Zbulesa 21
| Dhiata e Re - Zbulesa e Joan Teologut (Apokalipsi) |
Zbulesa 21
- Edhe pashë një qiell të ri edhe një dhe të ri; sepse qielli i parë edhe dheu i parë shkoi; dhe deti nuk është më.
- Edhe unë Joani pashë duke zbritur prej qiellit nga Perëndia qytetin e shenjtë, Jerusalemin e ri, që ishte bërë gati si nuse e stolisur për burrin e saj.
- Edhe dëgjova një zë të madh nga qielli që thoshte: Ja tenda e Perëndisë bashkë me njerëzit, dhe do të rrijë bashkë me ata, dhe ata do të jenë populli i tij, dhe Perëndia vetë do të jetë bashkë me ata.
- Edhe do të fshijë çdo lot nga sytë e tyre, dhe vdekja nuk do të jetë më; as vaj, as britmë, as dhimbje nuk do të ketë më; sepse të parat shkuan.
- Edhe tha ai që kishte ndenjur mbi fron: Ja, të gjitha po i bëj të reja. Edhe më thotë: Shkruaj. Sepse këto fjalë janë të vërteta dhe të besueshme.
- Edhe më tha: U bë. Unë jam Alfa dhe Omega, fillimi dhe mbarimi. Unë do t’i jap falas nga burimi i ujit të jetës atij që ka etje.
- Fitimtari do t’i trashëgojë këto, dhe unë do t’i jem Perëndi, dhe ai do të më jetë bir.
- Edhe frikacakët dhe të pabesët dhe të ndyrët dhe vrasësit dhe të përdalët dhe magjistarët dhe idhujtarët e të gjithë gënjeshtarët do të kenë pjesën e tyre në liqenin që digjet me zjarr e me squfur. Kjo është vdekja e dytë.
- Edhe erdhi tek unë një nga të shtatë engjëjt që kishin të shtatë shishet e mbushura me të shtatë plagët e fundit, dhe foli bashkë me mua, duke thënë: Eja, do të të tregoj ty nusen, gruan e Qengjit.
- Edhe më çoi me shpirt në një mal të madh e të lartë, dhe më tregoi qytetin, Jerusalemin e shenjtë, duke zbritur prej qiellit nga Perëndia,
- që kishte lavdinë e Perëndisë; dhe ndriçuesi i tij shembëllente me gur fort të çmueshëm, si me gur diaspri që shkëlqente si kristal.
- Edhe kishte një mur të madh e të lartë, kishte edhe dymbëdhjetë engjëj, dhe emra të shkruar përsipër, të cilët janë emrat e të dymbëdhjetë fiseve të bijve të Izraelit.
- Nga lindja, tri porta; nga veriu, tri porta; nga jugu, tri porta; nga perëndimi, tri porta.
- Edhe muri i qytetit kishte dymbëdhjetë themele, edhe në to ishin emrat e të dymbëdhjetë apostujve të Qengjit.
- Edhe ai që fliste bashkë me mua kishte një kallam të artë, që të maste qytetin dhe portat e tij dhe murin e tij.
- Edhe qyteti ishte katror, dhe gjatësia e tij ishte sa gjerësia. Dhe mati qytetin me kallamin, dhe ishte dymbëdhjetë mijë stade. Gjatësia dhe gjerësia e lartësia e tij janë të barabarta.
- Edhe mati murin e tij, njëqind e dyzet e katër kut, sipas masës së njeriut, domethënë të engjëllit.
- Edhe ndërtimi i murit të tij ishte me diaspër; dhe qyteti ar i kulluar që shembëllente me qelq të kulluar.
- Edhe themelet e murit të qytetit ishin stolisur me çdo lloj gurësh të çmuar: themeli i parë diaspër; i dyti, zefir; i treti, kalcedon; i katërti, smerald;
- i pesti, sardoniks; i gjashti, sard; i shtati, krizolit; i teti, beril; i nënti, topaz; i dhjeti, krizopas; i njëmbëdhjeti, jacint; i dymbëdhjetti, ametist.
- Edhe të dymbëdhjetë portat ishin dymbëdhjetë margaritarë, dhe secila portë ishte prej një margaritari; dhe udha e qytetit ishte ar i kulluar, si qelq i tejdukshëm.
- Edhe tempull nuk pashë në të; sepse tempulli i atij është Zoti, Perëndia i Gjithëpushtetshëm, dhe Qengji.
- Edhe qyteti s’ka nevojë për diell, as për hënë, që të ndriçojnë në të; sepse lavdia e Perëndisë e ndriçoi atë, dhe kandili i tij është Qengji.
- Edhe kombet e të shpëtuarve do të ecin në dritën e tij; dhe mbretërit e dheut sjellin lavdinë dhe nderin e tyre në të.
- Edhe portat e tij nuk do të mbyllen ditën, sepse natë nuk do të ketë atje.
- Edhe do të sjellin lavdinë dhe nderin e kombeve në të.
- Edhe nuk do të hyjë në të asgjë e fëlliqur dhe kush bën ndyrësi e gënjeshtër; por vetëm ata që janë shkruar në librin e jetës së Qengjit.





