English (US)ShqipGreek
Përgjigje e Episkop Nikollës drejtuar prof. Eshref Ymeri në gazetën "Telegraf"
 
Argumente të themeluara mbi histori imagjinare!
 

    Në datën 27 mars 2015, në faqen e parë të gazetës “Telegraf”, u informuam për një “bisedë sekrete” të bërë publike në artikullin e prof. Eshref Ymeri me titull: “Një bisedë mes Janullatosit dhe Vangjel Dules”. Dialogut të cilit i referohet autori është i muajit gusht 2014, publikuar në faqet e internetit, aspak për t’u marrë seriozisht, pasi është tërësisht i imagjinuar në formën e mesazheve sms-ve të dërguara nga celulari. Sa për informacion, Kryepiskopi Anastas asnjëherë nuk ka pasur e as ka përdorur ndonjëherë celularë. Këto publikime autori i artikullit në fjalë i trajton sikur ato të përbënin burime historike të pakundërshtueshme.

    Personalisht u bëra kurioz të shoh se për çfarë bëhet fjalë dhe cilat janë këto burime. Pasi kërkova në adresat e referuara, ashtu siç edhe shumë të tjerë mund ta konstatojnë lehtësisht, vura re se bëhej falë për një farsë sarkastike dhe aspak serioze, siç qarkullojnë shumë postime të tilla sot në botën e madhe dhe të pakontrolluar të internetit, ku çdokush mund të vendosë lajme dhe ngjarje nga më të çuditshmet, qofshin ato nga më të fantazuarat e deri te qesharaket.

    Bazuar në këto argumente të pavërteta dhe pa lidhje, autori ngre akuza aspak serioze me qëllimin e vetëm ofendimin e personave të rëndësishëm publikë. Një gjë e tillë sigurisht nuk përputhet me statusin e një studiuesi serioz. Një dezinformim i këtij lloji i opinionin publik dëmton mbi të gjitha harmoninë fetare në vendin tonë.

    Sa për kontributin dhe personalitetin e Kryepiskopit Anastas, treguesi më i mirë është vepra e tij, si dhe vlerësimet e vazhdueshme që ka marrë, si brenda ashtu edhe jashtë vendit tonë, në ringritjen dhe zhvillimin mahnitës të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë dhe në kontributin konkret gjatë gjithë këtyre viteve të periudhës së demokracisë në të gjithë sektorët e jetës dhe shoqërisë sonë.
 
+ Nikolla
Episkop i Apolonisë                                                                                                                                                                           
Botuar në gazetën "Telegraf", e mërkurë, dt. 01.04.2015
PROTESTË - Redaksisë së gazetës “Telegraf”
 
Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë
 
PROTESTË
 
Redaksisë së gazetës “Telegraf”
 
 
    Në gazetën tuaj të datës 24 mars 2015, u botua një histori e shpikur dhe plot fantazi të sëmurë me titull: “Priftërinjtë e Janullatosit nxjerrin Fan Nolin nga Kisha”, me anë të së cilës dezinformohet opinioni publik.
 
    Protestojmë me forcë kundër këtij shkrimi fyes për Kishën Orthodhokse.
 
    Emri i Kishës sonë, që në fillimet e shekullit të 20-të, është Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë (jo Kisha Ortodokse Autoqefale Shqiptare). Themeluesi i Kishës sonë është Jisu Krishti dhe jo ndonjë episkop.
 
    Identiteti i vërtetë i Kishës sonë përcaktohet nga nenet themeltarë 1 dhe 2 të Statutit të saj:
 
    “Neni 1 1. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, që ka si themelues dhe Krye të saj Zotin dhe Perëndinë tonë Jisu Krishtin, është institucion hyjnor, si prania dhe shfaqja në vend e Një Kishe të Shenjtë, Katholike dhe Apostolike e bashkuar në mënyrë të pandashme me Patriarkanën Ekumenike, me të gjitha Kishat simotra Autoqefale dhe ruan të paluajtshme burimet e besimit, d.m.th. Shkrimin e Shenjtë dhe Traditën e Shenjtë, si dhe Kanonet e Shenjta apostolike dhe sinodike.
 
    2. Titulli i saj zyrtar është Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë.
 
    Neni 2 1. Anëtarë të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë janë të gjithë të pagëzuarit në Kishën Orthodhokse dhe janë banorë të Shqipërisë, pa dallim origjine”.
 
    Ky identitet njihet zyrtarisht nga Shteti Shqiptar me ligjin nr. 10057 të datës 22.01.2009 dhe është regjistruar zyrtarisht nga Gjykata kompetente e Rrethit Gjyqësor të Tiranës (nr. vendimi 2498 të datës 19.03.2009).
 
    Çdo përpjekje e ndryshimit dhe e shtrembërimit të emrit të saktë të Kishës sonë dhe e identitetit të saj nga qarqe të ndryshme të çfarëdo lloji, përbën fyerje të së vërtetës dhe kundër Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.
 
    Përfundimisht, shkrime të tilla si ai që u botua në gazetën tuaj, minojnë harmoninë dhe bashkekzistencën fetare, me të cilën mburret vendi ynë.
 
 
    Tiranë 26.03.2015                                                                                                                                                                                                                  Nga Kryesekretaria e Sinodit të Shenjtë
 
 
https://lh3.googleusercontent.com/-WAffozwwdCk/VI8mGlNYdeI/AAAAAAAACiA/VUKAYiKDud8/w958-h626-no/untitled-216.jpg
11 nxënës të shkollës “Protagonistët” marrin Certifikatën GOLD të TOEFL Junior
    Në kuadër të pilotimeve me TOEFL Junior, më 5 mars 2015 u testuan maturantët e  shkollës së mesme shqiptaro - amerikane "Protagonistët". 
 
    Ditën e hënë, më 23 mars, në mjediset e shkollës “Protagonistët”  të Kishës, u zhvillua ceremonia e shpërndarjes së Certifikatave të TOEFL Junior. Maturantët e kësaj shkolle dolën shumë mirë në testim, falë punës që bëhet nga vetë ata në radhë të parë, por dhe mësuesve që japin lëndën e anglishtes dhe punojnë me përkushtim (disa nga mësueset, si dhe drejtorja e shkollës janë amerikane).
 
    Nga 20 nxënës që morën pjesë në testim, 11 prej tyre morën Certifikatën GOLD (nga 900 pikë të mundshme fituan mbi 845 pikë). Certifikatat e 11 nxënësve më të mirë u shpërndanë nga vetë  zv/ministrja e Arsimit dhe e Sportit znj. Nora Malaj, njëkohësisht dhe Kryetare e Maturës Shtetërore, me pjesëmarrjen e përfaqësuesve të organizatorëve amerikanë dhe shqiptarë të TOEFL Junior. Këto Certifikata janë të vlefshme dhe u bashkëngjiten dokumenteve të nxënësve në provimet e Maturës Shtetërore, e cila është Matura e parë për Gjimnazin tonë.
 
 
Doli në qarkullim gazeta "Ngjallja" e muajit mars 2015.
  Doli në qarkullim gazeta "Ngjallja" e muajit mars 2015. Në këtë numër do të lexoni:
 
- PROTESTË - Tiranë, 4 mars 2015

- Ungjillëzimi i Perëndilindëses - Dialogu midis Virgjëreshës Mari dhe Kryeengjëllit sipas disa Etërve të Kishës dhe theologëve të dy shekujve të fundit - nga Arkimandrit Kozma Sovjani

- Shërbesë përshpirtjeje dhe veprimtari me rastin e 50-vjetorit të fjetjes së Imzot Theofan Nolit

- VITI JUBILAR I THEOFAN NOLIT DHE KONTRIBUTI I TIJ PËR KISHËN - nga Dhimitër Qosja, Pedagog në Akademinë Teologjike “Ngjallja e Krishtit”, Shën Vlash, Durrës

- Turqia i jep nënshtetësinë edhe 10 episkopëve të tjerë orthodhoksë nga bota - nga Th.Dh

- SHËN MATRONA E SELANIKUT (27 mars)

- Martirja e re e Krishtit, Eleni Mahankova

- TË PAKTËN, KINI RESPEKT PËR TË VËRTETËN! - nga Prof. dr. Robert Andoni, Prof. dr. Aleksandër Sallabanda, Atë Emanuel Lusha, Atë Ilia Mazniku

- Doli në qarkullim SINAKSARI - (Vëllimi I, shtator - tetor)

- Dëmtimi i Kishës, dëmtim i gjithë shoqërisë - nga Violeta Plepi, Vlash Plepi, Teologë

- Përshpirtje e veprimtari për Konstandin Kristoforidhin - nga Atë Stavri Çipi

- Deklaratë proteste e besimtarëve orthodhoksë të Beratit - Jemi të indinjuar nga cenimi i rrethimit të Katedrales së Tiranës

- Mitropolia e Korçës - Shteti, në bazë të Marrëveshjes, duhet të ishte ruajtës i objekteve kishtare

- NGA PROTESTA - E klerit të hirshëm të Mitropolisë së Shenjtë të Gjirokastrës - Për provokimin në Katedralen “Ngjallja e Krishtit, në Tiranë

- “Si të jetojmë një jetë me Krishtin” - Takim njëditor me të rinjtë orthodhoksë të Kyepiskopatës së Tiranës

- Tiranë - Takim i Lidhjes së Intelektualëve Orthodhoksë
Doli në qarkullim SINAKSARI - Vëllimi I, Shtator-Tetor
 
Doli në qarkullim SINAKSARI
 
Vëllimi I, Shtator-Tetor
 
 
    Ka pak kohë që në pikat e shitjes pranë kishave ortodokse në të gjithë vendin mund të gjesh edhe botimin më të fundit të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë – SINAKSARIN, Jeta e shenjtorëve të Kishës Orthodhokse, Vëllimi I, muajt shtator-tetor.
 
    Ai është i pajisur me një Hyrje shpjeguese dhe me një parathënie nga Kryepiskopi Anastas, i cili ndër të tjera thotë: “Ekzistojnë rrëfime të shumta për jetën dhe kryesisht për martirizimin e shenjtorëve të ndryshëm, të cilat janë ruajtur si thesare në librat e quajtur “Sinaksarë”. Në mjaft raste, për arsye të dobisë shpirtërore, tregimet në fjalë bëhen në mënyrë të lirë, me shtesa të elementëve që nuk janë saktësuar. Nga shumica e përmbledhjeve që qarkullojnë, parapëlqyem për përkthim në gjuhën shqipe botimin e Sinaksarit që ka hartuar Manastiri i hirshëm i SimonoPetrës në Malin e Shenjtë Athos, sepse mbështetet në burimet më të mira dhe është hartuar me një përpunim kritik serioz. Ky vëllim përmban jetët e shenjtorëve, të cilët Kisha Orthodhokse i nderon dhe i kremton gjatë muajve shtator-tetor. Vepra do të plotësohet me botimin e vëllimeve të tjera, që do të përmbajnë shenjtorët që kremtohen gjatë muajve të tjerë. “
 
    Eshtë në proces puna për botimin edhe të muajve të tjerë, pasi secili vëllim do jetë mjaft voluminoz. Vëllimi i parë ka rreth 700 faqe dhe përfshin jetët e qindra shenjtorëve të krishterë orthodhoksë.
 
 
TË PAKTËN, KINI RESPEKT PËR TË VËRTETËN!
 
TË PAKTËN, KINI RESPEKT PËR TË VËRTETËN!
 
Replikë e botuar sot në gazetën “DITA” (11.03.2015)
 
Redaksisë së Gazetës “Dita”
 
 
    Gazeta juaj përsëri i habiti orthodhoksët shqiptarë me sulmin kundër Kishës Orthodhokse dhe me minimin që i bën në mënyrë indirekte harmonisë fetare. Në numrin e saj të datës 23 shkurt 2015, z. Bedri Islami, duke marrë shkas nga një deklaratë e shkurtër e Nënkryetarit të Parlamentit, z. Vangjel Dule, botoi një artikull të gjatë, gjoja “analizë”, me titull “Të rivrasim papa Kristo Negovanin”. Ky artikull është i mbushur me referime të pavërteta dhe të pabazuara në histori. Nga ana tjetër, më 28 shkurt 2015, në gazetën tuaj u botua një tjetër artikull me titull: “Na mjafton një Shën Kozma”, i prof. Skënder Gjonit, me sulme, pa lidhje me të vërtetën, kundër Kryepiskopit tonë, me etiketime të sëmura ndaj personazheve politikë dhe në përgjithësi i mbushur plot urrejtje kundër Greqisë, me hiperbola retorike e fantazime rreziqesh për të ardhmen. Qarqet në të cilat bëjnë pjesë të dy artikullshkruesit zbatojnë taktikën e njohur: “Shpif, shpif, se diçka do të mbetet”, e kjo ka vlerë veçanërisht për njerëzit e thjeshtë që nuk e dinë si është e vërteta. Kështu errësojnë persona dhe ngjarje me blozën e errët të dyshimit të lig. Ne që po ju drejtohemi, jemi klerikë dhe laikë besimtarë orthodhoksë shqiptarë, që prej shumë vitesh e njohim fare mirë realitetin dhe ndjejmë detyrimin që të flasim për të vërtetën në mënyrë analitike.  
 
    Z. Islami, që nuk është anëtar i Kishës Orthodhokse, ripërtyp retorika të dala mode, pohime dhe shpifje të cilat orthodhoksët i kanë denoncuar në vazhdimësi si të gënjeshtërta dhe që nuk përkojnë me realitetin. Ai ngul këmbë se Kryepiskopi “e ka mbushur Shqipërinë me priftërinj grekë”. Ia bëjmë të qartë se në Shqipëri, përveç Kryepiskopit  janë vetëm 4 klerikë qytetarë grekë, nga të cilët një është arvanitas dhe 5 gra laike. Ndërsa në komunitetet e tjera fetare punojnë me qindra klerikë, murgesha dhe laikë të huaj, pjesa më e madhe e të cilëve nuk flasin fare gjuhën shqipe dhe predikojnë në gjuhë të huaj. Prej fillimit të vitit 1992, Kryepiskopi Anastas u përpoq të krijojë një kler shqiptar të arsimuar dhe deri më sot ka dorëzuar më tepër se 160 klerikë shqiptarë.
 
    Z. Islami përsërit tezën se në Kishën Orthodhokse Liturgjia Hyjnore kryhet në gjuhën greke. Me siguri që nuk ka vizituar ndonjë kishë orthodhokse ku meshohet: në Shkodër, Durrës, Tiranë, Elbasan, Vlorë, Berat, Korçë etj., që të ndjekë ndonjë shërbesë. Nëse do ta kishte bërë këtë, do të ishte siguruar se të gjitha bëhen në gjuhën shqipe. Por, në fund të fundit, përse tërë kjo armiqësi ndaj gjuhës greke, në të cilën janë shkruar Ungjijtë dhe ku kryhet lavdërimi i Perëndisë për shekuj në Kishën Orthodhokse? Ditën dhe natën në qytete dhe fshatra të Shqipërisë dëgjohen lutje në arabisht. Por kur dikush lexon një lutje në gjuhën greke, pseudopatriotë të ndryshëm rendin të thërrasin “Skandal! Rrezik!”. Vallë si e konceptojnë lirinë fetare këta njerëz? Apo mos vallë Greqia është një vend armik? Në Greqi kanë gjetur punë me qindra mijëra shqiptarë, duke ndihmuar në përgjithësi ekonominë e këtushme. Sigurisht që të ardhmen e Shqipërisë nuk e ndihmon propaganda nacionaliste kundër fqinjëve, fobitë dhe urrejtja. Shkaku që dëgjohen zëra ekstremistë nacionalistë kundër Kryepiskopit Anastas, është fakti se ai beson dhe kontribuon në respektin e ndërsjellë dhe në mirëkuptimin midis popujve. Mos vallë gjatë gjithë këtyre viteve qeveritë shqiptare thonë gënjeshtra, kur pohojnë se vendi fqinj është “partner strategjik”? Se jemi së bashku në NATO etj? Se po ecim së bashku në Evropën e Bashkuar? Përse kjo skizofreni?
 
    Të dy artikullshkruesit nuk dinë as emrin e saktë të Kishës sonë. Ky emër nuk është Kisha Autoqefale Shqiptare, por “Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë”. Emri i vërtetë i Kishës sonë (që nga koha që ka Autoqefalinë), tregon se të gjithë banorët orthodhoksë të vendit, pavarësisht origjinës (shqiptarë, grekë, arumunë, sllavë etj.) janë anëtarë të kësaj Kishe me të drejta të barabarta. Sa i takon Kosinës, Përmetit dhe Boboshticës janë sajesa arbitrare. Kryepiskopi nuk ka pasur kurrë lidhje me to. Për përdhosjen e kishës në Përmet është diskutuar shumë dhe kjo çështje është trajtuar deri dhe në Parlamentin Evropian, ndaj nuk nevojitet të zgjatemi. Duke kapërcyer çdo lloj caku paturpësie ose duke mos njohur kuptimin e fjalëve, z. Islami mbërriti në pikën e fundit të mjerimit, duke e quajtur Kryepiskopin tonë “nekrofil”. Le të hapë fjalorin dhe le të mësojë se kjo fjalë është greqisht dhe do të thotë “devijacion seksual, kontakt erotik me të vdekur” (- nekrofili= dëshirë patologjike për kontakt seksual me kufoma, - nekrofil, që vuan nga nekrofilia). Me vulgaritete të këtij lloji ndërmerr të fyejë një personalitet të tërëndritshëm, të njohur për moralin e kristaltë.
 
    Z. Islami gjithashtu e akuzon Kryepiskopin se ndërton kisha. Mëkat është ky? Me veprën e tij, me të vërtetë të mrekullueshme, që ka kryer, Kryepiskopi ka ndihmuar jo vetëm komunitetin orthodhoks, por u ka ofruar punë qindra familjarëve shqiptarë, duke ndihmuar ekonominë shqiptare në përgjithësi. Kryepiskopi Anastas, nuk erdhi në Shqipëri dje dhe as nuk fshihet ndokund. Ka mbi 23 vjet që jeton e punon këtu. Ne e kemi ndjekur nga afër në të gjitha vështirësitë dhe sprovat e vendit. Ai u ka qëndruar pranë njerëzve në nevojë, duke i ndihmuar ata pa bërë dallime fetare ose të tjera, duke i mbështetur me të gjitha fuqitë (si, në peripecitë e vitit 1997, në Vlorë me tragjedinë e Otrantos, në përmbytjet e ndryshme në Veri dhe në Jug të vendit, duke ofruar gjatë gjithë këtyre viteve me qindra tonë ushqime, ilaçe, veshje etj.). Në periudhën e vështirë të vitit 1999, me iniciativën e tij u mobilizuan organizmat fetarë ndërkombëtarë, si Këshilli Botëror i Kishave dhe arriti të mbledhë mbi 10 milionë dollarë për të ndihmuar 33000 refugjatë të fesë myslimane nga Kosova. Sigurisht, z. Islami i injoron të gjitha këto fakte ashtu siç injoron p.sh. dhe Qendrën Diagnostike Mjekësore, të cilën Kryepiskopi e ka themeluar dhe e ka pajisur me aparaturat më të mira e më bashkëkohore, e cila vetëm në 12 vitet e fundit u ka shërbyer qindra mijë shqiptarëve, pa bërë diferencime. Për këto nuk kërkoi kurrë as shpërblim dhe as mirënjohje. Dhe sigurisht, as nuk priste kaq shumë helm dhe kaq shumë urrejtje për faktin se ka 23 vjet rresht që  i bën vetëm  mirë Shqipërisë.
 
    Z. Islami akuzon Kryepiskopin se pranon delegacione greke. Kryepiskopi takohet me delegacione dhe ambasadorë zyrtarë, parlamentarë nga vende të ndryshme. Ai vetë është  personalitet ndërkombëtar i njohur dhe i respektuar, dhe është e natyrshme që shumë veta duan ta takojnë. Edhe kjo është e dyshimtë? Madje edhe faktin se disa qarqe në Greqi, gjatë periudhës së vështirë që përballej vendi i tyre, e propozuan Kryepiskopin për President të Republikës së Greqisë, si një person të pranuar gjerësisht, i dashur dhe i respektuar nga të gjithë, u munduan ta paraqesin si provë të rrezikshmërisë së tij. Sigurisht, Kryepiskopi shpejtoi të deklarojë se “hierarku orthodhoks ka një detyrë kishtare konkrete dhe nuk mund të ketë poste politike”. Të dy artikullshkruesit në fjalë rreken ta paraqesin si politikan Kryepiskopin.  Është më se e qartë se paragjykimi etnik ua errëson logjikën. Por personaliteti i tij nuk është i njohur dhe i respektuar vetëm në Greqi. Ai njihet dhe respektohet dhe në ambiente kishtare ndërkombëtare. Shumë organizma ndërkombëtarë, si Këshilli Botëror i Kishave, Konferenca e Kishave Evropiane, por edhe organizmi mbarëbotëror fetar “Fetë për Paqen” (Religions for Peace),  e kanë vlerësuar me nderet më të larta. Shumë universitete në vende të ndryshme të botës e kanë shpallur “Doktor Nderi”. Gjithashtu edhe në Shqipëri është shpallur “Qytetar Nderi” i Tiranës, i Korçës dhe është nderuar me urdhrin “Gjergj Kastrioti Skënderbeu” nga Presidenti i Republikës z. B. Topi.
 
    Në lidhje me dashurinë e Kryepiskopit për gjuhën shqipe, Fortlumturia e Tij studion vazhdimisht, lexon, kupton dhe flet saktë shqip. Ai mbërriti në Shqipëri në moshë të madhe (62 vjeç) dhe nuk ka mundësi të bëjë referate ose predikime. Por dihet nga të gjithë se meshon dhe mban mesazhe televizive në gjuhën shqipe. Respektin dhe dashurinë e tij për gjuhën shqipe e tregon gjithashtu fakti se që në vitin 1994 ngriti shtypshkronjën për botimin e periodikëve, gazetave, librave në gjuhën shqipe, përkujdeset për botimin e dhjetëra librave në shqip. Madje ka ngritur dhe financuar shkolla të të gjitha niveleve, ka dhënë bursa për mijëra nxënës për arsimimin e tyre në gjuhën shqipe. Ai i nxit vazhdimisht klerikët dhe bashkëpunëtorët e tij për një njohje sa më të mirë të saj. Për herë të parë në histori nga goja e tij u dëgjuan thënie liturgjike në shqip, në Konstandinopojë, Athinë, Bukuresht, Moskë, në Nish të Serbisë, në Sofie, Damask, Bejrut, Aleksandri etj., gjatë bashkëmeshimeve me primatë të tjerë orthodhoksë.
 
    Deri më sot u është dhënë shtetësia shqiptare qindra të huajve, turq, arabë, italianë, etj., që më së shumti nuk i njeh kush. Dhe gjoja na qenka e rrezikshme t’i jepet një greku, që shërbeu dhe punoi në një nga periudhat më të vështira për përparimin dhe begatinë e Shqipërisë, për vëllazërimin, mirëkuptimin e ndërsjellë dhe ndihmën reciproke midis popujve të Ballkanit. Problemi nuk krijohet nga dhënia e nënshtetësisë shqiptare, por nga mosdhënia e saj një personaliteti që ka ndihmuar Shqipërinë nga ana humanitare, kulturore dhe ekonomike, siç e parashikon ligji për dhënien e nënshtetësisë. Bëhet fjalë për një fyerje jo vetëm ndaj një personi, por kjo është fyerje ndaj komunitetit më të madh të krishterë të vendit. Kryepiskopi ynë e ka përfaqësuar dhe nderuar më së miri Kishën tonë Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë dhe vetë vendin, në ambiente fetare në rang botëror.
 
    Nga viti 1991 e deri tani që po flasim, kanë ndryshuar qeveri, presidentë, kryeministra. Shumica e tyre e vlerësojnë veprën dhe personalitetin e Kryepiskopit Anastas. E njohin si udhëheqësin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë. Emri i tij me cilësinë e Kryepiskopit përmendet edhe në ligjin nr. 10057 22/1/2009 dhe gjendet në vendime të gjykatave shqiptare. Shumë vende të zhvilluara do ta kishin për nder të rreshtonin me dëshirë ndër qytetarët e tyre një personalitet të këtij niveli. Të gjitha Kishat Orthodhokse në mbarë botën, e nderojnë në mënyrë të veçantë dhe e respektojnë (gjë që u shfaq më së miri në Shenjtërimin e Kishës Katedrale të Ngjalljes së Krishtit në Tiranë, më 1 qershor 2014).
 
    Fakti se ka pasur edhe të tjerë që e kanë luftuar për arsye të ndryshme, nuk na habit. Historia e Kishës është e mbushur me shembuj të tillë të ngjashëm. Krishti i paralajmëroi me kohë nxënësit e Tij: “Nëse më kanë përndjekur mua dhe ju do t’ju përndjekin” (Jn.15:20). Dhe për më tepër “Të lumur jeni kur t’ju poshtërojnë dhe t’ju përndjekin dhe të thonë çdo fjalë të ligë kundër jush me gënjeshtër për shkakun tim” (Matth.5:11).
 
    Kot shqetësohet z. Gjoni teksa thur fantazi për të ardhmen. Respekti i orthodhoksëve për shenjtërinë e një personi nuk lidhet me kombësinë dhe shtetësinë e tij. Kritere të tjera kanë rëndësi. Ndërgjegjja e shqiptarëve orthodhoksë për shenjtërinë e Shën Kozmait (të cilën e luftojnë me mllef qarqe të caktuara antiorthodhokse), nuk ka lidhje me ndonjë lloj shtetësie. Në atë kohë ai ishte nënshtetas i Perandorisë Osmane, siç kanë qenë edhe të gjithë shqiptarët. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë nuk është, siç do ta donin disa, një farë shoqate etnike, OJQ, që u krijua në shekullin e 20-të. Është themeluar nga Vetë Jisu Krishti. Pikërisht Këtë kanë orthodhoksët si udhëheqës dhe shembull. Orthodhoksia ka karakter ekumenik, të mbarëbotshëm. Kisha ka perspektivë mbarënjerëzore, me qëllim vëllazërimin e njerëzve dhe popujve në një shoqëri të dashurisë. 
 
    Kur Kryepiskopi Anastas erdhi në Shqipëri, Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë ishte krejtësisht e shkatërruar. Ai kontribuoi më shumë se kushdo tjetër për ringritjen e saj, zhvillimin e plotë në një nivel që kurrë nuk është njohur më parë. Vepra e jashtëzakonshme fetare, sociale, shkencore, filantropike e Kryepiskopit Anastas është gjerësisht e njohur në qarqet ndërkombëtare kishtare. Ka prova të pakundërshtueshme, bilance zyrtare, libra, artikuj, në shumë gjuhë. Kisha e mrekullueshme katedrale në qendër të Tiranës, por edhe të tjera në Korçë, Berat, Fier, Shkodër, Durrës, do të na rikujtojnë kontributin e tij historik, të cilin më kot përpiqen ta vënë në pikëpyetje ata që ushqejnë dashakeqësi ndaj tij. Atë do ta kujtojnë me mirënjohje mijëra shqiptarë të të gjitha moshave, sepse i ndihmoi pa u kërkuar gjë. Por mbi të gjitha, figura dhe vepra e tij janë të vlerësuara lart në ndërgjegjen e besimtarëve orthodhoksë.
 
    Është koha, pra, që të gjithë ata që dëshirojnë me të vërtetë bashkekzistencën paqësore fetare të ndalojnë së fyeri, me të padrejtë dhe pa argumente, gjykimin e drejtë dhe patriotizmin e ne qindra mijëra shqiptarëve besimtarë orthodhoksë, që mburremi, dhe sinqerisht lavdërojmë Perëndinë që kreu i Kishës sonë është Kryepiskopi Anastas.
 
 
    Tiranë, 3 mars 2015
 
Prof. dr. Robert Andoni
 
Prof. dr. Aleksandër Sallabanda
 
Atë Emanuel Lusha
 
Atë Ilia Mazniku
Shërbesë përshpirtjeje dhe veprimtari me rastin e 50-vjetorit të fjetjes së Imzot Theofan Nolit
    Në një atmosferë festive, pas Liturgjisë Hyjnore, u përkujtua 50-vjetori i fjetjes së Imzot Theofan Nolit (13 mars 1965). Me këtë rast u krye Shërbesa e Përshpirtjes, që u drejtua nga Episkopi i Apollonisë, Hirësi Nikolla. Pastaj, të pranishmit morën pjesë në ceremoninë e vendosjes së emrit të Imzot Theofanit rrugës pranë kishës.
 
     Gjithashtu, vijoi edhe një program i pasur me himne kishtare, poezi dhe referate në lidhje me jetën dhe veprën e Imzot Theofan Nolit. Veprimtaritë u kryen me bekimin e  Fortlumturisë së Tij, Kryepiskopit të Tiranës, Durrësit dhe të Gjithë Shqiperisë, Imzot Anastasit. Në këto aktivitete morrën pjesë Kryetari i Bashkisë së Durrësit z.Vangjush Dako, autoritete vendore, përfaqësues të komuniteteve fetare, intelektualë dhe besimtarë të shumtë.
 
 
 
Çaste nga veprimtaritë në perkujtim të Imzot Theofan Nolit
 
 
 
    Video për veprimtaritë: Top Channel - https://www.youtube.com/watch?v=ZuoJsgS9F5c 

Deklaratë proteste e besimtarëve orthodhoksë të Beratit
 
Jemi të indinjuar nga cënimi i rrethimit të Katedrales së Tiranës
 
    Komuniteti i Krishterë Orthodhoks i Beratit, i indinjuar, proteston për ekzekutimin e vendimit të njëanshëm të Qeverisë për të hequr rrethimin e Kishës Katedrale “Ngjallja e Krishtit” në qendër të Tiranës. Ky veprim cenon rëndë autoritetin kishtar, por edhe sigurinë e Kishës dhe të objekteve që ndodhen brenda rrethimit.
 
    Ne solidarizohemi me vëllezërit tanë të komunitetit orthodhoks të Tiranës dhe u qëndrojmë pranë në këto ditë të vështira duke dëshmuar unitetin tonë, jo vetëm në këtë rast por në të gjitha  sprovat e vazhdueshme që ka kaluar dhe po kalon Kisha jonë.
 
    I bëjmë thirrje Qeverisë, e cila krenohet në botë me harmoninë tonë fetare, të respektojë dhe të jetë garante e “Marrëveshjes ndërmjet Këshillit të Ministrave dhe Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë” dt. 22/01/2009 ligji 10057, duke mbrojtur vendet e shenjta dhe duke rritur sigurinë e tyre.
 
    Shpresojmë që autoritetet qeveritare të reflektojnë rreth këtij veprimi si dhe të bashkëpunojnë për të gjetur në kohë zgjidhjen e këtij problemi.
 
Berat, më 08/03/2015
 
 
DEKLARATË, PROTESTË PËR PRISHJEN E RRETHIMIT TË KATEDRALES
 
 
 
 
Deklaratë për Mediat nga Mitropolia e Shenjtë Korçë
 
Deklaratë për Mediat nga Mitropolia e Shenjtë Korçë 
pas prishjes së rrethimit të Katedrales "Ngjallja e Krishtit" Tiranë
 

Nga protesta e klerit të Mitropolisë së Gjirokastrës
 
NGA PROTESTA E KLERIT TË MITROPOLISË SË GJIROKASTRËS
PËR PROVOKIMIN NË KISHËN KATEDRALE “NGJALLJA E KRISHTIT”, NË TIRANË
 
    Ne, klerikët e Mitropolisë së Shenjtë të Gjirokastrës, në emër edhe të enorive në të cilat shërbejmë, bashkojmë zërin tonë të protestës për provokimin shumë të rëndë në dëm të Kishës sonë. Ajo që u bë, duke shkelur pronën e Kishës së Hirshme Katedrale të Ngjalljes së Krishtit, nuk është çështje vetëm e pak metrave truall.
 
    Nuk është i rastësishëm zgjedhja e objektivit. Në zemër të Kryeqytetit dhe në mes të Kreshmës së Madhe. Bëhet fjalë për mentalitete të cilat nuk kemi asnjë predispozicion t’i pranojmë pa protestuar.
 
    Me po të njëjtën sjellje acaruese po përballemi edhe gjatë këtyre ditëve në Gjirokastër, në Enorinë e Kryeengjëjve, në lagjen Varrosh.
 
    Ne klerikët dhe besimtarët Orthodhoksë jemi të bashkuar rreth Kryepiskopit tonë Anastas për të denoncuar këto akte abuzimi dhe njëherësh të paralajmërojmë se përbëjnë në thelb minim të bashkekzistencës paqësore.
 
    Nuk kemi për ta ndërprerë protestën tonë, sepse shteti na ka borxh shumë, tepër shumë. Jetët e vëllezërve tani priftërinj që u ekzekutuan nga regjimi i mëparshëm, vlerat e pazëvendësueshme të të shenjtave që u grabitën në kishat tona, vetë kishat që na i rrëzuan nga themelet apo i përdhosën, pasurinë e paluajtshme të manastireve tona që ende nuk po na e dorëzojnë. Le të mos shtohen edhe të tjera episode.
 
 
Gjirokastër, më 5 mars 2015
Nga libri i Profetit - Isaia 65:8-16. Nga Gjeneza 46:1-7. Nga libri i Fjalëve të Urta 23:15-24:5.
Nga libri i Profetit - Isaia 65:8-16.
 
Kështu thotë Zoti: "Ashtu si thuhet kur gjendet lëng në vilën e rrushit: "Mos e prishni, sepse në të ka një bekim", kështu do të bëj unë për hir të shërbëtorëve të mi dhe nuk do të shkatërroj çdo gjë. Unë do të nxjerr nga Jakobi pasardhës dhe nga Juda një trashëgimtar të maleve të mia; të zgjedhurit e mi do të zotërojnë vendin dhe shërbëtorët e mi do të banojnë aty.
 
Sharoni do të bëhet një vathë kopesh dhe lugina e Akorit një vend për çlodhjen e bagëtisë së trashë, për popullin tim që do të më kërkojë. Por ju që braktisni Zotin, që harroni malin tim të shenjtë, që përgatitni një sofër për Gadin dhe mbushni kupën e verës së droguar për Menin, ju caktoj shpatës; do të rrëzoheni të gjithë nga masakra, sepse kur ju thirra nuk dhatë përgjigje, kur ju fola nuk dëgjuat, por keni bërë atë që është e keqe në sytë e mi dhe keni zgjedhur atë që nuk më pëlqen".
 
Prandaj kështu thotë Zoti, Zoti: "Ja, shërbëtorët e mi do të hanë, por ju do të keni uri; ja, shërbëtorët e mi do të pinë, por ju do të keni etje; ja, shërbëtorët e mi do të gëzohen, por ju do të jeni të shushatur; ja, shërbëtorët e mi do të këndojnë për gëzimin e zemrës së tyre, por ju do të bërtisni për ankthin e zemrës dhe do të ulërini për vuajtjen e frymës.
 
Ju do ta lini emrin tuaj si mallkim të zgjedhurve të mi. Zoti, Zoti, do të bëjë që ti të vdesësh, por do t'u japë shërbëtorëve të tij një emër tjetër. Kështu që ai që do të kërkojë për vete një bekim në vend, do ta bëjë për Perëndinë e së vërtetës, dhe ai që do të betohet në vend do të betohet për Perëndinë e së vërtetës, sepse fatkeqësitë e kaluara do të harrohen dhe do t'u fshihen syve të mi".
 
Nga Gjeneza 46:1-7.
 
Izraeli, pra, u nis me të gjitha ato që kishte dhe, kur arriti në Beer Sheba, i bëri fli Perëndisë të atit të tij Isak. Dhe Perëndia i foli Izraelit në vegime nate dhe tha: "Jakob, Jakob!". Ai u përgjigj: "Ja ku jam". Atëherë Perëndia tha: "Unë jam Perëndia, Perëndia i atit tënd; mos ki frikë të zbresësh në Egjipt, sepse aty do të të bëj një komb të madh. Unë do të zbres bashkë me ty në Egjipt dhe do të bëj që sigurisht të kthehesh, dhe Jozefi do të t'i mbyllë sytë".
 
Atëherë Jakobi u nis nga Beer Sheba dhe bijtë e Izraelit e hipën Jakobin, atin e tyre, fëmijët e vegjël dhe gratë e tyre mbi qerret që Faraoni kishte dërguar për t'i mbartur. Kështu ata morën me vete bagëtinë dhe sendet që kishin blerë në vendin e Kanaanit dhe erdhën në Egjipt. Është fjala për Jakobin me tërë pasardhësit e tij. Ai mori me vete në Egjipt bijtë e tij, bijtë e bijve të tij, bijat e tij dhe bijat e bijve të tij dhe tërë pasardhësit e tij.
 
Nga libri i Fjalëve të Urta 23:15-24:5.
 
Biri im, nëse zemra jote është e urtë, edhe zemra ime do të ngazëllojë; zemra ime do të ngazëllojë, kur buzët e tua do të thonë gjëra të drejta. Zemra jote mos i pastë zili mëkatarët, por vazhdoftë gjithnjë në frikën e Zotit; sepse ka një të ardhme, dhe shpresa jote nuk do të shkatërrohet.
 
Dëgjo, biri im, ji i urtë, dhe drejtoje zemrën në rrugën e drejtë. Mos rri me ata që pijnë verë as me grykësit dhe mishngrënësit; sepse pijaneci dhe grykësi do të varfërohen dhe gjumashi do të vishet me lecka. Dëgjo atin tënd që të ka pjellë dhe mos e përçmo nënën tënde kur të jetë plakë. Bli të vërtetën dhe mos e shit, fito dituri, njohuri dhe gjykim.
 
Babai i të drejtit do të gëzohet shumë; kush ka lindur një të urtë do t'ia ndjejë gëzimin. Le të gëzohet ati yt dhe nëna jote dhe le të gëzohet ajo që të ka lindur. Biri im, më jep zemrën tënde, dhe sytë e tu gjetshin gëzim në rrugët e mia. Sepse e paudha është një gropë e thellë dhe gruaja e tjetërkujt një pus i ngushtë. Edhe ajo rri në pritë si një vjedhës dhe rrit midis njerëzve numrin e atyre që janë jo besnikë. Për cilin janë "ah-ët", për cilin "obobo-të"? Për cilin grindjet, për cilin vajtimet? Për cilin plagët pa shkak? Për cilin sytë e skuqur?
 
Për ata që ndalen gjatë pranë verës, për ata që kërkojnë verë të droguar. Mos e shiko verën kur kuqëlon, kur rrëzëllen në kupë dhe shkon poshtë aq lehtë! Në fund ajo kafshon si një gjarpër dhe shpon si një kuçedër. Sytë e tu kanë për të parë gjëra të çuditshme dhe zemra jote do të thotë gjëra të çoroditura. Do të jesh si ai që gjendet në mes të detit, si ai që bie të flerë në majë të direkut të anijes. Do të thuash: "Më kanë rrahur, por nuk më kanë bërë keq; më kanë goditur, por nuk e kam vënë re. Kur të zgjohem, do të kthehem t'i kërkoj përsëri!".
 
Mos i ki zili njerëzit e këqij dhe mos dëshiro të rrish me ta, sepse zemra e tyre mendon për grabitje dhe buzët e tyre thonë se do të bëjnë të keqen. Shtëpia ndërtohet me dituri dhe bëhet e qëndrueshme me maturi. Me dijen mbushen dhomat me lloj lloj të mirash të çmueshme dhe të pëlqyeshme. Njeriu i urtë është plot forcë, dhe njeriu që ka dituri e rrit fuqinë e tij.
 
 
 

 

Leximet biblike të ditës - VIDEO

Oshënar Titi, çudibërës. Dëshmor Amfiani e Edhesi. Dëshmor i ri Panajoti. Dëshmore Theodhora.
Dëshmore Theodhora.
 
Ishte nga Tiro dhe që në moshën 17-vjeçare u vlerësua që të fitojë kurorën e martirizimit. Shën Theodhora kishte brenda saj hirin e Perëndisë, i cili jep urtësinë e vërtetë bijve të Tij besnikë, si edhe guximin dhe trimërinë të virgjërve. Pa u frikësuar, ajo pohoi përpara tiranit Urvano besimin e saj të krishterë. Tirani mendoi se nuk do të ishte aspak e vështirë të ndërronte besimin e asaj vajze 17-vjeçare me anë të premtimeve joshëse. Por ndodhi e kundërta. Theodhora i qëndroi besnike besimit të saj te Krishti. Atëherë Urvanoi, duke parë se përpjekjet e tij për ta bindur shenjtoren shkuan dëm, urdhëroi që ta torturonin.
 
Theodhora u gëzua shumë sapo dëgjoi këto, pasi kurora më e bukur dhe më e shndritshme për të ishte që të pësonte për Krishtin. Kështu, si një heroinë e vërtetë, pranoi martirizimin pa hezituar aspak. Pas torturave, tirani shkoi të shihte nëse Theodhora kishte ndërruar mendim. Por ajo me plot entuziazëm i tha shprehjen më të dashur të martirëve: “Jam e krishterë.” Urvanoi u egërsua më tepër dhe urdhëroi që ta hidhnin Theodhorën në mes të detit.
 
Kështu gjatë natës e sollën në mes të detit, në thellësi të heshtura e të frikshme. Duke ditur fundin e saj, ajo lutej nxehtësisht në heshtje me sytë e ngritur lart në qiell. Në mes të asaj errësire të thellë, brenda saj lindi drita e ngazëllimit dhe gëzohej duke menduar se së shpejti do të ndodhej atje ku mbretëron drita që s’ka perëndim. Dhe ja, momenti kishte arritur. Fundi i errët i detit do të bëhej varri i trupit të saj të nderuar. Pasi bëri shenjën e kryqit dhe me zë të lartë thirri emrin e Zotit tonë Jisu Krisht, e hodhën në det. As xhelatët, me gjithë ashpërsinë e shpirtit të tyre, nuk mund të mos emocionoheshin nga trimëria e kësaj vajze të re.
 
Le t’i lutemi, pra, dëshmores Theodhora që të ndërmjetojë për ne pranë Krishtit Perëndi, për shpëtimin e shpirtrave tanë.

 

Predikimi i së Djelës

 

Kreshma e Madhe
    Periudha e Kreshmës së Madhe është koha e përgatitjes për festën e Ngjalljes së Krishtit. Ajo është simboli i gjallë i tërë jetës së njeriut, jetë që do të përmbushet në ngjalljen e tij prej së vdekurish me Krishtin. Ajo është një kohë për të rigjallëruar devotshmërinë: me lutje, agjërim e lëmosha. Eshtë një kohë pendese, një rigjallërim real i mendjes, zemrës dhe veprave tona, sipas Krishtit dhe mësimeve të tij. Eshtë një kohë, para së gjithash, e kthimit tonë drejt porosive të mëdha, për të dashur Perëndinë dhe të afërmit.  Në Kishën Orthodhokse Kreshma e Madhe nuk është një kohë zie dhe trishtimi. Por, përkundrazi, është një kohë ngazëllimi dhe pastrimi. Ne jemi thirrur "për të lyer kryet" dhe për "të larë fytyrën, siç lajmë edhe shpirtrat". Himni i parë në shërbesën e parë të Kreshmëve të Mëdha e jep tonin e periudhës: Le ta fillojmë Kreshmën me gëzim... le të agjërojmë prej pasioneve ashtu siç agjërojmë prej të ngrënit, të dëfrehemi në fjalët e mira të Frymës, që të mund të shikojmë pësimin e shenjtë të Krishtit Perëndisë sonë dhe Pashkën e tij të shenjtë, duke u gëzuar shpirtërisht. Hiri yt u ngrit mbi ne, o Zot, ndriçimi i shpirtrave tanë u shfaq; ja, tani është koha e pranueshme; ja, tani është koha e pendimit (Himne të Mbrëmësores).
 
    Perëndia kërkon pendimin tonë, jo dëshpërimin. Ne ndjejmë keqardhje për mëkatet tona, por ne e bëjmë këtë në gëzimin e mëshirës së Perëndisë. Ne e dobësojmë mishin tonë, por e bëjmë në gëzimin e ngjalljes sonë në jetën e amëshuar. Ne bëjmë gati për ngjalljen, gjatë Kreshmës së Madhe, Ngjalljen e Krishtit dhe ngjalljen tonë.
 
    Shërbesat ditore gjatë Kreshmës karakterizohen nga melodi të veçanta kreshmore të një karakteri pendimtar. Dyert e Bukura mbahen të mbyllura, për të treguar ndarjen e njeriut prej Mbretërisë së Perëndisë nga shkaku i mëkatit. Veshjet e Kishës janë të errëta, zakonisht në ngjyrë vjollcë. Gjithashtu edhe troparet ditorë kanë një karakter lutës, duke i kërkuar Perëndisë, me ndërmjetimet e shenjtorëve, të na mëshirojë ne mëkatarët. Në Shërbesën e Mëngjesit Aliluiat e gjata zëvëndësojnë psalmin Perëndia është Zoti... Psalmodia është e zgjeruar. Himnologjia i referohet përpjekjeve kreshmore. Në Mbrëmësoret, kemi si shtesë lexime të Shkrimit të Shenjtë prej Gjenezës dhe Fjalëve të Urta dhe në Shërbesën e Orës së Gjashtë prej Profetit Isaia. Këndimet e Apostullit dhe Ungjillit nuk bëhen, meqenëse nuk bëhen Mesha Hyjnore. Gjatë gjithë Kreshmës, në të gjitha shërbesat thuhet Lutja e Shën Efrem Sirianit. Në këtë lutje i kërkohen Perëndisë veçanërisht ato virtyte, të cilat janë të nevojshme për jetën e krishterë.

    Zot dhe Mjeshtër i jetës sime, mos më jep frymë përtese, kureshtie, lavdidashje dhe kotësie. Po falmë frymë urtësie, përunjësie, durimi dhe dashurie. Vlerësomë, o Zot dhe Mbret, t’i shoh fajet e mia dhe të mos e gjykoj tim vëlla. Se i bekuar je në jetë të jetëve, Amin. Shërbesa e Mbrëmësores që fillon periudhën e Kreshmës, quhet Mbrëmësorja e Faljes. Të krishterët në këtë shërbesë, i kërkojnë falje njëri-tjetrit për çdo faj të bërë me dashje apo pa dashje. Në shërbesat e Pasdarkës të javës së parë të kreshmës këndohet Kanoni i Shën Andreas së Kretës. Ky përbëhet nga disa seri vargjesh pendimtarë, të bazuar në temat biblike. Secilit varg populli i përgjigjet: Mëshiromë o Perëndi, mëshiromë. Ky kanon përsëritet në Mëngjesoren e së Enjtes të Javës së Pestë. Gjatë pesë javëve të para të Kreshmës, të premten në mbrëmje këndohet Himni Akathist, në nderim të Hyjlindëses.

    E Shtuna e parë e Kreshmës së Madhe i kushtohet kujtimit të Shën Theodhor Tironit. E dyta, e treta dhe e katërta quhen Të Shtunat e Shpirtrave, meqenëse i janë kushtuar kujtimit të të vdekurve. Mesha Hyjnore e të Shtunës së Pestë bëhet për nderim të Hyjlindëses. Gjatë të Shtunave të Shpirtrave himnet liturgjike luten universalisht për gjithë të fjeturit dhe gjatë Mëngjesoreve për të vdekurit, të quajtura parastasis ose panikida, të vdekurit përmenden me emra. Në Meshën Hyjnore janë shtuar litani dhe lutje dhe këndimet nga Shkrimi i Shenjtë iu referohen të vdekurve dhe shpëtimit të tyre prej Krishtit.

    Dita e shtunë, edhe gjatë përiudhës jokreshmore, është dita për kujtimin e të vdekurve. Kjo, sepse e Shtuna, Dita e Sabatit, është dita kur Perëndia bekoi për jetën në këtë botë. Por, për shkak të mëkatit, kjo ditë tani simbolizon të gjithë jetën tokësore, të përmbushur natyralisht në vdekjen. Madje edhe Krishti, Zoti, u shtri i vdekur në Ditën e Sabatit, "duke pushuar nga të gjitha veprat e tij" dhe "duke shkelur vdekjen me vdekje" (Shih më poshtë). Kështu, në Kishën e Krishtit të Dhiatës së Re, e Shtuna u bë dita për kujtimin e të vdekurve dhe për t’u lutur për shpëtimin e tyre të përjetshëm.

 

Radio "Ngjallja" Live


 

 

Patriarkana Ekumenike Patriarkana e Aleksandrisë

Patriarkana e Antiokisë
Patriarkana e Jerusalemit
Patriarkana e Rusisë
Patriarkana e Serbisë
Patriarkana e Rumanisë
Patriarkana e Bullgarisë
Patriarkana e Gjeorgjisë
Kisha e Qipros
Kisha e Greqisë
Kisha e Polonisë
Kisha e Shqipërisë
Kisha e Çekisë & Sllovakisë
 
 

Kryepiskopi Anastas

...

Read More

Vështrim i përgjithshëm 1991-2013

    Me rifitimin e lirisë së besimit, pas persekutimit të egër shumëvjeçar (1945-1...

Read More

Sinodi i Shenjtë

Sinodi i Shenjtë i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë përbëhet nga: Kryepiskopi i ...

Read More

Besimi Orthodhoks

          Në këtë seksion të faqes sonë të internetit, be...

Read More

Historia e Kishës

            ...

Read More

Dhiata e Re

   Librat e parë të shkrimeve të Dhiatës së Re janë katër ungjijtë e Shën Mattheut, ...

Read More

Kryepiskopata e Shenjtë e Tiranës, Durrësit

Kryepiskop: Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi. Episkopë Ndihmës: Episkopi i Apollonisë, Hirësia e Tij Nikolla;  Episkopi i Krujës, Hirësia e Tij Andoni. Episkopi i Amantias Hirësia e Tij Nathanail. Episkopi i Bylisit Hirësia e Tij Asti. Selia: Tiranë. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, Rr. e Kavajës 151, Tiranë, Albania. Tel. (00355) 4–2234.117, 4–2235.095, fax 4–2232.109.

 

______________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Beratit

Mitropolit: Mitropoliti i Beratit, Vlorës dhe Kaninës, Hirësia e Tij Ignati. Selia: Lagja "22 Tetori", Berat. Tel. (00355) 32–238 120, tel.- fax 32–238.120. 

Mitropolia e Shenjtë e Gjirokastrës 

Mitropolit: Mitropoliti i Gjirokastrës, Hirësia e Tij Dhimitri. Selia: Gjirokastër. Lagja 11 Janari, Gjirokastër. Tel. (00355) 84–242.66, fax 84–237.73.

___________________________________________

Mitropolia e Shenjtë e Korçës

 

Mitropolit: Mitropoliti i Korçës, Hirësia e Tij Joani. Selia: Korçë. Rr. "Kryepiskopi Anastas", nr. 2, Korçë, Albania. Tel. (00355) 82–242.876, fax 82–246.100. Epitrop Arkihieratik: Atë Ilia Kotnani.

Kalendari 2015