AlbanianΕλληνικάEnglish
Search

Zbulesa 6

Dhiata e Re - Zbulesa e Joan Teologut (Apokalipsi)
Share

Zbulesa 6

  1. Edhe pashë, kur hapi Qengji njërën nga vulat, dhe dëgjova një nga të katër shtazët që thoshte, si me zë bubullime: Eja dhe shih.
  2. Edhe pashë, dhe ja një kalë i bardhë; dhe ai që kishte ndenjur mbi të kishte një hark; dhe iu dha atij një kurorë, dhe doli duke fituar, dhe që të fitojë.
  3. Edhe kur hapi vulën e dytë, dëgjova shtazën e dytë, që thoshte: Eja.
  4. Edhe doli një tjetër kalë i kuq; dhe atij që kishte ndenjur mbi të iu dha të ngrerë paqen nga dheu, dhe të therin njëri-tjetrin, dhe iu dha atij një thikë e madhe.
  5. Edhe kur hapi vulën e tretë, dëgjova të tretën shtazë që thoshte: Eja dhe shih. Edhe pashë, dhe ja një kalë i zi, dhe ai që kishte ndenjur mbi të kishte një peshore në dorën e tij.
  6. Edhe dëgjova një zë në mes të katër shtazëve që thoshte: Një shinik gruri për një dinar; dhe tre shinikë elbi për një dinar; dhe vajit e verës mos i bëj dëm.
  7. Edhe kur hapi vulën e katërt, dëgjova zërin e shtazës së katërt që thoshte: Eja dhe shih.
  8. Edhe pashë, dhe ja një kalë i ligur, dhe ai që kishte ndenjur mbi të quhej Vdekje, dhe Hadi vinte prapa bashkë me të, dhe iu dha atyre pushtet përmbi një të katërtën e dheut të vrasin me shpatë e me zi buke e me vdekje, dhe me bishat e dheut.
  9. Edhe kur hapi vulën e pestë, pashë përposh altarit shpirtrat e atyre që janë therur për fjalën e Perëndisë, dhe për dëshminë që kishin.
  10. Edhe thërrisnin me zë të madh, duke thënë: Deri kur, o Zot i shenjtë e i vërtetë, nuk do të gjykosh dhe nuk do të marrësh shpagim për gjakun tonë nga ata që rrinë mbi dhe?
  11. Edhe iu dhanë gjithësecilit stoli të bardha, dhe iu tha atyre të prehen edhe pak kohë, deri sa të plotësohen edhe bashkëshërbëtorët e tyre dhe vëllezërit e tyre, ata që do të vriten si dhe ata.
  12. Edhe pashë, kur hapi vulën e gjashtë. Edhe ja tek u bë një tërmet i madh, dhe dielli u bë i zi si thes prej lesh dhie, dhe hëna u bë si gjak.
  13. Edhe yjet e qiellit ranë mbi dhe, si druri i fikut që hedh fiqtë e papjekur, kur tundet prej ere të madhe.
  14. Edhe qielli u tërhoq si libri kur mbështillet, dhe çdo mal e ujdhesë luajtën nga vendet e tyre.
  15. Edhe mbretërit e dheut, dhe njerëzit e mëdhenj, dhe të pasurit, dhe kryemijëshit, dhe të fuqishmit, dhe çdo skllav, dhe çdo i lirë, fshehën veten e tyre nëpër shpellat e nëpër shkëmbinjtë e maleve,
  16. edhe u thonë maleve e shkëmbinjve: Bini mbi ne, dhe fshihnani nga faqja e atij që ka ndenjur mbi fron, dhe nga zemërimi i Qengjit.
  17. Sepse erdhi dita e madhe e zemërimit të tij. Dhe cili mund të qëndrojë?