AlbanianΕλληνικάEnglish
Search

Zbulesa 5

Dhiata e Re - Zbulesa e Joan Teologut (Apokalipsi)
Share

Zbulesa 5

  1. Edhe pashë në të djathtë të atij që kishte ndenjur mbi fron një libër shkruar brenda e jashtë, vulosur me shtatë vula.
  2. Edhe pashë një engjëll të fuqishëm duke shpallur me zë të madh: Kush është i denjë të hapë librin dhe të zgjidhë vulat e tij?
  3. Edhe asnjë nuk mundej në qiell, as mbi dhe, as nën dhe, të hapë librin, as ta shohë atë.
  4. Edhe unë qaja shumë, sepse asnjë nuk u gjet i denjë të hapë librin, as ta shohë atë.
  5. Edhe një nga pleqtë më thotë: Mos qaj. Ja tek mundi luani që është prej farës së Judës, rrënja e Davidit, të hapë librin, dhe të zgjidhë të shtatë vulat e tij.
  6. Edhe pashë, dhe ja në mes të fronit e të katër shtazëve, dhe në mes të pleqve, një Qengj që po rrinte si i therur, dhe që kishte shtatë brirë dhe shtatë sy, të cilët janë të shtatë shpirtrat e Perëndisë të dërguar në gjithë tokën.
  7. Edhe erdhi e mori librin prej së djathtës së atij që kishte ndenjur mbi fron.
  8. Edhe kur mori librin, ranë përpara Qengjit të katër shtazët dhe të njëzet e katër pleqtë, të cilët kishin gjithësecili kitara e kupa të arta mbushur me temjane, të cilat janë faljet e shenjtorëve.
  9. Edhe këndojnë një këngë të re, duke thënë: I denjë je të marrësh librin, dhe të hapësh vulat e tij; sepse u there dhe na shpërbleve tek Perëndia me gjakun tënd, prej çdo fare e gjuhe dhe populli e kombi,
  10. edhe na bëre mbretër e priftërinj tek Perëndia ynë dhe do të mbretërojmë mbi dhe.
  11. Edhe pashë, dhe dëgjova një zë shumë engjëjsh përqark fronit dhe shtazëve e pleqve. Edhe numri i tyre ishte dhjetë mijëra dhjetë mijërash, e mijëra mijërash,
  12. që thoshin me zë të madh: I denjë është Qengji i therur të marrë fuqinë e bekimin.
  13. - Edhe çdo krijesë që është në qiell e mbi dhe, e nën dhe, e sa janë në det, dhe gjithë sa janë në to, dëgjova që thoshin: Atij që ka ndenjur mbi fron dhe Qengjit i qoftë bekimi e nderi dhe lavdia e pushteti në jetë të jetëve.
  14. Edhe të katër shtazët thoshin: Amin. Dhe pleqtë ranë dhe iu falën.