisë personale, të ndasisë dhe zbrazëtisë së brendshme, të zhytur në natën sterrë të pasioneve të pathëna me gojë.   

   Krishti këmbënguli që, të gjithë ata që qëndrojnë në Atë, nxënësit e Tij të vërtetë, duhet të bëhen “dritë e botës” (Matth.5:14). Shkëlqimi i dritës shpirtërore nuk lidhet me gjendje ekstaze (të tipit neoplatonik, induist apo budist), por me vepra konkrete dashurie. “Kështu le të shndrisë drita juaj përpara njerëzve, që të shikojnë veprat tuaja të mira dhe të lavdërojnë Atin tuaj në qiej” (Matth.5:16).  Çdo besimtar-veçanërisht në epoka kritike, si kjo e sotmja- ka detyrimin të shprehë besimin e tij me vepra dashurie ndaj të gjithëve pa bërë dallim, veçanërisht ndaj atyre që vuajnë nga varfëria, dhimbja dhe dëshpërimi. Drita e tërëndritshme e Ngjalljes ka zgjuar ndërgjegjet e shpirtrave fisnikë në gjatësi dhe gjerësi të ndryshme të dheut, në vazhdën e historisë, për t’u përpjekur me forcë për lirinë, të vërtetën, pajtimin, dinjitetin e njerëzve që iu janë bërë padrejtësi.

   E bardha e dritës së natyrshme zbërthehet, siç dihet, në spektër ngjyrash të ndryshme. Dhe drita e tërëbardhë e Krishtit të Ngjallur shkrihet në ngjyrime të larmishme në jetë. Këtë dritë pra, ftohemi ta rrezatojmë në shoqërinë tonë:

   Dritë paqeje me veten tonë, me ata që ndodhen përreth, me tërë botën.

   Dritë drejtësie, duke u përpjekur për një shoqëri të drejtë në nivel lokal dhe mbarëbotëror.

   Dritë të vërtetë në hulumtimin e historisë, në analizën e realitetit social.

   Dritë fryme krijuese, që inkurajon mendimin origjinal në shkencë, art dhe në kulturë.

   Dritë shprese për pajtimin e njerëzve dhe të popujve.

   Dritë dashurie, siç e përcaktoi Krishti dhe siç e përjetuan ata që e pasuan me konsekuencë.

   Dritë nga drita paskale që nuk perëndon, që zbulon kapërcimin final të mëkatit dhe të vdekjes me fuqinë e Kryqit dhe të Ngjalljes së Krishtit.

*        *

   Kjo dritë paskale e tërëbardhë, me të gjitha ngjyrimet e saj, le të na zgjojë gjatë gjithë periudhës së sivjetshme paskale dhe le të udhëheqë, besimtarë dhe besëpakë, në një përpjekje të re, për më shumë mirëkuptim të ndërsjellë, pajtim, vëllazërim dhe ecuri krijuese.

   Uroj me gjithë zemër, të kremtojmë Pashkën me frymë përpjekjeje të ripërtërirë, për një shoqëri solidariteti dhe përgjegjësie të përbashkët. Krishti u Ngjall! - vëllezërit e mi. Kjo siguri le të ndriçojë qenien tonë me dritë të tërëbardhë shprese për të tashmen dhe të ardhmen, tonën, të vendit tonë, të mbarë botës.

 

   Me të gjithë dashurinë time më Krishtin,

+Anastasi

Kremtimi i së Premtes së Madhe në vend - 2014
   Në mbarë vendin u kremtuae Premtja e Madhe dhe e Shenjtë, në të cilën përkujtojmë Varrimin e Zotit dhe Shpëtimtarit tonë Jisu Krisht dhe Zbritjen e Tij në Hadh ku u predikoi shpirtrave të të gjithë të vdekurve. 
    Ndonëse binte shi, shumë besimtarë morën pjesë me devotshmëri në shërbesat  adhuruese dhe në procesionin e Epitafit. Shikoni albumin fotografik.
 
 
*   *   *   Tiranë   *   *   *
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Photo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
*   *   *   Durrës   *   *   *   
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
*   *   *   Kavajë  *   *   *   
 
 
 
 
 
 
*   *   *   Elbasan   *   *   *
 
 
 
 
*   *   *   Berat   *   *   *
 
 
 
 
 
 
 
 
*   *   *   Vlora   *   *   *
 
 
 
 
 
*   *   *   Selenica   *   *   *
 
 
 
 
*   *   *   Korçë   *   *   *
 
 
 
 
*   *   *    Gjirokastër   *   *   * 
 
 
 
 
 
Kisha Ortodokse nuk mund tё pёrdoret pёr tё justifikuar ideologjitё e epokave - Kundërpërgjigje z. Pëllumb Xhufit

   Botuar në gazetën "Mapo", 16 prill 2014


   Sa herё qё tё krishterёt ortodoksё pёrgatiten tё kremtojnё ngjarje tё shenjta tё besimit tё tyre, persona tё ndryshёm guxojnё tё helmojnё mendjet me dezinformimet e tyre kundra Kishёs Ortodokse, nёpёrmjet shkrimeve nё median e shkruar dhe elektronike. Qëndrimet e tyre ndaj Kishёs Ortodokse Autoqefale tё Shqipёrisё (KOASH), shpeshherë janё shoqёruar, jo vetёm me njohuri të cunguara dhe me pasaktësi, por edhe me shtrembërime të së vërtetës, paragjykime, denigrime, fyerje etj. Nёpёrmjet qëndrimeve tё tyre, ata kanë shprehur vrerin dhe ligësinë e tyre, duke fyer rëndë Komunitetin Ortodoks, kreun, klerikёt e këtij komuniteti si dhe të gjithë besimtarët që kontribuojnë në rimëkëmbjen dhe fuqizimin shpirtëror e institucional të Kishës. Rasti mё i fundit ishte intervista e z. Pёllumb Xhufi, njё person, i cili ёshtё i dalluar pёr frymёn e tij antiortodokse. Ai shpeshherё pёrsёrit vetveten, a thua nuk ka me se tё merret tjetër, duke kёrkuar tё marrё pёrsipёr tё bёjё “specialistin” edhe nё çёshtjet e teologjisё ortodokse. Por historia e zhvillimit tё Kishёs Ortodokse nuk ёshtё njё kronologji mortore si ato qё z. Xhufi ligjёron mbi varrin e ndonjë diktatori.
   Nё intervistёn e tij “rreket” tё na sqarojё historinё e zhvillimit tё Kishёs Ortodokse Autoqefale tё Shqipёrisё (KOASH) nё kёto 24 vjet tё ringritjes sё saj, pa ofruar asnjё argument mbi fakte tё dokumentuara siç e kёrkon shkenca e historisё. Intervista e tij nuk paraqet koherencё dhe as i përgjigjet realitetit tё kohёs sё sotme. Shkrime tё tilla i pёrshtaten vetёm kohёs sё regjimit dhe ky ёshtё njё trishtim i madh.
   Ai mohon ekzistencёn e ligjit qё rregullon marrёdhёniet midis shtetit dhe komuniteteve fetare. I kujtojmё se sipas Kushtetutёs sё Republikёs sё Shqipёrisё (viti 1998), bazuar në nenet 10 pika 5, 78 dhe 83 pika 1, shteti dhe komunitetet fetare kanё një marrëveshje reciproke që garantojnë lirinë dhe të drejtat. Kjo marrëveshje u miratua dhe ёshtё ratifikuar nga Parlamenti kur z. Xhufi ishte deputet (2005-2009, ligji nr.10057, shih Fletorja zyrtare, dt. 4 Shkurt 2009, fq.138-147). Ndër të tjera, marrёveshja thotë: “Shteti respekton Kishёn Ortodokse Autoqefale tё Shqipёrisё dhe njeh si përfaqësues të saj personat e autorizuar nga Sinodi i Shenjtë i kësaj Kishe dhe garanton mbrojtjen e saj nga çdo person apo grup që pretendon emrin, objektet e kultit, pronat, simbolet ose vulën e saj”(Neni 5 pika 1). Gjithashtu “Shteti respekton pavarësinë e Kishёs Ortodokse Autoqefale tё Shqipёrisё për t’u organizuar, ushtruar veprimtaritë, për të administruar pasuritë që zotëron në bazë të parimeve, rregullave, traditave, kanoneve e statutit të saj” (Neni 10 pika 2) (Shih  Fletorja Zyrtare e Rep. së Shqip. Nr.7, 4 shkurt 2009, fq.138). A ёshtё kjo njё padituri e tij, apo kёrkon tё mashtrojё opinionin publik?
   Sipas z. Xhufi, Sinodi i Kishёs Ortodokse Autoqefale tё Shqipёrisё nuk duhet tё reagonte ndaj z. Fatos Klosi, i cili vendoste njё paralele midis njё institucioni siç ёshtё Kisha Ortodokse dhe njё grupi tё caktuar. Kushdo qё kupton pёrgjegjёsinё qytetare ndaj vendit dhe vlerave tё bashkёjetesёs, duhej tё dënonte deklarata tё tilla qё cenojnё këtë bashkëjetesë. Por, pёr z. Xhufi, ashtu si dhe pёr z. Klosi, ky grup nё krahasim me Kishёn Orthodokse nuk pёrbёn rrezik pёr Shqipёrinё. Sipas tyre, Evropa dhe bota shqetësohen mё kot pёr kёtё grup.
   Por, si mund tё bёsh krahasime midis Kishёs Ortodokse nё Shqipёri dhe njё grupi tё dёnuar edhe nga vetё Komuniteti pёrkatёs? Ndёrkohё qё raportet ndёrfetare dhe institucionale midis komuniteteve fetare janё tё shkëlqyera. Tё krahasosh një komunitet tё tёrё me njё grup dhe madje jashtё atij komuniteti, ёshtё e padrejtё si nga ana shkencore, por dhe nga ana shoqёrore dhe krijon premisa pёr njё pёrçarje nё kohezionin shoqёror dhe ekspozon rrezikun e bashkёjetesёs fetare dhe shoqёrore. Kjo formё e tё menduarit dhe tё shprehurit e z. Klosi, e paarsyetuar dhe qё mbështetet nga z. Xhufi, ёshtё njё propagandё e tipit tё sistemit komunist. Kërkon me patjetër të përziejë Kishën me aktivitete politike të brendshme apo të jashtme. Përpiqet të pёrziejё problematika të ndryshme të shoqërisë sonë me fqinjët, duke aluduar për Kishën Ortodokse si pjesë “e inskenimeve” të tensionimit dhe pёrçarjes. Aluzione sipas fantazisë së tyre “provokojnё rëndë”, duke përdorur një gjuhë tipike sektare për shpallje armiqësore të Ortodoksisё nё Shqipёri si rrezikun mё tё madh sot, ashtu si etërit e tyre dje. Madje edhe pse është sqaruar qartazi pozicioni i Kishës, përsëri tentativat për etiketime, akuza dhe madje kriminalizim të komunitetit ortodoks nuk mungojnë. Por, pёr tё gjitha kёto na lindin disa pyetje. Kur Kisha Orthodokse Autoqefale e Shqipёrisё ka nxitur njerёz, familje, gra dhe fёmijё tё largohen nga ky vend pёr ndonjё “luftё tё shenjtё”? Kur Kisha Ortodokse ka nxitur apo rekrutuar persona, familje etj, nёpёr vise luftërash nё zona tё nxehta tё konflikteve? Gjithashtu, tё pёrzieni KOASH-in me doktrina politike qё nuk kanё asgjё tё pёrbashkёt me tё, ёshtё njё mendim sa emocional, po aq dhe i pakultivuar, konfuz e çoroditës. Pёr tё ngritur vlerat e neootomanizmit dhe kjo ёshtё e drejta e tij, por ta justifikosh atё duke hedhur baltё mbi Kishёn Ortodokse ёshtё sa e padrejtё, po aq dhe keqdashёse dhe me pasoja të rënda jo vetëm për Kishën.
   Mosreagimi i Kishёs Ortodokse Autoqefale tё Shqipёrisё do tё vinte nё dyshim integritetin pёrballë besimtarёve, por edhe pёrballë gjithё qytetarёve, duke krijuar insinuata pёr veprime qё bien ndesh me vetё thelbin e saj dhe me vlerat e tolerancёs.
   Z. Xhufi pёrsёrit vetveten duke mohuar legjitimitetin e Kryepeshkopit tё saj, duke na folur pёr shkelje tё kanoneve dhe tё statuteve, por pa na përmendur asnjё kanon si dhe statutë konkrete. Kjo nuk ёshtё tjetёr veçse njё spekulim kur nuk referon argumente të bazuara. A tregon kjo pёrputhshmёri me shkencёn e historisё?
   Duam tё sqarojmё opinionin publik se rifitimi i lirisё fetare e gjeti Komunitetin Ortodoks pa njё peshkop dhe nё kёtё mёnyrё e kishte të pamundur ringritjen e strukturave dhe përfaqësimin në mënyrë kanonike e të barabartë me kishat e tjera simotra. Kjo situatë e krijuar kërkonte që të gjendej zgjidhje, e cila të ruante parimet kishtare, kanonet e saj, të cilat përbëjnë kushtetutën e pakontestueshme për të gjitha Kishat Orthodokse. Parimi themelor i Kishës Orthodokse është se: “Nuk ekziston kishë pa episkop” (Shën Ignati, shek.I-II, Shën Qipriani, shek.III, “De ecclesiae unitate” përcakton unitetin e kishës në personin e episkopit, “ku është episkopi, atje dhe Kisha”etj). Klerikët e mbetur nga persekutimi i egër ateist dhe laikët e devotshëm me njohuri kishtare, duke kuptuar situatën e krijuar nga mungesa e një peshkopi, por edhe mungesës së një kandidati pёr tё marrё pёrsipёr ringritjen e Kishёs sipas kanoneve kishtare dhe sipas traditës ortodokse, iu drejtuan Patriarkanës Ekumenike. Kjo kërkesë vinte jo vetëm si pasojë e mungesës së kandidatëve për peshkop, por edhe nga pamundësia për dorëzimin e një peshkopi, pasi sipas kanoneve të kishës, “dorëzimi i një episkopi duhet të bëhet të paktën me pjesëmarrjen e dy episkopëve kanonikë” (Kanoni I i Apostujve). Patriarkana Ekumenike me respekt dhe ndjeshmëri të veçantë për realitetin në Shqipëri ofroi zgjidhje konkrete. Më 24 Qershor 1992, Sinodi i Patriarkanës Ekumenike me unanimitet zgjodhi Fortlumturinë e tij, Anastasin, vendim me Nr. Prot. 938. Zgjedhja e tij në unanimitet plotësoi kushtin e kanoneve të shenjta (Kanoni IV i Sinodit I Ekumeni, Kanoni III i Sinodit të VII Ekumenik) pёr ekzistencёn e njё kishe.
   Padyshim qё ortodoksёt nё Shqipёri do tё kishin dashur njё qytetar tё saj. Por edhe pas pёrpjekjeve pёr tё gjetur nga diaspora shqiptare ndonjё kandidat të mundshёm (kujtojmё se sipas kanoneve tё Sinodeve Ekumenike, kryepeshkopёt dhe peshkopёt zgjidhen vetёm nga radhёt e klerit tё pamartuar), askush nuk merrte pёrsipёr njё vepёr tё tillё Kryqi.
Kujtojmё se Prof. Dr. Anastas Janullatos deri para ardhjes nё Shqipёri, ndodhej nё Afrikёn Lindore si peshkop aktiv i ngritjes sё Kishave Orthodokse tё Kenias, Ugandёs dhe Tanzanisё, ishte i njohur dhe i pranuar nga tё gjitha kishat ortodokse dhe jo vetёm. Si rrjedhim, zgjedhja e tij nuk kishte tё bёnte aspak me kritere nacionaliste, por si personi mё i përshtatshëm nga bota ortodokse qё kishte eksperiencёn e duhur nё misionet apostolike dhe nё formimin e kishave tё reja.
   Miratimi unanim prej Sinodit të Patriarkanës Ekumenike dhe ratifikimi i marrëveshjes midis shtetit dhe Kishёs Orthodokse (ligji, nr.10057) sipas Kushtetutës, janë dëshmi të qarta të legjitimitetit të tij. Gjithashtu, zgjedhjen e njё Kryepeshkopi kanonik e tregojnё letrat paqёsore qё shkëmbehen midis Kishave Ortodokse tё botёs, tё cilat njohёn menjёherё Kryepeshkopin e zgjedhur unanimisht tё KOASH-it. Paskan gabuar gjithë institucionet kishtare nё mbarё botёn dhe primatët e Kishave Orthodokse Autoqefale me konfirmimin e zgjedhjes së Kryepeshkopit të Shqipërisë!? Vetёm z. Xhufi ka tё drejtё!? Kjo do tё thotё tё fyesh inteligjencёn e tё krishterёve nё Shqipёri dhe nё mbarё botёn. Tё vёsh nё pikёpyetje legjitimitetin e institucioneve qё zgjodhёn dhe ato qё aprovuan legjitimitetin e tij pa asnjё argument, nuk ёshtё veçse njё marrёzi. Mund tё konsiderohej ilegjitime, por vetёm nё bazё tё legjislacionit tё sistemit komunist qё ju ndoshta keni nostalgji.
   Procesi i ringjalljes sё KOASH-së kishte nevojё tё domosdoshme plotësimin organizativ tё saj, kryepeshkopi dhe peshkopёt-Sinodi i Shenjtё- atribute tё pandara të çdo Kishe Ortodokse Autoqefale.
Ringritja e saj sot është një realitet, që është i vlerësuar jo vetëm në Shqipëri, por nga e gjithë bota orthodokse, kishat e krishtera brenda dhe jashtë vendit, si dhe nga institucionet më të larta laike europiane dhe botërore.
   Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipёrisё ёshtё njё institucion i pavarur sipas Kanoneve tё Shenjta dhe drejtohet nga Sinodi i Shenjtë si organi më i lartë, anëtarët e tё cilit për herë të parë themeluan atё në vitin 1998 dhe sot përbëhet nga tetë peshkopë. Kryepeshkopi qё nё fillim i dha një rëndësi të madhe shkollimit të klerit në Shqipëri duke themeluar Akademinë Teologjike “Ngjallja e Krishtit” në Sh. Vlash, Durrës, që në vitin 1992. Në këtë institucion arsimor të lartë fetar në Shqipëri, janë formuar teologjikisht, moralisht dhe shpirtërisht të gjithë kuadrot e saj duke përmirësuar vazhdimisht nivelin dhe përfaqësimin e saj (150 klerikё, tё gjithё nёnshtetas tё Republikёs sё Shqipёrisё). Qёllimi i kёtij institucioni qё prej fillimit ishte pёrgatitja e kuadrove brenda vendit pёr tё kultivuar ndjenjёn e respektit pёr fenё dhe pёr kombin dhe kёtё e shpreh me kremtimet e saj nё festat kombёtare duke vlerёsuar sakrificat e martirёve tё saj pёr fe dhe pёr atdhe dhe duke theksuar ruajtjen e unitetit brenda saj dhe shoqërisё.
   Ajo ushtron rolin e saj në përputhje me Kushtetutën e vitit 1998 dhe siç përcaktohet nga marrëveshja midis Shtetit dhe Kishës Orthodokse (ligji, nr.10057), qё cituam mё lart, pavarësisht shantazheve nga qarqe, apo individë të caktuar. Tё gjitha komunitetet fetare nё Shqipёri njohin dhe kanё marrёdhёnie me Kishёn Ortodokse nё Shqipёri, udhёhequr prej Fortlumturisё sё Tij Anastasit, qё gёzon respektin e tyre.
Gjithashtu Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipёrisё ёshtё anëtare me të drejta të plota në organizmat më të rëndësishëm ndërkristianë dhe ndërfetarë në botë, anëtare e Këshillit Europian të Kishave -CEC, (që nga viti 1992, një organizëm ku Kryepeshkopi ofroi shërbimin e tij si zëvendës-president 2003-2009); anëtare e Këshillit Botëror të Kishave -WCC, (që nga viti 1994 dhe vetë primati i KOASH-it ishte një ndër presidentët e tij, 2006-2013).
   Kisha Ortodokse nё Shqipёri, duke zhvilluar mё tej respektin e ndёrsjelltё tё bashkëpunimit reciprok nё ecurinё paqёsore dhe nё progresin e vendit, ka luajtur njё rol edhe nё krijimin e Kёshillit Ndёrfetar tё Shqipёrisё (Shkurt 2007), i mbështetur dhe nga World Conference of Religions for Peace – WCRP -, (Kryepeshkopi Anastas ёshtё president nderi pёr dy mandate radhazi), duke promovuar bashkekzistencёn fetare nё organizmin mё tё fuqishёm ndёrfetar nё botё.
   Kontributi nё organizmat e ndryshёm i ka rritur reputacionin KOASH-it, por edhe ka prezantuar imazhin e Shqipёrisё, duke përcjellё njё imazh pozitiv tё Shqipёrisё nё arenёn ndёrkombёtare, duke lartёsuar dinjitetin e saj pas dekadave tё tёra izolimi prej regjimit. Pjesёmarrja e saj nё organizmat dhe aktivitetet ndёrkombёtare ёshtё shprehje e qartё se integrimi i vendit dhe shoqёrisё shqiptare nuk kufizohet nё njё shtet tё veçantё.
   Vepra e Kryepeshkopit Anastas dhe e Kishёs Ortodokse ёshtё e pranueshme gjerёsisht. Pёr kontributin e tij dhe shёrbimet e ndryshme si brenda vendit, ashtu edhe nё rajonin e Ballkanit e mё gjerё, dhe ёshtё vlerёsuar me shumё çmime. Kujtojmё çmimin, dhёnё nga ish-presidenti i Republikёs, z.Bamir Topi dhe çmimin “Pro Humanitate” nga fondacioni «Pro Europa» pёr vitin 2001 pёr kontributin e paqes nё rajonin e Ballkanit. Mrekullia e ringritjes sё saj është një fakt dhe zhurmat e disave tregojnë se janë në grahmat e fundit përpëlitëse tё hijes mortale të ideologjisë qё i formoi. Kjo mrekulli nuk mund të venitet nga legjenda urbane, shkrime tendencioze, fantazi dhe fobi sipas stilit dhe tipit komunist, që shpikte armiq kudo dhe ngado duke bunkerizuar vendin dhe mendjet.

Dhimitёr Qosja & Thoma Çomëni
pedagogё në Akademinë Teologjike “Ngjallja e Krishtit”, Shën Vlash, Durrës.

Radio "Ngjallja" transmeton drejtpërdrejt shërbesat e Javës së Madhe që kryhen në Tiranë

 

   Kisha jonë bën të mundur transmetimin drejtpërdrejt të shërbesave të Javës së Madhe që kryhen në Tiranë, me anë të valëve të Radio "Ngjallja", për të gjithë ata që nuk munden dot të vijnë për t'u lutur sëbashku në shërbesat e këtyre ditëve sipas programit që kemi afishuar.

   Ndiqeni në aparatet radiofonike në FM 88.5, dhe në internet në këtë faqe si edhe linkun http://www.ustream.tv/channel/radio-ngjallja-online.

   Këto shërbesa ritransmetohen gjithashtu çdo ditë, në orën 00:00.

 

 

 

 

 

 

 

 

Doli në qarkullim libri liturgjik "Java e Madhe e Shenjtë".

 

   Këto ditë doli në qarkullim libri liturgjik “Java e Madhe e Shenjtë”. Libri përmban të gjithë shërbesat adhuruese të Kishës Orthodhokse që kryhen gjatë Javës së Madhe e të Shenjtë të Pashkës. Ky është ribotim i librit me të njëjtin emër botuar nga Kisha jonë në vitin 2009.  

   Në këtë botim janë shfrytëzuar gjerësisht përkthimet dhe përshtatjet në gjuhën shqipe të Imzot Theofan Nolit në dy variantet e botuara të tij, si edhe përshtatjet në gjuhën e sotme të përkthimit të Kostandin Kristoforidhit dhe përkthyesish të tjerë.

   Libri përmban të gjitha shërbesat adhuruese të Javës së Madhe, që përfshijnë lexime biblike dhe lutje të përbashkëta të paraqitura me krijimtari poetike mjaft dinamike për t'u kënduar me muzikë bizantine. Temat e këtyre shërbesave janë: të Hënën e Madhe përkujtojmë të Lumurin Josif, të Fortbukur e të Fortmirë, si dhe fikun e mallkuar e të tharë prej Zotit; të Martën e Madhe përkujtojmë paravolinë e Dhjetë Virgjëreshave; të Mërkurën e Madhe përkujtojmë gruan mëkatare që leu Zotin me miro; të Enjeten e Madhe kujtojmë Lajtoren e Shenjtë, Darkën Mistike, Faljen e Përmbinatyrshme të Zotit në Gjethsimaní dhe Tradhtinë e Judës ndaj Zotit; të Premten e Madhe kremtojmë Pësimet e Shenjta shpëtimtare dhe të tmerrshme të Zotit dhe Perëndisë dhe Shpëtimtarit tonë Jisu Krisht; të Shtunën e Madhe kremtojmë Varrimin e Hyjtrupshëm dhe Zbritjen në Hadh të Zotit tonë Jisu Krisht; të Dielën e Madhe të Pashkës kremtojmë Ngjalljen jetëprurëse të Zotit tonë Jisu Krisht.

 

 

 

Në vigjilje të Javës së Madhe
    Në vigjilje  të Javës së Madhe, Kisha jonë kremtoi Ngjalljen e Shën Llazarit edhe Hyrjen e Krishtit në Jerusalem. Ditën e kremtimit të Ngjalljes së Shën Llazarit, në Kishën e "Ungjillëzimit" në Tiranë, Kryepiskopi Anastas  dorëzoi në gradën priftërore të dhjakonit, Spiro Topanxhën, i diplomuar në Akademinë Teologjike "Ngjallja e Krishtit" në Shën Vlash, që punon prej mjaft vitesh si katekist në Tiranë. 
    Ndërsa e diela e Palmave (Dafinave) në Tiranë u kremtua në katedralen "Ngjallja e Krishtit" dhe në tre kisha të tjera të kryeqytetit. Në katedrale Liturgjia hyjnore u kryesua nga Fortlumturia e Tij, Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë  + Anastasi. Në këtë ditë ku të krishterët kremtojnë Hyrjen triumfale të Krishtit ne Jerusalem, Kisha zbukurohet me degë palmash dhe dafinash dhe u jepen besimtarëve degë dafinash si shenjë lavdërimi dhe simbol fitoreje të Krishtit. Kjo festë e madhe u kremtua kudo në të katër dioqezat e vendit. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tiranë
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Durrës
 
 
 
Fier
 
 

 
Shkodër
 
 
NJOFTIM: Komentet e z. Fatos Klosi janë të papërgjegjshme, fyese dhe çorientuese

Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë

Sinodi i Shenjtë

NJOFTIM

Komentet e z. Fatos Klosi janë të papërgjegjshme, fyese dhe çorientuese

   Në intervistën e z. Fatos Klosi në gazetën “Illyria” të ShBA, më 31 mars 2014, që u ribotua edhe në gazetat “Panorama” e “Tema” (1 prill 2014) etj., dhe në disa faqe elektronike, duke iu përgjigjur pyetjes tendencioze të gazetarit mbi organizatat xhihadiste dhe ekstremiste, si dhe mbi rolin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë e veçanërisht të Kryepiskopittë saj Anastas, ai përgjigjet:“më i rëndë se ky i pari është problemi i ndërhyrjes së Kishës Greke në problemet e Kishës Autoqefale Shqiptare”. Sigurisht, bëhet fjalë për komente arbitrare, çorientuese dhe të pabazuara për Kishën Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, që përpiqen të helmojnë opinionin publik dhe njëkohësisht të tërheqin vëmendjen nga serioziteti që mbartin ngjarjet e fundit. Duke ripërtypur dyshime të shprehura me fjalë të përgjithshme dhe duke mos e njohur aspak Traditën dhe të Drejtën Kanonike të Orthodhoksisë botërore, si edhe ato që sot kanë vlerë në Lëvizjen e krishterë Ekumenike, mbështet tezën, se Kisha Orthodhokse e Shqipërisë “sot është pjesë e Kishës Greke fatkeqësisht!”.

   1. Jemi të detyruar të rikujtojmë se iniciativën për ringritjen e Kishës së Shqipërisë e mori PatriarkanaEkumenike e Konstandinopojës (dhe jo Kisha Autoqefale e Greqisë), e cila ka përgjegjësinë të mbështesë Kishat Orthodhokse të ndodhura në sprovë. Me autoritetin kompetent kishtar, ishte ajo që në vitin 1937  i dha autoqefalinë Kishës së Shqipërisë (ashtu si dhe më parë i kishte dhënë autoqefalinë Kishës së Greqisë, në vitin 1850).

   Në aktivitetin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, që është krejtësisht e pavarur nga Kisha e Greqisë, kanë kontribuuar përveç kuadrove vendas dhe grupe bashkëpunëtorësh të huaj nga Greqia e ShBA, numri i të cilëve lëvizte në periudha të ndryshme nga 3 deri në 5 klerikë dhe nga 5 deri në 8 laikë, burra e gra. Nuk duhet harruar fakti se të huajt që punojnë në komunitetet e tjera fetare janë me qindra.

   2. Zhvillimi i jashtëzakonshëm në një kohë të shkurtër e në cilësi i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, sipas pohimit të përgjithshëm, lidhet me autoritetin dhe përpjekjet e KryepiskopitAnastas dhe me besimin e përgjithshëm që ushqejnë ndaj tij jo vetëm grekët, por në tërësi të gjithë orthodhoksët dhe më gjerë të krishterët anembanë botës. Ai vetë, është Zëvendëspresident i Konferencës së Kishave të Evropës, President i Këshillit Botëror të Kishave dhe President Nderi i organizatës më të madhe ndërfetarenë botë “Fetë për Paqen”. Këta miq të Kryepiskopit, të shumtë në numër, kanë mbështetur përpjekjet e tij në Shqipëri. Karakteristike është se ndihma e parë e madhe erdhi nga një fondacion i krishterë i Danimarkës (DanChurchAid). Sektori i Kishës sonë “Shërbimi i Dashurisë”, që ka përgjegjësinë e programeve të ndryshme filantropike dhe sociale, gjatë gjithë këtyre viteve mbështetet ekskluzivisht në ndihmën e Kishave evropiane (të Gjermanisë, Holandës, Zvicrës, Mbretërisë së Bashkuar, Norvegjisë, ShBA-ve dhe vendeve të tjera). Programi i madh i mbështetjes ndaj 33.000 refugjatëve kosovarë të besimit mysliman, në vitin 1999, i realizuar me iniciativën e KryepiskopitAnastas, me një vlerë 13 milionë dollarë, u mundësua me ndihmën financiare të Këshillit Botëror të Kishave dhe të organizmave të tjerë të krishterë.

   3. Veprat e ndryshme investuese të Kishës së Shqipërisë u realizuan me ofertat bujare të shumë miliona eurove nga burime të ndryshme, të cilave Kryepiskopi iu drejtua për realizimin e programeve konkrete. Të qenurit e tij pa interes dhe efektiviteti tashmë i pohuar gjerësisht, sollën shumë oferta të njohura (si p.sh. nga Fondacionet Onasis, Niarko, Laci), por edhe të panjohura (shembull për këtë është testamenti i avokatit athinas P. K, që la të gjithë pasurinë e tij prej 3 milionë euro për veprën shpirtërore dhe filantropike të Kishës Orthodhokse të Shqipërisë). Që në fillim të viteve ’90, u krijuan shumë grupe miqsh të Kryepiskopit në Athinë, Selanik, dhe në qytete të tjera të mëdha të Greqisë e të SHBA-ve dhe vendeve të tjera, që u përkujdesën për mbledhjen e ushqimeve, veshjeve, medikamenteve dhe gjërave të tjera të domosdoshme për kryerjen e një vepre të gjerë sociale. Ajo nuk u kufizua vetëm tek orthodhoksët, por preku njerëzit në nevojë, pavarësisht bindjeve fetare. U jemi përherë mirënjohës mijëra njerëzve që dhanë mbështetjen e tyre.

   Ndihma ekonomike që ka ardhur prej vendeve dhe burimeve të ndryshme, u përdor në ndërtimin e kishave të shkatërruara, si dhe atyre të reja, në edukimin brenda vendit të  qytetarëve seriozë shqiptarë që të bëhen klerikë, në arsimin e përgjithshëm, por edhe në vepra filantropike shëndetësore e kulturore, të rëndësishme për progresin e përgjithshëm të vendit. Sigurisht, nuk është “e rrezikshme” që mijëra njerëz në zona të ndryshme të vendit janë ndihmuar në çaste kritike me vepra të përkujdesjes shoqërore dhe të zhvillimit rural dhe se kjo vepër e gjerë ka ndihmuar me mijëra familje, si dhe është mbështetur në këtë mënyrë ekonomia e përgjithshme e vendit.

   4. Z. Klosi formulon teorinë se “nuk kishte ngut që të vinte këtu një prift, me të vërtetë shumë i ditur, shumë vërtetë, një intelektual i vërtetë, që të organizonte Kishën Shqiptare. Le të organizohej një çikë më ngadalë, por të mbante si të thuash pamjen... Sot është pjesë e Kishës Greke fatkeqësisht!”. Kjo teori e çuditshme mund të shprehë dëshirën e një qytetari që ka  bindje të ndryshme fetare dhe filozofike, por jo pikëpamjet e orthodhoksëve të Shqipërisë.

   Vizioni dhe përpjekja e KryepiskopitAnastas ishin të organizonte një Kishë Autoqefale Orthodhokse të Shqipërisë me nivel të lartë, të bashkuar, me klerikë seriozë të arsimuar, qytetarë shqiptarë, me struktura administrative orthodhokse, një Kishë të pavarur nga çdo ndërhyrje politike, e jashtme apo e brendshme, madje të vetëfinancuar nga ana ekonomike, dhe jo “pjesë të Kishës Greke”. Një Kishë Autoqefale Orthodhokse të Shqipërisë të hapur dhe të vlefshme në shoqërinë shqiptare, të nderuar në familjen panorthodhokse, duke marrë pjesë në mënyrë të barabartë në Lëvizjen e krishterë Ekumenike dhe në dialogët ndër të krishterë e ndërfetarë, duke kontribuuar në pajtimin e popujve dhe për paqen në rajonin tonë; duke e nderuar Shqipërinë në rang ndërkombëtar. Kjo arritje njihet sot nga të gjitha Kishat Orthodhokse Autoqefale dhe më gjerë nga bota e krishterë.  

   5. Pohimi i tij se vetëm Kisha Orthodhokse e Shqipërisë ndihmohet nga jashtë, ndërsa komunitetet e tjera fetare nuk kanë asnjë shtet që t’i mbështesë, më së pakti është naiv. Është një fakt që njihet nga të gjithë se komunitetet fetare të mëdha e të vogla kanë marrë kapitaletë shumta nga shumë shtete, jo vetëm evropiane, por edhe të kontinenteve të tjera. Sipas z. Klosi, vetëm Kisha Orthodhokse duhej të përjashtohej nga kjo ndihmë!

   6. Në komentet e z. Klosi duket qartë koncepti se e konsideron Greqinë, nëse jo një shtet armik, të paktën një shtet të rrezikshëm dhe çdo gjë që mund të vijë nga shtetasit me besim të njëjtë nga ky vend, shikohet si e dyshimtë. Por, faktet nuk vërtetojnë bindjet e tij “të fshehta”. Greqia dhe Shqipëria janë vende të NATO-s, të shumë organizmave ndërkombëtarë dhe shpresa e të gjithëve është se së shpejti Shqipëria do të jetë brenda Bashkimit Evropian, gjë për të cilën edhe Greqia qartazi po ofron ndihmën e saj.

   Nga ana tjetër, pohimi i tij se “Kisha Orthodhokse ka para pa fund! Ka paratë e Greqisë, të cilat janë paratë e Evropës” është po aq paradoksal. Si fraza e parë dhe ajo e dytë, janë të pasakta dhe pa lidhje midis tyre. Kisha Orthodhokse e Shqipërisë vazhdon të ketë burime financiare shumë të kufizuara. Gjithashtu, Evropa nuk i jep para Greqisë për qëllime fetare.

   Por, aty ku kulmon kapërcimi i së logjikshmes, bashkë me predispozitën për të shpifur të z. Klosi, është këshilla e tij se “shteti shqiptar duhet të jetë më i kujdesshëm me Kishën Greke sesa me këta islamikët”. Institucionet e shtetit dhe kryesisht qindra - mijëra orthodhoksët e Shqipërisë, janë në gjendje të ndjekin dhe të gjykojnë sa kanë ngjarë këta 22 vjet brenda Kishës Orthodhokse dhe me siguri nuk presin të mbrohet shteti dhe Kisha me të tilla dyshime personale, teori të pabazuara dhe këshilla çorientuese.

Tiranë, 8 prill 2014

 

(Nga Sekretariati i Sinodit

Doli në qarkullim nr.11 i revistës periodike “Kërkim”
Dolin në qarkullim nr.11 i revistës periodike “Kërkim”. Në këtë numër do të lexoni:
 
 
 
- Enciklika Patriarkale dhe Sinodike me rastin e 1700-vjetorit të Ediktit të Milanos - nga Kryepiskopi i Konstandinopojës, Romës së Re, Patriarku Ekumenik, Vartholomeu fq.5.
 
- Liria fetare është pazgjidhshmërisht e lidhur me kthimin e vendeve të shenjta të kultit - nga Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Prof. dr. Anastasi fq.15.
 
- Historia ligjore pas Ediktit të Milanos - nga Imzot dr. Francesco Braschi fq.21.
 
- Persekutimet e të krishterëve gjatë tre shekujve të parë. Ediktet e ndryshme në lidhje me fenë e krishterë fq.31.
- Edikti Milanos dhe dekreti i Liciniusit - nga Radosllav Stankoviç fq.41.
- Vendimet e Mediolanës - nga Arkimandrit Kozma Sovjani fq.45.
 
- Realiteti i lirisë fetare në botën e sotme - nga Peter Sefton-Williams fq.56.
 
- Dëshmi mbi situatën e të krishterëve në Lindjen e Mesme - nga Episkopi maroun Elias Lahham fq.61.
 
- Komente mbi disa tema që prekin Patriarkanën Ekumenike - nga Constantine G. Caras fq.67.
 
- Vështirësi të reja për orthodhoksët - nga Lekë Tasi fq.75.
 
- Objektivizimi i trashëgimisë - nga Dr. Konstantinos Giakoumis fq.85.
 
- Spiritualiteti orthodhoks në një epokë të pafe - nga Kevin Allen fq.85.
 
Leximet e së Shtunës së Madhe

Mbrëmësorja dhe Mesha e Shën Vasilit
Gjeneza 1:1-13


Në fillim Perëndia krijoi qiejt dhe tokën. Toka ishte pa trajtë, e zbrazët dhe errësira mbulonte sipërfaqen e humnerës; dhe Fryma e Perëndisë fluturonte mbi sipërfaqen e ujërave. Pastaj Perëndia tha: "U bëftë drita!". Dhe drita u bë. Dhe Perëndia pa që drita ishte e mirë; dhe Perëndia e ndau dritën nga errësira. Dhe Perëndia e quajti dritën "ditë" dhe errësirën "natë". Kështu erdhi mbrëmja e pastaj erdhi mëngjesi: dita e parë. Pastaj Perëndia tha: "Le të jetë një kupë qiellore mes ujërave, që t'i ndajë ujërat nga ujërat". Dhe Perëndia krijoi kupën qiellore dhe ndau ujërat që ishin poshtë saj nga ujërat që ishin sipër saj. Dhe kështu u bë. Dhe Perëndia e quajti kupën qiellore "qiell". Kështu erdhi mbrëmja, pastaj erdhi mëngjesi: dita e dytë. Pastaj Perëndia tha: "Ujërat që janë nën qiellin të grumbullohen në një vend të vetëm dhe të shfaqet tera". Dhe kështu u bë. Dhe Perëndia e quajti terën "tokë" dhe grumbullimin e ujërave "detë". Dhe Perëndia pa që kjo ishte mirë. Pastaj Perëndia tha: "Të mbijë toka gjelbërimin, barërat të nxjerrin farë dhe drurët frutore të japin në tokë një frut që të përmbajë farën e tij, secili simbas llojit të tij". Dhe kështu u bë. Dhe toka prodhoi gjelbërim, barëra që e bënin farën simbas llojit të tyre dhe drurë që mbanin fruta me farën e tyre brenda, secili simbas llojit të vet. Dhe Perëndia e pa se kjo ishte mirë. Kështu erdhi mbrëmja, pastaj erdhi mëngjesi; dita e tretë.

Jonai 1:1-4:11

Dhe fjala e Zotit iu drejtua Jonas, birit të Amitait, duke thënë: Çohu, shko në Ninive, qytet i madh, dhe prediko kundër tij, sepse ligësia e tyre është ngjitur përpara meje. Por Jona u ngrit për të ikur në Tarshish, larg pranisë të Zotit. Kështu zbriti në Jafa, ku gjeti një anije që shkonte në Tarshish. Pagoi çmimin e caktuar dhe hipi në anije për të shkuar me ta larg pranisë të Zotit. Por Zoti shpërtheu një erë të fortë në det dhe u ngrit një furtunë e madhe në det, kështu që anija rrezikonte të shkallmohej. Detarët, të trembur, i thirrën secili perëndisë së vet dhe hodhën në det ngarkesën që ishte në anije për ta lehtësuar. Ndërkaq Jona kishte zbritur në pjesët më të fshehta të anijes, kishte rënë dhe flinte thellë. Kapiteni iu afrua dhe i tha: "Çfarë po bën në gjumë kaq të thellë? Çohu, kërko Perëndinë tënd! Ndofta Perëndia do të kujdeset për ne dhe nuk do të vdesim". Pastaj i thanë njeri tjetrit: "Ejani, të hedhim short për të ditur për shkak të kujt na ra në kokë kjo fatkeqësi". Kështu hodhën shortin dhe shorti ra mbi Jonan. Atëherë e pyetën: "Na shpjego për shkak të kujt na ra në kokë kjo fatkeqësi. Cili është zanati yt? Nga vjen? Cili është vendi yt? Cilit popull i përket?". Ai u përgjigj atyre: "Unë jam hebre dhe kam frikë nga Zoti, Perëndia i qiellit, që ka bërë detin dhe sterenë". Atëherë ata njerëz i pushtoi një frikë e madhe dhe i thanë: "Pse e bërë këtë?". Ata në fakt e kishin vënë re që ai ikte larg pranisë të Zotit, sepse ua kishte thënë atyre. Ata i thanë: "Çfarë duhet të bëjmë që deti të na qetësohet?". Në fakt deti po bëhej gjithnjë më i stuhishëm. Ai iu përgjigj atyre: "Më zini dhe më hidhni në det dhe deti do të qetësohet, sepse unë e di që kjo furtunë e madhe ju ra mbi kokë për shkakun tim". Megjithatë ata njerëz vozitnin me forcë për ta kthyer anijen në breg, por nuk ia dilnin dot, sepse deti bëhej gjithnjë më i stuhishëm kundër tyre. Prandaj i klithën Zotit dhe i thanë: "Ah, o Zot, mos lejo që të vdesim për shkak të jetës së këtij njeriu dhe mos na fajëso me gjak të pafajshëm, sepse ti, o Zot, ke bërë si ke dashur". Pastaj e zunë Jonan dhe e hodhën në det, dhe tërbimi i detit u fashit. Ata njerëz atëherë i zuri një frikë e madhe nga Zoti, i ofruan një flijim Zotit dhe u betuan. Zoti kishte përgatitur një peshk të madh që të gëlltiste Jonan; dhe Jona qëndroi tri ditë dhe tri net në barkun e peshkut. Atëherë Jona iu lut Zotit, Perëndisë të tij, nga barku i peshkut dhe tha: Në fatkeqësinë time i thirra Zotit dhe ai m'u përgjigj; nga gjiri i Sheolit i thirra dhe ti e dëgjove zërin tim. Më hodhe në një vend të thellë, në zemër të deteve, rryma më mori dhe gjithë dallgët e tua dhe valët e tua më kaluan sipër. Atëherë thashë: U dëbova nga prania jote. Megjithatë do të shikoj akoma në drejtim të tempullit tënd të shenjtë. Ujërat më kanë rrethuar deri në shpirt, humnera më ka mbështjellë, algat u mblodhën rreth kokës sime. Zbrita deri në themelet e maleve, toka mbylli shufrat e saj pas meje për gjithnjë, por ti e ngrite jetën time nga gropa, o Zot, Perëndia im. Kur shpirti im po ligështohej brenda meje, kujtova Zotin, dhe lutja ime arriti deri te ti, në tempullin tënd të shenjtë. Ata që jepen pas kotësive të rreme braktisin vetë burimin e hirit të tyre. Por unë me zëra lëvdimi do të ofroj flijime dhe do të plotësoj betimet që kam bërë. Shpëtimi i përket Zotit". Atëherë Zoti i foli peshkut dhe peshku e volli Jonan në breg. Fjala e Zotit iu drejtua Jonas për herë të dytë, duke thënë: Çohu, shko në Ninive, qyteti i madh, dhe shpalli atij mesazhin që po të urdhëroj. Kështu Jona u ngrit dhe shkoi në Ninive, sipas fjalës të Zotit. Ninivie ishte një qytet shumë i madh përpara Perëndisë, që donte tri ditë rrugë për ta përshkuar. Jona nisi të futet në qytet në një ditë rrugë dhe duke predikuar tha: "Edhe dyzet ditë dhe Ninive do të shkatërrohet". Atëherë Niniveasit i besuan Perëndisë, shpallën një agjërim dhe u veshën me thes, nga më i madhi deri te më i vogli nga ata. Kur lajmi i vajti mbretit të Ninivet, ai u ngrit nga froni, hoqi mantelin e tij, u mbulua me thes dhe u ul mbi hi. Me dekret të mbretit dhe të të mëdhenjve të tij, shpalli dhe përhapi pastaj në Ninive një urdhër që thoshte: "Njerëzit dhe kafshët, kopetë dhe tufat të mos kërkojnë asgjë, të mos hanë ushqim dhe të mos pijnë ujë; por njerëzit dhe kafshët të mbulohen me thes dhe t'i thërresin me forcë Perëndisë; secili të kthehet nga rruga e tij e keqe dhe nga dhuna që është në duart e tij. Ku ta dish në ktheftë Perëndia, në u pendoftë dhe lëntë mënjanë zemërimin e tij të zjarrtë, dhe kështu ne nuk vdesim". Kur Perëndia pa atë që bënin, domethënë që po ktheheshin nga rruga e tyre e keqe, Perëndia u pendua për të keqen që kishte thënë se do t'u bënte dhe nuk e bëri. Por kjo nuk i pëlqeu aspak Jonas, i cili u zemërua. Kështu ai iu lut Zotit, duke thënë: "Ah, o Zot, a nuk ishte vallë kjo që unë thoja kur isha akoma në vendin tim? Prandaj ika në fillim në Tarshish, sepse e dija që je një Perëndi i mëshirshëm dhe plot dhembshuri, i ngadalshëm në zemërim dhe me shumë dashamirësi, dhe që pendohesh për të keqen e hakërruar. Tani, pra, o Zot, të lutem, ma hiq jetën, sepse për mua është më mirë të vdes se sa të rroj". Por Zoti i tha: "A të duket e drejtë të zemërohesh kështu?". Atëherë Jona doli nga qyteti dhe u ul në lindje të qytetit; atje bëri një kasolle dhe u ul nën të, në hije, që të mund të shikonte çfarë do t'i ndodhte qytetit. Atëherë Zoti Perëndi përgatiti një bimë që u rrit përmbi Jonan, për t'i bërë hije kokës së tij dhe për ta çliruar nga e keqja e tij; dhe Jona ndjeu një gëzim të madh nga kjo bimë. Të nesërmen në të gdhirë Perëndia dërgoi një krimb që i ra bimës, dhe kjo u tha. Kur u ngrit dielli Perëndia solli një erë mbytëse nga lindja, dhe dielli i ra në kokë Jonas, që e ndjeu veten të ligështuar dhe kërkoi të vdesë, duke thënë: "Për mua është më mirë të vdes se sa të rroj". Perëndia i tha Jonas: "A të duket e drejtë të zemërohesh kështu për bimën?". Ai u përgjigj: "Po, është e drejtë për mua të zemërohem deri në vdekje". Por Zoti tha: "Ty të erdhi keq për bimën për të cilën nuk je munduar dhe nuk e ke rritur, dhe që një natë u rrit dhe në një natë mbaroi. Dhe mua nuk duhet të më vijë keq për Niniven, qytetin e madh, në të cilin ka njëqind e njëzetmijë veta që nuk dijnë të dallojnë të djathtën e tyre nga e majta e tyre, dhe një sasi të madhe kafshësh?".

Danieli 3:1-23,51-88

Në vitin e tretë të mbretërimit të Jehojakimit; mbretit të Judës, Nebukadnetsari, mbreti i Babilonisë, u nis kundër Jeruzalemit dhe e rethoi. Zoti atëherë dha në duart e tij Jehojakimin, mbretin e Judës, bashkë me një pjesë të orendive të shtëpisë së Perëndisë, që ai i transportoi në vendin e Shinarit, në shtëpinë e perëndisë së tij dhe i vendosi orenditë në shtëpinë e thesarit të perëndisë së tij. Pastaj mbreti i tha Ashpenazit, kreut të eunukëve të tij, t'i sjellë disa nga djemtë e Izraelit, qofshin prej fisi mbretëror apo prej familjesh fisnike, të rinj që të mos kishin asnjë të metë, por të hijshëm, të pajisur me urti, që të kishin njohuri dhe të mësonin shpejt, që të ishin të aftë të shërbenin në pallatin e mbretit dhe të cilëve të mund t'u mësohej letërsia dhe gjuha e Kaldeasve. Mbreti u caktoi atyre një racion të përditshëm ushqimesh të shijshme nga ato të mbretit dhe verë nga ajo që ai vetë pinte; ata duhet të edukoheshin në tre vjet, në mbarim të të cilëve do të kalonin në shërbim të mbretit. Midis tyre ishin bijtë e Judës: Danieli, Hananiahu, Mishaeli dhe Azaria. Kreu i eunukëve u vuri atyre emra të tjerë: Danielit i vuri emrin Beltshatsar, Hananiahut Shadrak, Mishaelit Meshak dhe Azarias Abed-nego. Por Danieli vendosi në zemër të tij të mos e ndotë veten me ushqimet e shijshme të mbretit dhe me verën që pinte ai vetë; dhe i kërkoi kreut të eunukëve ta lejonte që të mos ndotej. Perëndia bëri që Danieli të gjejë hir dhe dhemshuri te kreu i eunukëve. Kreu i eunukëve i tha pastaj Danielit: "Unë kam frikë nga mbreti, zoti im, që ka caktuar ushqimin tuaj dhe pijen tuaj. Pse ai duhet të shikojë fytyrat tuaja më të trishtuara nga ato të të rinjve të moshës suaj? Kështu do të vinit në rrezik kokën time te mbreti". Atëherë Danieli i tha Meltsarit, që kreu i eunukëve kishte caktuar si të parë mbi Danielin, Hananiahun, Mishaelin dhe Azarian; Të lutem, vëri në provë shërbëtorët e tu për dhjetë ditë, dhe të na jepen perime për të ngrënë dhe ujë për të pirë. Pastaj të ekzaminohet në praninë tënde pamja jonë dhe pamja e të rinjve që hanë ushqimet e shijshme të mbretit; do të veprosh pastaj me shërbëtorët e tu në bazë të asaj që do të shikosh". Ai e pranoi këtë propozim të tyre dhe i vuri në provë dhjetë ditë. Në mbarim të dhjetë ditëve pamja e tyre dukej më e bukur dhe e kishin mishin më të plotë se të gjithë djemtë që kishin ngrënë gjellët e shijshme të mbretit. Kështu Meltsari u hoqi atyre gjellët e shijshme dhe verën që duhet të pinin dhe u dha perime. Katër të rinjve Perëndia u dha njohuri dhe mend në gjithë letërsinë dhe diturinë; dhe Danieli fitoi njohuri për çdo lloj vegimi dhe ëndrre. Në mbarim të kohës së caktuar nga mbreti që t'ia çonin këta të rinj, kreu i eunukëve i shpuri përpara Nebukadnetsarit. Mbreti foli me ta, por midis tyre nuk u gjet asnjë si Danieli, Hananiahu, Mishaeli dhe Azaria, prandaj këta u pranuan në shërbim të mbretit. Dhe mbi çdo çështje që kërkonte dituri dhe gjykim dhe për të cilat mund t'i pyeste mbreti, i gjeti dhjetë herë më lart se tërë magjistarët dhe astrologët që ishin në tërë mbretërinë e tij. Kështu Danieli vazhdoi deri në vitin e parë të mbretit Kir.

Apostulli dhe Ungjilli
Romakët 6:3-11


A nuk e dini, se të gjithë sa u pagëzuam në Jisu Krishtin, në vdekjen e tij u pagëzuam? U varrosëm pra, bashkë me të me anë të pagëzimit në vdekjen, që, siç u ngjall Krishti prej së vdekurish me anë të lavdisë së Atit, kështu edhe ne të ecim në jetë të re. Sepse nëse u bëmë një bimë bashkë me të sipas përngjasimit të vdekjes së tij, do të jemi edhe sipas përngjasimit të ngjalljes. Duke ditur këtë, se njeriu ynë i vjetër u kryqëzua bashkë me të, që të prishet trupi i mëkatit, që të mos i shërbejmë më mëkatit. Sepse ai që vdiq u çlirua nga mëkati. Edhe nëse vdiqëm bashkë me Krishtin, besojmë se edhe do të rrojmë bashkë me të. Sepse e dimë se Krishti, që u ngjall prej së vdekurish, nuk vdes më; vdekja nuk e pushton më atë. Sepse ai që vdiq, vdiq një herë për mëkatin; po ai që rron, rron në Perëndinë. Kështu llogariteni edhe ju veten tuaj, se jeni të vdekur për mëkatin, por të gjallë në Perëndinë, me anë të Jisu Krishtit, Zotit tonë.

Mateu 28:1-20

Edhe si shkoi e shtuna, duke gdhirë e Diel, që është e para ditë e javës, erdhi Maria Magdalena dhe Maria tjetër, që të shihnin varrin. Edhe ja tek u bë një tërmet i madh; sepse engjëlli i Zotit zbriti nga qielli dhe erdhi e rrokullisi gurin nga dera e varrit, dhe rrinte sipër tij. Edhe fytyra e tij ishte si vetëtimë, dhe rroba e tij e bardhë si dëborë. Edhe ata që ruanin, u trembën nga frika e atij dhe u bënë si të vdekur. Edhe engjëlli u përgjigj e u tha grave: Mos kini frikë, sepse e di se kërkoni Jisuin që u kryqëzua. Nuk është këtu, sepse u ngjall, siç pati thënë. Ejani, shihni vendin ku dergjej Zoti. Edhe shkoni shpejt e u thoni nxënësve të tij se u ngjall prej së vdekurish; dhe ja tek po shkon ai më përpara se ju në Galile; atje do ta shihni atë. Ja tek jua thashë juve. Edhe ato dolën shpejt nga varri me frikë e me gëzim të madh dhe vrapuan të lajmëronin nxënësit e tij. Edhe duke shkuar t’u jepnin zë nxënësve të tij, ja Jisui tek u takua me to, e u tha: Gëzohuni. Edhe ato i erdhën pranë e i zunë këmbët dhe iu falën. Atëherë Jisui u tha atyre: Mos kini frikë, shkoni, lajmëroni vëllezërit e mi që të shkojnë në Galile dhe atje do të më shohin. Edhe ndërsa ato ishin duke shkuar, ja ca nga rojet tek erdhën në qytet e lajmëruan kryepriftërinjtë për gjithë sa u bënë. Edhe ata u mblodhën bashkë me pleqtë dhe, si u këshilluan, u dhanë ushtarëve mjaft argjende, duke thënë: Thoni se nxënësit e tij erdhën natën dhe e vodhën, ndërsa ne po flinim. Edhe në u dëgjoftë kjo nga qeveritari, ne do t’i mbushim atij mendjen dhe do të bëjmë që ju të mos keni përgjegjësi. Edhe ata si morën argjendet, bënë siç u mësuan. Edhe kjo fjalë u përhap nëpër Judenjtë deri në ditët e sotme. Edhe të njëmbëdhjetë nxënësit shkuan në Galile, në atë mal që i pati porositur Jisui. Edhe kur e panë, iu falën atij; po disa nga ata dyshonin. Edhe Jisui erdhi pranë e u foli atyre, duke thënë: M’u dha çdo pushtet në qiell e mbi dhe. Shkoni pra e mësoni gjithë kombet dhe i pagëzoni në emrin e Atit e të Birit dhe të Shpirtit të Shenjtë. Edhe i mësoni ata të ruajnë gjithë sa ju kam porositur ju. Edhe ja, unë jam bashkë me ju gjithë ditët deri në mbarim të jetës. Amin.

 

Leximet biblike të ditës - VIDEO

 

E Shtuna e Madhe

E Shtuna e Madhe 

Të Shtunën e Madhe përkujtojmë varrimin e Zotit Krisht. Pasi u mblodhën farisenjtë edhe kryepriftërinjtë dhe shkuan tek Ponti Pilat iu lutën atij që të ruhej trupi I Jisujit tre ditë edhe tre netë nga frika se mos shkonin nxënësit e Tij edhe e merrnin trupin edhe thoshin se u ngjall Jisui prej së vdekurësh. Edhe kështu pasi patën lejen e Pilatit dërguan atje disa ushtarë që të ruanin varrin.

 

Predikimi i së Djelës

 

E Shtuna e Madhe

    Shërbesa e parë që i përket të Shtunës së Madhe, quajtur në Kishë Sabati i Bekuar, kryhet në mbrëmjen e së Premtes së Zezë. Zakonisht kryhet mbasdite për të përkujtuar varrimin e Krishtit.Përpara se të fillojë shërbesa, është përgatitur një "varr" (Kuvuklion) në mes të Kishës dhe është zbukuruar me lule. Gjithashtu një ikonë e veçantë e pikturuar ose e qëndisur në një pëlhurë (në greqisht epitafios2 dhe në sllavisht plashanica), ku paraqitet Shpëtimtari i vdekur, është e vendosur në Tryezën e Shenjtë. Shërbesa e Mbrëmësores, si zakonisht fillon me himne rreth vuajtjes dhe vdekjes së Krishtit. Mbas hyrjes me Ungjillin dhe këndimin e "Dritë Gazmore", lexohen pjesë prej Eksodit, Jobit dhe Isaisë 52. Apostulli është 1 Korinthianët (1:18-31) dhe Ungjilli përbëhet nga pjësët e katër Ungjijve, që tregojnë kryqëzimin dhe varrimin e Krishtit. Paravargu dhe vargjet që thuhen para këndimeve nga Shkrimi i Shenjtë, janë prej psalmeve, të cilat janë tashmë dëgjuar gjatë shërbesave të së Premtes së Zezë. Ata janë vargje me një kuptim profetik: Ata ndanë midis tyre rrobat e mia dhe hodhën short për tunikën time (Psalmi 22:18) Perëndia im, Perëndia im, përse më braktise (Psalmi 22:1)Më vunë në gropën më të poshtme, më të errët dhe më të thellë (Psalmi 88:6).

 

Radio "Ngjallja" Live


 

Kryepiskopi Anastas

...

Read More

Vështrim i përgjithshëm 1991-2012

    Me rifitimin e lirisë së besimit, pas persekutimit të egër shumëvjeçar (1945-1...

Read More

Sinodi i Shenjtë

Sinodi i Shenjtë i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë përbëhet nga: Kryepiskopi i ...

Read More

Besimi Orthodhoks

       Në këtë seksion të faqes sonë të internetit, besimtarët orth...

Read More

Historia e Kishës

            ...

Read More

Dhiata e Re

   Librat e parë të shkrimeve të Dhiatës së Re janë katër ungjijtë e Shën Mattheut, ...

Read More

Mitropolitë e Shenjta

Kryepiskopata e Shenjtë e Tiranës, Durrësit

 

Kryepiskop: Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi. Episkopë Ndihmës: Episkopi i Apollonisë, Hirësia e Tij Nikolla;  Episkopi i Krujës, Hirësia e Tij Andoni. Episkopi i Amantias Hirësia e Tij Nathanail. Episkopi i Bylisit Hirësia e Tij Asti. Selia: Tiranë. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, Rr. e Kavajës 151, Tiranë, Albania. Tel. (00355) 4–2234.117, 4–2235.095, fax 4–2232.109.

 

______________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Beratit

 

Mitropolit: Mitropoliti i Beratit, Vlorës dhe Kaninës, Hirësia e Tij Ignati. Selia: Lagja "22 Tetori", Berat. Tel. (00355) 32–238 120, tel.- fax 32–238.120. 

 

 

Mitropolia e Shenjtë e Gjirokastrës 

 

Mitropolit: Mitropoliti i Gjirokastrës, Hirësia e Tij Dhimitri. Selia: Gjirokastër. Lagja 11 Janari, Gjirokastër. Tel. (00355) 84–242.66, fax 84–237.73.

___________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Korçës

 

Mitropolit: Mitropoliti i Korçës, Hirësia e Tij Joani. Selia: Korçë. Rr. "Stefan Luarasi", nr. 2, Korçë, Albania. Tel. (00355) 82–242.876, fax 82–246.100. Epitrop Arkihieratik: Atë Ilia Kotnani.

Kalendari 2014